LOGINบทที่8
โอบรักรีสอร์ต
การทำงานของน่านน้ำดำเนินไปได้สวยงามหมอศรัณย์ถูกคุณพ่อเรียกพบเป็นการส่วนตัวในคืนนั้นหลังจากวันนั้นเขาก็ไม่ได้กลั่นแกล้งเธอในที่ทำงานอีกเลย จนถึงวันที่ครอบครัวของศรัณย์ต้องเดินทางไปจันทบุรีคนที่ตื่นเต้นที่สุดคงจะเป็นน่านน้ำเธอโทรคุยกับคุณพ่อตั้งแต่เช้า รายนั้นเห็นลูกทำงานแฮปปี้ก็สบายใจตอนพริกแกงติดต่องานให้เขาแอบหวั่นใจลูกสาวซนเป็นลิงจะเข้ากับคนอื่นไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่ห่วงอะไรแล้วขอแค่ลูกทำงานตามกำหนดที่ลูกขอไว้กลับมาเมื่อไหร่เขาจะขยับตำแหน่งให้ลูกขึ้นมาศึกษางานบริหารเลย
ศรัณย์เดินลงมาพร้อมกระเป๋าเขาเหล่ตามองน่านน้ำคุยโทรศัพท์จนเสียงเธอส่งจูบดังขึ้นเขาก็กระแทกกระเป๋าลงพื้นจนทั้งบ้านสะดุ้งโหยง
ปึก!
"คุณพ่อแค่นี้ก่อนนะคะเดี๋ยวถึงแล้วน้ำโทรหา เมื่อคืนพี่น่านฟ้าโทรมาบ่นเรื่องที่น้ำออกจากบริษัทคุณพ่อช่วยไปง้อพี่น่านฟ้าให้น้ำหน่อยนะคะ นะๆๆ"
(ฮ่าๆๆ โอเคเดี๋ยวพ่อคุยกับพี่ให้เที่ยวให้สนุกนะครับลูก)
"ค่ะคุณพ่อ บ๊ายบายค่ะ^^"
จบการสนทนา
น่านน้ำหันมามองหน้าหมอศรัณย์ส่วนคนทำท่าทีขึงขังเมื่อกี้แอบหน้าถอดสีรีบหันไปนั่งโต๊ะอาหารกับทุกคน น่านน้ำเดินไปนั่งที่ประจำฝั่งตรงข้ามคุณหมอสายตาแอบจิกใส่เขาเล็กน้อย
"เสียมารยาท-_-"
คนตัวเล็กแขวะเบาๆ แต่คนถูกด่าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ นั่งทานข้าวปกติแต่ผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่ดูอาการออก จันทร์เจ้ากับหมอตะวันผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะเห็นอาการหลานชายก็เดาออกว่าคิดอะไร
"ไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ไปโกรธเขาได้เหรอ?" ตะวันจิบกาแฟมองหลานชายจากหัวโต๊ะ "ปู่อยู่ตรงนี้เห็นทุกอย่าง"
"ปู่ครับผมไม่ได้โกรธอะไรใครเลยนะครับ"
"ยังจะเถียง เอาเถอะรีบกินจะได้รีบเดินทางกันไม่รู้ลีอาตื่นหรือยัง ไม่ไหวจริงๆ ตอนปู่ไปหารู้ไหมตื่นมาอาบน้ำกินข้าวแล้วนอนต่อได้เลย ขี้เซาตั้งแต่เด็กยันโตฮ่าๆๆ"
"จริงค่ะคุณพ่อ ลิลินก็เหนื่อยใจอายุปูนนี้จะได้อุ้มหลานเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ยิ่งศรัณย์คงหมดหวังไปเลย"
"ผมยังอยากทำงานครับคุณแม่ พี่ลีน่ามีคนคุยแล้วแต่งเลยสิครับจะได้มีหลานให้คุณแม่"
ขวับ!
