Share

บทที่ 2910

Penulis: กานเฟย
จวนตระกูลจูเก๋อสมกับที่เป็นพำนักของอัครเสนาบดี มองดูก็รู้สึกได้ถึงความกว้างใหญ่

เบื้องหน้าประตูใหญ่ที่ดูเก่าแก่น่าเกรงขาม มีสิงโตหินสองตัวตั้งตระหง่าน และขนาบข้างด้วยบ่าวเฝ้าประตูที่ยืนยามอยู่อีกสองคน

หลิงหว่านจนปัญญา มิรู้จะหาช่องทางแฝงตัวเข้าไปอย่างไร จึงได้แต่เดินวนดูรอบนอกหนึ่งรอบ

ครั้นเดินอ้อมมาถึงประตูข้าง ก็ประจวบเหมาะเห็นรถม้าคันหนึ่งจอดเทียบอยู่ บ่าวชายสองคนกำลังช่วยกันขนของลงจากรถ

ตะกร้าผักถูกขนลงมาใบแล้วใบเล่า หลิงหว่านเห็นแล้วก็นึกสงสัย

จวนจูเก๋อโหวมีคนมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ไฉนจึงต้องใช้ผักมากมายปานนี้?

ตะกร้าเยอะขนาดนี้ น่าจะจัดโต๊ะงานเลี้ยงได้เป็นสิบ ๆ โต๊ะกระมัง!

หรือว่าตระกูลจูเก๋อกำลังจะจัดงานเลี้ยง?

ครั้นคิดได้ดังนั้นแววตาของหลิงหว่านก็เป็นประกาย นางเหลือบไปเห็นแม่นมผู้ดูแลคนหนึ่งกำลังตรวจนับตะกร้าผัก จึงสืบเท้าเข้าไปหา

“แม่นม ข้าอยากมาหางานทำ ที่จวนของพวกท่านยังต้องการคนอยู่หรือไม่เจ้าคะ?”

แม่นมผู้ดูแลผู้นั้นเป็นสตรีวัยราวสี่สิบปี ใบหน้ากลม เมื่อได้ยินคำถามของหลิงหว่าน นางจึงหันกลับมามอง

เห็นหลิงหว่านมีหน้าตาธรรมดาสามัญ สวมอาภรณ์เรียบง่ายทว่าซักจนสะอาดส
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2911

    แม้จะบอกว่าให้พักผ่อน ทว่าทันทีที่หลิงหว่านวางสัมภาระลง ก็ถูกเหมยซิ่วเรียกตัวไปใช้งานทันทีทางห้องครัวมีผักสดจำนวนมากที่ต้องตระเตรียมและชะล้าง เหล่าสาวใช้หลายนางต่างล้อมวงกันเด็ดผักล้างผักกันอยู่ที่ริมบ่อน้ำเหมยซิ่วแนะนำหลิงหว่านให้ทุกคนรู้จัก ก่อนจะปลีกตัวออกไปจัดการธุระของตนส่วนหลิงหว่านนั่งลงช่วยเด็ดผักก่อนหน้านี้นางเคยเลี้ยงวัวนม ทุกสิ่งล้วนลงมือทำด้วยตนเอง งานสัพเพเหระเพียงเท่านี้จึงมิได้คณามือนางทว่าหลิงหว่านเพิ่งมาใหม่ยังมิรู้จักใคร สาวใช้หลายคนคุยกัน นางแทบไม่มีโอกาสแทรกพูด จึงได้แต่ฟังเงียบ ๆจากถ้อยคำซุบซิบของพวกสาวใช้ ทำให้หลิงหว่านล่วงรู้ว่า งานพิธีปักปิ่นที่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนั้นเป็นงานของหลานสาวแท้ ๆ ของอัครเสนาบดีจูเก๋อ คุณหนูใหญ่จูเก๋อเยวียนจูเก๋อเยวียนผู้นี้มีรูปโฉมงดงามดั่งบุปผา แม้ยังมิผ่านพิธีปักปิ่น แต่ผู้คนก็แห่กันมาสู่ขอจนธรณีประตูบ้านตระกูลจูเก๋อแทบสึกกร่อนทว่าฮูหยินผู้เฒ่าจูเก๋อยังมิยอมตกปากรับคำ กล่าวเพียงว่าอยากจะช่วยจูเก๋อเยวียนพิจารณาดูคู่ครองที่เหมาะสมให้ถ้วนถี่เสียก่อนฉะนั้น งานเลี้ยงพิธีปักปิ่นในวันพรุ่ง จึงจัดขึ้นเพื่อดูตัวเหล่าคุณชายที

