Share

ย้อนรักทวงแค้น
ย้อนรักทวงแค้น
Penulis: วิ๋นเจิง

บทที่ 1

Penulis: วิ๋นเจิง
ซูชิงอู่กำลังตั้งครรภ์ ทว่าอุ้มท้องมาสามปีกลับไม่เกิดอันใดขึ้นเลย

นั่นเพราะทารกตายทั้งกลมไปนานแล้ว

ซูชิงอู่สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ท้องน้อยนูนป่องมีเลือดปนหนองส่งกลิ่นเน่าเหม็นไหลมิหยุดราวกับสัตว์ประหลาด

มีเพียงม่านตาดำขลับคู่นั้นที่ยังคงเด่นชัดสุกสกาว ราวกับน้ำค้างแข็งอันสว่างบริสุทธิ์สุดใต้นภา

นางเดินพลางใช้สองมือคลึงเคล้าหน้าท้องเบา ๆ พร้อมเสียงแหบฟังไม่รื่นหู

“ลูกเอ๋ย แม่มาล้างแค้นให้เจ้าแล้ว”

ซูชิงอู่ผู้ถูกจองจำอยู่คุกอันห่างไกลของวังหลวงและต้องกลายเป็นหนูทดลองมาตลอดสามปีเต็มเป็นอิสระแล้ว!

ไฟโหมกระหน่ำเบื้องหลังกำลังแผดเผาพระราชวังอันเรืองรองอย่างไม่หยุดยั้ง แสงเพลิงส่องสว่างท่วมฟ้ายามค่ำคืน

ใบหน้าศพทรมานบิดเบี้ยวนอนราบภายในพระราชวังร่างแล้วร่างเล่า…

“ซูชิงอู่ ได้โปรดไว้ชีวิตข้าเถอะ ข้าจะให้เจ้าทุกอย่าง เจ้ามิใช่ว่าชอบพี่อวิ๋นถูหรือ? ข้าจะยกให้เจ้า ข้าจะยกให้เจ้าดีหรือไม่?!”

ฮองเฮาซูเชียนหลิงผู้สูงศักดิ์สวมเสื้อคลุมลายหงส์ ศีระซึ่งประดับด้วยปิ่นหงส์โขกกับพื้นอย่างไม่หยุดหย่อน

“บุรุษที่เจ้ากำลังพูดถึงน่ะหรือ?”

น้ำเสียงซูชิงอู่แหบแห้งฟังไม่รื่นหู ราวกับเส้นเสียงฉีกขาดทั้งเป็น ทุกคำที่เอ่ยจะมีโลหิตสีดำหยดจากมุมปาก

ทว่าสีหน้านางกลับดูแย้มยิ้ม

นางยกมือสีช้ำเลือดช้ำหนองอันผอมแห้งขึ้น มือนั้นกุมหัวใจดวงหนึ่งแน่น ใจดวงนั้นยังมีเลือดสดไหลรินไม่ขาด ดูคล้ายกำลังเต้นเบา ๆ อีกด้วย…

ซูเชียนหลิงรู้สึกชาไปทั้งร่าง สองตาจ้องมองภาพเบื้องหน้าตาแทบถลนออกจากเบ้า

ซูชิงอู่ทอดถอนใจพลางกล่าวว่า “ไม่ยักรู้ว่าหัวใจของเขาเป็นสีแดง ข้านึกว่าเป็นสีดำเสียอีก…”

เดิมที ซูชิงอู่คือบุตรีภรรยาเอกของท่านอัครเสนาบดี เป็นคู่ตุนาหงันกับองค์ชายสามเย่อวิ๋นถูตั้งวัยเยาว์ ทั้งยังหมั้นหมายกันแต่อ้อนแต่ออก

นางมีความรู้สึกรักอย่างลึกซึ้งต่อเย่อวิ๋นถูมาตั้งแต่วัยเยาว์

แม้ต่อมาจะถูกทางราชสำนักถอนหมั้น บีบคั้นให้อภิเษกสมรสกับเย่เสวียนถิง แถมยังบังคับบิดากับเหล่าพี่ชายที่เดิมทีไม่ถูกกับเย่อวิ๋นถูให้หันไปเกื้อหนุนเขาเต็มที่

ยิ่งนึกไม่ถึงว่าในวันเดียวกัน เย่อวิ๋นถูผู้ได้ขึ้นครองบัลลังก์จะตบแต่งซูเชียนหลิงพี่สาวต่างมารดาขึ้นเป็นฮองเฮาทันที คนจวนตระกูลซูถูกกำจัดจนสิ้น ทั้งบิดาและพี่ชายทั้งหลายกลับต้องตายอย่างน่าสังเวช!

