Share

บทที่ 1048

Author: กานเฟย
“หากข้าผิดคำสาบาน ขอให้สายฟ้าฟาดผ่าลงมาทำลายสิ้น!”

เซียวหลินเทียนกล่าวคำสาบานอย่างหนักแน่นและมั่นคง

เมื่อเทียบกับชีวิตของหลิงอวี๋ ตำแหน่งนั้นช่างไร้ค่าเหลือเกิน!

เซียวหลินมู่และจูหลานที่อยู่หลังฉากต่างก็ตะลึง

เซียวหลินมู่มองไปที่เซียวหลินเทียนด้วยความตกใจ ตำแหน่งรัชทายาทเป็นสิ่งที่เซียวหลินเทียนมีโอกาสได้ครองมากที่สุด

แต่ตอนนี้เขากลับยอมสละมันเพื่อโสมโลหิตเพียงต้นเดียว

สำหรับเขาหลิงอวี๋สำคัญเพียงนั้นเลยหรือ?

แน่นอนว่าเซียวหลินมู่มิเชื่อ เขาคิดสงสัยในใจ

เรื่องที่พระมารดาต้องการโสมโลหิต เขาปิดบังไว้เป็นความลับอย่างดี แม้แต่จูหลานเขาก็มิได้บอก

แต่เซียวหลินเทียนรู้ได้อย่างไรว่าตนมีโสมโลหิตอยู่ในมือ?

หรือว่าเซียวหลินเทียนให้คนคอยจับตามองเขาอยู่?

เซียวหลินมู่ทั้งตกใจและโกรธ หากเรื่องของพระมารดาถูกเปิดเผย ทั้งตระกูลของเขาอาจต้องตาย...

เขามิยอมรับเด็ดขาดว่าโสมโลหิตอยู่ในมือของเขา!

“พี่สี่ ข้าต้องบอกอีกกี่ครั้งว่าข้าไม่มีโสมโลหิต! ท่านไปหาที่อื่นเสียเถอะ!”

ยิ่งคิดเซียวหลินมู่ก็ยิ่งหงุดหงิด พูดจบก็ตะโกนว่า “พ่อบ้าน ส่งแขก!”

เซียวหลินเทียนจ้องมองเซียวหลินมู่ด้วยสายตาเย็นชา อารมณ์ปะ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (2)
goodnovel comment avatar
กัญญารัตน์ โพธิ์ใหญ่
ไม่กลัวเสียลูกค้าเหรอคะ ช้า มากๆ วันละตอน ปรับปรุงด่วนคะ
goodnovel comment avatar
กัญญารัตน์ โพธิ์ใหญ่
อัปเดปโคตช้ามากๆๆๆๆๆๆ เสียตังนะคะ ไม่ได้อ่านฟรีๆ ปรับปรุงด้วย
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2911

    แม้จะบอกว่าให้พักผ่อน ทว่าทันทีที่หลิงหว่านวางสัมภาระลง ก็ถูกเหมยซิ่วเรียกตัวไปใช้งานทันทีทางห้องครัวมีผักสดจำนวนมากที่ต้องตระเตรียมและชะล้าง เหล่าสาวใช้หลายนางต่างล้อมวงกันเด็ดผักล้างผักกันอยู่ที่ริมบ่อน้ำเหมยซิ่วแนะนำหลิงหว่านให้ทุกคนรู้จัก ก่อนจะปลีกตัวออกไปจัดการธุระของตนส่วนหลิงหว่านนั่งลงช่วยเด็ดผักก่อนหน้านี้นางเคยเลี้ยงวัวนม ทุกสิ่งล้วนลงมือทำด้วยตนเอง งานสัพเพเหระเพียงเท่านี้จึงมิได้คณามือนางทว่าหลิงหว่านเพิ่งมาใหม่ยังมิรู้จักใคร สาวใช้หลายคนคุยกัน นางแทบไม่มีโอกาสแทรกพูด จึงได้แต่ฟังเงียบ ๆจากถ้อยคำซุบซิบของพวกสาวใช้ ทำให้หลิงหว่านล่วงรู้ว่า งานพิธีปักปิ่นที่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนั้นเป็นงานของหลานสาวแท้ ๆ ของอัครเสนาบดีจูเก๋อ คุณหนูใหญ่จูเก๋อเยวียนจูเก๋อเยวียนผู้นี้มีรูปโฉมงดงามดั่งบุปผา แม้ยังมิผ่านพิธีปักปิ่น แต่ผู้คนก็แห่กันมาสู่ขอจนธรณีประตูบ้านตระกูลจูเก๋อแทบสึกกร่อนทว่าฮูหยินผู้เฒ่าจูเก๋อยังมิยอมตกปากรับคำ กล่าวเพียงว่าอยากจะช่วยจูเก๋อเยวียนพิจารณาดูคู่ครองที่เหมาะสมให้ถ้วนถี่เสียก่อนฉะนั้น งานเลี้ยงพิธีปักปิ่นในวันพรุ่ง จึงจัดขึ้นเพื่อดูตัวเหล่าคุณชายที

