ตอนที่ 7 รักต้องห้าม

“เนเน่จะบอกอะไรให้อาเอกรู้นะคะ... เนเน่เห็นพินัยกรรมที่คุณพ่อเขียนไว้หมดแล้ว ท่านตั้งใจยกทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้อาเอก ถ้าหากอาเอกแต่งงานกับเนเน่”

“เนเน่! หนูรู้เรื่องนี้ได้ยังไง” เอกดนัยถามด้วยความตระหนก ทั้งที่เขากำชับทนายสุเมธเป็นดิบดีว่าห้ามแพร่งพรายเรื่องนี้จนกว่าจะถึงเวลา

“อาเอกไม่ต้องสนใจหรอกค่ะว่าเนเน่รู้มาจากไหน แต่ตอนนี้... อาเอกต้องพิสูจน์ความเป็นชายแท้ให้เนเน่เห็นก่อน!”

“นี่หนู... ตั้งใจจะอ่อยอางั้นเหรอ” ชายหนุ่มพยายามข่มเสียงให้ราบเรียบ ทั้งที่ใจสั่นรัว

“เนเน่ไม่ได้ตั้งใจอ่อยนะคะ เรื่องแมลงสาบน่ะเรื่องจริง... แต่เรื่องที่อาเอกนิ่งเฉยนี่สิ เนเน่ไม่เข้าใจ”

“เอาล่ะ... เช็ดตัวซะ เดี๋ยวอาจะออกไปรอข้างนอก” เอกดนัยตัดสินใจตัดบทและเดินออกจากห้องน้ำเพื่อดับไฟในกาย

“เดี๋ยวสิคะอาเอก!” เด็กสาวรีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาคลุมร่างแล้วก้าวตามออกมาทันที

“ถ้าอาเอกไม่คิดจะแต่งงานกับเนเน่ งั้นเนเน่จะไปอยู่กับคุณแม่จริงๆ ด้วย!”

“ขู่อีกแล้วนะเรา... พินัยกรรมน่ะมันอีกตั้งปีกว่าถึงจะเปิดได้ เนเน่อยากให้อาโดนข้อหาพรากผู้เยาว์หรือยังไง”

“เนเน่ไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ อายุสิบแปดแล้ว... อาเอกไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น”

“แต่อาเป็นห่วงเนเน่... อารักและอยากจะทะนุถนอมเนเน่ไว้ให้ดีที่สุดจนกว่าจะถึงวันแต่งงานของเรา”

คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากชายหนุ่มทำให้นันท์นภัสชะงักไปครู่หนึ่ง รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏบนใบหน้าสวย เธอโผเข้ากอดร่างหนาไว้แน่นจนแผ่นอกกว้างสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าขนหนู

“ในเมื่อยังไงอาเอกก็ต้องแต่งงานกับเนเน่อยู่แล้ว... งั้นเรามาลองคบหาดูใจกันก่อนดีไหมคะ” เธอออดอ้อนพลางกระชับอ้อมกอด

“ก็ได้ครับเนเน่ อายอมแล้ว... เอาเป็นว่าวันหยุดพรุ่งนี้อาจะพาไปเดต โอเคไหม” เอกดนัยพยายามหาทางออกให้สถานการณ์ล่อแหลมนี้คลี่คลายลง แต่ว่าหลานสาวตัวดีกลับไม่ยอมหยุดเพียงเท่านี้

เธอเขย่งปลายเท้าขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง บดเบียดทรวงอกอวบอิ่มเข้าหาหน้าอกกว้างของเขาอย่างจงใจ ก่อนจะทาบริมฝีปากจุมพิตอาหนุ่มด้วยความโหยหา

“เนเน่รักอาเอกที่สุดเลยค่ะ” เธอถอนจูบออกมาบอกรักเสียงหวาน พร้อมกดหอมที่แก้มสากของเขาอีกฟอดใหญ่

เอกดนัยไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าสัมผัสนี้มันช่างตราตรึงและรู้สึกดีจนแทบคลั่ง ดีจนเขาอยากจะสานต่อให้ลึกซึ้งไปกว่านี้ แต่ความผิดชอบชั่วดีในใจยังคงยื้อยุดเอาไว้ เขาจำต้องขอตัวกลับห้อง แต่ยังไม่ทันจะได้ปิดประตู หลานสาวตัวแสบก็แทรกตัวตามมาติดๆ

“คืนนี้... เนเน่ขอมานอนกับอาเอกนะคะ เราเป็นแฟนกันแล้ว เนเน่จะไม่ยอมนอนคนเดียวเด็ดขาด!”

“แต่เนเน่ยังไม่ได้แต่งตัวเลยนะ” เขาเตือนสติเมื่อเห็นหลานสาวมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว

“อุ๊ย! เนเน่ลืมตัวค่ะ” เด็กสาวหน้าแดงระเรื่อ รีบวิ่งกลับไปคว้าชุดนอนที่ห้องแล้ววิ่งรัวฝีเท้ากลับมาหาเขาที่ห้องนอนใหญ่ทันที เพราะกลัวว่าถ้าช้ากว่านี้เพียงก้าวเดียว... คุณอาสุดหล่อจะล็อกห้องหนีเธอไปเสียก่อน!