LOGINเคยเป็นกันไหม ? รักใครสักคนมากแต่ความจำเป็นบางอย่างทำให้เราสองคนต้องจบความสัมพันธ์ลงอย่างช่วยไม่ได้ ฉันเอง...ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องเดินออกมาทั้งที่ใจมันยังรักเขาอยู่มาก แต่ถ้าในเมื่อจบกันไปแล้วมันคงจะดีถ้าเราไม่ต้องกลับมาเจอกันอีกครั้งแบบนี้ เพราะตอนจบของเราสองคนมันดันจบไม่เหมือนกัน “สะ...สวัสดีค่ะ พี่ราเดล” “ไม่ทราบว่า...ผมรู้จักคุณด้วยเหรอครับ?” อีกคน... ยังรัก ส่วนอีกคน... มีแต่ความเกลียดชัง
View Moreเรื่องย่อ & แนะนำตัวละคร
เคยเป็นกันไหม ? รักใครสักคนมากแต่ความจำเป็นบางอย่างทำให้เราสองคนต้องจบความสัมพันธ์ลงอย่างช่วยไม่ได้
ฉันเอง...ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ต้องเดินออกมาทั้งที่ใจมันยังรักเขาอยู่มาก
แต่ถ้าในเมื่อจบกันไปแล้วมันคงจะดีถ้าเราไม่ต้องกลับมาเจอกันอีกครั้งแบบนี้ เพราะตอนจบของเราสองคนมันดันจบไม่เหมือนกัน
“สะ...สวัสดีค่ะ พี่ราเดล”
“ไม่ทราบว่า...ผมรู้จักคุณด้วยเหรอครับ?”
อีกคน... ยังรัก ส่วนอีกคน... มีแต่ความเกลียดชัง
คาแรกเตอร์ตัวละคร
ราเดล : อบอุ่น ใจดี รักน้องสาว รักครอบครัว จนคนรอบข้างถึงกับตั้งฉายาให้เขาว่าเป็นสามีแห่งชาติ ที่พูดมาทั้งหมดนี้เขาดีกับทุกคนยกเว้นแค่คนคนเดียว!
น้ำขิง : ภายนอกดูแข็งแกร่งมากแต่ภายใต้จิตใจเบื้องลึกของเธอกลับอ่อนแอและน่าสงสาร เธออดทนเก่ง ยิ้มเก่ง แกล้งทำว่าไม่เป็นอะไรเก่ง น้อยคนนักที่จะรู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคนนี้อ่อนแอมากแค่ไหน
บทนำ
คอนโดของน้ำขิง
กลางดึก
“เป็นแบบนี้ตลอดเลยให้ตายเถอะ เฮ้อ”
ฉันรีบลุกขึ้นจากเตียงนอนด้วยท่าทางงัวเงียและหัวเสียนิดหน่อย เมื่อมีความรู้สึกบางอย่างเข้ามาขัดขวางการนอนของฉัน มันไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรกเพราะงั้นฉันเลยชอบหัวเสียกับอาการแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง
นั้นก็คือการปวดปัสสาวะในขนาดที่ฉันกำลังหลับอย่างเคลิบเคลิ้มไงล่ะ
กริ๊ก ~
เมื่อมาถึงยังหน้าห้องน้ำฉันก็จัดการลูบคลำสวิตซ์ไฟด้วยความ เคยชินผ่านความมืดมิด พอไฟห้องน้ำสว่างขึ้นฉันก็ไม่รีรอที่จะพาตัวเองเข้าไปปลดปล่อยสิ่งที่กวนใจเวลานอนของฉันมาตลอด
ใช้เวลาไม่นานฉันก็จัดการกับส่วนล่างเสร็จสรรพพร้อมกับเดินไปตรงอ่างล้างหน้าเพื่อล้างทำความสะอาดมือของตัวเอง จากนั้นก็เปิดประตูออกมา
แกร๊ก ~
“อ้าวคุณมิราเพิ่งกลับมาเหร...”