นางแค้นนัก! แต่สิ้นหนทางพลิกชะตา แม้นอยากตายก็กลับถูกซูเชียนหลิงจับขังไว้!

แค่เพราะซูเชียนหลิงเชื่อว่าเลือดของทารกผีในครรถ์ทำให้ผิวพรรณอ่อนเยาว์ชั่วนิรันดร์ เป็นอมตะร้อยพิษไม่กล้ำกราย จึงวางยาพิษทารกในครรภ์นางเสีย!”

กักขังนางไว้!

วัน ๆ มีแต่ตกเลือด!

สามปี สามปีเต็ม ๆ เวลาหนึ่งพันกว่าวัน ตลอดทั้งวันทั้งคืน นางได้แต่เฝ้าคอยว่าสักวันจะฆ่าผัวเมียโฉดชั่วคู่นี้เสีย จนในที่สุดบัดนี้ก็สมปรารถนาแล้ว!

นางถูกผู้อาวุโสแห่งภูเขาศักดิ์สิทธิ์ใช้นางเป็นหนูทดลองจนกลายเป็นสัตว์ประหลาด คนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง ร่างกายเต็มไปด้วยพิษแมลงกู่ ฉะนั้นพวกเขาจักต้องรับผลกรรมที่ตามมา!

ซูชิงอู่ก้าวไปหาซูเชียนหลิงทีละก้าวพลางทิ้งรอยเลือดไว้ตามจุดที่นางผ่าน

เหล่าคนในวังก้าวถอยหลังอย่างพรั่นพรึง ไม่อาจจินตนาการได้ว่าซูชิงอู่สาวงามหาใดเปรียบแห่งยุค ตอนนี้รูปโฉมกลับกลายเป็นดูน่ากลัวกว่าผีก็ไม่ปาน!

ซูเชียนหลิงรู้ดีว่าซูชิงอู่ไม่ปล่อยตนไปแน่ จึงตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นระเบิดหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“ซูชิงอู่ ดูสภาพเจ้าตอนนี้สิ คนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง! ข้าจะบอกเจ้าไว้เลย ต่อให้ฆ่าข้าไป เจ้าก็ไม่ได้อะไร! เห็นแก่ที่เจ้าเป็นน้องสาวข้า ข้าจะบอกเจ้าให้ว่าที่จริงเย่เสวียนถิงตายไปตั้งนานแล้ว!”

ม่านตาซูชิงอู่หดลงฉับพลัน สมองนางว่างเปล่าขาวโพลน สองตาเบิกกว้างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “เป็นไปไม่ได้ เจ้าหลอกข้า!”

เขาเก่งกาจเพียงนั้น แถมมีกองกำลังในมือจะตายได้อย่างไร!

เสียงซูเชียนหลิงลอยมาเข้าหู “เพื่อล่อเขามาที่นี่ ข้าส่งนิ้วมือเจ้าไปให้เขา เขาเป็นแม่ทัพผู้มีจิตใจห้าวหาญนัก นึกไม่ถึงว่าจะเป็นแกนนำก่อกบฏ!”