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2910

    จวนตระกูลจูเก๋อสมกับที่เป็นพำนักของอัครเสนาบดี มองดูก็รู้สึกได้ถึงความกว้างใหญ่เบื้องหน้าประตูใหญ่ที่ดูเก่าแก่น่าเกรงขาม มีสิงโตหินสองตัวตั้งตระหง่าน และขนาบข้างด้วยบ่าวเฝ้าประตูที่ยืนยามอยู่อีกสองคนหลิงหว่านจนปัญญา มิรู้จะหาช่องทางแฝงตัวเข้าไปอย่างไร จึงได้แต่เดินวนดูรอบนอกหนึ่งรอบครั้นเดินอ้อมมาถึงประตูข้าง ก็ประจวบเหมาะเห็นรถม้าคันหนึ่งจอดเทียบอยู่ บ่าวชายสองคนกำลังช่วยกันขนของลงจากรถตะกร้าผักถูกขนลงมาใบแล้วใบเล่า หลิงหว่านเห็นแล้วก็นึกสงสัยจวนจูเก๋อโหวมีคนมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ไฉนจึงต้องใช้ผักมากมายปานนี้?ตะกร้าเยอะขนาดนี้ น่าจะจัดโต๊ะงานเลี้ยงได้เป็นสิบ ๆ โต๊ะกระมัง!หรือว่าตระกูลจูเก๋อกำลังจะจัดงานเลี้ยง?ครั้นคิดได้ดังนั้นแววตาของหลิงหว่านก็เป็นประกาย นางเหลือบไปเห็นแม่นมผู้ดูแลคนหนึ่งกำลังตรวจนับตะกร้าผัก จึงสืบเท้าเข้าไปหา“แม่นม ข้าอยากมาหางานทำ ที่จวนของพวกท่านยังต้องการคนอยู่หรือไม่เจ้าคะ?”แม่นมผู้ดูแลผู้นั้นเป็นสตรีวัยราวสี่สิบปี ใบหน้ากลม เมื่อได้ยินคำถามของหลิงหว่าน นางจึงหันกลับมามองเห็นหลิงหว่านมีหน้าตาธรรมดาสามัญ สวมอาภรณ์เรียบง่ายทว่าซักจนสะอาดส

