Masukดารินเริ่มรับรู้ว่าแก่นกายของเขามันขยายใหญ่ในโพรงปากของเธอ จนเธอหายใจหายคอไม่สะดวก สะโพกแกร่งยังผลักดันแก่นกายเข้ามาเมื่อใกล้คว้าสรวงสวรรค์
“โอ้...ป๋าใกล้จะแตกแล้วคนสวย” ไม่นานชายหนุ่มก็ปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดที่มีในโพรงปากของสาวน้อย จนดารินสำลักหน้าดำหน้าแดงเมื่อน้ำขาวขุ่นพวงพุ่งเข้ามาในปากของเธอจนเด็กสาวเผลอกลืนบางส่วนเข้าไป สาวน้อยทำหน้าแหยเมื่อรสชาติของมันไม่ได้คล้ายกับไอศกรีมรสวานิลลาอย่างที่เขาบอก น้ำลายผสมปนเปกับน้ำเชื้อของเขาที่เพิ่งปลดปล่อยออกมาหมาด ๆเปรอะเปื้อนริมฝีปากบางไหลเยิ้มออกมาเปื้อนคางมนของหญิงสาว “ไม่เห็นจะอร่อยเลย” ดารินร้องบอกด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย พลางเอาหลังมือเช็ดปากที่เปรอะเปื้อนของตน มองชายหนุ่มอย่างหาเรื่อง เธออุตส่าห์หวังว่าจะได้ทานไอติมรสอร่อย แต่ไอติมของเขามันรสชาติแปลกแสนแปลกจนเธอหน้าเสีย นาธานแค่นหัวเราะออกมาเสียงดัง หยิบทิชชูบนโต๊ะหลายแผ่นมาซับใบหน้าขาวผ่องไล่ตามปลายคางมน จนมาถึงริมฝีปากสีชมพูบางเบาน่าสัมผัส เขาไล่หัวแม่มือตามริมฝีปากของเด็กสาว “ครั้งต่อไปก็จะอร่อยเองครับ ครั้งนี้ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ” “เหรอคะ” ดารินถามอย่างสงสัยจนคิ้วขมวดเป็นปม “ใช่ครับ แต่ต้องทานของป๋าคนเดียวรู้ไหม” นาธานมองดารินสลับกับแก่นกายที่เพิ่งปลดปล่อยออกไปหมาด ๆเริ่มแข็งกร้าวขึ้นมาอีกครั้ง “พี่นาธานไม่เกลียดหนูดาแล้วใช่ไหมคะ” ดารินถามพลางเงยหน้ามองชายหนุ่ม นาธานส่ายหน้าเบาๆ โน้มตัวโอบร่างบางขึ้นมานั่งบนตัก “ไม่เกลียด ถ้าหนูดารินไม่บอกเรื่องนี้กับใครแม้กระทั่งคุณพ่อคุณแม่ เข้าใจไหมครับ ถ้าบอกเดี๋ยวป๋าไม่รักนะ” คนอยากจะเป็นป๋าเอ่ยขู่ ดารินขมวดคิ้วเป็นปม ไม่รู้ว่าพี่นาธานจะมาไม้ไหน หรือเธอจะบอกคุณแม่ดี สาวน้อยครุ่นคิดครู่หนึ่งก็สัมผัสได้ว่าไอติมของเขามันเริ่มแข็งขึ้นมาอีกครั้ง “หนูดารู้ไหมว่าไอตินของป๋ามีไว้อมกับดูดอย่างเดียว” นาธานบอกเสียงเรียบ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ เขาชักจะชอบเด็กสาวคนนี้ขึ้นมาแล้วสิ ลองหลอกเด็กให้มารักสักครั้ง คงจะไม่เสียหายอะไร ก๊อก ก๊อก “ถึงเวลาทานข้าวเย็นแล้วลูก” เสียงของสุวรรณาดังอยู่นอกห้อง นาธานถึงกลับทำตัวไม่ถูก เขาอยู่ในสภาพไม่เรียบร้อยเสียด้วย เขายกร่างเล็กให้ยืนขึ้นจากนั้นเขาก็เริ่มแต่งตัวให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้มารดา “ทำอะไรกันอยู่ แม่เรียกตั้งนานไม่ยอมเปิดประตู