“เป็นไปได้ยังไงน่ะหรือ? ตัวข้าจงใจส่งจดหมายลับฉบับหนึ่งไปยังแคว้นอู๋ตะวันตก ขอเพียงเขาถอนกำลังทหาร ประชาชนนับแสนนอกประตูอุดรที่อยู่เบื้องหลังจะถูกสังหาร… ผู้ใดจะคาดว่าเขาจะสละทหารกับม้าศึกคอยเฝ้าพิทักษ์พื้นที่นั้นไว้แล้วกลับเมืองหลวงตามลำพัง”

เมื่อนึกถึงจุดนี้ ซูเชียนหลิงก็เผยสีหน้าประหวั่นพรั่นพรึงเล็กน้อย

“เขาเข่นฆ่าผู้คนตลอดทั้งวันคืน วันนั้นนอกประตูเมืองโลหิตหลั่งรินราวกับสายน้ำ แต่ทว่าลำพังเขาผู้เดียวจะฆ่าทหารนับหมื่นในกำแพงเมืองได้เช่นไร?”

“ฉะนั้นหลังจากไร้ซึ่งเรี่ยวแรง เหล่าองครักษ์ที่นัยตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารนั่นก็แล่เนื้อเถือหนังเขาจนไม่เหลือชิ้นดี…”

ซูชิงอู่ฟังคำพูดเหล่านี้ของซูเชียนหลิงจบ หยาดเลือดก็ไหลรินออกจากหางตา

เดิมทีเสวียนถิงคิดจะมาช่วยนาง!

นึกไม่ถึงว่านางจะไม่รู้อะไรเลย…

ซูเชียนหลิงเห็นซูชิงอู่ยิ่งนิ่งอยู่อย่างนั้นก็ทวีเสียงหัวเราะให้ดังขึ้น

“มิใช่ว่าเจ้าเกลียดเย่เสวียนถิงหมายให้ไปตายเพราะเขาฆ่าแม่เจ้าหรอกรึ? ฮ่าฮ่าฮ่า! จะบอกความจริงเจ้าแล้วกัน ข้าได้ยินเย่อวิ๋นถูพูดกับหู ว่าแม่เจ้าตายเพราะฝีมือเขา…”

“เจ้าดูตัวเองสิ! นางตัวซวย คนที่รักที่ปกป้องเจ้าพวกนั้น…ทั้งบิดามารดา พี่ชายของเจ้า ไหนจะเย่เสวียนถิง พวกเขาล้วนตายไปหมดแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า…”

ซูชิงอู่เอื้อมมือไปบีบคอนาง นิ้วมือออกแรงโดยมิลังเลสักกระผีก นางใช้ร่างที่ถูกดัดแปลงด้วยยานับไม่ถ้วนบิดศีรษะนางอย่างไม่ลังเล!

อารมณ์บนดวงหน้านั้นบิดเบี้ยวในอ้อมแขน ราวกับประสบความทรมานถึงขีดสุด…

ซูชิงอู่จ้องดูนางนานโข แต่กลับไม่พอใจอย่างยิ่ง

ถ้ามิใช่เพราะร่างกายนางจวนร่อแร่ นางจะไม่ให้ซูเชียนหลิงกับเย่อวิ๋นถูตายง่ายดายเพียงนี้เด็ดขาด

มือข้างหนึ่งของนางคว้าหัวใจพลางมืออีกข้าวอุ้มหัวคน เดินไปยังเพลิงร้อนแผดเผาที่อยู่มิไกลทีละก้าว

ในตาซูชิงอู่ไร้หยาดน้ำเพราะล้วนเหือดแห้งไปนานแล้ว

นางขบฟันพลางกลั้นลมหายใจอันแผ่วเบาของตน ทนรับความเจ็บปวดที่กำลังแผดเผาดวงจิตทุกเสี้ยววิ เพื่อสักวันจะได้ล้างแค้น

สองตาของนางพร่ามัว ท่ามกลางแสงเพลิงคล้ายสะท้อนเงาร่างเปี่ยมโลหิตเลือนลางของคนผู้หนึ่ง

ดูเหมือนเขากำลังยิ้มพลางพูดกับนาง ‘อาอู่ ข้าจะพาเจ้าไป…’

หากชาติหน้ามีจริง นางจะไม่หลงเชื่อคำปลุกปั่นของซูเชียนหลิงอีกเด็ดขาด และจะไม่ทำร้ายเย่เสวียนถิงด้วย