คนหวงลูกสาวหันไปมองทันที สายฟ้าจ้องหน้าลูกสาวคนโตรายนั้นทำหน้าตาเหลอหลาก่อนจะโบกมือปฏิเสธยกใหญ่
"จะบ้าหรือไง ฉันไม่มีคนคุยฉันคุยคนเดียวย่ะ!" เพราะเขาไม่ยอมคุยกับเธอต่างหากล่ะ
"พ่อก็นึกว่ามีแฟนแล้ว -_-"
"ลีน่าไม่มีแฟนค่ะ โสดสนิทจะอยู่อ้อนคุณพ่อไปนานๆ ^^"
"ดีแล้วผู้ชายเดี๋ยวนี้ไว้ใจไม่ได้ เจอผู้หญิงสวยๆ ก็ลากไปขึ้นเตียงถ้าเกิดใครมาทำกับลูกสาวพ่อแบบนั้นพ่อคงให้ลุงธาวินจับตัวมันมัดแล้วฉีดยาให้เป็นหมันไปเลย-_-"
ศรัณย์หยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเขาเหมือนคนกำลังถูกสุมไฟทีละนิดๆ ขยับไปทางไหนก็ไม่ได้มีแต่คำพูดเสียดสีจนเขาหวาดระแวงไปหมด
ทานมื้อเช้าเสร็จทุกคนก็นั่งรถตู้อัลพาร์ดมายังจังหวัดจันทบุรีแต่ระหว่างทางลีน่าพยายามโทรหาลีอาตลอดรายนั้นไม่ตื่นแถมยังปิดเครื่องหนี แม่บ้านขึ้นไปปลุกก็ไม่ยอมลุก
"นี่แหละน้องสาวฝาแฝดของฉัน เอ๊ะ! คุณพ่อคะไอดินก็อยู่จันทบุรีนี่คะ" ไอดินเป็นลูกชายของหมออาร์และคุณอาดาวเหนือ ส่วนอิงดาวไม่ได้มาด้วยมีเคสฉุกเฉินบวกกับต้องอยู่เวรกับคุณพ่อของเธอ
"ใช่ๆ ไปถึงเมื่อคืนเห็นว่าพาหมอภูผาไปด้วยนะ"
คนนั่งด้านหลังใบหน้าร้อนผ่าวด้วยบุคลิกที่เป็นคนเรียบร้อยจึงนั่งอมยิ้มจนถึงจันทบุรีทุกคนเดินลงจากรถบ้านหลังใหญ่มีเพียงแม่บ้านคนสวนออกมาต้อนรับส่วนเจ้าของบ้านยังไม่ตื่น
ศรัณย์ดูเวลาที่ข้อมือแล้วส่ายหัวนี่มันเที่ยงแล้วพี่สาวเขายังไม่ลุกอีก สุดท้ายลิลินจึงเป็นฝ่ายขึ้นไปปลุกลูกสาวพร้อมก้านมะยม ไม่นานก็มีเสียงโวยวายและเสียงวิ่งตึกตักลงมา
"สวัสดีค่ะทุกคนโอบรักรีสอร์ตยินดีต้อนรับค่ะ^^"
น่านน้ำยกมือไหว้ลีอาแต่ลีอาสะดุดตากับเธอมากรีบหันไปมองหน้าน้องชายทันที
"ดีใจจังมีน้องสะใภ้แล้ว น้องชายฉันแซ่บไหมคิคิ"
"น้ำเป็นเลขาค่ะคุณลีอา"
"ว้าา แย่จังไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันติดต่อไอดินให้รายนั้นหล่อไม่แพ้กัน เกิดทีหลังฉันไม่กี่เดือนนั่นไงมาพอดีเลย"
หมอไอดินเดินเข้ามาพร้อมรุ่นพี่อย่างหมอภูผา คนรักธรรมชาติติดใจทุกครั้งที่รุ่นน้องอย่างไอดินพามา หมอภูผาเป็นศัลยแพทย์ที่สำคัญเป็นอาจารย์แพทย์ที่อายุห่างจากไอดินไม่กี่ปี
"สวัสดีครับทุกคนวันนี้ผมพาพี่ภูผามาด้วยนะครับ"
