Masukตอนที่ 3สั่งสอนลูกสะใภ้ NC25+"...นี่เธอยังไม่เคยงั้นเหรอ" วิคเตอร์เอ่ยถามเสียงพร่า ท่ามกลางความเงียบงันและกลิ่นอายความเร่าร้อนที่อบอวลไปทั่วห้อง"หนู... หนู... เจ็บ..."เดียร์น่าสะอื้นไห้ตัวโยน สมองตื้อตันจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบายให้เขาเข้าใจความบริสุทธิ์ที่แท้จริงของเธอ ความเจ็บปวดเสียดแท่นราวกับร่างกายจะฉีกขาดเป็นสองท่อนทำให้เธอทำได้เพียงส่งเสียงร้องคร่ำครวญและบิดเร่าหนีความทรมานทว่า... สำหรับชายหนุ่มที่กำลังสติหลุดลอยไปกับแรงกำหนัดและเพลิงโทสะ เขากลับหยุดยั้งตัวเองไม่ได้อีกต่อไปแล้ว สะโพกหนาเต็มไปด้วยมัดกล้ามขยับตัวฝืนดันลำเนื้อท่อนใหญ่บดเบียดทะยานเข้าไปจนมิดลำโคนในรวดเดียว"ฮึก..."เดียร์น่าสะดุ้งเฮือก ตาเบิกโพรงอ้าปากค้างแต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา เธอทำได้เพียงกัดริมฝีปากล่างของตัวเองแน่นจนห่อเลือด เพื่อกั้นเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดสุดขีดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง"อ่าาา..."วิคเตอร์คำรามต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านจนหนังหัวชาดวงตาคมกริบก้มลงมองใบหน้าของลูกสะใภ้ที่เปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตา ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน และภาพที่เธอกำลังกัดริมฝีปากตัวเองจนห่อเลือดเพื่ออดกลั้น
ตอนที่ 2ยังไม่เคยงั้นเหรอร่างบางสะดุ้งสุดตัวด้วยความตื่นตระหนก สมองอื้ออึงจนคิดอะไรไม่ออก มือไม้สั่นเทารีบกอบกุมเศษผ้าชุดเดรสที่ขาดวิ่นขึ้นมาปิดบังเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า"กล้ามากนะเดียร์น่า..."น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยลอดไรฟันออกมาทีละคำ ประโยคสั้น ๆ นั้นไม่ได้ตะคอก แต่กลับเยียบเย็นและกดดันเสียจนเดียร์น่ารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก ใบหน้าคมเข้มของวิคเตอร์ไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาดุกรุ่นมองกวาดตั้งแต่ใบหน้าตื่นตระหนกไล่ลงมายังเรือนร่างที่เกือบเปลือยเปล่าด้วยแววตาที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา"เอาตัวมันออกไป" วิคเตอร์สั่งลูกน้องเสียงเข้มสิ้นเสียงคำสั่งของนายใหญ่ ไม่ถึงพริบตา ชายชุดดำรูปร่างสูงใหญ่กำยำสองคนก็พุ่งตัวเข้ามาในห้องวีไอพีราวกับภูตผี เจเจหนุ่มโฮสต์ที่กำลังมึนงงและตกใจกลัวยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกกระชากคอเสื้อและซัดหมัดเข้าที่ท้องน้อยอย่างแม่นยำและไร้ความปราณีจนจุกทรุดลง ก่อนจะถูกสับคอจนสลบเหมือดคาที่ แล้วถูกหิ้วปีกพานอกห้องไปอย่างไร้เสียง"กรี๊ด! ป๊า! อย่าค่ะ สั่งให้คนหยุ