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2910

    จวนตระกูลจูเก๋อสมกับที่เป็นพำนักของอัครเสนาบดี มองดูก็รู้สึกได้ถึงความกว้างใหญ่เบื้องหน้าประตูใหญ่ที่ดูเก่าแก่น่าเกรงขาม มีสิงโตหินสองตัวตั้งตระหง่าน และขนาบข้างด้วยบ่าวเฝ้าประตูที่ยืนยามอยู่อีกสองคนหลิงหว่านจนปัญญา มิรู้จะหาช่องทางแฝงตัวเข้าไปอย่างไร จึงได้แต่เดินวนดูรอบนอกหนึ่งรอบครั้นเดินอ้อมมาถึงประตูข้าง ก็ประจวบเหมาะเห็นรถม้าคันหนึ่งจอดเทียบอยู่ บ่าวชายสองคนกำลังช่วยกันขนของลงจากรถตะกร้าผักถูกขนลงมาใบแล้วใบเล่า หลิงหว่านเห็นแล้วก็นึกสงสัยจวนจูเก๋อโหวมีคนมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ไฉนจึงต้องใช้ผักมากมายปานนี้?ตะกร้าเยอะขนาดนี้ น่าจะจัดโต๊ะงานเลี้ยงได้เป็นสิบ ๆ โต๊ะกระมัง!หรือว่าตระกูลจูเก๋อกำลังจะจัดงานเลี้ยง?ครั้นคิดได้ดังนั้นแววตาของหลิงหว่านก็เป็นประกาย นางเหลือบไปเห็นแม่นมผู้ดูแลคนหนึ่งกำลังตรวจนับตะกร้าผัก จึงสืบเท้าเข้าไปหา“แม่นม ข้าอยากมาหางานทำ ที่จวนของพวกท่านยังต้องการคนอยู่หรือไม่เจ้าคะ?”แม่นมผู้ดูแลผู้นั้นเป็นสตรีวัยราวสี่สิบปี ใบหน้ากลม เมื่อได้ยินคำถามของหลิงหว่าน นางจึงหันกลับมามองเห็นหลิงหว่านมีหน้าตาธรรมดาสามัญ สวมอาภรณ์เรียบง่ายทว่าซักจนสะอาดส

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2909

    “ไฟไหม้แล้ว!!”เถ้าแก่โรงเตี๊ยมเห็นเปลวเพลิงลุกโชนขึ้น ก็ร้อนใจจนตะโกนร้องก้องผู้คนบางส่วนจึงรีบกุลีกุจอไปตักน้ำมาช่วยดับไฟหลิงหว่านปรายตามองเถ้าแก่โรงเตี๊ยมด้วยความรู้สึกผิดอยู่บ้าง เพลิงกองนี้เป็นนางเองที่จุดขึ้นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมผู้นี้ต้องมาประสบเคราะห์กรรมโดยไร้สาเหตุ โรงเตี๊ยมถูกเผาผลาญเช่นนี้ ความเสียหายย่อมมิใช่น้อยหลิงหว่านล้วงก้อนตำลึงทองออกมาสองก้อน อาศัยจังหวะชุลมุนสาวเท้าเข้าไปใกล้เถ้าแก่โรงเตี๊ยมหลิงหว่านมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงดึงมือเขามาแล้วยัดตำลึงทองทั้งสองก้อนใส่มือเขากว่าเถ้าแก่โรงเตี๊ยมจะตั้งสติได้ หลิงหว่านก็กลืนหายเข้าไปในกลุ่มฝูงชนที่กำลังช่วยกันดับไฟเสียแล้วกระทั่งรูปโฉมของนาง เถ้าแก่ก็ยังมองมิถนัดตาเขาก้มลงมองก้อนตำลึงทองในมือ นัยน์ตาก็เป็นประกายด้วยทองคำสองก้อนนี้ เขาสามารถบูรณะโรงเตี๊ยมขึ้นใหม่ ซ้ำยังขยายกิจการให้ใหญ่โตกว่าเดิมได้อีกเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเข้าใจได้ในทันทีว่า นี่คงเป็นการชดเชยจากผู้ที่ก่อเหตุเป็นแน่เขาจึงมิได้แพร่งพรายสิ่งใด ทำเพียงสั่งการให้เสี่ยวเอ้อร์เร่งดับไฟต่อไปชาวบ้านละแวกใกล้เคียงต่างตื่นตระหนก เกรงว่าไฟจะลุกลามมาถึงเรือนต

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2908

    เผยอวี้มิได้ล่วงรู้ถึงภัยที่คืบคลานเข้ามาแม้แต่น้อยเงาดำสายหนึ่งย่างเท้าแผ่วเบา แง้มแผ่นกระเบื้องบนหลังคาออก ก่อนจะล้วงกระบอกไม้ไผ่ออกมาสอดเข้าไปในช่องว่าง แล้วเป่าควันสายหนึ่งลงสู่เบื้องล่างทว่าประจวบเหมาะเหลือเกิน ซินเล่อที่พักอยู่ห้องเดียวกับเผยอวี้ มิทราบว่าเป็นเพราะกินของผิดสำแดงหรือไม่เขามิอยากส่งเสียงรบกวเผยอวี้ จึงได้แต่ข่มกลั้นความต้องการที่จะไปปลดทุกข์เอาไว้ทว่าอาการปวดท้องกลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดจะทานทนไหว เขาจึงยันกายลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ หมายจะออกไปสุขาทว่าจังหวะนั้นเอง กลุ่มควันพิษพลันลอยฟุ้งเข้ามาภายในห้อง พอซินเล่อยืนขึ้น ควันเหล่านั้นก็พุ่งเข้าสู่จมูกของเขาพอดีเพียงแค่สูดดมเข้าไป ซินเล่อก็รู้สึกวิงเวียนตาลายขึ้นมาฉับพลัน ก่อนจะล้มฟุบลงกระแทกพื้น!ฝ่ายเผยอวี้นั้นแม้จะหลับอยู่ แต่ด้วยสัญชาตญาณระแวดระวังภัย เขาจึงมิเคยปล่อยตัวตามสบายครั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวผิดปกติ เขาก็เบิกตาโพลงขึ้นทันทีภายในห้องมืดสนิท แต่เมื่อเผยอวี้ลืมตาขึ้นมองจากบนเตียง ก็เห็นลำแสงสายหนึ่งลอดผ่านลงมาจากหลังคานั่นเป็นเพราะกระเบื้องหลังคาถูกคนรื้อออก ช่องว่างที่เกิดขึ้นจึง

