LOGIN"ขอแค่ค่าเติมน้ำมัน กับเงินกินข้าวเที่ยงวันละสองร้อยก็พอแล้วครับคุณภรรยา..." เบื้องหลังใบหน้านิ่งขรึม ดุดัน และไม่เคยยิ้มให้ใคร... ใครจะรู้ว่าหัวใจของเขามีเจ้าของมานานนับสิบปี 'โยธา' เฮดว้ากสุดโหดและพี่ใหญ่แห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาโยธา ปี 4 ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความนิ่ง เงียบ และสายตาเย็นชาที่พร้อมจะสยบทุกคนรอบข้าง เขาไม่เคยชายตามองผู้หญิงคนไหนที่พยายามเข้าหา และไม่เคยเปิดใจให้ใคร เพราะในหัวใจของเขามีเพียง 'เธอ' เด็กหญิงในความทรงจำที่เขาเฝ้ารอคอยและรักเดียวใจเดียวมาตลอดสิบปี จนกระทั่งวันที่กาลเวลาหมุนพา 'โมเดล' กลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้ง จากพี่โยวิศวะสายดุดันผู้ไม่เคยยิ้มให้ใคร ก็พร้อมจะถอดคราบหนุ่มผู้นิ่งขรึม ดุดัน มาเป็นผู้ชายสายอบอุ่นและคลั่งรักเธอแค่คนเดียว ทั้งสายเปย์ ปกป้อง และเทิดทูนเธอไว้เหนือสิ่งอื่นใด มาร่วมติดตามเส้นทางความรักของพี่โยวิศวะสายคลั่งรัก ที่รอคอยคนในหัวใจมานานนับสิบปี และความอบอุ่นละมุนหัวใจของครอบครัวนี้ไปพร้อมๆ กันนะคะ
View Moreโยธาและโมเดลยิ้มให้กันด้วยความเอ็นดู ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปนั่งลงบนหาดทรายนุ่มข้างๆ ลูกๆ สองคน ทั้งคู่โอบกอดต้าวแฝดเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างอบอุ่น โยธากดจูบลงบนขมับของภรรยา ส่วนโมเดลก็ก้มลงหอมแก้มยุ้ยของลูกๆ คนละฟอดด้วยความรักเต็มล้นอกโยธายื่นมือนุ่มใหญ่ไปลูบหัวลูกชายคนโตอย่างเบามือ นัยน์ตาคู่คมฉายแววภาคภูมิใจเต็มเปี่ยม ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น"พี่ชิครับ... ต่อไปนี้พี่ชิต้องช่วยแด๊ดดี๊คอยดูแลหม่ามี๊และน้องเดียร์นะครับ แล้วพี่ชิต้องคอยปกป้องน้องให้ดีๆ นะครับลูก"พี่โยชิยืดอกขึ้นทันที มือน้อยๆ กอดน้องสาวไว้แน่น นัยน์ตาเป็นประกายใสแจ๋ว ยิ้มรับคำสอนของแด๊ดดี๊ด้วยน้ำเสียงใสแจ๋วแต่หนักแน่น"รับทราบครับแด๊ดดี๊ พี่ชิจะดูแลหม่ามี้ แล้วก็ปกป้องน้องโมเดียร์เท่าชีวิตเลยครับ"คำตอบรับสุดทรงพลังแต่แฝงไปด้วยความน่าเอ็นดูของพี่โยชิ ทำเอาโยธาและโมเดลหลุดหัวเราะออกมาด้วยความสุขใจ โยธารวบตัวภรรยาและลูกๆ ทั้งสองเข้ามากอดไว้แน่นในอ้อมกอดแสนอบอุ่นโยธาประคองใบหน้าหวานของภรรยาสุดที่รักขึ้นมา ก่อนจะโน้มตัวลงไปกดจูบลงบนหน้าผากเนียนอย่างหวานซึ้งนุ่มนวล "พี่รักหนูที่สุดในโลกเลยนะครับ..."สิ้นเส
พี่โยชิกระซิบเสียงเบาหวิว ค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ นัยน์ตาไร้เดียงสามองใบหน้าหวานจิ้มลิ้มของน้องสาวด้วยความรัก จากนั้นจึงก้มลงกดริมฝีปากนุ่มลงบนหน้าผากเนียนของน้องโมเดียร์อย่างแสนอ่อนโยน... ฟอด!