ทะลุนิยายมาเป็นคุณแม่ลูกสี่ นำพาครอบครัวสู่ความรุ่งโรจน์

ทะลุนิยายมาเป็นคุณแม่ลูกสี่ นำพาครอบครัวสู่ความรุ่งโรจน์

last updateLast Updated : 2025-09-09
By:  ต้าซ้อCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
4 ratings. 4 reviews
44Chapters
7.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นางหลุดเข้ามาในนิยายกลายเป็นแม่ตัวร้ายที่มีลูกหลานล้อมรอบ ภารกิจคือสร้างครอบครัวให้มั่งคั่งเพื่อแลกกับการกลับบ้าน แต่เมื่อใจผูกพันจนไม่อาจจาก..โชคชะตากำลังบังคับให้นางต้องจากพวกเขาไปอย่างเจ็บปวด

View More

Chapter 1

หลี่เหมย

屋上で、母の大粒の涙が頬を伝い、私を強く抱きしめていた。

「お母さんが悪いのよ」

凍える風が耳元で唸り声を上げる中、母の弱々しい声が耳に届いた。でも、その声には異様なほどの決意が宿っていた。

次の瞬間、母は私を抱えたまま柵を越え、一瞬の迷いもなく屋上から飛び降りた。

鈍い落下音とともに、骨が粉々に砕ける痛みが全身を貫いた。

私はハッと目を覚まし、勢いよく目を開けて新鮮な空気を大きく吸い込んだ。

背中には冷汗がじっとりと浮き上がり、死後に感じた恐怖がまだ鮮明に蘇ってきた。

ぼんやりとしていた視界が次第に焦点を結び、目に映る見覚えのある光景に思わず息を呑んだ。

ここは……私の部屋?

