All Chapters of รวมเรื่องสั้นอีโรติก NC : Chapter 1 - Chapter 10

“นายครับ คุณหนูไม่ยอมมาครับ” เดฟรายเจ้านายที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ นาธาน หนุ่มใหญ่วัยสามสิบสาม และธุรกิจในเมืองไทยที่กำลังไปได้สวย นอกจากนั้นเขายังเป็นทายาทตระกูลมาเฟียเก่าแก่ในอิตาลีอีกด้วย นาธานอยู่เมืองไทยได้สักพัก มารดากับบิดาเพิ่งตามเขาอยู่ด้วยเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สุวรรณา มารดาของเขาเป็นคนขี้สงสารและบิดาก็ขัดไม่ได้ด้วย หลังจากกลับมาอยู่กับนาธานได้ไม่ถึงสองวันสองสามีภรรยาก็ออกงานกุศลต่าง ๆ แล้วเผลอไปรับเด็กสาววัยสิบแปดมาเป็นลูกบุญธรรม พอคิดมาถึงตรงนี้ นาธานยังรู้สึกหงุดหงิดไม่หาย ไม่ใช่ว่าเขาขาดความรักจากพ่อแม่จนเกิดอาการอิจฉาเด็กใหม่ที่กำลังจะมาเป็นคุณหนูของบ้านนี้หรอกนะ แต่เขาอยากให้สุวรรณากับลีโอปรึกษาเขาก่อน เขายิ่งไม่ชอบเด็กอยู่ด้วย แล้ววันนี้เขาก็ให้ลูกน้องคนสนิทไปรับเด็กสาวคนนั้นจากสถานเด็กกำพร้า แต่กลับไม่ยอมมา ร้ายนักนะ “ทำไมถึงไม่ยอมมา” นาธานถามคนสนิท ดวงตาคมกริบจดจ้องมองลูกน้องอย่างต้องการคำตอบ “คุณหนูบอกว่าให้พี่นาธานมารับคนเดียวเท่านั้นครับ” เดฟรายงานก

“หนูดา!” สุวรรณาและลีโอเดินเข้ามาภายในห้องโถงบ้านก็เห็นสาวน้อยหน้าตาน่ารักกำลังทานของว่างอยู่ สุวรรณารีบวิ่งเข้าไปสวมกอดบุตรสาวบุญธรรมทันทีด้วยความเอ็นดู ลีโอก็เดินตามภรรยาไปหาบุตรสาวติด ๆ ดารินมึนงงจู่ ๆก็โดนสวมกอดจากคนใจดีสองคน ถึงจะมึน ๆดารินก็ส่งยิ้มกว้างให้พ่อแม่บุญธรรมทั้งสองคน “เรียกแม่ กับพ่อสิค่ะหนูดาริน” สุวรรณาบอกลูกสาวคนใหม่ “ค่ะ คุณพ่อคุณแม่” ดารินพยักหน้างึก ๆตามคำสั่งของมารดา พลางจ้องมองใบหน้าของทั้งสองอย่างครุ่นคิด มิน่าล่ะพี่นาธานถึงหล่อ หล๊อ เพราะได้ส่วนดีของทั้งสองอย่างแน่นอน “อยากไปนอนพักไหมลูก”ลีโอถามเสียงนุ่ม “หนูดา ขะ..ขอไปหาพี่นาธานที่ห้องได้ไหมคะ” ดารินเงยหน้ามองบุพการีทั้งสองตาแป๋ว โดยเฉพาะสุวรรณาที่หัวเราะอย่างถูกอกถูกใจที่ลูกสาวคนใหม่ขี้อ้อนเสียจริง “เจอพี่นาธานแล้วใช่ไหม งั้นขึ้นไปกับแม่ดีกว่า” สุวรรณาจูงมือเด็กสาวขึ้นไปห้องทำงานของนาธาน ลูกชายที่บ้างานแล้วไม่ชอบที่เธอและลีโอรับเด็กสาวมาเลี้ยงเป็นลูกสาวอีกคน ก๊อก ก๊อก “นาธานนี่แม่เอง”