เปลวเพลิงโลมเลียผิวหนังของนาง

มุมปากซูชิงอู่กลับปรากฏรอยยิ้มพ้นทุกข์

ตอนนี้นางกลายเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว แม้แต่หยาดเลือดหลังความตายก็ส่งผลให้ผืนดินเป็นพิษไร้ต้นหญ้าเติบโต

มีเพียงเพลิงอัคคีที่จะช่วยปลดปล่อยนางได้

นางหลับตาเข้าไปท่ามกลางแสงเพลิง ในปากพึมพำ “เย่เสวียนถิง รอข้าบนสะพานไน่เหอ* ข้ากับลูก…กำลังไปหาเจ้าแล้ว…”

*สะพานไน่เหอ คนจีนเชื่อว่าหลังจากตายไปแล้วการเดินบนสะพานจะถือเป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่มีความทรงจำของชาตินี้อยู่

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 930

    คนขายเนื้อทำสีหน้าหวาดกลัว “คนผู้นี้เลวทรามถึงเพียงนี้เลยรึ?”“เจ้าคอยระวังตัวเอาไว้ก็ไม่เป็นไรแล้ว ทางนั้นตรวจดูเสร็จรึยัง? ไปกันต่อเถิด!”เมื่อกองกำลังทำการค้นหาเสร็จเรียบร้อย คนขายเนื้อก็ยิ้มมุมปากเบา ๆเขาคิดไม่ถึงเลยว่าคนเหล่านี้จะพบเบาะแสทางตะวันตกของเมืองเร็วถึงเพียงนี้หากเขาไม่ได้เตรียมพร้อมมาก่อนหน้านี้และรีบปลอมตัวโดยไว เขาก็คงจะถูกจับได้ไปแล้วคนขายเนื้อรีบเข้าไปยังพื้นที่ด้านในสุดของร้านเขาเหลือบมองหนอนกู่ที่ซ่อนเอาไว้ในตู้ในหนึ่ง และเมื่อเปิดตู้ใบนั้น ดวงตาของเขาก็ฉายแววน่ากลัวออกมาผ่านมาหลายปี ดูเหมือนโลกภายนอกจะลืมความน่ากลัวของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว เริ่มแรกนั้นพวกเขาได้ครอบครองตำแหน่งระดับสูงของราชวงศ์ในแคว้นต่าง ๆ ซึ่งไม่ได้เป็นเพียงตำแหน่งในนามแต่มันสามารถแทรกแซงแคว้นนั้น ๆ และพลิกสถานการณ์ได้ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดคือการแอบเข้าไปในพระราชวังเพื่อช่วยเหลือเจียงเฟยเอ๋อร์หากต้องการเข้าไปในพระราชวังมีการคุ้มกันอย่างแน่นหนาได้ก็ต้องใช้วิธีที่ต่างออกไปบุรุษผู้นั้นออกจากร้านขายเนื้อหมูที่ถูกตรวจค้นเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับปิดประตูร้านแสร้งทำเป็นออกไปทำธุร

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 929

    หลังจากซูชิงอู่ส่งชิงอวี่ออกไปก็ยังคงตื่นเต้นอยู่เล็กน้อยซูชิงอู่หาคนมาวาดภาพเหมือนเจ้าอาวาสในปีที่แล้วและส่งต่อให้คนอื่น ๆ เพื่อช่วยกันค้นหา ซึ่งมันก็ผ่านมานานมากแล้ว และมีเพียงชิงอวี่เท่านั้นที่นำข่าวที่ได้รับการยืนยันกลับมาแจ้งนางแม้จะยังไม่ได้เจอคนผู้นั้น แต่ก็หมายความว่านางจะได้รู้ความจริงของการตายของท่านแม่เสียทีหลังจากสงบสติอารมณ์ได้ ซูชิงอู่ก็ตัดสินใจเดินทางไปทันทีนางอยากไปเจอจิ้งซินผู้นั้นด้วยตนเองและถามเขาว่าเหตุใดตอนนั้นเขาถึงฆ่าท่านแม่ของนาง!คืนเดียวกันนั้นซูชิงอู่ได้พูดคุยเรื่องนี้กับเย่เสวียนถิงเมื่อเย่เสวียนถิงได้รับรู้เรื่องราวก็พยักหน้าเบา ๆ และตัดสินใจอย่างทันทีว่า “ข้าจะส่งคนไปจับเขามาให้เจ้า”ซูชิงอู่ได้ยินอีกฝ่ายตอบง่าย ๆ และห้วนก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงและหัวเราะ“ได้”ตอนนี้มีศิษย์พี่ของเจียงเฟยเอ๋อร์คอยจับตาดูอยู่ในเมืองหลวง ซูชิงอู่จึงไม่สามารถไปหาคนผู้นั้นพร้อมกับชิงอวี่ได้บรรยากาศในเมืองหลวงเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆแม้แต่ฮ่องเต้เช่นเย่ชิวหมิงก็สังเกตเห็นสัญญาณของเหตุการณ์ร้ายแรงบางอย่างที่กำลังจะตามมาเขาเคยได้ยินซูชิงอู่พูดว่าศัตรูที่ซ่อนตัวอ