「どうしたの?」ドアノブが回り、母が心配そうに私の部屋に入ってきた。柔らかな声が響く。

その後ろには、まだ寝ぼけた父がついてきていた。

目の前にいる元気そうな両親を見て、信じられない気持ちが胸をよぎった。

反応する間もなく、涙が止めどなく頬を伝い落ちた。

「あら、どうしたの?悪い夢でも見たの?」母は私の涙に気づき、慌てて私のそばに座り、背中を優しく撫でてくれた。

「怖がらないで。リビングから飴を持ってくるよ」父はすぐに目を覚まし、そう言いながらリビングへ向かった。

私は飴を舐めながら母の腕の中に横たわっていた。すべてが懐かしくて温かい。

まるであの死がなかったかのように感じられた。

でも、あれは夢なんかじゃない。

私は確かに生まれ変わった。そして、父が事故に遭う前日に戻ってきたのだ。

前世では、父が交通事故でその場で息絶え、母は血溜まりの中で父の顔を抱えながら泣き叫んでいた。

加害者の運転手は飲酒運転による死亡事故の罪で刑務所に送られた。

しかし、その運転手の家は極貧で、親戚もおらず、法律で定められた賠償金を支払うことなど到底できなかった。

父の葬儀の最中、親戚たちは私と母に向かって勝手なことばかり言い立てていた。

「あの家は元々順調だったのに、やっと成功し始めたと思ったら、利光が事故で死んじまったんだよ」

「俺の見るところ、利光が連れてきた嫁が旦那を不幸にする女だな!最初の子どもが娘だなんて、不運を呼び込むに違いない」

「そうだよ、あの娘もきっと小さな厄星だ。人を轢き殺された上に、賠償金ももらえないなんて、どんだけ不運なんだか」

「利光がかわいそうだよ、嫁に運を吸い取られて死んだ上に、跡継ぎになる息子も残せなかったなんてな」

親戚たちの声はどんどん大きくなり、それを聞いていた私は怒りで顔が真っ赤になった。

言い返したくてたまらなかったけど、母が私の手をしっかり握り、落ち着けと言わんばかりに合図を送ってきた。

目の前に疲れ果てた母の姿を見て、私の心は一瞬で軟らかくなり、涙が止めどなくこぼれ落ちた。

その後、祖父はなぜか親戚たちの噂を信じて、父に遺した家を取り戻してしまった。それが、私たちが今住んでいる家だった。

叔父の一家が家にやってきて、私と母の荷物をすべて外に放り出した。

「厄星はうち大橋家の家には住ませない!」そう言うと、彼らはドアを思い切り閉めた。

母は地面に崩れ落ち、私を抱きしめながら声を出さずに泣き続けた。自分が悪いと責任を背負い込み、何度も何度も私に謝った。

私は母の背中を優しく撫でながら、それでも一言も声を出すことができなかった。

その後、私たちは荷物を引きずりながら、助けを求めるように虚ろな目で街を彷徨い続けた。そして、商業ビルの百貨店を目にした。

その時、母は私の手を強く握り締め、私は何も考えずに母について階段を上がっていった。

そして、私たちは屋上でほとんど迷いもせず、一緒に飛び降りた。

死んで初めて、人間には本当に魂があることを知った。

私の魂は消えることなく、空中に漂っていた。

なぜか私は、かつての家に漂い着いていた。

その時、なんと叔父と彼のギャンブル仲間である債権者が、大金を分け合っているところを目撃してしまった。

その現金の下に一枚の書類が置かれていた。近づいてみると、それが父の事故死による高額保険の証書だということがはっきり分かった。

怒り、憎しみ、悲しみ――あらゆる感情が頭の中に渦巻いた。

目を赤くし、咆哮しながら叔父の前に突っ込み、狂ったように彼を掻きむしった。

だが、私はただの消えない怨霊であり、相手に触れることすらできなかった。

叔父と債権者の笑みを見て、悔しさと無力感が心を満たし、私は重たく目を閉じた。

私たち家族の人生はこれで終わってしまうのか?

いや、私は納得できない、絶対に許せない!こんなのが私たちの結末なわけがない!こんな醜い悪党たちは罰を受けるべきなんだ!

もう一度目を開けると、目の前には家の中の温かな光景が広がっていた。

「ほら、早く寝なさい。明日は早起きして手伝ってもらうんだからね」母は私の鼻をつまむように触れて甘やかしながら、布団をかけ直してくれた。

私は母に微笑みかけ、うなずきながら「心配しないで」と伝えるように合図した。心の中のざわめきも次第に落ち着いていった。

父の事故の前日は、母の誕生日だった。

母の誕生日には、宴会を開いて親戚を家に招待し、食事をともにした。叔父一家もその中にいた。

今度こそ、絶対に悲劇を繰り返させない。そして、あの人たちに然るべき代償を払わせる。

宴席の席で、親戚たちが次々と部屋に入ってきた。皆、穏やかな表情を浮かべ、母の誕生日を祝福していた。

私は彼らの醜い仮面のような顔を冷たい目でじっと見つめていた。

前世の彼らは、父が亡くなった後、私と母に悪意を向け、汚い言葉で罵り、私たちを死に追い込んだ。

彼らは私と母を軽蔑し、まるで私たちが死ぬことを喜んでいるかのようだった。

彼らの偽善的な仮面は、私に嫌悪感を抱かせた。

叔父と叔母は最後に到着した。

前世と同じように、彼らは卵が入った袋を手にして現れ、母の手に押し込むように渡し、母への贈り物だと言った。

母は微笑みながら受け取り、叔父の様子からは特に異常は感じられなかった。

その後、彼らは主賓席に座り込み、大いに飲み食いを始めた。

宴席は順調に進み、私は斜め向かいの席に座りながら、黙って叔父と叔母を観察し、彼らに関する過去の記憶を思い返していた。

叔父と叔母は実家に住んでいる。祖父は、叔父が結婚すれば性格が改まると思っていたが、二人とも筋金入りのギャンブラーだった。

彼らはギャンブルがきっかけで出会い、祖父を騙して結婚を認めさせた後、本性を露わにしてギャンブルを続けた。今でも子どもはいない。

かつて彼らはギャンブル依存が非常に深刻で、家の財産をすべて失い、親戚や近隣からお金を借りても返さないことが常だった。その悪名は村中に広がり、まるで腐った卵のようだった。