ดารินเริ่มรับรู้ว่าแก่นกายของเขามันขยายใหญ่ในโพรงปากของเธอ จนเธอหายใจหายคอไม่สะดวก สะโพกแกร่งยังผลักดันแก่นกายเข้ามาเมื่อใกล้คว้าสรวงสวรรค์ “โอ้...ป๋าใกล้จะแตกแล้วคนสวย” ไม่นานชายหนุ่มก็ปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดที่มีในโพรงปากของสาวน้อย จนดารินสำลักหน้าดำหน้าแดงเมื่อน้ำขาวขุ่นพวงพุ่งเข้ามาในปากของเธอจนเด็กสาวเผลอกลืนบางส่วนเข้าไป สาวน้อยทำหน้าแหยเมื่อรสชาติของมันไม่ได้คล้ายกับไอศกรีมรสวานิลลาอย่างที่เขาบอก น้ำลายผสมปนเปกับน้ำเชื้อของเขาที่เพิ่งปลดปล่อยออกมาหมาด ๆเปรอะเปื้อนริมฝีปากบางไหลเยิ้มออกมาเปื้อนคางมนของหญิงสาว “ไม่เห็นจะอร่อยเลย” ดารินร้องบอกด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย พลางเอาหลังมือเช็ดปากที่เปรอะเปื้อนของตน มองชายหนุ่มอย่างหาเรื่อง เธออุตส่าห์หวังว่าจะได้ทานไอติมรสอร่อย แต่ไอติมของเขามันรสชาติแปลกแสนแปลกจนเธอหน้าเสีย นาธานแค่นหัวเราะออกมาเสียงดัง หยิบทิชชูบนโต๊ะหลายแผ่นมาซับใบหน้าขาวผ่องไล่ตามปลายคางมน จนมาถึงริมฝีปากสีชมพูบางเบาน่าสัมผัส เขาไล่หัวแม่มือตามริมฝีปากของเด็กสาว “ครั้งต่อไปก็จะอร่

“ให้ตายเถอะ” ชายหนุ่มสบถออกมาเมื่อได้ยินเสียงหวาน ๆ ของเด็กสาวที่เขาพยายามไม่คิดถึงใบหน้าของเธอ นาธานรีบคว้าผ้าขนหนูมาพันรอบเอวเอาไว้ สาวเจ้าปัญหาทำให้เขาต้องใช้นิ้วทั้งห้าสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง นาธานรีบเดินไปเปิดประตูให้หญิงสาว “มาทำไม” เขาถามเสียงแข็ง มองหญิงสาวที่ถือหมอนใบใหญ่ตาไม่กะพริบ ดารินอมยิ้มเดินเข้าห้องนอนของพี่นาธาน “ให้หนูดานอนด้วยนะคะ” เขาอยากบ้าตาย สาบานว่าเด็กคนนี้อายุครบสิบแปดแล้วจริง ๆ ดีล่ะในเมื่อเธอไร้เดียงสานักเดี๋ยวจะหลอกล่อในเด็กสาวติดกับ “คุณป๋าจะอาบน้ำเหรอคะ” ดารินเอ่ยถาม “คุณป๋า?” นาธานขมวดคิ้วอย่างสงสัย มองดารินที่เดินไปนั่งลงบนเตียงใหญ่ของเขา “ก็ตอนนั้นพี่นาธานเรียกตัวเองว่าคุณป๋า หนูดาก็อยากจะเรียกด้วยเหมือนกัน” ดารินยิ้ม แววตาซุกซนมองแผ่นอกกว้างไม่วางตา กล้ามเป็นมัด ๆจนเธออยากสัมผัส จู่ ๆเด็กสาวก็เกิดอาการแบบนี้ขึ้นมา “หนูดาจะมานอนห้องผู้ชายแบบนี้ไม่ได้นะ” เขาอยากจะบ้าตาย ดารินคงจะอยู่แต่ในบ้านเด็กกำพร้าไม่เคยออกไปเจอโล

วันนั้นดารินกลับมานอนห้องตัวเองโดยที่ชายหนุ่มหักห้ามใจตัวเองไม่ให้ทำอะไรเกินเลยไปกว่านั้นอีก แต่พอกลับมานอนที่เตียงเดิมกลิ่นหอม ๆของดารินยังติดอยู่ในผ้าห่ม ซึ่งมันทำให้เขาร้อนรุ่มอยู่ไม่สุข เขาต้องการเธออย่างนั้นเหรอ มันเป็นคำถามที่ติดอยู่ในหัวของเขาตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาพยายามจะหลบหน้าหลบตาดาริน แม้หญิงสาวจะตามติดเขาแจ “คุณพ่อคุณแม่ไปไหน” ชายหนุ่มเดินมานั่งลงเคียงข้างเด็กสาวที่กำลังดูทีวีอยู่ในห้องโถง ดาริมยิ้มกว้างโผเข้ากอดร่างกายกำยำทันที “คุณป๋า” ดารินร้องเสียงหวาน เขาก็รีบหันมองเดฟ ลูกน้องคนสนิทก็รีบก้มหน้าก้มตาทันที “อย่าเรียกแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นนะครับ เอาไว้เรียกตอนอยู่ด้วยกันสองคน” นาธานกระซิบข้างหู ก่อนจะถามต่อ “แล้วคุณพ่อคุณแม่ไปไหนล่ะครับ” “ไปเที่ยวต่างจังหวัดสองวันค่ะ คุณแม่อยากจะบอกพี่นาธานด้วยตัวเองแต่หนูดาอาสาจะบอกกับพี่เองค่ะ” ดารินตอบฉะฉาน เข้าทางเขาล่ะ เขาจะได้จัดการแม่กวางน้อย ไม่ยอมปล่อยเธอไปแบบวันนั้นเด็ดขาด เขาทั้งต้องการเธอ จิตใจมันร่ำร้องแต่