มารยาร้อยเล่ห์

บุรารีในสภาพเปลือยเปล่าก้าวเขยิบชิดเข้ามาจนใกล้ ก่อนที่เธอจะยกเรียวแขนทั้งสองข้างขี้นมาโอบกอดไปที่รอบคอของเขาไว้ พร้อมกับรอยยิ้มยั่วยวนและสายตาเชิญชวนที่ถูกส่งมา

"ทาให้ทั่วตัวเลยนะคะพี่ดิม เอาให้ทั่วทุกซอกทุกมุมเลยค่ะ" น้ำเสียงหวานส่งกระซิบเข้าที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา ตามด้วยการขบเม้มน้อยๆ แล้วจึงค่อยผลักดันให้เขานั่งพิงตัวลงไปบนโซฟา

หลังจากที่ผลักให้เขานั่งลงไปบนโซฟาได้ เรือนร่างยั่วเย้านั่นก็เบียดกายแทรกเข้ามาตรงกลางและนั่งทับลงที่บนต้นขาแกร่ง เท่ากับว่าเวลานี้ที่ตรงด้านหน้าเขานั้นมีความอวบอิ่มของทั้งสองเต้าที่กำลังชูชันตั้งเด่ห่างจากปากไปไม่ถึงคืบ

"ทาต่อสิคะพี่ดิม หยุดทำไม"

ดรัณภพบีบโลชั่นใส่มือต่อ ก่อนจะค่อยๆลูบทาไปที่หน้าท้องแบนราบ สองสายตาสบประสานกันนิ่งจนได้รู้สึกถึงลมหายใจที่เป่ารดกันไปมา ฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งลูบวนเวียนไปอยู่อย่างนั้นโดยที่ยังไม่ได้คิดจะขยับไปไหน ส่วนอีกข้างก็วางทาบเอาไว้ที่ตรงเอวคอด

บุรารีไม่มีทางรู้ได้เลยว่าภายใต้สีหน้าที่ทั้งนิ่งและเรียบเฉยนั้นดรัณภพรู้สึกอย่างไร หากแต่ใจก็อยากที่จะให้เขานั้นคล้อยตามเธอเสียเหลือเกิน จนกระทั่งทนรอดูไม่ไหว จึงได้ตัดสินใจละมือประกบทาบทับลงไปบนฝ่ามือใหญ่แล้วค่อยๆเคลื่อนนำพาให้เขาขยับเลื่อนตาม 

บุรารีวางมือของเธอไว้บนฝ่ามือของดรัณภพ สายตาก็ยังคงจับจ้องที่ใบหน้าของเขาเอาไว้ เธอยังคงชักนำฝ่ามือใหญ่ให้เลื่อนขึ้นตามไปข้างบนจนกระทั่งมันไปหยุดอยู่ที่บนเต้าอวบ และเหนือสิ่งอื่นใด สิ่งที่น่าแปลกใจสำหรับวันนี้คือคราวนี้เขาไม่ได้ปฏิเสธ 

พอเห็นก็ยิ่งได้ใจ ทีนี้บุรารีจึงได้ออกแรงบีบลงไปบนฝ่ามือใหญ่นั่นแรงขึ้น ราวกับต้องการสั่งเขาอย่างกลายๆว่าให้ทำตามอย่างที่เธอทำ จากนั้นตัวเธอเองก็รู้สึกได้ว่ามันมีน้ำหนักจากฝ่ามือใหญ่บีบลงไปบนเต้าของเธอด้วยจริงๆ

"อ๊า"

เสียว..แรงกดครั้งนี้มันแรงพอจนเธอรู้สึก พาเอาหัวใจของเธอนั้นเต้นโครมครามอย่างหนัก หลังจากที่ได้รู้แล้วว่าดรัณภพยินยอมที่จะทำตามที่เธอต้องการ จากนั้นบุรารีจึงเริ่มบงการเขาให้มากขึ้นด้วยการจับหัวแม่มือของเขาเค้นคลึงลงไปบนหัวนม

"อื้อ พะ..พี่ดิม"

ดรัณภพบีบคลึงและขยี้ตามที่บุรารีต้องการทุกอย่าง จนคนจอมบงการเกิดอาการเสียวซ่านถึงกับต้องกัดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่น