その後、祖父は激怒し、彼らを厳しく叱りつけた上、関係を断つと言い放ち、現在彼らが住んでいる自宅を取り上げると警告した。

それ以降、叔父と叔母は少し大人しくなり、祖父の前で二度とギャンブルをしないと誓った。

次第に彼らのギャンブルに関する噂は聞かれなくなり、周囲が彼らが改心したと思い始めた頃、再び問題が起こった。

彼らは借金取りに追われ、刀を持った相手が家に押し入り、家族が横に縦に斬りつけられる事件が起こった。事態が大きくなり、村委員会の人々も事情を把握するために訪れた。

しかし、彼らがどんな方法で借金取りの怒りを鎮めたのかは分からないが、その後借金取りが訪れることはなかった。

その後、長い間同様の事件は起こらず、周囲も彼らの家に関心を持たなくなった。

私は考え込むように頭を下げた。

私が目にした父の事故死に関連する高額な保険金を隠し持つ姿を思い返すと、父の死が彼らの陰謀であったことを確信せざるを得なかった。

そして、私は父を守るだけでなく、その中で手がかりを見つけ、私たちに害を及ぼすものや人を徹底的に排除しなければならない。

翌朝、私は早起きして、リビングのソファに座り、父が現れるのを待っていた。

案の定、父はきれいな服を着て現れ、前世と同じように「ちょっと外に出てすぐ戻る」と言った。

「お父さん、今日は出かけないでくれる?」私は平然と口を開いた。

「どうしたんだ?君の叔父に物を届けに行くんだよ。昨日、彼がうちに書類かばんを忘れたって言ってたんだ」父は靴を履く手を止めず、少し不思議そうに私を見た。

私の心臓が一瞬ドキッとした。

前世、父は外出の理由を私に教えなかった。ただの外出だと思われていたから、誰もあんな事故が起きるとは思わなかったのだ。

しかし、この世では私が阻止しようとしたことで、父は外出の理由を自ら話してくれた。それがなんと叔父のせいだったのだ!

彼はわざと書類かばんをうちに置き忘れたふりをし、父にそれを届けさせることで、完璧な偶然の交通事故を計画していたのだ。

私は立ち上がり、叔父が置き忘れた書類かばんを手に取り、携帯のアプリを開いた。

プルプルプル、父の携帯が鳴り、発信者は叔父だった。

父は電話を取り、スピーカーモードにした。

「兄さん、書類かばんを持って来いって頼んだけど、もう出発したのか?」叔父の焦った声が聞こえた。

「ああ……それなんだけど、まだ出かけてないよ」父は焦らずに答えた。

「出てない?!なんでだよ?」叔父の声が突然大きくなった。

その時、私は父の携帯を取り、軽く喉を鳴らした。

「聞いてください、叔父さん。父は朝急用ができて外出できませんでした。あなたの書類かばんは、代行サービスに頼んで送ってもらいました。もうすぐ着くと思いますが、距離が少し遠いので、代行料金が少し高いです。忘れずに払ってくださいね」

「なんだと?代行だと?!誰がそんなこと頼んだんだ?!」叔父の声は急に興奮し、ますます怒りに満ちた口調だった。

「そんなものを届けるだけで、何を代行なんて頼んでるんだ!兄さん、なんで自分で持ってこないんだ?!しかも俺に金を払わせるなんて!」

彼の興奮した様子を聞いて、私は心の中で冷笑した。やっぱり問題がある。

「叔父さん、物はあなたが忘れたんだから、費用はあなたが払うべきですよ。父が今日は忙しいって言ってるのに、物が届けばそれで十分じゃないですか?なんでそんなに怒ってるんですか?どうして父が直接届けなきゃいけないんですか?」

私の一連の質問に対し、叔父は口ごもりながら「お前……俺……」と答えた。

彼はしばらく言葉を詰まらせたまま何も言えず、ついに電話を切った。

プープーという電話が切れた音を聞きながら、私はほっと胸をなでおろした。

よかった。父は前世のような交通事故で悲惨な死を免れ、私は父の死を阻止することができた。

これで全てが終わるわけではないことは分かっていたが、次の問題がこんなに早くやってくるとは思わなかった。

翌日、叔父の家がめちゃくちゃに壊された。

祖父は兄弟の情義を非常に重んじる人で、兄弟間ではどんなことがあっても助け合うべきだと考えていた。そうでなければ頼るものがなくなってしまうからだ。

祖父が急いで電話をかけてきて、私たちに叔父の家を片付ける手伝いをするように求めた。

私たちは急いで実家に戻り、近所の人たちから、叔父の家が以前の債権者によって壊されたことを聞いた。

皆が不思議に思った。もう二度と騒ぎを起こさないって約束したのに?なぜまたこんなことが起きたんだ?

私だけが、叔父が毒を含んだような目つきで父を鋭く睨みつけていることに気づいた。

私はハッとして、空中を漂っていた時に見た光景を思い出した。それは叔父と債権者が保険金を分け合っている場面だった。

しかし、前世で父が交通事故に遭った翌日、叔父の家が襲撃されることはなかった。

つまり、父の死はあの債権者とも関係があるのだろう。おそらく叔父が借金を返せず、債権者と手を組んで父を死に追いやろうとしたのに違いない。

しかし、父が予期せぬ死を遂げなかったため、債権者は叔父に問題を起こしたのだ。

この考えが浮かんだ瞬間、私は思わず身震いした。

私たちの家族は明らかに叔父の家に何の害も及ぼしていないのに、なぜ彼らは私たちにこんなに悪意に満ちた方法を思いついたのだろうか?