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 928

    ไป๋เฟิงก้มหัวลงอย่างเชื่อฟัง ราวกับมันได้กลายเป็นแมวตัวใหญ่ไปแล้วซูชิงอู่อดหัวเราะไม่ได้ “เจ้าคงเหนื่อยแย่ วันนี้ทำได้ดีมาก”ในที่สุดก็ได้ใช้ประโยชน์จากไป๋เฟิง สมกับที่เลี้ยงมันมานานไป๋เฟิงยืนขึ้นและอ้าปากหาว ส่วนสิงโตขนทองคำที่อยู่ข้าง ๆ ย่องเข้ามาทางด้านหลังซูชิงอู่ และใช้หัวถูเอวของนางดูเหมือนว่ามันต้องการให้ซูชิงอู่ลูบมันด้วยคนอื่น ๆ มองไปยังซูชิงอู่ที่มีร่างกายบอบบางยืนอยู่ตรงหน้าสัตว์ดุร้ายทั้งสอง พวกเขาทั้งหมดก็พูดไม่ออกอยู่นานนี่มัน...ร้ายกาจเกินไปแล้ว!แม้แต่กลุ่มบุรุษร่างใหญ่เช่นพวกเขาก็ยังไม่กล้าเข้าใกล้สัตว์ดุร้ายทั้งสองแม้แต่ครึ่งก้าว ทว่าซูชิงอู่กลับสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับพวกมันได้อย่างกลมกลืนเหมือนพวกมันเป็นสัตว์เลี้ยงของนางเมื่อไม่ถูกยุงกัดและกินยาสมุนไพรที่ผสมไว้แล้ว ม้าทุกตัวในสนามฝึกก็สงบลงและกลับสู่ภาวะปกติทันทีที่ซูชิงอู่กลับมาถึงตำหนัก ก็เห็นหรงหย่าวิ่งเข้ามา“พระชายา เมื่อครู่มีคนมาพบท่านและบอกว่ามีเรื่องด่วนต้องรายงาน”“มีเรื่องด่วนอะไรรึ?”หรงหย่าส่ายหัว “ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน ท่านไปดูก่อนเถิด”ซูชิงอู่สั่งให้คนพาผู้ส่งข่าวเข้ามาทันทีนางจ้อง

