ログインหลังจากเวเลนกลับจากร้านอาหารเธอก็ต่อสายหาเพื่อนสนิทของเธอทันที เพื่อเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้ ริสา ฟัง
“เป็นไงบ้างคะสาว ไปเดทวันนี้ ถึงสวรรค์ชั้นไหนคะ “เสียงริสาเอ่ยขึ้น ทำเอาเวเลนถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย “เขามีแฟนแล้ว “คำตอบของหญิงสาวทำเอาริสา งงเป็นไก่ตาแตก ไหนบอกว่าเขานั้นดูจะถูกใจเพื่อนสนิทเธอมาก “ก็ไหนว่าเขารุกแก แล้วไงเป็นงั้นอะ “เวเลนถอนหายออกมาอีกครั้งด้วยความเบื่อหน่าย “ฉันคิดว่าฉันคงอาภัพเรื่องนี้แล้วแหละ” “เว แกอย่าเพิ่งเศร้าไปเลยนะ ถึงฉันจะอยากเห็นแกมีความรักอีกครั้ง แต่ฉันก็อยากให้แกเลือกคนที่ดีนะ คนนี้ไม่ใช่ก็แค่หาใหม่ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าใครจะเป็นผู้โชคดี ได้เจาะไข่แดงแก “คำพูดของริสา ทำเอาหญิงสาวอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ก่อนเสียงเคาะประตูห้องพักของเธอจะดังขึ้น ก๊อก!ก๊อก! เวเลนเป็นประตูออกไปทันที ก่อนจะเห็นชายหนุ่มหน้าตาดี ยืนอยู่ตรงหน้าประตู “เว จะนอนแล้วค่ะ “เวเลนเอ่ยขึ้นก่อนจะดึงประตูเข้ามา แต่ชายหนุ่มก็คว้าเอาไว้ พร้อมกับยัดกายเข้ามาในห้องของเธอ “เขาเป็นแฟนเก่าฉัน เขาไม่ยอมจบ “อยู่ๆ ชายหนุ่มก็โผลงขึ้นและพยายามอธิบายให้เธอเข้าใจ “แล้วมาบอกฉันทำไมคะ” “ฉันไม่อยากให้เธอเข้าใจผิด” “ค่ะ ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว “เวเลนเอ่ยขึ้นแบบขอไปที เพื่อที่จะให้ชายหนุ่มออกจากห้องเธอไป แม้ว่าเธอจะถูกใจเขามาก แต่การมีผู้หญิงมาแสดงตัวตั้งแต่วันแรกที่เจอกันแบบนี้ มันคงไม่ดีหากเธอสานสัมพันธ์กับโลนวูฟต่อ “ฉันชอบเธอ “เวเลนขำแห้งออกมาทันที ก่อนจะสบตากับชายหนุ่ม “ดูคุณจะชอบคนง่ายนะคะ” “พี่... เรียกฉันว่าพี่เหมือนเดิม “เวเลนกัดริมฝีปากอยู่พักหนึ่งก่อนจะเอ่ยสรรพนามเรียกชายหนุ่มเหมือนเดิม “ดูเหมือนพี่จะชอบผู้หญิงง่ายๆ นะคะ พี่เจอฉันแค่วันเดียว แต่กลับบอกว่าชอบฉันมาก” “ฉันเคยเจอเธอแล้ว “เวเลนทำหน้างุนงงทันที ใช่อยู่ที่เธอเป็นคนดังในมหาลัย แต่ชายหนุ่มวัยทำงานแบบเขา คงไม่น่ารู้จักเธอได้ “ค่ะ ตอนนี้ฉันรับรู้แล้ว ว่าพี่ชอบฉัน แล้วยังไงคะ” “ฉันจะจีบเธอ” “อีกสามวัน ฉันจะกลับไทย” “ฉันก็จะบินตามเธอไป” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำปกติ ก่อนจะส่งสายตายียวนกวนประสาทไปให้เธอ “ฉันเป็นคนไทยค่ะ แต่พี่ไม่ใช่” “งั้นเหรอ แล้วถ้าฉันบอกว่าฉันก็เป็นคนไทยละ “เวเลนอึ้งกับสำเนียงภาษาไทยของชายหนุ่มเป็นอย่างมาก “อีกสองเดือนฉันก็จะกลับไป เราไปด้วยกันนะ “โลนวูฟเอ่ยขึ้น ก่อนจะจับมือหญิงสาวขึ้นมา