ร่างกายของเธอพากันตื่นตัว อาการเสียววูบวาบตามท้องน้อยพากันก่อตัวขึ้นใหญ่ และกระทั่งน้ำใสๆเริ่มปริ่มทะลักออกมาบริเวณกลางหว่างขา แต่ทว่าบุรารีเองก็ยังไม่สาแก่ใจ เธอเคลื่อนฝ่ามือของเขาให้ลดต่ำลงไปอีก ลูบผ่านบริเวณหน้าท้องแบนราบ จนกระทั่งพามาหยุดที่บนเนินโหนก

สายตาของดรัณภพยังคงจ้องมองมาที่เธออย่างนั้น ไม่มีถ้อยคำใดๆหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากได้รูปที่บุรารีเฝ้าอยากเป็นเจ้าของนัก เธออยากให้เขาใช้มันจูบไปทุกซอกทุกมุมทั่วทั้งร่างกาย แต่ก็ยังคงทำได้แต่คิด

จากนั้นคนจอมบงการก็เริ่มพยายามเคลื่อนมือตัวเองที่กุมทับฝ่ามือใหญ่นั้นให้ค่อยๆเคลื่อนต่ำลงไป ยิ่งพอมันใกล้ถึงจุดนั้น พลันหัวใจก็เต้นสนั่นหวั่นไหวไม่มีหยุดเหมือนจะหายใจไม่ทัน จนเสียงลมหายใจของเธอเหนื่อยหอบและยิ่งกระเซ่าเมื่อเรียวขางามค่อยๆแหวกอ้ากว้างออก เธอพยายามแอ่นหน้าอกขึ้นพร้อมกับภายในที่ลิงโลด ปกติดรัณภพไม่เคยยอมสัมผัสเธอมากขนาดนี้ พอวันนี้เกิดเขาว่าง่ายทำตามขึ้นมาง่ายๆ ก็ทำเอาเธอถึงกับแทบจะเป็นลม

"อ๊ะ พี่ดิม"

ทันทีที่ปลายนิ้วเขาแตะสัมผัส บุรารีก็ถึงกับหลุดร้องครางออกมาเสียจนเสียงดัง สมองมึนเบลอ เลือดลมภายในกายสูบฉีดไม่เป็นจังหวะ หัวใจของเธอเต้นแรงมากถึงขนาดราวกับว่าแทบจะไม่สามาถควบคุมอะไรใดๆได้อีกแล้ว เขายอมสัมผัสเธอแล้ว เธอเฝ้ารอเวลานี้มานานเหลือเกิน

แต่..แค่นี้มันจะไปพออะไร สำหรับเธอแค่นั้นมันยังไม่พอ บุรารีอยากได้มากกว่านั้นอีก เธอจึงจัดการกดนิ้วเล็กของตัวเองลงไปบนปลายนิ้วของเขาอีกหน่อยและดรัณภพเองก็ยอมกดตาม

นิ้วมือของเขากดลงไปบนเม็ดเสียวของเธอที่กำลังเต่งตูมเต็มที่ แล้วจึงค่อยๆวนบี้มันตามที่เธอบงการ จนกระทั่งมันเริ่มเคลื่อนลงต่ำไปทีละน้อย จังหวะที่เขาถูนิ้วขึ้นลง มีบางทีที่มันเริ่มลื่นไถลผลุบหายเข้าไปในที่ๆมันทำให้เธอยิ่งเสียวมากยิ่งกว่า

นิ้วกลางของดรัณภพเริ่มมุดสอดลึกเข้าไปภายในลึกขึ้น บุรารีสังเกตได้ว่าเขาใช้มันควานเขี่ยบริเวณด้านในจนมันไปสัมผัสเข้ากับจุดเสียวซ่าน เขาเขี่ยขยี้มันทั้งภายในและภายนอก จนเธอถึงกับต้องครางออกมาขาสั่นเสียงสั่นเมื่อปลายนิ้วนั้นบีบคลึงบดบี้และขยี้ที่ตรงเม็ดเสียวไปมา ยิ่งเมื่อฝ่ามือใหญ่อีกข้างที่ก่อนหน้านั้นวางอยู่บนเอวคอดแต่ถูกเธอดึงเลื่อนสูงขึ้นมากอบกุมเต้านมเธอไว้และบังคับให้เขาบีบคลึงมันอยู่นั้น เชื่อสิว่ามันสามารถทำให้เธอแทบจะแดดิ้นลงตรงนี้เสียให้ได้

