LOGINShare
วิศวะร้าย 12
publish date:
2026-10-21 14:07:38
Latest chapter
เรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4 โคแก่กินดุ 3
"ฉันอายุสี่สิบแล้ว กานดา" เขาเริ่มพูด น้ำเสียงต่ำและนิ่งสนิท "ฉันผ่านชีวิตแต่งงาน ผ่านผู้หญิงมามากพอจนไม่ได้ตื่นเต้นกับร่างกายของเด็กที่ยืนสั่นเป็นลูกนกอย่างเธอหรอก"คำพูดของเขาเหมือนเข็มเล็กๆ ที่แทงเข้ามา แม้ฉันจะไม่เคยมองว่าตัวเองอยากให้เขาสนใจ แต่การโดนสืบว่า 'เด็ก' และถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยมันก็ทำลายศักดิ์ศรีของฉันอยู่ดี"ถ้าเธอไม่มาเสนอหน้าอ่อยฉันก่อน ฉันก็ไม่มีอารมณ์จะไปยุ่งกับเธอหรอก สบายใจได้" อาทิตย์พูดจบก็เปิดประตูห้องนอนของเขา แล้วก้าวเข้าไปข้างใน ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นชา "อ้อ… แล้วอย่าลืม ล็อกประตูห้องเธอด้วยล่ะ เพราะบางทีตอนกลางคืน ฉันอาจจะเดินละเมอขึ้นมาก็ได้"ปัง!เสียงประตูห้องของเขาปิดลงอย่างแรง ทิ้งให้ฉันยืนตัวสั่นด้วยความโมโหอยู่หน้าห้องคนเดียว!"คนบ้า! ไอ้คนกวนประสาท!" ฉันสบถใส่ประตูห้องของเขาเสียงเบา ก่อนจะรีบผลักประตูเข้าห้องตัวเอง ลากกระเป๋าเข้ามา แล้วจัดการลงกลอนประตูหน้าต่างทุกบานอย่างรวดเร็วฉันทิ้งตัวลงนอนบนฟูกหนา กลิ่นผ้าปูที่นอนใหม่ๆ อบอวลขึ้นมาแตะจมูก แม้จะสะอาด แต่มันไม่ใช่ห้องของฉัน… น้ำตาที่พยายามสะกดกั้นไว้ตลอดบ่ายไหลทะลักออกมาอย่างกั
เรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4 โคแก่กินดุ 2
หัวใจของฉันกระตุกวูบ… ไม่ใช่เพราะความรัก แต่เพราะความหวาดกลัวที่แล่นปราดไปทั่วร่าง"ฟังนะ แม่คุณ…" อาทิตย์เอ่ยกระซิบข้างหูฉัน น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นดั่งหินผา "ฉันไม่ได้เรียกร้องให้เธอมา และฉันก็ไม่ได้อยากได้ 'เด็กเมื่อวานซืน' อย่างเธอมาทำเมียให้ปวดหัวเล่นเหมือนกัน"ฉันขมวดคิ้ว จ้องมองเขาด้วยความสับสน"แล้วคุณเอาฉันมาทำไม!""เพราะแม่ของเธอไม่มีปัญญาจ่ายหนี้สิบสองล้านไง" อาทิตย์ย้อนกลับตรงๆ ชัดเจนทุกคำ "โฉนดที่ดินนั่นมันไม่มีมูลค่าพอจะคุมหนี้ด้วยซ้ำ ถ้าฉันไม่ยื่นข้อเสนอนี้ แม่เธอก็ต้องติดคุก และพวกเธอสองคนแม่ลูกก็จะกลายเป็นคนไร้บ้าน… ฉันแค่ให้ทางเลือก""ทางเลือกบ้าบออะไร! นี่มันคือการบังคับ!""ถ้าเธอคิดว่ามันเป็นการบังคับ… ประตูรั้วไม่ได้ล๊อค เชิญได้เลย" อาทิตย์ปล่อยข้อมือฉันออก เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วชี้มือไปทางประตูรั้วไม้ไผ่ที่ฉันเพิ่งเดินผ่านมา "เดินออกไปสิ กลับกรุงเทพฯ ไปซะ แล้วฉันจะส่งทนายไปดำเนินคดีกับแม่เธอพรุ่งนี้เช้า เอาให้ติดคุกหัวโตไปเลย… เลือกเอา กานดา"ฉันยืนอึ้ง… ลมหายใจสะดุดกึกคำพูดของเขาตบหน้าฉันอย่างแรง ความจริงอันเจ็บปวดฉีดเข้าสู่เส้นเลือด ฉันไม่มีทางเ
เรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4 โคแก่กินดุ 1