この時、私はひとつの言葉を思い浮かべた。ギャンブルに取り憑かれた人間が改心することなど不可能だと。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Boontong Kaesornpan
Boontong Kaesornpan
สนุกมากค่ะเป็นเวย์ครอบครัว เด็กๆแต่ละคนน่ารักมากนี่ตกหลุมรักหยวนๆมาก น้อนขี้อ้อนสุด แต่ 2 ตอนสุดท้ายคือขยี้มาก น้ำตาไหลแล้วไหลอีกกำลังจะคิดว่าจะจบยังไง จบดีครับ Love เลย
2026-01-31 00:23:35
0
0
กฤษดาพร ส.
กฤษดาพร ส.
แต่สุดท้ายบทเศร้าถึงกับน้ำตาแตก แต่งได้ดีมากเลยค่ะ
2025-12-03 10:37:34
0
0
Ssert
Ssert
สนุก น่าติดตาม ไม่ยื้นเย้อ
2025-12-03 01:15:25
0
0
จรรยมนฑณ์ นาคนวล
จรรยมนฑณ์ นาคนวล
เปิดเรื่องใหม่ได้แล้วจ้าาา
2025-10-30 11:26:58
0
0
44 Chapters
หลี่เหมย
* ไรต์ขออนุญาตแจ้งว่านิยายเรื่องนี้ไรต์เน้นเรื่องความสัมพันธ์ของแม่ลูกเป็นหลัก ถึงช่วงท้ายจะมีคู่ครองของหลี่เหมยเข้ามาเติมเต็ม แต่เรื่องราวทั้งหมดก็ล้วนเป็นเนื้อหาของหลี่เหมยกับลูกหลานของเธอเป็นส่วนใหญ่ ฝากนักอ่านทุกท่านติดตามให้กำลังใจด้วยนะคะท่ามกลางความเงียบสงบของวิลล่าหรูย่านชานเมือง หลี่เหมยในวัยสามสิบแปดปีกำลังใช้เวลาช่วงบ่ายอย่างผ่อนคลายในห้องทำงานที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไว้ซึ่งความสง่างามตามรสนิยมของเธอ แสงแดดยามบ่ายสายส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามาต้องกับพื้นกระเบื้องเนื้อดี ทำให้เกิดเป็นเงาของต้นไม้ใหญ่หน้าบ้านที่พริ้วไหวตามแรงลมเบา ๆ หลี่เหมยในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงผ้าเนื้อดี กำลังนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานตัวโปรด สายตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ MacBook รุ่นใหม่ล่าสุดที่เปิดหน้าเว็บไซต์นิยายออนไลน์ค้างไว้ นิ้วเรียวสวยที่เพิ่งถูกบำรุงด้วยครีมราคาแพงกำลังกดเลื่อนหน้าจออย่างรวดเร็ว ส่วนมืออีกข้างก็ยกแก้วกาแฟเย็นขึ้นมาจิบอย่างเชื่องช้ากลิ่นหอมของเมล็ดกาแฟชั้นดีอบอวลอยู่ในอากาศผสมผสานกับกลิ่นอายความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง นี่คือช่วงเวลาที่เธอชื่นชอบที่สุดในแต
Read more
ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมขอรับ
หลี่เหมยเป็นคนเห็นแก่ตัวมาตั้งแต่ต้น รากนิสัยนี้ไม่ได้งอกขึ้นมาเพราะโชคชะตาพลิกผัน หากแต่ถูกเพาะบ่มจากการสั่งสอนของครอบครัวเดิมตั้งแต่วัยเยาว์ บ้านเดิมของนางมีพี่น้องสามคน พี่ชายคนโต หวังต้า เป็นบุรุษเจ้าเล่ห์ เห็นแก่ตัวเกินผู้ใด รู้จักใช้ปากหวานและน้ำคำอ้างบุญคุณหลอกกินแรงคนอื่น ส่วนพี่ชายคนรอง หวังเอ้อ เป็นคนซื่อจนเกือบจะโง่งม มักถูกพ่อแม่และพี่ชายคนโตข่มเหงใช้งานแม่ของนาง หวังเฉียน เป็นหญิงปากหวานแต่ใจคด นางชำนาญนักในศิลปะแห่งการบีบคั้นลูกหลาน ยามเอ่ยปากสั่ง หลี่เหมยมักถูกแม่กล่าวถ้อยคำเจือพิษที่แฝงความกดดันไว้เต็มเปี่ยม"พี่เจ้ากำลังลำบาก