สัมผัสอบอุ่นและกลิ่นหอมแป้งเด็กอ่อนๆ ทำให้น้องโมเดียร์คลี่ยิ้มออกมาทั้งที่ยังหลับตา ร่างเล็กๆ ขยับตัวซุกเข้าหาไออุ่นของพี่ชายอย่างออดอ้อนพี่โยชิลูบหัวน้องเบาๆ สองสามที ก่อนจะแทรกตัวลงนอนข้างๆ เอานิ้วป้อมๆ สอดประสานกับมือน้อยของน้องสาวไว้แน่น เพื่อส่งสัญญาณว่า 'พี่ชิอยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัวนะ' แล้วค่อยๆ หลับตาลงเข้าสู่นิทราตามกันไปภาพความน่ารักละมุนหัวใจทั้งหมดนั้น ถูกจับจ้องโดยโยธาและโมเดลที่ยืนแอบมองอยู่ตรงกรอบประตูห้องที่เปิดแย้มไว้ โยธาสวมกอดภรรยาจากด้านหลัง โน้มหน้าลงมาเกยคางบนไหล่นุ่ม นัยน์ตาคมฉายความภาคภูมิใจและตื้นตันใจจนขอบตาร้อนผ่าว รอยยิ้มละมุนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแด๊ดดี๊สายเปย์เมื่อได้เห็นลูกชายตัวน้อยทำหน้าที่ดูแลน้องสาวได้อย่างสมบูรณ์แบบไม่แพ้ตัวเอง"ดูพี่ชิสิคะ... ถอดแบบแด๊ดดี๊มาไม่มีผิดเลย อบอุ่นและรักน้องที่สุด" โมเดลเอี้ยวหน้ามากระซิบยิ้มๆ"นั่นสิครับ... เก่งกว่าแด๊ดดี๊อีกนะเน
หลังจากที่คุณแด๊ดดี๊ พาคุณหม่ามี๊ไปเติมรักที่คฤหาสน์ บรรยากาศทางฝั่งโรงเรียนอนุบาลเอกชนชื่อดังกลับไม่ได้เงียบสงบอย่างที่ใครคิดในห้องเรียนชั้นอนุบาล 1/A เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กวัยสามขวบดังตะเบ็งเซ็งแซ่ไปทั่วห้อง คุณครูประจำชั้นสองท่านกำลังง่วนอยู่กับการจัดเตรียมโซนของเล่นและดูแลเด็กๆ ที่บางคนยังคงร้องไห้กระจองอแงคิดถึงพ่อแม่ แต่ไม่ใช่กับ 'น้องโยชิ' และ 'น้องโมเดียร์'ต้าวแฝดก้าวยาวๆ เดินสำรวจห้องเรียนด้วยความตื่นตาตื่นใจ ตาแป๋วกวาดมองเครื่องเล่นพลาสติกสีสดใส ของเล่นบล็อกไม้ และโซนตัวต่ออย่างตื่นเต้น พี่โยชิในฐานะพี่ชาย เดินยืดอกด้วยความมั่นใจ มือน้อยๆ จับจูงมือนุ่มของน้องสาวไว้แน่นไม่ยอมปล่อยตามคำสอนของแด๊ดดี๊โยธาที่ให้คอยดูแลปกป้องน้อง"โมเดียร์อยากเล่นอะไรครับ เดี๋ยวพี่ชิไปหยิบให้" พี่ชายเอ่ยถามเสียงจริงจัง "โมเดียร์อยากเล่นคุณตุ๊กตาหมีตัวนั้นค่ะพี่ชิ" ยัยตัวแสบชี้มือน้อยๆ ไปยังตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลตัวใหญ่ที่วางอยู่บนเบาะนุ่มมุมห้อง"โอเคครับ รอพี่ชิตรงนี้นะ ห้ามไปไหนเด็ดขาด"พี่โยชิพยักหน้ารับภารกิจอย่างแข็งขัน รีบก้าวยาวๆ ตรงดิ่งไปหยิบตุ๊กตาหมีตัวใหญ่หวังจะเอามาเอาใจแฝดน้อง แต่ทว่า...
เด็กหญิงโมเดียร์เอ่ยเรียกแด๊ดดี๊เสียงหวานออดอ้อน มือน้อยๆ ยื่นไปสะกิดแขนเสื้อคุณพ่อที่กำลังตั้งอกตั้งใจขับรถอยู่"เดี๋ยวตอนเย็นแด๊ดดี๊พาน้องเดียร์กับพี่ชิไปกินไอศครีมที่ห้างได้ไหมคะ"โยธาได้ยินประโยคนั้นก็ยิ้มกว้างและรีบตอบรับลูกสาวทันที ความเหี่ยวเฉาและอาการใจหายเมื่อครู่แทบจะหายเป็นปลิดทิ้ง"ได้สิคะ แด๊ดดี๊จะพาไปนะ""เย้ๆๆๆ แด๊ดดี๊ใจดีที่สุดเลย"เด็กหญิงโมเดียร์กระโดดดีใจ พร้อมกับยื่นหน้าไปหอมแก้มสากของแด๊ดดี๊ฟอดใหญ่เพื่อเป็นรางวัล ทำเอาประธานหนุ่มยิ้มแก้มปริ ตาเป็นสระอิ อารมณ์ดีขึ้นมาในทันตาเห็น"ชิด้วยครับแด๊ดดี๊ พี่ชิจะกินไอศครีมช็อกโกแลตสองก้อนเลยครับ" พี่ชายคนโตไม่ยอมแพ้ รีบชูสองนิ้วบอกเมนูโปรดขึ้นมาทันที"ได้เลยครับพี่ชิ กินกี่ก้อนแด๊ดดี๊ก็พร้อมเปย์ครับผม" โยธาหัวเราะในลำคอเบาๆ พลางส่งสายตาวิบวับไปหาโมเดลที่นั่งอยู่เบาะข้างๆโมเดลได้แต่นั่งยิ้มขำและสั่นหัวให้กับความคลั่งรักลูก หลงลูก ของสามี เมื่อกี้ยังทำหน้าหงอยเหมือนจะร้องไห้อยู่เลย พอโดนลูกสาวหอมแก้มอ้อนเข้าหน่อยเดียว แด๊ดดี๊ก็กลายเป็นพ่อสายเปย์ใจดีขึ้นมาทันทีณ โรงเรียนเอกชนชื่อดังรถหรูจอดสนิทหน้าโรงเรียน มือหนากุมมือลูกส