ตอนที่ 1กำลังได้ที่ NC25+เสียงดนตรีบรรเลงคลอเบา ๆ ภายในห้องจัดเลี้ยงส่วนตัวสุดหรูของโรงแรมระดับเจ็ดดาว แสงไฟจากแชนเดอเลียร์คริสตัลระยิบระยับสะท้อนกับชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ของเจ้าสาว ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับไม่ได้ชวนให้รู้สึกอบอุ่นหัวใจเลยแม้แต่น้อย มันกลับเยียบเย็นและอึดอัดเสียจน เดียร์น่า รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องหญิงสาวในชุดเจ้าสาวปักคริสตัลราคาแพงกวาดสายตามองไปรอบงาน ผู้คนที่มาร่วมงานล้วนเป็นเซเลบ นักธุรกิจ และผู้มีอิทธิพลระดับประเทศ ทุกคนต่างยิ้มแย้มและชื่นชมยินดีกับงานวิวาห์กิ่งทองใบหยกคู่นี้ โดยไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า... เบื้องหลังรอยยิ้มและภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบ มันคือภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อผลประโยชน์ล้วน ๆสายตาของเดียร์น่าเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลาสำอางในชุดสูทสากล เขากำลังยืนดื่มแชมเปญและหัวเราะร่ากับเพื่อนสนิท โดยแทบจะไม่ได้หันมามองเจ้าสาวของตัวเองเลยแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวนั่นคือ ลีโอมีป้ายแดงของเธอ... ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลอย่าง วิคเตอร์เดียร์น่าลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ มือเรียวบางบีบเข้าหากันแน่นเพื่อระงับความตื่นตระหน
ตอนที่ 8อ้อมกอดกษิดิศโยนร่มในมือทิ้ง คว้าเรียวแขนเล็กแล้วอุ้มร่างบางขึ้นพาดบ่าอย่างถือสิทธิ์"คุณ.....” ของขวัญนิ่งเพราะใจก็โหยหาเขาไม่ต่างกันชายหนุ่ม ยัดคนตัวเล็กเข้าไปในเบาะนั่งข้างคนขับ กดล็อกประตู ก่อนจะก้าวขึ้น ขับรถสปอร์ตคันหรูพุ่งทะยานออกไปในความมืดด้วยอารมณ์กรุ่นเขาพาเธอกลับมายังคอนโด สถานที่ที่เต็มไปด้วยร่องรอยความทรงจำของทั้งคู่ กษิดิศช้อนร่างบางที่เปียกปอนและเมาจนทรงตัวไม่อยู่เข้ามาในห้องนอน ก่อนจะเหวี่ยงลงบนเตียงกว้างอย่างไม่เบามือนักของขวัญยันตัวขึ้น นัยน์ตาคู่สวยชื้นน้ำตาจ้องมองเขาด้วยความสับสน"พาขวัญมาที่นี่ทำไม คุณควรจะเกลียดขวัญสิ ขวัญหลอกใช้คุณนะ""ใช่ ฉันควรจะเกลียดเธอ!"ชายหนุ่มขึ้นคร่อมทับร่างบางไว้ทันที สองมือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือหัว นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์ไปด้วยความคลั่งรักที่บดบดสติสัมปชัญญะ"ฉันควรจะเกลียดคนที่เห็นฉันเป็นแค่หมาก... แต่ฉันทำไม่ได้""อื้อ... คุณดิศ...""ในเมื่อเธออยากแก้แค้นนัก... เธอลงโทษฉันไปตลอดชีวิตสิ" น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบดุดันชิดริมฝีปากอวบอิ่ม"อยากหลอกกี่ครั้งก็เชิญ อยากใช้ฉันเป็นเครื่องมือแค่ไหนก็ทำเลย แต่จำไว้ว่าเ
ตอนที่ 7คิดถึงหลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ชีวิตของเฌอเบลล์ก็พังทลายลงไม่เป็นท่า ท็อปบอกเลิกเธออย่างไม่ไยดีเพราะรับไม่ได้กับความงี่เง่า เฌอเบลล์ได้แต่นอนร้องไห้ฟูมฟายอยู่แต่ในห้อง ไม่กล้าออกไปพบปะใครหรือสู้หน้าสังคมอีกต่อไปส่วน กษิดิศ ถอนตัวไม่ขึ้นอีกแล้ว หนุ่มใหญ่ผู้เคยเย่อหยิ่ง บัดนี้ตกอยู่ในห้วงรักของเด็กสาวอย่างสมบูรณ์แบบ เขาทั้งเปย์ ทั้งดูแล และพร้อมยกทุกสิ่งทุกอย่างให้เธอ เพียงเพื่อจะได้เห็นรอยยิ้มของของขวัญกระทั่งในคืนหนึ่ง... คืนที่กษิดิศโอบกอดเธอไว้ด้วยความรักสุดหัวใจ กระซิบคำว่ารักข้างใบหูอย่างที่ไม่เคยเอ่ยบอกผู้หญิงคนไหนมาก่อนของขวัญค่อย ๆ ผละออกจากอ้อมกอดแสนอบอุ่นนั้นเธอยืนมองหน้าชายหนุ่มใหญ่ ก่อนจะ หัวเราะเยาะออกมาเสียงเบา... เป็นเสียงหัวเราะที่แสนเยียบเย็นและบาดลึกไปถึงขั้วหัวใจคนฟัง"เป็นอะไรเหรอคนดี" กษิดิศขมวดคิ้ว ถามด้วยความสงสัยทว่าสายตายังเต็มไปด้วยความเอ็นดู"ขวัญขำคุณไงคะ... คุณกษิดิศ" สรรพนามที่ห่างเหินถูกนำกลับมาใช้ ใบหน้าหวานเปลี่ยนเป็นเรียบตึง นัยน์ตาคู่สวยวาววับไปด้วยความแค้นที่สะสมมานาน" ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันคือแผนการแก้แค้น ของขวัญ"กษิดิศชะงักกึก รอย