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 927

    เลือดของแมลงวันติดอยู่ที่มือของซูชิงอู่ส่งกลิ่นแปลก ๆ ออกมาเมื่อซูชิงอู่มองชัด ๆ นางก็ได้รู้ว่ามันไม่ใช่แมลงวันแต่เป็น…แมลงมีปีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายแมลงวันปากของแมลงมีความคมมาก สามารถเจาะทะลุขนของสัตว์บางชนิดได้ง่าย ทว่าแมลงมีปีกชนิดนี้ไม่สนใจมนุษย์และจะกัดเฉพาะสัตว์เท่านั้นที่แท้นี่คือสาเหตุหลักที่ทำให้สัตว์ในเมืองหลวงบ้าคลั่งในช่วงหลายวันนี้!ซูชิงอู่ยังสังเกตเห็นว่ายุงเหล่านี้ถูกพิษและเมื่อพวกมันแพร่พันธุ์ ในไข่ก็มีสารพิษดังกล่าวติดไปด้วยขอเพียงแมลงเหล่านี้ยังกัดสัตว์ต่อไป สารพิษก็จะค่อย ๆ สะสมทีละน้อยสุดท้ายก็ถึงขั้นทำให้เสียสติ!คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้มีเจตนาชั่วร้ายหากนางไม่ค้นพบสิ่งนี้ก่อน เกรงว่าม้าศึกทั้งหมดจะต้องตายไปด้วยความบ้าคลั่งอีกทั้งยังไม่อาจทราบสาเหตุได้แน่นอนว่าม้าศึกเป็นส่วนสำคัญในกองทัพ หากทหารม้าเสียม้าไป ก็คงไม่ต่างไปจากคนอ่อนแอไร้ค่า...ซูชิงอู่ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว“นำม้าทุกตัวไปไว้ในที่ปิดและหาทางฆ่าแมลงมีปีกเหล่านี้ให้สิ้นเสีย”รองแม่ทัพที่ติดตามนางมารีบจำคำสั่งนี้เอาไว้ทันที“รับทราบพ่ะย่ะค่ะพระชายา!”เขาก็รีบกระจายคำสั่งออก

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 926

    เมื่อเย่เสวียนถิงได้ยินสิ่งที่ซูชิงอู่พูด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเยือกเย็น “ข้าจะส่งคนไปตรวจสอบ”ซูชิงอู่ส่ายหัวทันที “ยาพิษนี้คงไม่ได้อยู่ในอาหารสัตว์ อีกทั้งเมื่อมาลองคิดดู สัตว์ป่าจำนวนมากที่อยู่ใกล้เมืองหลวง รวมไปถึงม้าศึกล้วนติดพิษกันหมด มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่ไม่เป็นอะไร นี่เป็นเรื่องที่แปลกมาก และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือไม่มีใครสามารถวางยาพิษม้าศึกในเมืองหลวงได้อย่างเงียบ ๆ ”การวิเคราะห์ของซูชิงอู่นั้นสมเหตุสมผลมาก แม้แต่เย่เสวียนถิงเองก็ขมวดคิ้วขึ้นมาหากหาสาเหตุไม่พบก็แก้ปัญหาไม่ได้แม้จะรักษาม้าหนึ่งในนั้นจนหายขาด แต่ก็จะกลับมามีอาการเดิมในอีกไม่ช้าไม่ไกลกันนักก็มีนายทหารระดับสูงนายหนึ่งวิ่งเข้ามาเขาหอบหายใจและกล่าวว่า “ท่านอ๋อง ทำการตรวจสอบเสบียงอาหารแล้วไม่พบสิ่งผิดปกติพ่ะย่ะค่ะ”“น้ำล่ะ?”“ตรวจสอบน้ำแล้วเช่นกัน ไม่มีร่องรอยของการวางยาพิษเลยพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อได้ยินรายงาน เย่เสวียนถิงก็ขมวดคิ้วหนักกว่าเก่าคราวนี้แย่แล้วสิซูชิงอู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ช่วยทำให้ม้าทุกตัวสงบลงก่อนได้หรือไม่ เดี๋ยวข้าจะเข้าไปดูรางอาหารม้าเอง”“ได้พ่ะย่ะค่ะพระชายา กรุณารอสักครู่ ก