แกล้งน้องหรือเปล่านาธาน” สุวรรณาถามพลางขมวดคิ้วมองลูกชายคนโต สลับกับสาวน้อยที่ยืนนิ่งหลุบตาต่ำ เธอหันมาถามลูกสาวคนเล็กต่อ “พี่นาธานแกล้งอะไรหนูดาหรือเปล่าคะ” ดารินส่ายหน้าน้อย ๆ ก้มหน้างุด “เปล่าครับ น้องแค่อยากจะกินไอติมเท่านั้น” เขาว่าพรางยักคิ้วหลิ่วตาให้สาวน้อยที่เงยหน้ามองเขาอย่างกล้า ๆกลัว ๆ “จริงเหรอหนูดา” สุวรรณาหันมาถาม “ค่ะ คุณแม่” ดารินพยักหน้าเดินมากอดร่างท้วมเล็กน้อยของมารดาบุญธรรม “ไอติมของพี่นาธานอร่อย ๆ หนูดาอยากจะกินอีกเลยค่ะคุณแม่” นาธานยกยิ้มมุมปากอย่างถูกใจ ดารินอยากจะกินไอติมอีกหน เขาอยากจะตอบแทนสาวน้อยหน้าหวานด้วยบทรักสุดเร่าร้อน อันโชกโชนและเผ็ดร้อน เขาจินตนาการภาพดารินตัวแดงก่ำเปลือยเปล่าใต้ร่าง ร้องครางชื่อเขาคงจะดีไม่น้อย อ่า...แค่คิดแก่นกายของเขามันก็ตื่นขึ้นมาแบบกะทันหัน สองแม่ลูกจูงกันออกไปนอกห้อง ชายหนุ่มได้แต่มองตามหลังอย่างครุ่นคิด เขาคิดจะเอาเด็กสาวที่แม่เก็บมาเลี้ยงมาเป็นเมียอย่างนั้นเหรอ?“นายจะพาฉันไปไหน” มินตราถามกลับคนที่นั่งข้างเธอ เธอยอมรับว่าเคยชอบรอยยิ้มนั่น แต่มันชั่วครู่เท่านั้น ตอนนี้เธอเกลียดมันเข้าไส้เลยล่ะ “จะให้บอกสักกี่ครั้งว่าไปทำงาน ฉันรับเธอเข้าทำงาน ทำงานบริษัทฉันนะเงินดีด้วยนะ เศรษฐกิจช่วงนี้ไม่ดีด้วย ถ้าไปทำงานที่อื่นเธออาจจะไม่ได้เงินเดือนเท่าบริษัทฉันนะ คนฉลาด ๆอย่างเธอคงเลือกถูกนะ น้องมินคนสวย” เขมทัตละสายตาจากถนน หันมายักคิ้วให้เธอ มินตราพูดไม่ออก เพราะสิ่งที่เขาพูดมันคือความจริงทุกอย่าง การทำงานที่บริษัทของเขาก็ดีเหมือนกันแม้ต้องทนเหม็นขี้หน้าเจ้านายหน่อย หญิงสาวนั่งนิ่งมาตลอดทางจนถึงบริษัท เขมทัตจึงชวนคุยเพื่อทำลายความเงียบ “คิดอะไรอยู่เหรอ” เขาถาม “ฉันทำงานที่นี่ ฉันต้องทำอะไรบ้างล่ะ” หญิงสาวไม่ตอบแต่ถามกลับ “เรื่องเมื่อวานไม่คิดจะขอโทษฉันเป็นการตอบแทนหน่อยเหรอ ยัยตัวแสบ” เขมทัตทวงถาม พอคิดถึงเรื่องเมื่อวานยังเจ็บใจไม่น้อย “ไม่ มันคือสิ่งที่คุณควรได้รับ คุณเจ้านาย” สรรพนามแต่ละอย่างที่เจ้าหล่อนมันช่างห่างเหินเหลือเกิน น้องมินตราคนสวยยังแสบใช่ย่อย “แล
เขมทัตวิ่งออกไปตามก็ไม่ทันเสียแล้ว แล้วสภาพตัวเองตอนนี้ก็ไม่ควรออกจากห้อง เขาเดินไปหยิบเสื้อผ้าจากตู้เสื้อผ้า “เธอหนีฉันไปไม่พ้นหรอกมินตรา” เขมทัตยิ้ม หยิบโทรศัพท์เครื่องหรูโทร.หาเจ้าของสปาที่เขาใช้บริการ เขาจะต้องรู้ที่อยู่ของมินตราให้ได้ เมื่อวานเขาทำให้เธอหลุดมือไปแล้วครั้งหนึ่ง ‘เชิญด้านในเลยค่ะ’ พนักงานฝ่ายบุคคลเอ่ยเชิญคนที่มาสมัครเพื่อให้เขาสัมภาษณ์ เขมทัตได้รับหน้าที่จากบิดาผู้เคร่งขรึม ‘ขอบคุณค่ะ’ น้ำเสียงคุ้นหูทำให้เขมทัตหมุนเก้าอี้หันมามองหญิงสาว แล้วไม่ผิดคาดจริง ๆ มินตรา! รุ่นน้องคณะเดียวกับเขา คนที่ขโมยหัวใจเขาไปเมื่อหลายปีก่อน ‘เขมทัต!’ หญิงสาวยืนนิ่งค้าง เบิกกว้างมองเขาไม่วางตา เขมทัตจึงเก๊กท่าขรึม แม้ในใจจะดีใจสุดขีด ‘ว่าไงสาวน้อย น้องมิน’ เขมทัตเอ่ยทักเสียงเข้ม ลุกขึ้นยืน ก้าวเท้ายาวไปหาหญิงสาวที่ยืนนิ่ง เพราะยังคงตะลึงงัน เวลาหญิงสาวมีสีหน้าตกใจแล้วน่ารักน่าหยิกที่สุด ‘อย่าเข้ามานะ’ มินตราร้องห้าม เมื่อชายหนุ่มทำท่าจะเข้ามาใกล้ ‘ขี้ขลาดตาขาว แค่สัมภาษณ์งาน
“ไม่ต้องแรงขนาดนั้นก็ได้ครับ” “ค่ะ คือทางเรามีบริการนวดแบบใหม่ต้องใช้แรงเยอะรับรองหายปวดแน่นอน” มินตราแกล้งทำเสียงเล็กเสียงน้อย มือจับแขนแกร่งขึ้นมาข้างหนึ่งแล้วบิดแรง ๆ “เธอทำอะไรของเธอ เจ็บนะ” เขมทัตเอี้ยวตัวหันมามองหญิงสาวที่คร่อมหลังของตน “เธอ!” “ใช่ ฉันเอง” มินตรายิ้มเยาะจับแขนของเขมทัตไว้แน่น ๆก่อนจะบิดแรง ๆอีกที เขมทัตร้องเสียงดังด้วยความเจ็บ “ปล่อยฉันนะยัยบ้า ปล่อย” ชายหนุ่มเอ่ยขอร้องด้วยความทรมาน แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ใช้มืออีกข้างแกะแขน จนหลุดจากมือของมินตรา “ว้าย...” มินตราร้องเสียงหลง เมื่อชายหนุ่มพลิกตัวกลับผลักหญิงสาวล้มลงบนเตียงแทนที่เขา แล้วเขาคร่อมร่างบางของหญิงสาวด้วยความรวดเร็ว “ปล่อยฉันนะ” เขมทัตพบจับข้อมือของหญิงสาวเอาไว้แน่น ใช้เข่าทั้งสองข่มขาเรียวของมินตราเอาไว้ “ฉันต้องลงโทษเธอยัยตัวแสบ โกรธที่ฉันไม่รับเข้าทำงานหรือไงยัยตัวร้าย” เขมทัตยิ้มเยาะ หัวเราะเบา ๆอย่างถูกใจเมื่อสามารถจับเด็กดื้อให้อยู่ใต้อาณัติได้แล้ว “ฉันดีใจมากต่างหากล่ะ ที่ไม่ต้
“แต่ได้ทิปเยอะนะจ๊ะน้ามน วันนั้นมนได้เกือบพันแนะ” มินตราเพิ่มลูกอ้อน “ตามใจเราก็แล้วกัน แต่ดูแลตัวเองด้วยนะ” “ค่ะน้ามนคนสวย” มินตราหอมแก้มนุ่มของณฐมนอีกรอบ คว้ากระเป๋าสะพายข้างสีดำพร้อมกับประวัติงานเดินลิ่วออกไปเรียกแท็กซี่ มินตราตระเวนสมัครงานที่แล้วที่เล่าก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้งานสักทีเลย ไม่เป็นไรพรุ่งนี้ยังมี หญิงสาวบอกตัวเองเช่นนั้นก่อนจะโบกมือเรียกแท็กซี่เพื่อไปสปาของป้านิด หญิงสาวนั่งรถไม่นานก็มาถึงสปาขนาดใหญ่ที่มีลูกค้าทั้งชายและหญิงสาวเวียนกันเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย มินตรากำลังจะเปลี่ยนชุด แต่กลับถูกเรียกเสียก่อน “หนูมิน วันนี้ลูกค้าหนูช่วยป้าหน่อยได้ไหมจ๊ะ”นิดหน่อยเดินมาอย่างลุกลี้ลุกลน สั่งลูกน้องเป็นระวิง “ค่ะ หนูก็กำลังจะช่วยป้าอยู่ไงคะ”มินตราขมวดคิ้วสงสัย นิดหน่อยหมายถึงอะไรที่ให้ช่วยเพราะเธอก็กำลังจะช่วยอยู่นี่ไง “คือ มีลูกค้าคนสำคัญของป้าเขาต้องการการนวดแบบส่วนตัวที่คอนโด” นิดหน่อยอ้อมแอ้มตอบ วันนี้ลูกค้าเยอะพิเศษกว่าทุกวัน คนนวดดี ๆก็ลาพักร้อน “ป้านิดคะ หนูว่า” “มันไม่