ถ้ามีใครเคยบอกว่า ‘ความรักชนะทุกอย่าง’ ฉันขอสบถใส่หน้าคนคนนั้นแรงๆ สักทีเถอะ… เพราะในโลกความเป็นจริงของฉัน สิ่งที่ชนะทุกอย่าง ไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่ความดี แต่มันคือ ‘เงิน’ และ ‘หนี้สิน’ฉันชื่อ ‘กานดา’ อายุยี่สิบห้าปี เพิ่งจบปริญญาตรีและกำลังวาดฝันถึงอนาคตที่สดใส ฉันตั้งใจอยากเปิดร้านเบเกอรี่เล็กๆ เป็นของตัวเอง วางแผนชีวิตไว้สวยหรูว่าจะเก็บเงินเดินทางท่องเที่ยว และใช้ชีวิตสาวโสดให้คุ้มค่า แต่ฝันหวานทั้งหมดของฉันกลับถูกทำลายลงอย่างยิ้มเย้ยด้วยฝีมือของคนเป็นแม่ใช่… แม่ของฉันเองแม่เป็นคนติดการพนันขั้นเรื้อรัง จากเดิมที่เคยมีบ้านหลังโต มีที่ดินมรดก และมีเงินเก็บก้อนใหญ่ แม่ค่อยๆ ถลุงมันไปกับบ่อนพนันทีละนิด ทีละนิด จนกระทั่งทรัพย์สินทุกอย่างละลายหายไปกับตา และซ้ำร้ายกว่านั้น แม่เอาโฉนดบ้านและที่ดินผืนสุดท้ายไปจำนองไว้กับผู้ชายคนหนึ่ง… ผู้ชายที่ชื่อ ‘อาทิตย์’ยามที่ความจริงแตกกระจายออกมา ปริมาณหนี้สินทั้งหมดรวมดอกเบี้ยทบต้นพุ่งสูงถึง สิบสองล้านบาท!สิบสองล้าน! สำหรับผู้หญิงวัยยี่สิบห้าปีอย่างฉัน มันคือตัวเลขที่ไม่ว่าจะทำงานทั้งชีวิตก็ไม่มีวันหามาคืนได้ แม่ร้องไห้กราบเท้าฉัน คุกเข่าอ้อ
เรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4 หนุ่มใหญ่รักร้อน
ณ อำเภอเล็กๆปลายด้ามขวานที่โอบล้อมด้วยขุนเขาและสวนยางพาราแห่งนี้... บอกตรงๆว่าตอนที่ฉันตัดสินใจย้ายจากเมืองกรุงมาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายส่งเสริมการเกษตรที่นี่ ฉันไม่ได้คาดคิดเลยว่าเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของฉันจะกลายเป็นการ "พิชิตใจ" ผู้ชายอายุ 45 ปีคนหนึ่งเขาชื่อ คมสันต์... รองผู้จัดการสหกรณ์การเกษตรประจำอำเภอ ผู้ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง ใบหน้าคมคายมักจะติดจะเคร่งขรึมและจริงจังอยู่เสมอ ดวงตาหลังกรอบแว่นของเขามีร่องรอยความเหนื่อยล้าและความโดดเดี่ยวซ่อนอยู่ สามปีแล้วที่เขาต้องสูญเสียภรรยาอันเป็นที่รักไปจากโรคร้าย และเลือกที่จะหลีกหนีความวุ่นวายมาขุดรากถอนโคนความทรงจำเดิมๆที่นี่ โดยการปิดตายหัวใจไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้แต่ขอโทษเถอะค่ะ... เขายังไม่เจอ แพรว คนนี้ต่างหาก!ก๊อก ๆฉันเคาะประตูกระจกห้องทำงานของเขาสองครั้งเบา ๆ ก่อนจะถือวิสาสะผลักเข้าไป เห็นเขายังนั่งงงอยู่หน้ากองเอกสารและสมุดบัญชีแปลงยาง แม้จะเลยเวลาเลิกงานมาเกือบชั่วโมงแล้วก็ตาม"พี่ยังไม่กลับอีกเหรอคะ? นี่มันมืดหมดแล้วนะ" ฉันส่งยิ้มกว้างจนตาหยี พลางวางแก้วโอวัลตินโบราณหอมกรุ่นจากร้านป้าแช่มลงบนโต๊ะทำงานของเขา
เรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4 ติดฝนบนรถแท็กซี่ NC