หากเขาขาดเพียงหมูสามชั้นกับเหล้าดีอีกนิด จะมีแรงทำงานได้อย่างไร" "พี่เจ้าอุตส่าห์ส่งเจ้ามาเป็นสะใภ้บ้านหลี่ หากไม่ตอบแทนเขา คนจะว่าบ้านเราสอนไร้คุณธรรม"ไม่เพียงเท่านั้น พี่ชายคนโตมักใช้สิ่งล่อใจแบบแยบคายมาผูกใจน้องสาว บ้างก็เป็นคำยกยอว่าหลี่เหมยเป็นที่พึ่งของบ้านเดิม เป็นน้องสาวที่กตัญญูยิ่งกว่าผู้ใด บ้างก็ใช้ของเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นผ้าผืนงามจากในเมือง อ้างว่ามีเพียงชิ้นเดียวในตลาด มอบให้หลี่เหมยเพื่อหว่านล้อมให้นางรู้สึกว่าตนเป็นคนสำคัญยิ่งกว
Read more
ลูกเจ็บนะขอรับ!
เมื่อเห็นว่าหลี่เหมยไปคว้ามีดพร้าออกมาง้างสูง แม่สื่อเฉินไม่รอช้า นางรีบหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต นางรีบปีนขึ้นไปบนเกวียนที่จอดรออยู่ไม่ไกล แล้วรีบขับออกไปจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็วราวกับมีภูตผีปีศาจวิ่งไล่ตามหลังมาหลี่เหมยยืนมองตามเกวียนที่ลับหายไปในทิศทางที่มุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง ก่อนจะหันหลังกลับเข้าไปในบ้าน ในขณะที่ความรู้สึกของนางในตอนนี้กำลังพรั่งพรูออกมาอย่างไม่มีหยุดหย่อน"เฮ้อ...ดูเหมือนว่าปัญหาจะไม่ได้มีเพียงแค่แม่สื่อคนเดียวเสียแล้ว" เธอพึมพำกับตัวเองเบา ๆในขณะที่หลี่เหมยกำลังคิดหาทางออกให้กับปัญหาที่ถาโถมเข้ามา นางก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่กำลังจ้องมองนางอยู่จากด้านในบ้าน เมื่อเธอหันกลับไปดูก็เห็นว่าลูก ๆ และหลาน ๆ ของนางกำลังยืนมองนางอยู่ที่หน้าประตูด้วยสีหน้าตื่นตะลึง ไม่เชื่อสายตาในสิ่งที่พวกเขาเพิ่งจะเห็นไปหลี่ซานเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาหานางอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ"ท่านแม่...ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมขอรับ"หลี่เหมยส่ายศีรษะเล็กน้อย"ข้าไม่เป็นไร""แล้ว...แม่สื่อคนนั้น...ท่านไล่นางไปจริง ๆ หรือขอรับ" หลี่ซานยังคงไม่แน่ใจในสิ่งที่เกิดขึ้น"อืม...ข้าไล่นางไปแล้ว นางคง
Read more
คนบ้านหวัง
เสียงปะทะของไม้เรียวกับแผ่นหลังของหลี่หลงยังคงดังก้องอยู่ในหู แต่หลี่เหมยไม่มีเวลาสนใจเรื่องเหล่านั้นอีกแล้ว ท้องที่ว่างเปล่ามานานหลายวันทำให้เธอรู้สึกอ่อนเพลียอย่างถึงที่สุด หลังจากที่จัดการกับเสบียงในมิติเสร็จเรียบร้อย นางก็ถือตะกร้าไข่ออกมาพร้อมกับถุงข้าวสารที่เต็มแน่นจนล้นมือลูกสาวและลูกสะใภ้ที่ยืนรออยู่หน้าห้องครัวถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พวกนางมองดูถุงข้าวสารในมือของหลี่เหมยด้วยความประหลาดใจ"เหตุใดท่านแม่เอาข้าวออกมาเยอะขนาดนี้เจ้าคะ" เสี่ยวม่ายเอ่ยถามด้วยความสงสัย ปกติแล้วแม่สามีของนางจะให้ข้าวฟ่างมาต้มเพียงแค่หนึ่งหรือสองกำมือต่อมื้อเท่านั้น แต่ครั้งนี้เป๋นข้าวขาวเชียวนะ ที่เห็นนั้นน่าจะอยู่ราว ๆ ห้าถึงหกจินเลยทีเดียวนี่มันเกิดอะไรขึ้น!"