เวเลนงุนงงกับสถานการณ์ตรงหน้า ถึงเธอจะเคยมีแฟนมาแล้วหนึ่งคน แต่เขาก็ไม่เคยล่วงเกินเธอเลยแม้แต่น้อย “ฉันคงกลับพร้อมพี่ไม่ได้ เพราะพ่อฉันป่วย” “งั้นฉันจะเลื่อนไฟลต์บินพร้อมเธอ “คำพูดของชายหนุ่มทำเอาเวเลนอึ้งไปทันที นี่เขาจะยอมทิ้งเงินหลักแสนเพราะเธองั้นเหรอ “ไม่ค่ะ!! “เวเลนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ก่อนจะดึงมือกลับทันที เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มไม่พอใจ เขาไม่ชอบการโดนขัดใจเป็นที่สุด แต่เวเลนกลับขัดใจเขา “โกรธฉันหรือคะ เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน พี่ไม่ต้องทำเพื่อฉันขนาดนั้นก็ได้ ทำธุระของพี่ที่นี่ให้เสร็จแล้วค่อยกลับ ฉันจะรอพี่อยู่ที่ไทย” “สัญญานะ” “ค่ะ “แม้ในใจสมองบอกให้ปฏิเสธแต่หัวใจกลับสั่งให้รับปากกับเขา “ขอจูบได้ไหม “เป็นอีกครั้งที่เวเลนนิ่งไป เธอรู้ว่าสักวันยังไงชายหนุ่มก็ต้องขอเธอเป็นแฟน แต่ถ้าจูบกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเขาจะมองว่าเธอง่ายรึเปล่า “เอ่อ ขอโทษแล้วกัน ลืมว่าเธอเป็นคนไทยไม่ใช่คนที่นี่คงเซนซิทิฟกับเรื่องแบบนี้ เวเลนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบตกลงชายหนุ่ม “ค่ะ จูบก็ได้ แค่รอบเดียวนะคะ “เธอไม่รู้ว่าคำพูดของชายหนุ่มเชื่อได้มากแค่ไหน แต่เธออยากลองให้โอกาสเขาดู ถ้าหากมันไม่ใช่ เธอก็พร้อมที่จะเดินออกมา ริมฝีปากหนาค่อยๆ ประกบลงมาเข้าหาหญิงสาว ก่อนจะค่อยๆ สอดปลายลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากของเธอพร้อมกับดูดกลืนลิ้นร้อน เวเลนจูบตอบอย่างเงอะงะ ยิ่งทำให้ชายหนุ่มนั้นรู้สึกพอใจมากขึ้นไปอีก เพียงเท่านี้เขาก็รู้แล้วว่าเธอนั้นไม่เคยผ่านชายใดมาก่อน แม้ภายนอกจะดูแรงๆ แต่จริงๆ แล้วเธอนั้นอ่อนประสบการณ์แค่ไหน ริมฝีปากหนาเริ่มขบเม้มและดูดกลืนแรงขึ้น ทำเอาเวเลนครางในลำคอร้องท้วงขึ้นทันที เสียงดูดกลืนริมฝีปากดังจ๊วบจ้าบไปทั่วบริเวณห้อง นานนับหลายนาทีกว่าชายหนุ่มนั้นจะถอนจูบออกและปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เฮือกกก!! หลังจากเป็นอิสระ เวเลนรีบสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างรวดเร็ว ทำเอาโลนวูฟอดจะขำกับท่าทีของเธอไม่ได้ “อีกสองเดือนฉันจะตามเธอไป หวังว่าจะไม่หนีฉันไปไหนนะ” เวเลนก้มหน้างุดทันที เธอเขิลอายกับรสจูบเมื่อครู่ของชายหนุ่มเป็นอย่างมาก " เธอได้ยินที่ฉันพูดใช่ไหม " โลนวูฟเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ทำเอาเวเลนพยักหัวเป็นคำตอบแทน เธอไม่กล้าแม้สบตากับคนตรงหน้า " ฉันไปก่อนนะ " ว่าจบชายหนุ่มก็เดินออกไปจากห้องทันที