Masuk“อะ..ปล่อยนะ ไอ้ มะ..มาเฟีย บ้า อะ...เจ็บนะ” แก้มใสกัดริมฝีบางจนมันบอบช้ำ ร่างกายสาวสั่นสะท้านในยามที่มาเฟียสอดแทรกนิ้วเรียว ๆ ของเขาเข้าทักทายร่องรักของหญิงสาวเพิ่มมากขึ้น ยิ่งปลายนิ้วของเขาเข้าไปในกายสาวลึกเท่าไหร่หญิงสาวยิ่งไร้ความเป็นตัวเอง มือทั้งสองคว้านหาแหล่งพักพิง ไหล่ของเขาเป็นแหล่งพักพิงสุดท้าย “อ่า สุดที่รักของป๋าดอน เซ็กซี่เป็นบ้า” มาเฟียหนุ่มส่ายหน้ารัว ๆ ความต้องการที่เขามีต่อเธอมันเกินจะต้านทานเอาไว้ได้ มืออีกข้างต้องละจากกายบางอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนจะชักรูดแก่นกายอันร้อนผ่าว ๆ ที่พร้อมจะเข้าไปในร่างกายของสาวน้อยอันหอมหวาน ปึก! ท่อนเอ็นเข้าไปในร่างกายสาวในจังหวะเดียวโดยไร้การผ่อนปรน ร่องรักตอดรัดแก่นกายเข้าถี่ ๆ จนเขาไม่อยากจะทนอีกต่อไป “อ๊าย!” แก้มใสปรือตามองกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ของเขาด้วยสายตาเป็นประกาย หลุบตามองต่ำเห็นจุดที่ร่างกายของทั้งสองเชื่อมประสานพวงแก้มก็ยิ่งแดงซ่าน ดอนเอื้อมมือไปบีบเคล้นทรวงอกทั้งสองอย่างเมามันเพื่อไม่ให้สาวน้อยของเขาต้องเจ็บปวด ร
“อร๊าย....ไอ้แก่บ้า แกข่มขืนฉัน หือ ๆ” แก้มใสรู้ตัวในตอนสายของวันใหม่ ใบหน้าของเธอแดงซ่านเขาเป็นคนหลอกให้เธอดื่มเหล้าจนเมาแล้วพาเธอมาข่มขืนที่นี่ พอพินิจใบหน้าคมเข้มของเขาอีกครั้งกลับเป็นคนละคน ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกสับสนไปหมดไม่รู้ว่าตัวเองจะเริ่มจากตรงไหนดี “โอ๊ย จะร้องอะไรนักหนา” ดอนลืมตาขึ้นมาทันที เมื่อจะรู้สึกรำคาญแต่ก็อดลืมตาขึ้นมามองหญิงสาวไม่ได้ ใบหน้างามตอนนี้กำลังร้องไห้ ริมฝีปากแบะคว่ำราวกับเด็กน้อย มือกำลังทุบอกของเขารัว ๆ ทำเอาเขาจุกอยู่เหมือนกัน “ไอ้แก่ตื่นแล้วเหรอ แกข่มขืนฉัน แกเป็นใคร หือ ๆ” “โอ๊ย ไปกันใหญ่แล้วหนูแก้ม” มาเฟียหนุ่มพยายามใจเย็น จริงอย่างที่หญิงสาวกล่าวหาเขาอาจจะข่มขืนเธอ แต่มันก็ดีกว่าต้องปล่อยให้เธอไปเป็นของคนอื่น “แกรู้จักชื่อฉันได้ยังไง” สาวน้อยถามทันที “ก็ใครกันล่ะที่เมา ดีเท่าไหร่แล้วที่ป๋าพาหนูออกมาจากไอ้หนุ่มจอมเล่ห์นั่น ไม่งั้นคงถูกมันฟันแล้วทิ้ง” มาเฟียผู้เหี้ยมโหดส่ายหน้าอ่อนใจกับหญิงสาว “แล้วมันต่างอะไรจากการโดนแกฟันกันล่ะ