ฉันหมุนตัวหันกลับไปหมายจะทักทายเพื่อนร่วมห้องของฉันที่มีชื่อว่า มิรา แต่แล้วก็ต้องกลืนน้ำลายและกลืนคำพูดที่กำลังจะเปล่งเสียงออกไปแทน เมื่อคุณมิราไม่ได้กลับมาคนเดียว
ทั้งเขาและฉันต่างจ้องมองตากันแบบที่ไม่ได้ตั้งใจเพียงแค่แววตาและใบหน้าของเขาที่ฉันคุ้นเคยและจำได้ไม่เคยลืม มันทำให้ใจของฉันกระตุกเต้นแรงเหมือนเมื่อหลายปีก่อน รวมถึงผู้หญิงที่เขาเพิ่งจะวางเธอลงบนโซฟาด้วย ยังดีที่เธอคนนั้นกำลังหลับอยู่ ไม่อย่างงั้นถ้าเธอตื่นขึ้นมาเห็นหน้าของฉันเธอคงจะหงุดหงิดน่าดู
เพราะคนที่คุณมิราพากลับมาด้วยล้วนแต่เป็นคนที่ฉันไม่กล้าสู้หน้าและพวกเขาเองก็คงไม่อยากเจอฉันเช่นกัน
ไม่สิ...พวกเขาน่าจะเกลียดขี้หน้าฉันไปเลยมากกว่า เพราะสิ่งที่ฉันเคยทำไปในอดีตมันก็สมควรแล้วที่พวกเขาจะรู้สึกเกลียดฉัน เหมือนอย่างตอนนี้ที่ผู้ชายคนนั้นกำลังแสดงออกมาผ่านใบหน้าและแววตาให้ฉันได้เห็น
รอบนี้เป็นพี่ราเดลที่ขมวดคิ้วแทน“ใครบอกว่าแหวนวงนี้เป็นของลูกค้า ?”“อ้าว ถ้าไม่ใช่แล้วมันจะเป็นของใครกันล่ะ เอามาให้ขิงใส่เล่นได้ไง คืนเลย!” ฉันรีบบอกคนตรงหน้าต่อ พี่เขาเป็นบ้าอะไรเนี่ยเอาของใครก็ไม่รู้มาให้ฉันใส่เฉย“จะเป็นใครไปล่ะในเมื่อทั้งร้านมีแค่พี่กับขิง”พนักงานผู้หญิงมองมาทางเราด้วยท่าทางเขินอายที่พี่ราเดลพูดออกมาแบบนั้น ส่วนพี่พนักงานผู้ชายเพียงแค่ส่งยิ้มมาให้กับเราสองคนแทน“ก็ใช่ไง แล้ว...” ฉันกำลังจะพูดต่อแต่มันดันฉุดคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ในร้านมีแค่เราสองคนถ้างั้นแหวนก็...“แหวนนี้เป็นของขิง เพื่อใช้เป็นของขวัญในวันแต่งงานของเราสองคนไง” พี่ราเดลอาจจะไม่อายที่พูดแบบนี้ออกมา และมันก็ผนวกกับพนังงานอีกคนเดินถือถาดสุดหรูมาด้วยเช่นกันคาดว่าในกล่องนั้นคงเป็นแหวนสำหรับพี่ราเดลแต่ว่าแหวนตะ...แต่งงานงั้นเหรอ“ล้อขิงเล่นปะเนี่ย” ฉันพูดออกไปด้วยใจสั่งและเต้นแรง ในใจคิดไว้อยู่แล้วว่าพี่เขาคงไม่ได้พูดเล่นเพียงแต่ฉันอายจนไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดีต่างหาก“แต่งงานกับพี่นะครับ” และพี่ราเดลก็เริ่มทำให้สิ่งที่ฉันคิดเอาไว้โดยการที่ลงไปนั่งคุกเข่าต่อหน้าฉันและมีพนักงานทุกคนยืนเป็นพยานมองเ
“นี่เรากำลังจะไปไหนอะพี่ราเดล ขิงมีของที่ต้องจัดการต่ออยู่นะ” ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถได้สักพักละโดยที่ไม่รู้เลยว่าคนข้าง ๆ จะพาไปไหนเราสองคนกลับมาจากที่นั้นได้สักพักแล้วอันที่จริงฉันกะว่าจะไปหาซื้อคอนโดอยู่โดยใช้เงินเก็บของตัวเองนี่แหละ เพราะสมบัตินอกนั้นก็โดนยึดไปหมดแล้วหลังจากที่พ่อเข้าคุกแต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่ได้ เนื่องจากแต่ละที่มีราคาที่สูงมากจนสุดท้ายฉันเลยต้องอยู่กับพี่ราเดลไปก่อนฉันก็เกรงใจนะที่ต้องไปอยู่กับพี่เขา แถมมันยังไม่เหมาะอีกด้วยถ้าฉันจะอยู่กับผู้ชาย ถ้าถามว่าทำไมถึงไม่ไปอยู่กับมิรานั้นก็เพราะคุณมิราเองก็ย้ายไปอยู่กับพี่แดนแล้วฉันเลยต้องยอมรับความเป็นจริงที่ต้องอยู่กับพี่เขานี่แหละ อย่างน้อยพี่เขาก็คือแฟนเราดีกว่าไปอยู่ในที่ที่เราไม่รู้จักอีก“ไม่ต้องรีบจัดหรอกของมันไม่มีขานะ มันไม่หนีไปไหนหรอกน่า” เชื่อพี่เขาเลยสิ“นี่แหนะ!”