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2909

    “ไฟไหม้แล้ว!!”เถ้าแก่โรงเตี๊ยมเห็นเปลวเพลิงลุกโชนขึ้น ก็ร้อนใจจนตะโกนร้องก้องผู้คนบางส่วนจึงรีบกุลีกุจอไปตักน้ำมาช่วยดับไฟหลิงหว่านปรายตามองเถ้าแก่โรงเตี๊ยมด้วยความรู้สึกผิดอยู่บ้าง เพลิงกองนี้เป็นนางเองที่จุดขึ้นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมผู้นี้ต้องมาประสบเคราะห์กรรมโดยไร้สาเหตุ โรงเตี๊ยมถูกเผาผลาญเช่นนี้ ความเสียหายย่อมมิใช่น้อยหลิงหว่านล้วงก้อนตำลึงทองออกมาสองก้อน อาศัยจังหวะชุลมุนสาวเท้าเข้าไปใกล้เถ้าแก่โรงเตี๊ยมหลิงหว่านมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงดึงมือเขามาแล้วยัดตำลึงทองทั้งสองก้อนใส่มือเขากว่าเถ้าแก่โรงเตี๊ยมจะตั้งสติได้ หลิงหว่านก็กลืนหายเข้าไปในกลุ่มฝูงชนที่กำลังช่วยกันดับไฟเสียแล้วกระทั่งรูปโฉมของนาง เถ้าแก่ก็ยังมองมิถนัดตาเขาก้มลงมองก้อนตำลึงทองในมือ นัยน์ตาก็เป็นประกายด้วยทองคำสองก้อนนี้ เขาสามารถบูรณะโรงเตี๊ยมขึ้นใหม่ ซ้ำยังขยายกิจการให้ใหญ่โตกว่าเดิมได้อีกเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเข้าใจได้ในทันทีว่า นี่คงเป็นการชดเชยจากผู้ที่ก่อเหตุเป็นแน่เขาจึงมิได้แพร่งพรายสิ่งใด ทำเพียงสั่งการให้เสี่ยวเอ้อร์เร่งดับไฟต่อไปชาวบ้านละแวกใกล้เคียงต่างตื่นตระหนก เกรงว่าไฟจะลุกลามมาถึงเรือนต

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2908

    เผยอวี้มิได้ล่วงรู้ถึงภัยที่คืบคลานเข้ามาแม้แต่น้อยเงาดำสายหนึ่งย่างเท้าแผ่วเบา แง้มแผ่นกระเบื้องบนหลังคาออก ก่อนจะล้วงกระบอกไม้ไผ่ออกมาสอดเข้าไปในช่องว่าง แล้วเป่าควันสายหนึ่งลงสู่เบื้องล่างทว่าประจวบเหมาะเหลือเกิน ซินเล่อที่พักอยู่ห้องเดียวกับเผยอวี้ มิทราบว่าเป็นเพราะกินของผิดสำแดงหรือไม่เขามิอยากส่งเสียงรบกวเผยอวี้ จึงได้แต่ข่มกลั้นความต้องการที่จะไปปลดทุกข์เอาไว้ทว่าอาการปวดท้องกลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดจะทานทนไหว เขาจึงยันกายลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ หมายจะออกไปสุขาทว่าจังหวะนั้นเอง กลุ่มควันพิษพลันลอยฟุ้งเข้ามาภายในห้อง พอซินเล่อยืนขึ้น ควันเหล่านั้นก็พุ่งเข้าสู่จมูกของเขาพอดีเพียงแค่สูดดมเข้าไป ซินเล่อก็รู้สึกวิงเวียนตาลายขึ้นมาฉับพลัน ก่อนจะล้มฟุบลงกระแทกพื้น!ฝ่ายเผยอวี้นั้นแม้จะหลับอยู่ แต่ด้วยสัญชาตญาณระแวดระวังภัย เขาจึงมิเคยปล่อยตัวตามสบายครั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวผิดปกติ เขาก็เบิกตาโพลงขึ้นทันทีภายในห้องมืดสนิท แต่เมื่อเผยอวี้ลืมตาขึ้นมองจากบนเตียง ก็เห็นลำแสงสายหนึ่งลอดผ่านลงมาจากหลังคานั่นเป็นเพราะกระเบื้องหลังคาถูกคนรื้อออก ช่องว่างที่เกิดขึ้นจึง

