เครียด

บทที่15

เครียด

หนึ่งเดือนผ่านไป

ความสัมพันธ์ระหว่างพิชชาอรกับธันวาเป็นไปในทางที่ดีขึ้นแต่ก็ยังไม่ได้ตกลงเรื่องสถานะเพราะเท่าที่เป็นอยู่มันก็ดีมากแล้ว เรื่องนี้ไม่มีใครรู้นอกจากพวกเขาทั้งสองคน ไม่มีใครระแคะระคาย พวกเธอยังคงทำตัวตามปกติ เจ้านายสาวยังคงแอบไปหาเขาที่ห้องยามค่ำคืนแต่ไม่บ่อยนัก ถ้าหิวก็ลงไปกินเท่านั้นเอง เพราะเหยื่อก็พร้อมจะถวายตัววางใส่พานเตรียมเสิร์ฟอยู่แทบทุกค่ำคืน แถมยังขยันส่งรูปมาอ่อย ยั่วให้เธอหิวอยู่ร่ำไป ร้ายนัก

“งานเครียดหรือครับ” เสียงทักทายดังมาจากคนที่นั่งอยู่ตำแหน่งคนขับรถ ดวงตาเรียวรีมองเจ้านายสาวผ่านกระจกมองหลังเมื่อร่างอรชรเดินขึ้นมานั่งยังห้องโดยสารเรียบร้อยแล้ว ธันวาเห็นสีหน้าตึงๆ จากคนข้างหลังแล้วรู้สึกเป็นห่วง

“อื้อ นิดหน่อย ลำไยขาดตลาด โดนน้ำท่วมหมด” เธอทำธุรกิจผลไม้กระป๋องส่งออก ลำไยก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ทำให้ธุรกิจเธอไปได้ดี แต่ช่วงนี้หน้าฝน น้ำป่าไหลหลาก สวนที่เธอรับซื้อแบบผูกขาดก็ได้รับความเสียหาย ไม่มีลำไยส่งเข้าโรงงาน จะซื้อจากสวนข้างนอกก็ไม่ได้เพราะได้รับผลกระทบกันไปหมด ของที่จะส่งออกต่างประเทศจึงต้องหยุดชะงักและต้องเสียรายได้ไปมากโข ที่แย่กว่านั้