“โอ๊ย! พี่เจ็บนะขิง” พี่ราเดลร้องออกมาเมื่อเขาโดนฉันหยิกเข้าไปเต็ม ๆ มันเขี้ยวอะแถมยังมาพูดกับฉันแบบกวนโอ๊ยอีกก็เลยต้องสั่งสอนให้รู้จักบ้าง“แบร่!” ฉันแลบลิ้นใส่พร้อมกับรีบเปิดประตูลงจากรถไปเมื่อรถขับเข้ามาจอดที่ร้านแห่งหนึ่งเป็นร้านที่ดูหรูหรา
มันก็จริงแบบที่พี่เขาพูด เพราะ...ขนาดฉันเองก็รู้สึกไม่อยากอยู่ห่างพี่เขาเลย“ก็ได้ แต่ว่าขิงต้องไปคุยกับพี่คิวเทก่อน”ฉันกลับไปได้ตลอดแหละเพราะที่ฉันมาที่นี่เนื่องจากฉันต้องการหนีพี่เขานั้นเอง และเมื่อเรื่องทุกอย่างเคลียร์แล้ว ฉันก็สามารถกลับไปได้ตลอดส่วนอีกหนึ่งสิ่งสำคัญที่ฉันอยากกลับไปก็เพราะฉันสามารถเดินทางไปเยี่ยมพ่อได้ตลอด“พี่หึงได้ไหม พี่ไม่อยากให้เราไปยุ่งกับมันเลย ขิงรู้ตัวหรือเปล่าว่ามันไม่ได้คิดกับขิงแค่น้องสาว” ฉันอมยิ้มเมื่อคนตรงหน้าพูดออกมาพร้อมกับใบหน้าไม่พอใจแถมยังมาขออนุญาตหึงกับฉันอีกน่ารักอะไรแบบนี้“รู้สิ แต่ขิงปฏิเสธไปแล้วเพราะในใจของขิงมีเพียงแค่พี่คนเดียวนะ” พูดเองก็เขินเองให้ตายเถอะ น้ำขิงเธอไปได้ความกล้านี่มาจากนั้น“พูดดีแบบนี้พี่จะหึงต่อได้ไงล่ะเนี่ย”พี่ราเดลบีบจมูกของฉันอย่างมันเขี้ยวและก็ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อที่จะกลับไปขับรถต่อส่วนฉันเองก็ทำการส่งข้อความหาพี่คิวเทแทนการโทรไปเพราะอาชีพหมอไม่ได้ว่างตลอดเพราะงั้นการส่งข้อความไปแทนนี่แหละน่าจะดีและไม่ไปกวนสมาธิของพี่เขามากที่สุดหลายวันต่อมาในเมืองบ้านครอบครัวราเดล“ขิงขอโทษคุณลุงคุณป้านะคะ ที่ขิงทำเรื่อง
บทที่ 20 END“เพราะขิงไม่ได้รักพี่แล้วใช่ไหม ถึงได้ลังเลแบบนี้”พี่ราเดลพูดออกมาด้วยสีหน้าที่ฉันสามารถอ่านออกเป็นครั้งแรกหลังจากที่เราพบหน้ากันเป็นสีหน้าของคนที่กำลังเจ็บปวด“ไม่ใช่แบบนั้น...”“พี่ขอโทษนะที่ทำให้ขิงหนักใจ”พี่เขาไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลย จากนั้นก็หันกลับไปจับพวงมาลัยต่อเพื่อจะขับรถ“ที่ขิงให้คำตอบไม่ได้ในทันทีนั้นเพราะว่าพะ...พี่ราเดลเองก็มีผู้หญิงของพี่อยู่แล้วไม่ใช่ระ...เหรอ”ฉันรีบเอื้อมมือเข้าไปจับแขนของพี่ราเดลเอาไว้อย่างไวและกลัวว่าอีกคนจะเข้าใจฉันผิดไป จากนั้นฉันก็พูดตามที่ตัวเองคิดออกไปให้อีกคนได้รับรู้“พี่ไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงพวกนั้นมานานแล้วนะ ที่ขิงเห็นส่วนมากเป็นคนที่พี่จ้างมาทั้งนั้น” จ้าง ?“หมายความว่ายังไง ?”ฉันมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่เขาพูด“จ้างมาทำให้ขิงเจ็บ แบบที่พี่เคยเป็นในตอนที่พี่ยังเข้าใจขิงผิดอยู่” ฉันพยักหน้าเข้าใจเมื่อพี่เขาอธิบายออกมาตามตรง“…” ซึ่งมันก็ได้ผลอย่างที่พี่เขาต้องการนั้นแหละ เพราะฉันเองก็รู้สึกเจ็บมากอยู่เหมือนกันนั้นก็เพราะฉันยังรักพี่เขาอยู่ไง มันเลยรู้สึก“พี่ขอโทษนะ ขิงจะเกลียดพี่ก็ได้เพราะสิ่งที่พี่ทำม