โลนวูฟรู้สึกใจเต้นกับเวเลนเมื่อสัมผัสเธอ เขาไม่เคยเป็นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน และไม่เคยอยู่ในห้องกับใครแล้วจบแค่ยืนจูบ เวเลน มีอิทธิพลต่อใจเขามากกว่าใคร แม้เจอกันเพียงแค่สองครั้ง@ บ่ายของวันริสาตื่นขึ้นในช่วงบ่ายของวันเมื่อถูกรบกวนเธอรู้สึกเปียกแฉะที่บริเวณหน้าอกใหญ่ก่อนจะรู้สึกเหมือนโดนบีบเคล้นและดูดดึงอยู่“อ๊า! อย่าดูดแรงแบบนั้นสิคะ”“ก็เธอนอนขี้เซาเอง”“แล้วใครกันละคะ ที่ทำให้ริสาเป็นแบบนี้ เมื่อคืนก็ไม่ยอมให้ริสาพัก”“หึ!”โรมันยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเอ่ยบอกหญิงสาวให้แต่งตัว“วันนี้เรามีที่ ที่ต้องไป”“ที่ไหนคะ”“เกาะส่วนตัวของฉัน”“จริงเหรอคะ”“อืม”ว่าจบชายหนุ่มก็ลุกขึ้นเดินไปจากห้องทันที ปล่อยให้ริสานั่งดีใจอยู่คนเดียว@เกาะเมฆาริสามองวิวบริเวณรอบๆ ก่อนจะยกยิ้มด้วยความดีใจ“ที่นี่สวยมากเลยค่ะ พี่โลนวูฟกะเวเลนเคยมาที่นี่ไหมคะ”“ที่นี่คือเกาะส่วนตัวของฉัน”“นอกจากมีญ่า ก็มีแค่เธอ...”“เคยพาเธอมาที่นี่ด้วยเหรอคะ”ริสาทำหน้ามุ่ยทันที ที่ชายหนุ่มเอ่ยถึงคนรักเก่าอย่างมีญ่า“ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอคนนั้นแล้ว”“ครั้งแรกที่เราเจอกัน พี่ยังเพ้อหาเธออยู่เลย”“ฉันเคยรักมีญ่ามาก”“หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ ไม่งั้นริสาจะกลับบ้านแล้วจริงๆ ด้วย”“ฉันเคยรักมีญ่ามากก็จริง แต่ว่าตอนนี้ฉันเกลียดเธอมากเหมือนกัน เพราะมีญ่าทำร้ายคนตรงหน้าฉัน คนที่ฉันรักมากๆ”ริสาอมยิ้มให้ก
โรมันจัดการวางร่างหญิงสาวลงบนเตียงช้าๆ ก่อนจะแทรกตัวไปที่กลางหว่างขาของเธอโรมันชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นว่าร่องสวาทของเธอนั้นบวมและแดงอย่างเห็นได้ชัด“รอบนี้จะเบาให้”โรมันเอ่ยขึ้นก่อนจะพรมจูบไปที่ร่องสวาทของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เรียวลิ้นสากตวัดหยอกเย้าสร้างอารมณ์กระสันให้หญิงสาวเป็นอย่างดี ริสาบิดเร้าเรือนร่างไปมาด้วยความเสียวซ่านเมื่อชายหนุ่มใช้เรียวลิ้นบดคลึงติ่งกระสันของเธอเป็นเชิงหยอกล้อ“อึก..อื้อ..สะ..เสียวค่ะ”“ปล่อยน้ำออกมาเยอะๆ จะได้ไม่แสบเวลาโดนฉันเอา”“ไม่เชื่อ...ยังไงก็เจ็บอยู่ดี เพราะพี่โรมันชอบทำริสาแรงๆ”“ก็อยากน่าเอาเองทำไมละ”“ริสาไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย มีแต่คนแก่หื่นกามแถวนี้ต่างหาก”“เธอว่าใครแก่”“ใครอายุสี่สิบกว่าก็คนนั้นแหละค่ะ”“งั้นคืนนี้ ไม่ต้องนอนดีไหม จะได้รู้ว่าฉันแก่จริงรึเปล่า”“จะไม่ช็อกคาอกริสาใช่ไหม”“ตอนโดนเอาเก่งให้ได้เหมือนนี้นะ”อ๊ะ!..พะ..พี่โรมันเรียวขาสวยถูกจับแยกออกจากกัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้ามาในช่องทางรักคับแคบของเธออื้อออออ...“จุกมากค่ะ...”“ถ้าไม่ไหวก็สลบไปก่อนได้เลย... เพราะฉันจะไม่มีทางหยุด”“เราคุยกันแล้วว่ารอบเดียว”