“โอ๊ย...เจ็บนะ เอาออกไป” มาเฟียหนุ่มมองด้วยสีหน้างง ๆ เล็กน้อย ก่อนนาทีถัดมาเขาจะเข้าใจทุกอย่าง เมื่อแก่นกายของสัมผัสกับปราการขวางกั้นช่องทางรักเขาก็เข้าใจทุกอย่างทันที หญิงสาวช่างบริสุทธิ์ โชคดีของเขาเหลือเกินที่ชอบเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่งั้นคืนนี้เธอคงตกเป็นของหนุ่มจอมเจ้าชู้อย่างเจ้าหมอนั้น “โอ้...อดทนหน่อยนะครับคนดีของป๋า” มาเฟียเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่กลับไม่ช่วยอะไรสาวน้อยใต้ร่างตอนนี้หน้าตาแดงก่ำ มือกำผ้าห่มเอาไว้แน่นในยามแก่นกายของชายหนุ่มผลักดันตัวตนอันเต็มตื่นของตัวเองเข้ามา “อ๊าย....เจ็บ” ปึก! ท่อนเอ็นแห่งความเร่าร้อนผลักเข้าไปในกายสาวจนสุด จนหญิงสาวเจ็บแปลบไปทั่วกายอึดอัดอย่างไม่บอกถูก สาวน้อยอึดอัดจนต้องลืมตามมองต้นเหตุแห่งความเจ็บปวดทั้งหมดทั้งมวล พ่อเทพบุตรของเธอกำลังอยู่ทรมานร่างกายของเธอ เขากำลังข่มขืนเธอ! “ปล่อยนะ อือ” สติของสาวน้อยกลับ เริ่มออกแรงต่อต้านชายหนุ่ม มือไม้ของเธอยันอกแกร่งแต่มันกลับไม่ช่วยอะไร “ไม่ปล่อย ตอนนี้หนูเป็นเมียป๋าแล้ว อูย...แน่นฉิบ”
“ไม่ไหวแล้วเว้ย เป็นเมียป๋าเถอะคนสวย สัญญาว่าจะเลี้ยงดูอย่างดี” พูดจบชายหนุ่มมอบจุมพิตอันร้อนแรงให้หญิงสาวที่นอนใต้ ลำคอระหงตอนนี้เต็มไปด้วยรอยแดงจากฝีมือของชายหนุ่ม มือหนาขย้ำหน้าอกหน้าใจที่มีขนาดล้นมือของสาวน้อย ปลายปทุมถันข้างหนึ่งถูกชายหนุ่มหยอกเย้าด้วยริมฝีปาก เขาทำราวกับเป็นเด็กน้อยกระหายน้ำนมจากมารดา มันเป็นความรู้เกินจะบรรยาย... เนื้อตัวของหญิงสาวช่างหวานหอม ทรวงอกทั้งสองถูกกระทำด้วยน้ำมือของเขาจนพอใจก่อนจะเลื่อนมาสัมผัสหน้าท้องแบนเรียบไร้ไขมัน ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาแทบหยุดหายใจคือกุหลาบใจกลางร่าง เขาไม่สนว่าหญิงสาวจะผ่านใครมาแล้ว แต่ตอนนี้เขาต้องการเพียงการดื่มด่ำน้ำหวาน ๆ จากเรือนร่างของเธอ ขาสลาทั้งสองถูกเขาจับแยกออกจากกันเพื่อเปิดเผยความสวยงามสู่สายตาอันคมกริบของมาเฟียหนุ่ม ดอกไม้งามสีแดงสวย เขาไม่อาจละสายตาออกไปได้ ริมฝีปากหยักหนาดื่มด่ำกับความงดงามนั้นทันทีอย่างไม่รอช้า ความเสียวซ่านกระจายไปทั่วร่างกายสาว แม้เธอจะหลับใหลแต่ก็ไม่อาจทนต่อความเร่าร้อนที่แผ่มาจากกลางกายได้ ขาทั้งสองเกร็งเมื่อความซ่านสยิวจู่โจมเข้าสู่กายบางอย่า
