ตอนที่ 6 บททดสอบ

“ฮือ... อาเอกขา มันไต่เข้าไปในเสื้อแล้ว!” ร่างบางสั่นเทาด้วยความกลัว ชุดนอนผ้าเนื้อนิ่มสีชมพูอ่อนที่เปียกชื้นแนบไปกับผิวพรรณจนเห็นสัดส่วนชัดเจน และสิ่งที่ทำให้หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวูบ คือความจริงที่ว่าภายใต้เสื้อตัวบางนั้นไม่มีสิ่งใดขวางกั้นยอดปทุมถันที่ชูชันเด่นชัด

“ใจเย็นๆ เนเน่ มันเข้าไปตรงไหน เดี๋ยวอาเอาออกให้”

นันท์นภัสรีบหันหลังให้พลางชี้ตำแหน่งที่เจ้าตัวปัญหาซุกซ่อนอยู่ เอกดนัยไม่มีทางเลือก เขาจำต้องล้วงมือหนาเข้าไปสัมผัสกับแผ่นหลังนวลเนียน ความนุ่มละมุนของผิวสาวทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกไฟช็อต ข้อสันนิษฐานที่ว่าเธอไม่ชอบสวมบราตอนนอนกลายเป็นความจริงที่ประจักษ์แก่สัมผัส แต่ในนาทีวิกฤตเขาต้องสลัดความฟุ้งซ่านทิ้งเพื่อตามล่าเจ้าแมลงสาบที่วิ่งปราดหนีไปด้านหน้า

“เนเน่! ถอดเสื้อออกเร็ว!”

เด็กสาวไม่รอช้า เธอรีบปลดกระดุมอย่างรวดเร็วแล้วสะบัดเสื้อส่งให้ผู้เป็นอา ก่อนจะรีบยกมือกุมทรวงอกอวบหยุ่นเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ เอกดนัยรีบสะบัดเสื้อจนเจ้าตัวยุ่งหลุดกระเด็นลงถังขยะไปทันที แต่ก่อนที่เขาจะได้ถอนตัวออกจากสถานการณ์ล่อแหลม เสียงหวานใสก็เอ่ยขัดขึ้น

“อาเอก... ถูหลังให้เนเน่หน่อยสิคะ” เธอหยิบฟองน้ำขัดตัวยื่นให้พร้อมส่งสายตาอ้อนวอน

“มันเข้าไปข้างในแบบนั้น เนเน่รู้สึกขยะแขยงจนทนไม่ไหว อยากอาบน้ำใหม่อีกรอบนะคะ”

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทัดทาน นันท์นภัสก็จัดการเปลื้องชุดนอนส่วนที่เหลือออกจนร่างเปลือยเปล่าปรากฏสู่สายตา เธอคว้าแขนของคุณอาหนุ่มไว้แน่นด้วยท่าทางไร้เดียงสาแต่แฝงไว้ด้วยความจงใจ

“จะดีเหรอเนเน่... อาว่าอาบเองจะเหมาะกว่านะ” เอกดนัยพยายามข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ถึงเขาจะผ่านผู้หญิงมาไม่น้อย แต่กับหลานสาวช่างยั่วคนนี้ เธอกลับทำให้ใจเขาเต้นแรงจนแทบจะทะลุอก

“อาเอกอาบให้เนเน่หน่อยนะคะ... เหมือนตอนที่เนเน่ยังเด็กไงคะ จำไม่ได้เหรอ”

“งั้น... หันหลังไปสิ เดี๋ยวอาจะช่วยขัดหลังให้” เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ใช้ความอดทนขั้นสูงสุดเพื่อควบคุมมือที่สั่นเทา

ภาพแผ่นหลังเนียนละเอียดรวบไปจนถึงเอวคอดกิ่วและสะโพกผายกลมกลึงทำให้เอกดนัยแทบลืมหายใจ ทรวดทรงองค์เอวของเธอช่างสมบูรณ์แบบราวกับรูปปั้นแกะสลัก ผิวกายที่ขาวผ่องยามต้องแสงไฟและหยดน้ำดูน่าหลงใหลจนเขาอยากจะเอื้อมมือไปสัมผัสมากกว่าแค่การใช้ฟองน้ำถูไถ

“ขัดให้ทั่วๆ สิคะอาเอก ถูเบาแบบนั้นความสกปรกมันจะออกไปได้ยังไง”

ความขาวอวบนวลเนียนสะกดสายตาคุณอาหนุ่มจนอยู่หมัด มือหนาค่อยๆ วางฟองน้ำลงแล้วเปลี่ยนมาใช้ฝ่ามือลูบไล้ผ่านฟองสบู่นุ่มละเอียดไปตามผิวพรรณอย่างกล้าๆ กลัวๆ ความปรารถนาเบื้องลึกเริ่มตื่นตัวจนยากจะดับมอด

“คุณอากลัวอะไรเหรอคะ... เมื่อก่อนคุณอาก็เคยอาบน้ำให้เนเน่ จำไม่ได้แล้วเหรอ”

“จำได้ครับ... แต่ตอนนี้เนเน่ของอาเป็นสาวแล้ว ไม่ใช่เด็กหญิงคนเดิมอีกต่อไป” น้ำเสียงของเขาแหบพร่า

“ถ้าคุณอาห้ามใจไม่ไหว... อยากจะทำอะไรกับเนเน่ ก็เอาสิคะ”

พูดจบเด็กสาวก็หมุนกายเปลือยเปล่ากลับมาเผชิญหน้ากับเขาโดยไม่มีสิ่งใดปกปิด สองปทุมถันชูชันเด่นหราต่อหน้าต่อตาในระยะประชิด

“เนเน่... อาไม่อยากทำร้ายหนู”

“สมัยนี้ไม่มีใครเขาถือเรื่องนั้นกันแล้วค่ะ... หรือว่าจริงๆ แล้ว คุณอาจะเป็นเกย์อย่างที่ใครเขาพูดกันคะ” คำท้าทายนั้นมาพร้อมรอยยิ้มหวานเยิ้มที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีของชายหนุ่ม

“ปะ... เปล่า อาไม่ได้เป็น!” เขาสวนกลับทันควัน ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยไอพ่นของน้ำอุ่นและความเงียบที่ชวนให้กระทำความผิด!