“ที่ผ่านมาเธอคิดถึงฉันบ้างไหมริสา”โรมันเอ่ยถามหญิงสาวขึ้น ขณะลูบไล้ไปที่บริเวณเนินอกอวบของหญิงสาวเบาๆ“คิดถึงสิคะ คิดถึงมาก”ริสาเอ่ยตอบชายหนุ่มขึ้นก่อนจะหันใบหน้ากลับไปหอมแก้มชายหนุ่มฟอดใหญ่โรมันเริ่มมีท่าทีเขินอายเมื่อหญิงสาวสัมผัสเขา มือสากเริ่มซุกซนบีบเคล้นไปที่หน้าอกใหญ่ ส่วนอีกข้างก็ลูบไล้ไปที่เนินสามเหลี่ยมเบาๆ ก่อนจะรู้สึกว่ามันบวมเป่งอย่างเห็นได้ชัด“เมื่อกี้ยังไม่พอใจอีกหรือคะ?”“ถ้าเป็นเธอทั้งคืนก็คงไม่พอ”“อ๊ะ! เจ็บนะ!”ริสาเอ่ยร้องขึ้น เมื่อชายหนุ่มสอดนิ้วเรียวเข้าไปร่องสาวของเธอเพียงสองนิ้ว“ถ้าฉันกระแทกเข้าไปตอนนี้ เธอคงเจ็บมากเลยใช่ไหม”“ทำริสาได้ลงเหรอคะ?”“งั้นขอเอาด้านหลังได้ไหม แค่แป๊บเดียวนะ”“มันคงเจ็บมากเลย เพราะของพี่มันใหญ่เท่าแขนริสา มันคงเข้าไปไม่ได้”“ฉันว่าฉันเอามันเข้าไปได้นะ”โรมันเริ่มมีท่าทีเขินอายเมื่อหญิงสาวสัมผัสเขา มือสากเริ่มซุกซนเข้าไปที่บริเวณช่องทางรักด้านหลัง“อ๊ะ!”เพียงแค่นิ้วเรียวสอดเข้าไปที่บริเวณช่องทางรักด้านหลังก็ทำเอาริสาร้องเสียงหลงออกมา“เจ็บค่ะ”“เดี๋ยวก็ชิน ถ้าเธอให้ฉันทำ ฉันสัญญาว่าจะตอบแทนเธอ ด้วยการพาเธอไปเที่ยว”“นี่มันล่อกัน
ชายหนุ่มอุ้มร่างริสาเข้าในรถทันที ริสาตัวอ่อนปวกเปียกเพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเป็นจำนวนมาก ทำให้ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้บรื้นนนน....ผ่านไปไม่นานรถสปอร์ตคันหรูก็ขับเข้ามาภายในคอนโดหรูของชายหนุ่ม ริสาเดินโซซัดโซเซลงจากรถ ก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้อง โรมันมองสภาพหญิงสาว ก่อนจะส่ายหัวให้กับเธอเบาๆ“ริสาขออาบน้ำก่อนได้ไหมคะ”จริงๆ แล้วเธอจะอาเจียนมากกว่า ริสารีบจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทัน ระหว่างเธอและเขา คงไม่มีอะไรต้องปกปิดแล้ว ริสารีบเดินย่างกรายเข้าไปในห้อง พร้อมกับวิ่งไปที่ชักโครกทันที ก่อนจะก้มกลั้วปากในอ่างล้างหน้า“อ๊ะ! อยู่ ๆ ชายหนุ่มก็เดินเข้ามาสวมกอดเธอด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าเช่นกันโรมัน ค่อยๆ ลูบแผลเป็น บริเวณกลางหลังของเธออย่างแผ่วเบา“ขอโทษที่ฉันมันอ่อนแอ จนทิ้งให้เธอต้องอยู่คนเดียว วันนั้นฉันเป็นคนไปส่งเธอที่โรงพยาบาล ฉันกับพ่อเธอเรามีปากเสียงกัน พ่อของเธอโทษว่าเป็นความผิดของฉัน และฉันปกป้องลูกสาวของเขาไม่ได้ ซึ่งมันก็จริงเหมือนที่พ่อเธอว่า ฉันปกป้องเธอไม่ได้ พ่อเธอสั่งห้ามฉันเข้าใกล้เธอ เพราะถ้าฉันไม่ไปจากเธอ เขาก็เอาเธอไปจากฉัน ฉันไม่อยากให้ทุกอย่างแย่ไปกว่าเดิมจึงเ
