LOGINหลังจากนัดกันไลลาก็กลับไปทำงานปกติ พอทำงานไปในใจกันก็มัวคิดถึงหน้าไอ้เด็กนั่นจะเป็นใคร เธอไม่ถามอายุ ถามถึงหน้าตาเลย พอคิดถึงเรื่องนี้แล้วก็ถึงกุมขมับว่าทำไมต้องที่อ่อนด้อยเรื่องพวกนี้เสียเหลือเกิน ถ้าไม่ปกล่ะเธอจะทำยังไง เอาน้า จะหล่อ ไม่หล่อ ไม่ใช่ประเด็นแล้วสำหรับเธอ นาทีขอให้เธอหาคนมาสวมบทเป็นแฟนให้ได้เสียก่อน
เธอขับรถมารอตามที่นัดหมายตามโลเคชั่นที่เด็กนั่นส่งมาในแชท พอขับตามเส้นทางสรุปว่าตัวเองมาจอดหน้าโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ไลลาคิดว่าตัวเองคงบ้าไปแล้ว เธอไม่น่ามาผิด หรือ เธอมาผิดเอง ตอนนี้ความคิดมันตีกันอยู่ในหัวของเธอ หรือคนที่เธอคุยด้วยคงเป็นอาจารย์แหละ แบบนั้นก็ดีเลยน่าจะตกลงกันง่าย แต่ถ้าไอ้หมอนั่นเป็นอาจารย์ก็ต้องเป็นอาจารย์ที่ไร้มารยาทมากแน่ ๆ คงไม่มีเด็กคนไหนเคารพหรอกนะ ฉันมาถึงแล้วนะ ไลลาพิมพ์ตอบไป พลางจ้องมองเด็ก ๆ ที่ออกมาจากรั้วโรงเรียน เห็นแล้วนึกถึงวัยเด็กที่ตัวเธอเองผ่านช่วงเวลานั้นมานานเหลือเกิน “อยากรู้จริง ๆ ว่าเป็นใครน่า” ไลลาพึมพำตัวเอง จู่ ๆ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น รถป้าคันไหน? ไลลาสักไม่แน่ใจแล้วสิว่าคนที่เธอนึกถึงจะเป็น อาจารย์ เด็กมัธยมพวกนี้เหรอ คงใช่มั้ง ไลลาไม่อยากเข้าคุกตอนนี้หรอกนะ ชีวิตเธอกำลังรุ่งอยู่เลย ตรงใกล้ร้านกาแฟหน้าโรงเรียนค่ะ ไลลาจดจองมองว่าใครที่กำลังทำท่าสอดส่องหาเธออยู่ ใครกัน หรือ คนนั่น ผู้ชายใส่สูทสีดำสุดหล่อ แสดงทีท่าว่ากำลังมองหาอะไรสักอย่าง ก่อนจะเห็นเด็กนักเรียนสาวน้อยวิ่งไปหา เรียกว่า คุณพ่อ ไลลาเอ๋ยไลลา....ไม่ใช่เขา แล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ “เป็นใครเนี่ย หรือเราจะโดนหลอกแล้ว” ไลลาบ่นอีกรอบ มองหาใครก็ไม่มีทีท่าจะใกล้เคียงกับบุคคลปริศนาที่เธอสนทนาในแชทลับ ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะกระจกรถทำให้เธอต้องละความสนใจจากการมองหาคนปริศนา แต่หันกลับมามองว่าใครกันที่มารบกวนเธอเวลานี้ ไลลาหันไปมอง เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนม.ปลาย ผมดำเข้ม สูงร้อยแปดสิบกว่าแน่นอน กางเกงน้ำเงิน ที่สำคัญหล่อ หน้าเนี่ยเนียนกริบ เหมือนดารานายแบบ ทำไมเธอรู้สึกว่าเด็กตรงหน้าจะโตกว่าวัย และ...อย่าบอกนะว่า...ไอ้เด็กคนนี้คือ...ไอ้บ้าคนนั่น “ป้าจะเปิดให้ผมเข้าไปนั่งดี ๆ หรือจะอ้าปากค้างน้ำหมากไหลก่อนหึ” หน้าตาก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมคำพูดคำจาถึงแรงมาก ไลลาเลยยอมปลดล็อกให้เด็กหนุ่มแทรกตัวเข้ามานั่งเธอ ไลลายังคงอึ้งกับสถานการณ์ตรงหน้าอยู่ “นี่เธอเป็นเด็กมัธยมเหรอ” ไลลาถาม มองเด็กที่นั่งข้าง ๆ อย่างอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อายุไม่รู้ถึงสิบแปดหรือเปล่าเหอะ โดนคุกแน่ไลลาเอ๋ย... “ใช่ครับ ม.