"อ๊า เสียวค่ะพี่ดิม แบมเสียว"

บุรารีทำได้แค่เพียงส่งเสียงคราง แม้ว่ามือของเธอทั้งสองข้างจะยังคงประกบฝ่ามือใหญ่นั่นเอาไว้ แต่ก็ราวกับว่าต้องกลายเป็นจับเอาไว้เพียงเพื่อยึดเหนี่ยวเสียมากกว่า เรี่ยวแรงเธอหายไปหมดแล้ว นั่งทรงตัวยังแทบจะไม่อยู่ ได้แต่ปล่อยให้เขาได้สัมผัสเธอไป ส่วนตัวเธอเองก็ทำได้แค่เพียงร้องครางไม่หยุด วินาทีนี้เธอช่างมีความสุขเสียเหลือเกิน ถึงแม้ว่ามันจะยังไม่..สุด

"อ๊า พี่ดิมขา พี่ดิม"

"หืม"

"นี่พี่ดิมจะยอมแบมแล้วจริงๆหรอคะ" บุรารีถามไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่าปรีติ ดรัณภพเองก็สบตาจ้องมองเธอเฉยโดยไม่คิดที่จะหลบหรือปฏิเสธ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ ปกติมีเเต่คอยปฏิเสธและผลักดันเธอให้หนีออกไกลๆเท่านั้น

"ก็ในเมื่อพี่ปฏิเสธแบมไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้งแต่แบมก็ไม่เคยฟัง พี่ก็เลยไม่รู้ว่าจะปฏิเสธไปทำไม สู้หลับหูหลับตาทำไปให้มันจบๆไปเสียไม่ดีกว่าหรอ"

ทันทีที่จบประโยคนั้น ทุกๆอย่างก็เงียบสงบลง ราวกับว่าเธอถูกเขาฉีกหน้ากลางสี่แยก ชั่วนาทีที่หลงละเมอเพ้อพกไปว่าเขามีอารมณ์ร่วม แต่แท้จริงแล้วเขาเพียงแค่หลับหูหลับตาทำเพื่อให้มันจบๆไปเท่านั้นเอง ดรัณภพก็ยังคงเป็นดรัณภพคนเดิม คนที่เอาแต่ใจร้ายกับเธอทั้งๆที่เธอแทบจะยกเขาไว้ให้เป็นเจ้าของหัวใจ

"พี่ดิมพูดแบบนี้มันดูถูกแบมเกินไปแล้วนะคะ" บุรารีพูดเสียงสั่นเครือ ภายในหัวใจสุดแสนจะปวดร้าว

"พี่ไม่ได้ดูถูก แต่พี่แค่กำลังพูดความจริง" บุรารียังคงจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เธอสุดแสนจะหลงใหลนั้นด้วยเจ็บปวด ยิ่งเห็นคิ้วเข้มๆของเขาขมวดจนแทบจะชนกันก็ยิ่งทำให้เธอปวดร้าวเมื่อรู้ว่าตนเองนั้นไม่ได้เป็นที่ต้องการของชายคนที่ตนเองมีใจให้เลย

"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ในเมื่อพี่ดิมบอกว่าจะยอมทำให้มันจบๆ ก็ยิ่งดีเลย อย่างตอนนี้พี่ดิมก็เห็นใช่ไหมคะว่าตอนนี้แบมกำลังมีอารมณ์มาก แต่มันค้างและยังไม่เสร็จ เพราะฉะนั้น พี่ดิมก็ 'ควร' ที่จะทำให้แบมเสร็จนะคะ" 

"แล้วแบมจะให้พี่ทำอะไร"

"พี่ดิมไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ แบมจะไม่ใจร้ายสั่งให้พี่ดิมนอนกับแบมหรอก ในเมื่อพี่ดิมไม่อยากเอาแบม งั้นแค่ช่วยทำให้เเบมเสร็จหน่อยได้ไหมคะ"

"แบมหมายความว่ายังไง"

"เลียให้แบมสิคะ"