แกต้องฟังเรื่องนี้ว่ะ คือถ้าฉันไม่เล่าให้แกฟัง ฉันคงอกแตกตายแน่ๆ เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวันก่อน ตอนที่ฝนตกหนักแบบฟ้าถล่มแผ่นดินทลายทั่วกรุงเทพฯ นั่นแหละแกก็รู้ใช่ไหมว่าปกติฉันไม่ค่อยชอบนั่งรถเมล์หรือ BTS ช่วงฝนตก เพราะคนมันเยอะแล้วก็เบียดกันจนหายใจไม่ออก ฉันเลยมี "ลุงกำพล" เป็นแท็กซี่เจ้าประจำ ลุงแกอายุประมาณ 45 ได้แล้วมั้ง เป็นคนรูปร่างใหญ่ หน้าตาคมเข้มแบบคนต่างจังหวัดที่ลุยงานหนักมาทั้งชีวิต แต่แกสะอาดสะอ้านมากนะ ผิวคร้ามแดด ไหล่กว้าง หลังตรง แล้วก็นิสัยดีสุดๆ ไม่เคยพูดจาแทะโลมหรือทำตัวลุ่มล่ามใส่ฉันเลยตลอด 2 ปีที่เรียกใช้บริการกันมาแกคิดดูสิ สาววัย 25 อย่างฉัน ปกติเวลาเจอผู้ชายรุ่นพ่อ หรือรุ่นลุงวัยสี่สิบกว่า ก็ไม่ได้คิดอะไรเชิงนั้นอยู่แล้วใช่ป่ะ? แต่แก... วันนั้นมันไม่ปกติว่ะ!ย้อนไปวันนั้น เวลาประมาณสองทุ่มครึ่ง ฉันเลิกงานช้าแถมฝนดันตกหนักมาก ลมพัดแรงจนร่มบิน ฉันเลยโทรหาลุงกำพลให้มารับหน้าออฟฟิศ พอขึ้นไปนั่งบนรถแท็กซี่สีชมพู-เขียวของแก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำยาปรับอากาศผสมกับกลิ่นเหงื่อผู้ชายเบาๆ จากตัวลุงแกมันก็ปะทะเข้าหน้า ฉันนี่เปียกปอนไปครึ่งตัวเพราะวิ่งหลบฝน ลุงกำพลเห็นแบบน
เรื่องสั้นชวนฟินจบในตอน เล่มที่4 วิศวะร้าย 16
คำสารภาพจากหัวใจของฉันสลายความลังเลสุดท้ายของเขาลงจนหมดสิ้น พี่หมอกคลี่ยิ้มหวาน ซุกใบหน้าลงกับซอกคอของฉัน กดจูบอย่างแสนรักและโอบกอดเรือนร่างของฉันไว้ในอ้อมแขนอันอบอุ่นและมั่นคง บรรยากาศภายในห้องนอนส่วนตัวยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความนุ่มนวลและโรแมนติก มีเพียงเสียงคลื่นทะเลดนตรีธรรมชาติจากด้านนอกคอยคลอเคียงทุกลมหายใจและสัมผัสที่แลกเปลี่ยนกันในคืนนั้นเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง ไม่ใช่เพียงแค่ความปรารถนาตามอารมณ์ แต่คือการหล่อหลอมหัวใจสองดวงเข้าด้วยกันอย่างแท้จริง ผ่านมรสุม ความเข้าใจผิด และบาดแผลมากมาย จนมาถึงวันที่เราต่างมั่นใจในความรักของกันและกันจนกระทั่งไออุ่นแห่งความสุขโอบล้อมเราสองคนไว้ และพาเราดำดิ่งสู่ความหลับใหลที่แสนสบายที่สุดในอ้อมกอดของกันและกัน"พี่หมอก...อื้ออออ""ถ้าเจ็บบอกพี่นะคนดี...""ถ้าเจ็บแล้ว...จะยอมหยุดใช่ไหมคะ" ฉันเอียงคอถามด้วยอยากอยากรู้ว่าคนเจ้าเล่ห์แบบเขาจะหยุดมันได้ไหม "พี่จะดูเป็นคนใจร้ายไหมครับ ถ้าเกิดว่า...หยุดไม่ได้""พี่หมอก!"ฉันทุบอกแกร่งด้วยความหมั่นไส้ เขาร้ายกาจเกินกว่าจะเยียวยาจริงๆแสงแดดยามเช้าทอดตัวผ่านยอดต้นนนทรีริมลานเกียร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงคึก
You May Also Like
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย160.1K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.8K viewsรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง329.3K viewsนางร้ายคนนี้สามีไม่เคยรัก
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี348 viewsDeceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
SUNISAYOK197 viewsเล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน
มะที1.6K viewsCherish you ขอรักหน่อยได้หรือเปล่า?
SUNISAYOK183 views