หก” ไลลามองเด็กนักเรียนมอปลายตั้งแต่หัวลงไปถึงเท้า ชนิดที่มองทุกซอกมุม เธออยากจะกัดลิ้นตัวเองตาย จากที่คิดว่าหาแฟนปลอม ๆ ไปเปิดตัวที่ออฟฟิศกับได้เด็กคนนี้ เดี๋ยวนะ! เด็กคนนี้แก่แดดขนาดหาเพื่อนนอนแล้วเหรอ โลกมันไปไกลขนาดนี้แล้วไลลาเธอไปอยู่ไหนมา บอส หรือ นายกันต์ธี เศรษฐากุล กลับรู้สึกถูกใจยัยป้าคนนี้ตั้งแต่คุยกันในแชท ไม่คิดว่ายัยป้าจะบ้าจี้ถึงขั้นมารับเขาจริง ๆ เขาจากที่อยากหาเพื่อนระบายความใคร่ซะหน่อย ไปเจอผู้หญิงอัปโหลดโปร์ไฟล์เลยลองทักเล่น ๆ ไม่คิดจะจริงจังอะไร แต่พอยัยป้านี่เล่นด้วยเขาก็เริ่มสนุกแล้วสิ “ป้าจะมองผมอีกนานไหม”“น้องรินหลับล่ะ เราสองคนมาหาอะไรทำดีกว่า” บอสยิ้มกว้าง เมื่อวางน้องรินลงบนเปลนอนสำหรับเด็ก ก่อนจะจับจูงมือหากิจกรรมสานสัมพันธ์รัก ทิ้งให้เจ้าแมวเฝ้าน้องรินดิ๊งด่อง ผมได้แต่มองพ่อกับแม่พากันเดินเข้าห้องนอนอีกแล้ว ส่วนผมกระโดดไปเกาะเปลไกลน้องรินที่นอนอยู่ ไม่ต้องห่วงผมเรื่องขนเรื่องความสะอาด แม่เพิ่งพาผมไปทำสปาเมื่อวานก่อน หลังจากมีน้องริน ผมก็ไม่เคยขาดตกไปทำสปาแมว เพราะยังไงก็มีคนรถกับเด็กในบ้านของนายท่านพาผมไป ผมมองใบหน้ามนุษย์ตัวน้อยที่น่ารักน่าชังกำลังนอนบนเปลโดยไม่รับรู้อะไร แม้กระทั่งพ่อแม่กำลังทำกิจกรรมรัก ผมเห็นพ่อกับแม่นอนด้วยกันจนชิน บางครั้งผมก็เคยแกล้งขัดขวางกิจกรรมนั้นเสีย แต่ความสามารถของผมคงไม่มากพอ เพราะยังไงพวกเขาก็ยังทำแบบนั้น เหมือนผมแหละที่คิดถึงน้องนิลทีไร พอเจอหน้าผมก็อยากจะฟัดน้องนิลให้หายน่ารัก จนตอนนี้น้องนิลกำลังท้องลูกคอกแรกของเรา เจ้านายของน้องนิลด่าผมยับเลยครับ พอด่าจนหายแล้วเหนื่อยก็บ่นนายท่านที่ชอบไปนั่งจิบชาที่สวน เจ้านายของน้องนิลก็ชอบไปตะโกนด่าตรงนั้น ส่วนนายท่านของผมก็ไม่สะทกสะท้าน ผมได้แต
ครบกำหนดคลอดไลลาก็คลอดตามกำหนดไม่มีอะไรน่าห่วง ส่วนเรื่องเรียนของชายหนุ่มก็จบการศึกษาระดับมอปลายไปเรียบร้อยแล้ว มีเรื่องแค่ต้องทำต่อนิดหน่อยจากโรงเรียน ส่วนเรื่องเรียนต่อมหาลัย บอสคิดเอาไว้แล้วว่าจะเรียนมหาลัยเอกชน พอคลอดน้องริน หรือ รินดา ดูเหมือนคุณพ่อวัยหนุ่มจะทำหน้าที่พ่อดีเหลือเกิน คอยดูแลเมียรักและลูกไม่ห่าง ไลลามองลูกสาวตัวน้อยที่เป็นที่โปรดปรานของผู้เป็นปู่มาก ไม่ว่าสาวน้อยร้องเอ๊ะขึ้นมาการันต์ก็รีบวิ่งมาหลานสาว “น้องรินนอนหรือยังครับ” บอสเอ่ยปากถาม พร้อมกับยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงมาตรงหน้า