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2907

    เผยอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนาน ข้าเองก็ยินดีที่จะใช้วิธีของท่านแก้ปัญหา!”“เพียงแต่ ข้าจะเชื่อใจท่านได้อย่างไร?”เผยอวี้กล่าวพลางหยิบโอสถพิษเม็ดหนึ่งออกมาวางตรงหน้าหนานซวง“เอาเช่นนี้เถิด ยาพิษเม็ดนี้จะออกฤทธิ์ในอีกเจ็ดวัน หากท่านกลืนมันลงไป ข้าจะปล่อยท่านกลับไป!”“ขอเพียงวันพรุ่งท่านนำตัวเถ้าแก่ซินกลับมา ข้าจะมอบยาถอนพิษให้ท่าน!”“แน่นอนว่า ท่านอาจกลับไปหาคนช่วยถอนพิษ หรือกระทั่งพาบิดาของท่านมาจับกุมข้าก็ได้!”หนานซวงมองเผยอวี้ที่กำลังเอ่ยวาจา มุมปากนางยกยิ้มเย้ยหยัน ทว่านางกลับต้องชะงักไปครู่หนึ่งบุรุษผู้นี้ไปเอาความมั่นใจเยี่ยงนี้มาจากที่ใดกัน?นางมองยาพิษตรงหน้า ก่อนจะหยิบมันขึ้นมา“คุณชายก็รู้ว่ามารดาของข้าเป็นคนของตระกูลเซวียนหยวนแห่งสำนักเซียนแพทย์ ยังกล้าใช้ยาพิษมาเดิมพันอีกหรือ?”หนานซวงรู้สึกเพียงว่าคุณชายผู้นี้ดูลึกลับยิ่งนัก เขาไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใดกันแน่?เผยอวี้ยิ้มเยาะ “ท่านคิดว่าสำนักเซียนแพทย์เก่งกาจนักหรือ? คิดว่าพวกเขาแก้พิษได้ทุกชนิดกระนั้นรึ?”“ก็มิแน่กระมัง? ยกตัวอย่างเรื่องพระชายาอ๋องเหลียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยน นางยังมิอาจแก้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2906

    หนานซวงตั้งสติให้มั่นก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ท่านลักพาตัวข้ามา มีจุดประสงค์อันใดกันแน่?”“ท่านเป็นศัตรูของตระกูลหนานหรือ? มีความแค้นเคืองกับบิดาข้า หรือว่าเป็นเพราะสาเหตุอื่นกัน?”เผยอวี้รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง โดยทั่วไปแล้วหากคุณหนูต้องประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้ ย่อมต้องตื่นตระหนกร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนไปนานแล้วแต่คุณหนูหนานผู้นี้กลับมิร้องไห้มิโวยวาย ซ้ำยังย้อนถามถึงต้นสายปลายเหตุกับเขาสตรีผู้นี้หากมิใช่คนฉลาดเฉลียวเป็นเลิศ ก็คงเป็นคนสติปัญญามิสมประกอบเผยอวี้คิดพลางเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนานคงจะรู้จักเซวียนหยวนคุนกระมัง!”หนานซวงขมวดคิ้ว นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่จึงพยักหน้า “ข้ากับเขาหาได้สนิทสนมกันไม่ แต่ก็ถือว่าพอรู้จัก!”เผยอวี้แค่นหัวเราะ “มิสนิทจริงหรือ? คุณหนูหนานอย่าได้คิดว่าข้าหลอกง่าย คิดว่าเพียงพูดจาส่งเดชมิกี่คำก็จะตบตาข้าได้รึ!”หนานซวงขมวดคิ้วมุ่น “ข้ากับเขามิสนิทกันจริง ๆ ก็แค่เคยพบหน้ากันเพียงหนึ่งหรือสองคราเท่านั้น!”เผยอวี้แสยะยิ้ม “มิสนิท? เช่นนั้นไฉนวันนี้ท่านเพิ่งจะไปซื้อชา คล้อยหลังมิทันไรเขาก็จับตัวเถ้าแก่ซินคนขายชาไป!”“ใบชาทั้งหมดของเขาตกไปอยู่ในมือข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status