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 925

    เริ่มแรก เขาสงสัยในเรื่องที่ซูชิงอู่เคยพูดจนเกิดความคิดจินตนาการบางส่วนขึ้นมา เรียกได้ว่าตอนกลางวันก็เอาแต่นึกถึง ตกกลางคืนก็เก็บมาฝันอีกแต่เขาไม่เคยได้ยินซูชิงอู่พูดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลยจริง ๆเนื่องจากความฝันนั้นมันดูเพ้อเจ้อเกินไป เย่เสวียนถิงจึงไม่พูดออกมา เพราะกลัวว่ามันจะเป็นการเพิ่มภาระให้กับซูชิงอู่อย่างไม่มีเหตุผลหลายวันมานี้ซูชิงอู่อาศัยอยู่กับลูกน้อยทั้งสามของนางเพื่อชดเชยช่วงเวลาที่นางห่างพวกเขาไปนานเด็ก ๆ ที่เพิ่งจะอายุได้ไม่กี่เดือนแต่กลับต้องห่างจากอ้อมอกของพ่อแม่ นั่นทำให้ซูชิงอู่รู้สึกผิดขึ้นมาดังนั้นนางจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องภายนอกมากนักทันใดนั้นนางก็นึกอะไรออกและถามว่า “เสวียนถิง ช่วงนี้หมาป่าเหล่านั้นที่อยู่ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง?”เย่เสวียนถิงเงยหน้าขึ้นและพูดว่า “ไม่ได้มีเพียงสัตว์ร้าย แต่ยังกระทบไปถึงม้าศึกด้วย ไม่รู้ว่าเหตุใดถึงเริ่มไม่เชื่อฟังคำสั่งกัน”“เดี๋ยวข้าจะไปตรวจสอบเรื่องนี้เสียหน่อย”ซูชิงอู่รู้สึกได้โดยไม่รู้ตัวว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แม้เรื่องจะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยและไม่มีผลกระทบกับมนุษย์มากนัก แต่นางก็รู้สึกอ

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 807

    ชายบนหลังม้าตัวสูงและผิวที่เปลือยเปล่าของเขามีสีเข้มเล็กน้อย ใบหน้าของเขาคมคายและดวงตาที่เฉียบแหลม“เคยบอกว่ามีคนในเมืองหลวงเห็นเย่เสวียนถิงด้วยตาของพวกเขาเองไม่ใช่หรือ?”เหยียนจั๋วพูดเสียงเย็นและหลุบตาลงเล็กน้อย“ข้าน้อยก็ไม่ทราบขอรับ...”“หากข่าวที่เจ้าพูดเป็นเรื่องจริง ตอนนี้ก็ว่าเป็นสถานการณ์จั๊กจั่

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 805

    เย่เสวียนถิงตัวแข็งทื่อทันทีม้าของเขาเดินหมุนเป็นวงกลม สีหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความลังเลอย่างชัดเจนซูชิงอู่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่และพูดว่า "ข้าสัญญากับท่านว่าจะไม่ไปสถานที่อันตราย"เย่เสวียนถิงถอนหายใจ "ค่ายทหารไม่มีกฎให้สตรีเข้าร่วม"ซูชิงอู่ยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ถ้าอย่างนั้น ข้าจะปลอมตัวเป็น

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 802

    เย่เสวียนถิงไม่ได้อธิบายอะไรมาก แต่ยังไว้ซึ่งท่าทีเคารพนอบน้อม “เสด็จแม่ทรงไม่ต้องกังวลพ่ะย่ะค่ะ”“แม่จะไม่กังวลได้อย่างไร”ซูไทเฮาตอบกลับ แต่นางก็รู้เช่นกันว่านางทำอะไรไม่ได้ “ตอนนี้เจ้ากลับมาเช่นนี้ หลายคนก็น่าจะเห็นแล้ว เจ้าไม่กลัวว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นหากทางชายแดนได้รับข่าวหรือ?”เย่เสวียนถิงพยักหน

  • ย้อนรักทวงแค้น   บทที่ 800

    ความรู้สึกนี้ว่างเปล่าเล็กน้อย และซูชิงอู่ก็รีบเดินออกจากประตูบ้านทันทีและมองออกไปข้างนอกเมื่อมองที่นี่ในเวลากลางวัน ทิวทัศน์ก็งดงามเป็นพิเศษไม่ง่ายเลยที่จะหาสถานที่เช่นนี้ในเขตชานเมืองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงได้นางรีบวิ่งออกไป ไม่ไกลนัก นางเห็นเย่เสวียนถิงนำม้ามาที่นี่ เขาเร่งฝีเท้าเข้ามาหานาง พล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status