เอามาให้ต้มไง ทำเป็นข้าวต้มสามมื้อ กินร้อน ๆ อย่ากินของเหลือ เดี๋ยวจะไม่สบาย ส่วนไข่นี่ แม่จะทำเป็นไข่น้ำ อาหลินเจ้าตั้งหม้อเล็กอีกสักใบนะ น้ำร้อนแล้วเรียกแม่ด้วย"หลี่เหมยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ หลี่หลินพยักหน้าอย่างว่าง่ายด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น นอกจากจะได้กินข้าวขาว วันนี้พวกเขายังจะได้กินไข่อีกด้วย ช่างน่าตื่นเต้นเสียจริง"เจ้
Read more
หน่อไผ่
ท่ามกลางความเงียบสงัดที่ปกคลุมบ้านดินหลังน้อย หลี่เหมยนั่งลงกับพื้นไม้ที่เก่าและผุพัง นางมองดูตะเกียงน้ำมันที่ให้แสงสว่างเพียงน้อยนิดด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความสงสัย "นี่ยามใดกันแล้วนะ" นางเอ่ยถามลอยๆหลี่ซุน ลูกชายคนที่สามตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว "เลยยามเฉินมาแล้วขอรับท่านแม่" (ยามเฉิน 07.00-09.00 น.)"เช่นนั้นอาซานกับอาหลินช่วยกันหาบน้ำมาเติม เสร็จแล้วก็อยู่ที่บ้านหาอะไรทำเป็นเพื่อนเสี่ยวม่ายกับเด็ก ๆ ส่วนอาหลงกับอาซุนเตรียมกระสอบ ตะกร้า แล้วก็จอบมือขึ้นเขากับแม่ แม่อยากไปสำรวจแถวนี้ซะหน่อย" หลี่เหมยสั่งการอย่างรวดเร็วพอได้ยินเช่นนั้น หลี่ซุนก็ท้วงขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "แต่ท่านแม่ขอรับ บนเขาตอนนี้ไม่มีอะไรเหลือแล้ว แม้แต่สัตว์ป่าสักตัวก็หายากแล้ว จะมีก็แต่งูที่ชุกชุมไปหมด อันตรายขนาดนั้นท่านแม่ไม่ควรไปนะขอรับ""งูหรือ?" น้ำเสียงของหลี่เหมยดูตื่นเต้นไม่น้อยเมื่อได้ยินคำนั้น นางนึกถึงความรู้ที่ได้อ่านจากการดูสารคดีในยุค 2025 ที่บอกว่าในยุคโบราณ ผู้คนนำงูมาทำเป็นอาหารและยาได้มากมาย แต่ต้องทำอย่างถูกวิธี ทั้งยังเคยเห็นคุณตาที่จากไปแล้วเขียนตำรับยาพิษที่ทำจากพ
Read more
น้ำพุวิเศษ
เมื่อแสงตะวันลาลับขอบฟ้าไป ความเงียบสงัดก็เริ่มเข้ามาแทนที่ หลี่เหมยมองดูทุกคนในบ้านที่นอนหลับกันไปแล้วอย่างเงียบๆ นัยน์ตาของนางสะท้อนแสงจากตะเกียงน้ำมันที่ให้แสงสว่างเพียงน้อยนิด นางรู้สึกถึงความแตกต่างของยุคสมัยนี้กับยุคที่นางจากมาได้อย่างชัดเจนในยุคที่นางจากมานั้น ทุกค่ำคืนเต็มไปด้วยแสงไฟนีออน เสียงเครื่องยนต์ และความวุ่นวายที่ไม่เคยจางหาย แต่ในยุคนี้ ค่ำคืนกลับเงียบสงัด มีเพียงเสียงหรีดหริ่งเรไรที่ร้องขับกล่อม และแสงดาวที่ส่องประกายระยิบระยับเต็มท้องฟ้า หลี่เหมยมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วแหงนหน้ามองท้องฟ้า ดวงดาวในยุคนี้ดูชัดเจนและงดงามกว่าในยุคที่นางจากมาหลายเท่านัก ยามค่ำคืนอากาศก็บริสุทธิ์และเย็นสบายจนน่าแปลกใจเมื่อเห็นว่าทุกคนหลับสนิทกันแล้ว หลี่เหมยก็ตัดสินใจที่จะทดลองสิ่งที่ค้างคาใจอยู่นาน นางอยากเข้าไปดูในห้างค้าส่งของนางที่อยู่ในมิติ และอยากทดลองน้ำพุวิเศษที่เสียงลึกลับนั้นเคยบอกไว้"พาฉันเข้ามิติ" หลี่เหมยเพียงแค่พูดเบา ๆ ในใจ พริบตาเดียวร่างกายของนางก็พลันหายไปจากบ้านดินหลังเล็ก ๆ แล้วปรากฏขึ้นอีกครั้งในห้างค้าส่งขนาดใหญ่ที่คุ้นเคยทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมทุกประการ สินค้า