แม้เวลาจะผ่านไปความรักของเด็กหนุ่มยังหวานอยู่เสมอ หญิงสาวก็ตื่นเต้นทุกครั้งที่เขาเซอร์ไพรส์ บอสเดินเข้าห้องน้ำไปล้างมือก่อนมาอุ้มน้องรินเด็กน้อยตัวแดงที่นอนบนเบาะ ด้านข้างไม่ไกลนักก็มีเจ้าดิ๊งด่องเฝ้านายน้อยของมัน ไลลาอมยิ้มเจ้าดิ๊งด่องดูติดน้องเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะอุ้มน้องรินไปไหน เจ้าดิ๊งด่องมักจะเดินตามเสมอ ส่วนเรื่องราวระหว่างเจ้าแมวดิ๊งด่องกับแมวน้อยสีดำ น้องคนสวยข้างบ้านไม่ได้ขัดขวางอะไร แม้จะคอยตามอยู่ไม่ห่าง ยามแมวน้อยสีนิลเข้ามาในบ้านหลัง
“หา อะไรนะพ่อ” “คุณพ่อพูดอะไรเหรอ เจ้าดิ๊งด่องไปทำอะไร” ไลลารีบไปอุ้มเจ้าเหมียวอ้วนจากผู้เป็นพ่อสามี แขกสาวฟังบทสนทนาของครอบครัวนี้มาสักพัก จนอดพูดขัดขึ้นมาไม่ได้ “ก็ลูกชายพวกคุณ ทำลูกสาวฉัน พวกคุณต้องรับผิดชอบลูกสาวฉัน” สาวน้อยเอ่ยปากบอกพร้อมกับลูบหัวเจ้านิลลดาไปพลาง พอเห็นเจ้าแมวผู้มองลูกสาวตนตาแป๋วก็อดค้อนไม่ได้ “แล้วหนูจะให้รับผิดชอบอะไรล่ะ” การันต์เป็นผู้ไกล่เกลี่ย เอ่ยปากถามสาวเด็กดื้อคนนี้ แค่เรื่องแมวรักกัน มันไม่ให้เรื่องใหญ่อะไร “กะ...ก็” พอถูกถามกลับ นวลลออพยายามคิดก้มมองเจ้านิลลดาว่าต้องการอะไร แล้วเจ้าแมวน้อยสีดำมันก็พูดไม่ได้เสียด้วยสิ เธอจะเอายังไง “เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องที่เจ้าของแมวอย่างเราควบคุมไม่ได้ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว หนูก็อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย ดูเจ้าดิ๊งด่องแมวอาสิมันก็จ้องมองแมวหนูตาหวานแบบนี้ มันคงรักของมัน ถ้าจะจัดการงานแต่งงานให้แมวคงไม่มีใครทำ” การันต์บอกเสียงเรียบ เรื่องนี้จะถูกแก้ไปในทางไหนก็คงเป็นเจ้าของแมวดำสาวสวยแล้วแหละที่ให้คำตอบได้
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงรบกวนการพักผ่อนของคุณการันต์ที่พักหลัง ๆ มานี้ เขาเริ่มชอบเวลานี้อย่างมาก พอลูกสะใภ้ย้ายเข้ามาอยู่บ้าน เขาก็เริ่มเข้าใจถึงการรู้จักบริหารเวลา ไลลาช่วยแนะนำให้คุณพ่อสามีรู้จักพักผ่อน อะไรที่มันควบคุมไม่ได้ก็ปล่อย ๆ มันไปบ้างก็ได้ ชายหนุ่มที่ทำงานเคี่ยวกรำมาตลอดชีวิตก็เหมือนตาสว่าง หยิบหนังสือมาอ่านในยามบ่ายของเสาร์ อาทิตย์ การันต์หันซ้ายหันขวา เพื่อหวังเรียกให้ลูกน้องไปดูว่าใครที่ไหนมากดออดเล่นแบบนี้ เสียงออดถูกกอดถี่ ๆ จนการันต์เองจนไม่ไหว ออกไปดูเสียเอง สิ่งที่การันต์เห็นคือเจ้าแมวอ้วนของตัวเองกำลังถูกหิ้วมาชูตรงหน้าโดยมีรัวขวางกั้นอยู่ การันต์ตกใจไม่น้อยว่าเจ้าแมวที่รักไปอยู่กับผู้หญิงวัยเยาว์ คาดเอาอายุของเธอน่าจะมากกว่าลูกชายเพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น “คุณเป็นเจ้าแมวใช่ไหมคะ รู้ไหมว่าเจ้าแมวตัวนี้มันมาเอาลูกฉัน” หญิงสาวไม่รอช้ารีบบอกเจ้าของบ้านทันที นึกโกรธว่าทำไมเจ้าของบ้านหลังไม่ดูแลลูกให้ดี “หา อะไรนะ” “ก็หนูบอกแล้วไงคะลุง แมวตัวนี้มันมาเอาแมวหนู ต้องรับผิดชอบรู้ไหมค