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2907

    เผยอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนาน ข้าเองก็ยินดีที่จะใช้วิธีของท่านแก้ปัญหา!”“เพียงแต่ ข้าจะเชื่อใจท่านได้อย่างไร?”เผยอวี้กล่าวพลางหยิบโอสถพิษเม็ดหนึ่งออกมาวางตรงหน้าหนานซวง“เอาเช่นนี้เถิด ยาพิษเม็ดนี้จะออกฤทธิ์ในอีกเจ็ดวัน หากท่านกลืนมันลงไป ข้าจะปล่อยท่านกลับไป!”“ขอเพียงวันพรุ่งท่านนำตัวเถ้าแก่ซินกลับมา ข้าจะมอบยาถอนพิษให้ท่าน!”“แน่นอนว่า ท่านอาจกลับไปหาคนช่วยถอนพิษ หรือกระทั่งพาบิดาของท่านมาจับกุมข้าก็ได้!”หนานซวงมองเผยอวี้ที่กำลังเอ่ยวาจา มุมปากนางยกยิ้มเย้ยหยัน ทว่านางกลับต้องชะงักไปครู่หนึ่งบุรุษผู้นี้ไปเอาความมั่นใจเยี่ยงนี้มาจากที่ใดกัน?นางมองยาพิษตรงหน้า ก่อนจะหยิบมันขึ้นมา“คุณชายก็รู้ว่ามารดาของข้าเป็นคนของตระกูลเซวียนหยวนแห่งสำนักเซียนแพทย์ ยังกล้าใช้ยาพิษมาเดิมพันอีกหรือ?”หนานซวงรู้สึกเพียงว่าคุณชายผู้นี้ดูลึกลับยิ่งนัก เขาไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใดกันแน่?เผยอวี้ยิ้มเยาะ “ท่านคิดว่าสำนักเซียนแพทย์เก่งกาจนักหรือ? คิดว่าพวกเขาแก้พิษได้ทุกชนิดกระนั้นรึ?”“ก็มิแน่กระมัง? ยกตัวอย่างเรื่องพระชายาอ๋องเหลียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยน นางยังมิอาจแก้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2906

    หนานซวงตั้งสติให้มั่นก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ท่านลักพาตัวข้ามา มีจุดประสงค์อันใดกันแน่?”“ท่านเป็นศัตรูของตระกูลหนานหรือ? มีความแค้นเคืองกับบิดาข้า หรือว่าเป็นเพราะสาเหตุอื่นกัน?”เผยอวี้รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง โดยทั่วไปแล้วหากคุณหนูต้องประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้ ย่อมต้องตื่นตระหนกร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนไปนานแล้วแต่คุณหนูหนานผู้นี้กลับมิร้องไห้มิโวยวาย ซ้ำยังย้อนถามถึงต้นสายปลายเหตุกับเขาสตรีผู้นี้หากมิใช่คนฉลาดเฉลียวเป็นเลิศ ก็คงเป็นคนสติปัญญามิสมประกอบเผยอวี้คิดพลางเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนานคงจะรู้จักเซวียนหยวนคุนกระมัง!”หนานซวงขมวดคิ้ว นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่จึงพยักหน้า “ข้ากับเขาหาได้สนิทสนมกันไม่ แต่ก็ถือว่าพอรู้จัก!”เผยอวี้แค่นหัวเราะ “มิสนิทจริงหรือ? คุณหนูหนานอย่าได้คิดว่าข้าหลอกง่าย คิดว่าเพียงพูดจาส่งเดชมิกี่คำก็จะตบตาข้าได้รึ!”หนานซวงขมวดคิ้วมุ่น “ข้ากับเขามิสนิทกันจริง ๆ ก็แค่เคยพบหน้ากันเพียงหนึ่งหรือสองคราเท่านั้น!”เผยอวี้แสยะยิ้ม “มิสนิท? เช่นนั้นไฉนวันนี้ท่านเพิ่งจะไปซื้อชา คล้อยหลังมิทันไรเขาก็จับตัวเถ้าแก่ซินคนขายชาไป!”“ใบชาทั้งหมดของเขาตกไปอยู่ในมือข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status