Read more
ร้านขายยา
แสงแดดยามสายเริ่มส่องแสงแรงกล้าขึ้นเรื่อย ๆ หลี่เหมยกับหลี่ซุนและหลี่หลงพากันเดินเท้าเข้าเมืองเทียนฉาง ต้องใช้เวลาราว ๆ ครึ่งชั่วยามกว่าจะถึง พวกเขาเดินจูงรถเข็นที่บรรทุกงูในกระสอบเข้ามาในเมืองด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเมื่อมาถึงตลาด หลี่เหมยก็พบว่าบรรยากาศดูซบเซาผิดปกติ ผู้คนเดินจับจ่ายกันน้อยลงกว่าที่ควรจะเป็น และเมื่อเดินสำรวจไปตามร้านค้าต่าง ๆ ก็ต้องพบกับราคาที่สูงลิ่วจนน่าตกใจ"ตายจริง! เนื้อหมูขึ้นราคาอีกแล้วหรือนี่! จากยี่สิบห้าอีแปะต่อจิน ตอนนี้กลายเป็นห้าสิบอีแปะต่อจินแล้วหรือ!" เสียงของหญิงชาวบ้านคนหนึ่งดังขึ้นด้วยความตกใจ"ใช่แล้ว! ข้าก็ตกใจเช่นกัน! ข้าวฟ่างก็เหมือนกัน ก่อนหน้านี้ราคาแค่หกอีแปะต่อจิน ตอนนี้กลายเป็นสิบห้าอีแปะต่อจินไปแล้ว! แบบนี้พวกเราจะเอาอะไรกินกันเล่า" ชายชาวบ้านอีกคนบ่นอุบอิบ"นั่นสิ! ข้าคงต้องซื้อรำข้าวไปต้มกินกับครอบครัวแล้วละ! ยิ่งข้าวขาวตอนนี้เป็นของมีค่าเกินกว่าที่คนจนอย่างพวกเราจะแตะต้องได้เสียแล้ว" หญิงชราอีกคนพูดด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อย"ถ้าไม่ซื้อก็หลบไป อย่ามายืนเกะกะหน้าร้าน รออีก 2 - 3 วัน ต่อให้พวกเจ้ามีเงินก็หาซื้อไม่ได้แล้ว" เส
Read more
ไข่พะโล้คืออะไร?
ระหว่างนั้นหลี่เหมยก็ได้ยินเสียงสนทนาของฮูหยินสองคนดังมาจากมุมหนึ่งของร้าน ฮูหยินทั้งสองแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าราคาแพง มีเครื่องประดับเงินทองเต็มศีรษะ"ท่านพี่ ข้ากลัดกลุ้มใจนัก สามีของข้ากำลังเจอปัญหาใหญ่ ผู้ตรวจการพร้อมคณะกำลังจะมาที่นี่ แต่คนที่ข้าให้ไปหาซื้อของสดกลับชิ่งหนีไปเพราะหาของตามที่ข้าต้องการไม่ได้ ตอนนี้เหลือเวลาเพียงพรุ่งนี้เท่านั้น หากยังหาวัตถุดิบไม่ได้คงเป็นเรื่องใหญ่แน่"ฮูหยินเจ้าเมืองพูดด้วยสีหน้าที่เป็นกังวล ญาติผู้พี่ของนางซึ่งเป็นเจ้าของร้านผ้าจึงกล่าวว่า"น้องหญิงอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลย เดี๋ยวข้าจะช่วยอีกแรงหนึ่ง ว่าแต่วัตถุดิบที่เจ้าหามีอะไรบ้างหรือ"ภรรยาเจ้าเมืองจึงยื่นรายการให้สหายดู ในรายการเขียนว่า ปลาสดขนาดใหญ่ 50 ตัว เนื้อวัว 100 จิน เนื้อหมู 80 จิน เป็ด 100 ตัว ผักสดและผลไม้อีกจำนวนมาก"ถึงเนื้อหมูกับเป็ดพอจะหาได้ แต่ปริมาณก็ไม่เพียงพอที่ต้องใช้" เจ้าของร้านผ้าพูดอย่างหนักใจหลี่เหมยได้ยินแบบนั้นก็หูผึ่ง หากนางสามารถนำของเหล่านี้ออกมาขายได้ นางก็คงมีเงินเก็บซ่อมแซมบ้าน หรือไม่ก็ซื้อบ้านหลังใหม่ ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของเด็ก ๆ ดีขึ้นได้ในเร็ววันขณะเดียวกันคน