สามปีต่อมา...โรมันกลับมาที่ไทยโดยมาบริหารโรงแรมในเครือดิคลาสเซิล ชายหนุ่มได้รับตำแหน่งนักธุรกิจดาวรุ่งที่ใครๆ ก็ต่างอยากร่วมหุ้นด้วย“วันนี้คุณโรมัน มีออกรายการนะคะ”โรมันพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะเดินเข้าไปในสตูดิโอ4 ที่เลขาแจ้งไว้“สวัสดีค่ะ คุณโรมันเชิญห้องแต่งตัวเลยนะคะ ดีไซเนอร์รอให้คุณเข้าไปเลือกชุดในห้องแต่งตัว vip แล้ว เพื่อให้ความเป็นส่วนตัว ข้างในจะมีแค่ดีไซเนอร์กับคุณโรมันเท่านั้นนะคะ”ทีมงานแจ้งรายละเอียดให้ชายหนุ่ม ก่อนที่โรมันจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว ที่มีดีไซเนอร์นั่งรออยู่“เชิญค่ะ...”ริสาชะงักไปทันที เมื่อเห็นชายหนุ่มที่มาใหม่เดินย่างกายเข้ามาหาเธอ ทั้งสองมองหน้ากันอยู่พักหนึ่งก่อนจะเป็นโรมันที่เดินเลี่ยงไปอีกทาง“ขออนุญาตวัดขนาดตัวนะคะ”ริสาจัดการวัดรอบตัวชายหนุ่ม เธอรู้สึกว่าเขาผอมลงมาก เขาคงทำงานหนักจนทำให้ร่างกายบอบบางลง“เรียบร้อยค่ะ นี่เป็นชุดที่ริสา.. เอ่อ... ที่ฉันเตรียมเอาไว้ค่ะ คุณโรมันสามารถลองได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจะออกรอข้างนอก”พรืบ..อ๊ะ!!ร่างของหญิงสาวถูกเหวี่ยงลงเก้าอี้แทนที่ชายหนุ่มอืออออืออออืออออ.... ริสาเบิกตากว้างเมื่อชายหนุ่มประกบริมฝีปากเข
ผ่านไปไม่นาน... พ่อแม่ของริสาก็มาถึงโรงพยาบาลตุ้บ!ผลั้วะ!!หมัดหนักๆ ของผู้มาใหม่ต่อยเข้าที่แก้มสากของโรมันอย่างแรง ทำเอาชายกลิ้งไปกองที่พื้นทันที ชาริลรีบเข้าไปห้าม แต่ก็โดนโรมันส่งสัญญาณมือห้ามเอาไว้“ฉันเลี้ยงลูกฉันมา28ปี ริสาเจ็บสุดก็แค่วิ่งล้ม แกเป็นใครถึงมาทำให้ลูกสาวฉันต้องมาเข้ามาอยู่ห้องไอซียูแบบนี้”ริสมันเอ่ยขึ้น พร้อมกับหยดน้ำตาผู้เป็นพ่อค่อยๆ ไหลออกมา ชีวิตนี้เขาดูแลริสาเป็นอย่างดี เธอไม่เคยเป็นอันตรายใดๆ“ผมขอโทษที่ดูแลเธอได้ไม่ดี”“แค่ขอโทษ มันทดแทนกับสิ่งที่ลูกสาวฉันเจอได้ไหม ขอโทษแล้วยังไง ขอโทษแล้วจบงั้นเหรอ ขอโทษแล้วไม่ต้องรู้สึกอะไรใช่ไหม”ออกไป แล้วอย่ากลับมาให้ลูกฉันเห็นหน้าอีก ระหว่างแกกับลูกสาวของฉันมันไม่มีทางเป็นไปได้ แค่ความปลอดภัยแกยังให้ลูกฉันไม่ได้เลย ออกไปจากชีวิตลูกสาวฉันซะ ก่อนที่ฉัน จะพาลูกของฉันไปจากแกเอง”ริสมันเอ่ยขึ้นก่อนจะดึงเรียวภรรยาเดินออกไปโรมันคุกเข่าลงที่พื้นทันที เมื่อได้ฟังคำพูดของพ่อหญิงสาว สิ่งที่พ่อของเธอพูดนั้นเป็นความจริงทั้งหมด โรมันไม่สามารถดูแลเธอให้ดีได้ ริสาอาจเป็นอันตรายมากกว่านี้ หากยังยืนอยู่ข้างๆ เขาหยดน้ำตาลูกผู้ชายค่อย