“อ่า...สาวน้อย” ดอนนั่งลงไปบนเตียงกว้างในห้องของเขาเอง มาเฟียก้มสูดกลิ่นหอม ๆ จากกายสาว ราวกับตัวเขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงมาก่อน ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นชายหนุ่มที่ติดเซ็กซ์มากทีเดียว แต่ช่วงนี้เขาทำงานหนักทำให้เขาไม่มีเวลาคลายเครียดเลยแม้แต่น้อย “เป็นเมียป๋าเถอะคนสวย แล้วจะสบายไปทั้งชาติ” ดอมกดริมฝีปากลงบนซอกคอระหงจนผิวขาว ๆ ของหญิงสาวเป็นรอยซ้ำสีแดงเข้ม หญิงสาวที่กำลังนอนสลบไสลเริ่มรู้ตัวเพราะหนวดเคราของชายหนุ่มครูดจนเธอรู้สึกแสบไปหมด “อือ ใคร... หนูแก้มจะนอน” ริมฝีปากบางบ่นพึมพำก่อนจะเงียบลงอีกครั้ง ดอนถึงกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย ชื่อของเธอหลุดออกมาเมื่อครู่ ชื่อน่ารัก ตัวก็ยังน่ารักอีก คราวนี้ล่ะพ่อจะฟัดให้หนำใจไปเลย “สาวน้อย ตื่นขึ้นมาหน่อยสิครับ ตื่นขึ้นมามองหน้าป๋าหน่อยนะครับ” จะบ้าไปแล้ว...มาเฟียอย่างเขาอยากจะเป็นเสี่ยหรือเนี่ย ทั้ง ๆ คำคำนี้ไม่เคยอยู่ในสมองมาก่อน ทว่าแก้มใสกลับนอนนิ่งไม่ไหวติง มือหนาเริ่มสั่นเล็กน้อยลูบสัมผัสขาสวย ๆ ของสาวน้อย จากนั้นเขาเรียกความมั่นใจเลื่อนมือขึ้นมาปลดกระด
“ยัยแก้ม กลับมาเดี๋ยวนี้นะ” ดารันร้องตะโกนเรียกบุตรสาวคนเดียว แต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อลูกสาวเพียงคนเดียวคว้ากุญแจรถขับออกไปด้วยความรวดเร็วจนหล่อนยกมือทาบอกห้ามไม่ทันแล้ว ไม่นานสามีก็วิ่งตามมาติด ๆ หล่อนอดปรายตามองสามีอย่างคาดโทษ ถ้าไม่เป็นเพราะเขาแก้มใสคงไม่เตลิดออกไปกลางดึกแบบนี้ “อย่ามองแบบนั้นสิครับที่รัก ก็ผมอธิบายแล้วไง จะให้ไปสาบานวัดไหนก็ได้ผมไม่ได้นอกใจคุณแล้ว” กราณต์ถอนหายใจ จับมือภรรยาเอาไว้กลัวเธอจะเตลิดไปไม่ต่างจากลูกสาว “ยัยแก้มนะ ทำไมเอาแต่ใจแบบนี้” ดารันส่ายหน้าพลางมองสามีด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “ไม่เอาน่าคุณ ลูกเป็นวัยรุ่น ปล่อยให้เขาเที่ยวตามแบบที่เขาควรจะเป็นเถอะครับ” กราณต์ปลอบภรรยา ดารันกังวลเล็กน้อย หล่อนทะเลาะกับสามีเรื่องมือที่สาม ทั้งหมดมันเกิดจากความหึงหวงของเธอแท้ ๆ ทำให้แก้มใสต้องมารับรู้ว่าครอบครัวที่แสนจะอบอุ่นกำลังร้าวฉาน แก้มใสถึงจะอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้วแต่ก็ถูกเลี้ยงมาในครอบครัวที่อบอุ่น มีพร้อมทุกอย่าง พอเกิดปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เกิดขึ้นในครอบครัว แก้มใสถึงกลับงอนหล่อนและสามี จนทั้งสองงอนง้อลูกสาวขี้งอนอยู่ต