“มิน ลงมาทานข้าวได้แล้ว น้าเตรียมกับข้าวไว้รอแล้วนะ” ณฐมนร้องตะโกนเรียกลูกเลี้ยงของเธอ เธอเลี้ยงมินตราราวกับลูกแท้ ๆ และมินตราเพิ่งเรียนจบปริญญาตรี ตอนนี้ก็อยู่ในช่วงหางานทำ “ตื่นแล้วค่า” มินตรารีบวิ่งลงบันไดเสียงตึงตัง มินตราอาศัยอยู่กับณฐมนเพียงสองคนในบ้านหลังเล็ก หลังจากพ่อของเธอเพิ่งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เธอสนิทกับณฐมนเพราะเป็นน้องสาวของมารดาของเธอ แม่ของเธอเสียตั้งแต่เธออายุเก้าขวบ จากนั้นก็มีเพียงณฐมนที่ดูแลครอบครัวของเธอ มินตราจึงไม่ตะขิดตะขวงใจถ้าบิดาของเธอแต่งใหม่กับน้าที่เปรียบเสมือนแม่แท้ ๆของเธอ “เราเป็นสาวเป็นแส้ อย่าวิ่งลงมาแบบนั้นสิ เดี๋ยวล้มขึ้นมาจะหมดสวยเอานะ” ณฐมนเตือนหญิงสาว “โธ่ น้ามนก็วันนี้มินรีบ” มินตรารีบนั่งลง สูดดมกลิ่นข้าวต้มตรงหน้ามันหอมกรุ่นไม่เปลี่ยน น้ามนของเธอฝีมือไม่ตกจริง ๆ “ข้าวต้มปลาหมึกด้วย” “ใช่ ของโปรดมินไงล่ะ ทานของโปรดก่อนไปสมัครงานรับรองจะโชคดี” ณฐมนยิ้มให้กำลังมินตรา “เมื่อวานก็ซวยมาแล้ว ไปเจอโจทก์เก่าสมัยเรียนอะน้า เขาโชคดีเป็นถึงรองประธานบริษัทก็อย่างว่าแหละ เขาเป็นลูก
“ทำไมเช้านี้ยัยนาตื่นสายจัง ป้าใหญ่ช่วยไปตามยัยนาหน่อยได้ไหม” วุธสอดส่องสายตามองไม่เห็นลูกสาวเพียงคนเดียววิ่งบันไดมา “เอ่อ...คุณหนูคงตื่นสายนะคะ” ป้าใหญ่พยายามแก้ตัวแทนคุณหนู ใครจะกล้าบอกว่าคุณหนูนอนอยู่กับแฟนในห้องนอนทั้งคืน มีหวังคุณผู้ชายคงหักเงินเดือนอย่างแน่นอน “ป้าใหญ่ไปถามสิค่ะ คุณหนูสุดรักของป้าน่ะ” ประวาลวรรณบอกสมทบสามี ปกติเรื่องตามคุณหนูป้าใหญ่ไม่เคยพลาด ไม่นานโจก็เดินลงมาร่วมอาหารพร้อมรอยยิ้มกว้างให้ผู้ใหญ่ทั้งสอง “อรุณสวัสดิ์ครับคุณลุงคุณป้า” “ตามสบายนะตาโจ” “ครับ” โจตอบรับยิ้ม ๆ “เอ่อ..คุณผู้หญิง คุณผู้ชายค่ะ คุณหนูลงมาแล้วค่ะ” ป้าใหญ่เอ่ยบอก ทุกคนหันมองหญิงสาวที่กำลังเดินควงแขนเดินลงมาบันไดด้วยความตกใจ ประวาลวรรณอ้าปากค้างไม่คิดว่าลูกสาวของตนจะไวไฟขนาดนี้ “สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่ นี่แฟนนาเองค่ะ พี่หมอปีเตอร์แพน หรือ ปีเตอร์ หรือ หมอแพน หล่อไหมคะคุณแม่” นานาเอ่ยแนะนำแฟนหนุ่มให้ครอบครัวได้รู้จัก วุธมองลูกสาวสลับกับมองว่าที่ลูกเขยในอนาคตอย่