Read more
บ้านหลี่
ทางด้านสามพี่น้องหลี่ซาน หลี่หลง และหลี่ซุน เดินขึ้นสู่ภูเขาอีกครั้งด้วยความตั้งใจ พวกเขาเดินไปตามเส้นทางที่คุ้นเคย มุ่งหน้าสู่ป่าไผ่ที่อยู่ลึกเข้าไปบนเขาของหมู่บ้านชิงเหอ"ไปถึงแล้ว ข้าจะสับหน่อไผ่ให้ได้เยอะ ๆ เลยขอรับ" หลี่ซุนพูดด้วยน้ำเสียงที่ฮึกเหิม"ข้าก็จะช่วยเจ้าด้วย"หลี่หลงพูดเสริม พลางมองซ้ายมองขวาอย่างระมัดระวัง แม้จะโดนตีจนหลังลายไปแล้ว แต่ใจของเขาก็ยังคงตื่นเต้นกับภารกิจที่ได้รับมอบหมายเมื่อเดินทางมาถึงป่าไผ่ หลี่ซานเป็นคนแรกที่ใช้มีดเล่มใหญ่ที่พกมาด้วยเริ่มสับหน่อไผ่ที่โผล่พ้นดิน หลี่ซุนใช้จอบมือขุดดินรอบ ๆ โคนหน่อไผ่เพื่อให้หลี่ซานสับได้ง่ายขึ้น ส่วนหลี่หลงผู้ซึ่งไม่เคยทำงานหนักเช่นนี้มาก่อน ก็ใช้ไม้เท้าที่พกมาช่วยเขี่ยหน่อไผ่ที่สับเสร็จแล้วใส่ตะกร้า"นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้ทำงานแบบนี้"หลี่หลงพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อแต่แววตากลับสุกใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"..." "...""ตอนแรกข้าคิดว่ามันจะน่าเบื่อ แต่พอได้ทำแล้ว...มันก็สนุกดีเหมือนกัน"หลี่ซานยิ้มอย่างอบอุ่น เขาหันไปมองน้องชายด้วยความรู้สึกดีใจ"เจ้าเปลี่ยนไปมากแล้วนะน้องรอง""ก็ท่านแม่เปลี่ยนไปก่
Read more
ปล้นทรัพย์ ทำร้ายร่างกาย
แสงแรกของวันสาดส่องลงมายังถนนในเมืองเทียนฉางที่เพิ่งจะตื่น หลี่เหมยกับลูกชายคนที่สามออกจากบ้านมาตั้งแต่เช้ามืด พวกเขาเข็นรถเข็นที่มีกระสอบงูอยู่ด้านบนมุ่งหน้าเข้าสู่เมือง ขณะที่ลูกชายคนโตและคนรองอาสาจะขึ้นเขาไปเก็บหน่อไผ่กับลูกหนามอีกครั้ง เหลือเพียงหลี่หลินที่อยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวม่ายกับเด็ก ๆเมื่อมาถึงหน้าร้านขายยาที่เคยขายงูให้เถ้าแก่เมื่อวาน ก็พบว่าประตูร้านยังปิดอยู่ ทว่าก็ใกล้ถึงเวลาที่นางต้องนำของไปส่งที่จวนเจ้าเมืองแล้ว"อาซุน ลูกรอขายงูอยู่ที่นี่นะ แม่ยังมีธุระที่ต้องไปอีก เสร็จแล้วแม่จะรีบกลับมาหาเจ้าที่นี่ ส่วนเงินนี่ ถ้าหิวก็ไปซื้อซาลาเปาหรือบะหมี่กินรอแม่ได้เลย" หลี่เหมยยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้ลูกชาย"ขอรับท่านแม่" หลี่ซุนรับคำอย่างเชื่อฟังนางรีบเดินไปหามุมลับตาคนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เกวียนวัวจอดเรียงราย นางนำสิ่งของทั้งหมดที่ฮูหยินเจ้าเมืองสั่งออกมาจากมิติอย่างรวดเร็ว ปลาสดขนาดใหญ่ 50 ตัว เนื้อวัว 100 จิน เนื้อหมู 80 จิน เป็ด 100 ตัว และยังมี ผักสดนานาชนิด ที่นางคัดเลือกอย่างดีจากมิติ ซึ่งในนั้นมีทั้งผักกาดขาว ผักกวางตุ้ง และพืชผักอื่น ๆ ที่หายากในยามนี้ รวมถึง ผลไม้ส
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status