ตอนที่ 6แก้แค้นของขวัญตื่นขึ้นมาในตอนเช้าด้วยร่างกายที่เบาสบายขึ้น พิษไข้ลดลงไปมาก แต่เมื่อหันไปเห็น กษิดิศ ที่นอนกอดเธอไว้แน่นจากด้านหลัง สติและแผนการทั้งหมดก็แล่นกลับเข้ามาในหัวทันที เธอค่อย ๆ แกะมือหนาออกจากเอว แล้วลุกขึ้นมานั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย แฝงความสับสนและรู้สึกผิดอย่างจับใจกษิดิศรู้สึกตัวตื่นตามมา ร่างหนาขยับเข้ามาประคองไหล่บางไว้จากด้านหลัง พลางก้มลงหอมแก้มเนียนเบา ๆ ด้วยความรักใคร่ "ตื่นแล้วเหรอคนดี... ไข้ลดลงแล้วใช่ไหม"ของขวัญขยับตัวออกห่างเล็กน้อยอย่างมีระยะห่าง ช้อนสายตาที่คลอน้ำตาขึ้นมองเขา นัยน์ตาคู่สวยฉายแววตัดพ้อและปวดร้าวอย่างแนบเนียน"คุณดิศคะ... ขวัญว่า เรื่องของเรา... เราพอแค่นี้เถอะค่ะ"“หมายความว่ายังไง” กษิดิศชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นทันที"ขวัญขอบคุณนะคะสำหรับความหวังดี แล้วก็... เรื่องเมื่อคืนนี้" เธอฝืนยิ้มทั้งน้ำตา "ขวัญ เพราะอะไร"กษิดิศประคองใบหน้าหวานไว้แน่น บดจูบลึกล้ำดุดันเพื่อลงโทษคนดื้อรั้นและตีตราจองเธออีกครั้งอย่างเอาแต่ใจ โดยไม่รู้เลยว่าภายใต้รสจูบที่ร้อนแรงนี้... ของขวัญกำลังกระตุกรอยยิ้มสะใจอยู่ภ
ตอนที่ 3ร่างมนุษย์ครั้งแรก NCทันทีที่ริมฝีปากร้อนระอุของคุณชายเฉินครอบงำลงบนยอดอกสีหวาน ไป๋เซาซางก็สะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย นางรู้สึกวูบวาบราวกับกระแสสายฟ้าแลบแปลบจากทรวงอกพุ่งตรงลงสู่กึ่งกลางลำตัวความสยิวซ่านนี้รุนแรงเสียจนนาง
ตอนที่ 11ด้ายแดงแห่งวาสนาที่ไม่อาจตัดขาดบรรยากาศภายในห้องตำราตกอยู่ในความเงียบงันครู่หนึ่ง ร่างบางในอ้อมแขนของเฉินอี้สั่นสะท้านไปทั้งตัว ใบหน้าของเซาซางซีดขาวราวกับกระดาษ ก่อนที่นางจะสำลักเลือดสีแดงสดออกมาจนเปรอะเปื้อน"อึก... ทะ...ท่านพี่..." สติของเซาซางดับวูบลงในอ้อมกอดของเขา ร่างของนางอ่อนปวก
ตอนที่ 1พระจันทร์สีเลือดท้องฟ้าเหนือเส้นทางเปลี่ยวแถบทางใต้ข้าเมืองหลวง ดวงจันทร์ที่เคยส่องแสงสีนวลค่อย ๆ ถูกเงามืดกลืนกิน ขอบของมันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำดุจโลหิต บรรยากาศรอบด้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงของสตรีในชุดขาวบางเบาที่กำลังวิ่งทะยานไปตามยอดหลังคาอย่างรวดเร็วไป๋เซาซา
ตอนที่ 6 พรที่ร้อนแรงเช้าวันถัดมา ที่ทำงานแต๋วเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปล่งปลั่ง ผิวพรรณดูสดใสราวกับเพิ่งกลับจากการนวดสปาหรูระดับห้าดาว แม้จะมีถุงใต้ตานิด ๆ จากความอ่อนเพลีย แต่รอยยิ้มและแววตาเธอนั้นเต็มไปด้วยความสุขที่ยากจะปิดบัง“แต๋ววววว! นี่เธอหายหัวไปไหนมาทั้งวันเมื่อวานไปไหนมา หาาา~”เสียงเพื่