“อย่าทำแบบนี้อีกนะ กลัวพี่เหรอ” ผมบอกน้องเสียงเข้ม ดูสิผมเป็นห่วงน้องขนาดนี้แล้ว น้องนิลยังไม่ยอมมองหน้าผมอีก “กลัว..” “พี่น่ากลัวตรงไหนหึ” ผมไม่ถามเปล่า ผมขยับเข้าไปใกล้น้องจนผมอดใจไม่ไหวจนต้องสูดกลิ่นหอมของน้องเอาไว้ ก่อนทำการเลียหน้าเบา ๆ หางของน้องนิลโค้งงอเข้าไปใต้ตัว แค่นี้ผมก็สามารถยิ้มออกแล้ว น้องนิล...ยอมพี่แล้วใช่ไหม “ไม่ต้องกลัวพี่นะครับ พี่ชอบน้องนิลตั้งแต่วันที่พี่เห็นเราครั้งแรก เห็นแล้วรักเลย เรามาผสมพันธุ์กันดีกว่านะครับ ก่อนที่พ่อพี่จะจับไปทำหมัน” ทั้งชีวิตของผมไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้มาก่อน ตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูก แต่อย่างไรแล้วผมก็สารภาพของไปในที่สุด แล้วรอฟังคำตอบจากน้องนิล “นิลก็...” “นิลลูกมาหาแม่เร็ว” เสียงเรียกของเจ้านายนิลก็มาขัดขวาง ผมได้แต่กระโดดหนีเข้าไปซ่อนในพุ่มไม้ มองน้องนิลคนสวยของผมอยู่ในอ้อมกอดของมนุษย์ผู้นั้น ผมกำลังรู้อยู่แล้วเชียวว่าน้องนิลจะตอบว่าชอบผมหรือเปล่า... วันนี้คงต้องกลับไปก่อน แต่ใจผมนะสิครับ ลอยไปอยู่กับน้องนิลไปแล้ว....
ดิ๊งด่อง สวัสดีครับทุกคน ผมเป็นแมวของพ่อบอสกับแม่ไลลา ตอนนี้แม่ของผมกำลังมีน้องตัวน้อย อีกไม่กี่เดือนก็จะคลอดแล้ว ผมมาอยู่บ้านหลังใหม่ทุกคนดูเหมือนจะรักผมมากเป็นพิเศษด้วยหน้าตาที่น่ารักและตัวนุ่มนิ่มของผม แต่จะมีใครเข้าใจผมบ้างว่าผมอยากนอน... “เธอ....เจ้าดิ๊งด่องไปไหนอีกแล้ว” นั่นคือเสียงของแม่ผมที่ชอบเรียกผมทุกชั่วโมง จนผมเอือมระอาไปแล้ว ไม่ได้ตอบหรือขานรับอะไร ความจริงผมชอบอยู่กับนายท่านคือพ่อของพ่อผมอีกที และชอบอยู่กับพ่อมากกว่า อ้อ...ทุกคนคงรู้แล้วว่าผมถูกพ่อบอสเก็บมาจากหลังโรงเรียนแล้วขอร้องให้แม่ผม จนแม่ยอมให้เลี้ยงผมเอาไว้ พวกมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดนัก พอผมทำตาอ้อนหน่อยก็รีบใจอ่อนเอานั้นเอานี่มาให้ โดยเฉพาะขนมแมวเลียเป็นอะไรที่ผมชอบกินที่สุด ส่วนของเล่นมากมายก็ไม่เคยขาดพ่อของผมคอยประเคนหามาให้จนแม่ไลลาบ่นใหญ่ แม่ไลลาชอบบ่นว่าผม และชอบกล่าวหาว่าผมไม่รัก หาว่าผมเป็นเมียน้อยของพ่อบ้าง ขอโทษเหอะมนุษย์ ไอ้ดิ๊งด่องอยากจะหาเมียเว้ย.... หลายวันก่อนมีแมวดำร่างอ้อนแอ้นกระโดดเข้ามาพุ่มไม้ในบ้าน ขณะที่ผ