"สวัสดีครับ" ภูผายิ้มให้ทุกคนจนมาหยุดอยู่ที่ลีน่า สองพี่น้องฝาแฝดหน้าตาเหมือนกันต่างกันคงเป็นที่นิสัย "ไม่คิดว่าคุณจะมาด้วยนะลีน่า"
"วันครอบครัวไม่มาได้ไง อาจารย์ก็พักผ่อนให้เต็มที่นะคะ^^"
"ครับ"
"แล้วนี่....?" ไอดินหันมามองหน้าน่านน้ำคนน่ารักรีบยิ้มแป้นแล้นใส่เขา เขาเองก็ยิ้มตอบชอบเหมือนกันเด็กอารมณ์ดีแบบนี้เขามีน้องสาวสองคน คืออิงดาวและอิงฟ้า
"เลขาของศรัณย์น่ะ ไอดินคงยังไม่เคยเจอเธอโสดใช่ไหมน่านน้ำ?" ลีอาหันมาถาม
"โสดค่ะ"
"แรดแบบนี้ใครจะเอา-_-!" ศรัณย์เดินผ่านหน้าทุกคนไปเขามีบ้านพักอยู่อีกที่เป็นบ้านของเขาคนเดียวเพราะเขาไม่ชอบความวุ่นวาย ทุกคนรู้ดีว่าศรัณย์เกลียดฤดูกาลราชาผลไม้อย่างทุเรียนเป็นที่สุด
"ไอ้นี่พูดจาไม่ดีเลย คุณน่านน้ำอย่าไปสนใจเลยครับ น้องผมค่อนข้างไม่เหมือนชาวบ้านเขา^^"
"น้ำไม่ถือสาหรอกค่ะคุณหมอไอดิน ช่างเขาเถอะน้ำอยู่กับเขาแค่3เดือนเอง^^"
น่านน้ำเข้ากับไอดินได้เป็นอย่างดีทั้งสองเดินคุยกันมาถึงลำธารน้ำผุดหน้าบ้านพักของหมอศรัณย์ที่ตรงนี้อากาศเย็นสบาย มีกล้วยไม้ป่าเยอะแยะ น้ำใสเย็นจนเห็นฝูงปลาตัวเล็กๆ
"อุ๊ย! น้ำเย็นมากเลยค่ะคุณไอดิน^^"
"ก็ไม่ใช่น้ำมนต์เธอจะร้อนได้ไง-_-"
"หมอศรัณย์! คุณมาทำอะไรตรงนี้คะเสียมารยาท>
"นี่บ้านฉัน-_-!
บทที่47ตอนจบรวมตอนพิเศษเวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่น่านน้ำก็คลอดลูกท้องที่ 2 เป็นลูกแฝดมีชื่อว่า ศิลาและมินตราทั้งสองอายุห่างกันเพียงแค่ 7 นาทีครั้งนี้หมอซันไม่ใช่แพทย์เจ้าของไข้แล้วเพราะว่าหมอซันถูกทำโทษด้วยการส่งไปอยู่โรงพยาบาลต่างจังหวัดสาเหตุจะมีอะไรนอกจากต่อยคนไข้จนถูกร้องเรียน ศิลาเดินตามรอยคุณหมอศรัณย์ยังเห็นได้ชัดนิสัยของเขากับศรุตไม่ต่างกันต่างกันตรงความเจ้าชู้เท่านั้นศิลาชอบขยิบตาเวลาเจอพยาบาลสวยๆหรือเจอผู้หญิงหน้าตาดีส่วนมินตรารายนี้เป็นเด็กเป็นเด็กโลกสวยเลยก็ว่าได้ไม่เคยมีปัญหาอะไรมากวนใจพวกเขาเลย ส่วนครอบครัวของลีน่ากับลีอาทั้งสองก็แวะเวียนมาหากันบ่อยๆลูกสาวฝาแฝดของลีน่าชื่อว่า ลูกหวายและลูกหว้า ของสาวมีใบหน้าเหมือนกันจนบางครั้งหมอภูผากับลีน่ายังแยกไม่ออกเรียกผิดๆ ถูกๆ จนลูกหน้าคว่ำคิ้วขมวดอยู่หลายครั้ง "ยิ้มอะไรครับน้ำ" หมอศรัณย์ขยับมาถามน่านน้ำด้วยความสงสัยเขาเห็นเธอมองไปด้านนอกแล้วยิ้มคนเดียวอยู่ตั้งนาน"น้ำกำลังมองเด็กๆ ค่ะดูสิวัยนี้กำลังเป็นวัยที่น่าจดจำของพวกเขามาก หนูใจ๋เป็นพี่คนโตดูแลน้องๆ ศรุต โมนา ปฐพี ก็เหมือนกันเป็นพี่รองแต่ก็รู้จักดูแลน้องๆ เป็นอย่างดี สวนศิลา
บทที่46ความอบอุ่นของครอบครัวและในที่สุดวันนี้ก็มาถึงวันที่เด็กๆ เข้าเรียนกันครบทุกคนน่านน้ำท้องลูกคนที่ 2 ลีน่าก็ท้องลูกแฝดส่วนลีอาขอยุติการมีลูกแค่คนเดียวเพราะว่าเธอเหนื่อยจากการทำงานไหนจะต้องดูแลอีกหลายชีวิตในไร่และรีสอร์ตซึ่งความคิดเห็นของเธอตรงกับคุณหมอโปรดเหมือนกันรายนั้นก็มีงานธุรกิจมากมายที่ต้องทำตอนนี้เขากับลีอาจับมือกันขยายธุรกิจผลไม้อบแห้งส่งออกต่างประเทศและเป็นที่น่าพึงพอใจเพราะน่านน้ำให้คำแนะนำมาเหมือนกันครอบครัวของเธอมี connection ส่งออกต่างประเทศอยู่แล้วลูกค้ารายแรกเป็นลูกค้าประเทศจีนซึ่งผลตอบรับดีเกินคาดจนต้องลงทุนสร้างโรงงานผลิตอย่างเป็นกิจจะลักษณะ "น้ำครับวันนี้เจ็บท้องอีกไหมผมลางานไว้ยาวเลยตั้งใจจะมาอยู่กับคุณจนกว่าจะคลอด" หมอศรัณย์เดินเข้ามากอดภรรยาในท้องของเธอมีลูกสาวกับลูกชายอยู่คู่กัน "นิดหน่อยค่ะแต่ยังพอทนได้วันนี้ศรุตกับหนูใจ๋เป็นยังไงบ้างคะคุณครูได้ฟ้องอะไรอีกไหม""วันนี้มีกิจกรรมที่โรงเรียนหนูใจ๋ได้ขึ้นไปร้องเพลงส่วนศรุตก็เหมือนเดิมไม่สนใจใครผมว่าเทอมหน้าอาจจะย้ายไปเรียนนานาชาติถ้าเรียนโรงเรียนไทยแล้วลูกไม่ชอบคุณคิดว่าไง""คุณหมอคิดว่ายังไงคะ""เดี๋ยวผมหา
บทที่45จากอดีตสู่ปัจจุบันเวลาผ่านไปจนกระทั่งน่านน้ำคลอดลูกคนแรกโดยหมอศรัณย์ยังคงเป็นคุณหมอทำคลอดให้เธอเองส่วนหมอซันทำได้แค่ยืนอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ แม้แต่ลีน่าเขาก็ไม่มีสิทธิ์เข้าไปทำคลอดเพราะว่าหมอภูผาเป็นคนทำคลอดให้เช่นกันส่วนลีอายิ่งแล้วใหญ่คุณหมอโปรดเป็นถึงสัตวแพทย์เขาเคยทำคลอดสัตว์มาไม่รู้กี่ร้อยตัวจึงมั่นใจและทำคลอดให้กับลีอาด้วยต้นเองแต่เขาก็ยังถูกลีอาต่อว่าจนถึงทุกวันนี้ ศรุต ลูกชายของหมอศรัณย์และน่านน้ำในวัย 1 ขวบเขามีพี่เลี้ยงคือหนูใจ๋ที่ตอนนี้เธอพูดเพราะพูดจาฉะฉานมีความสามารถด้านภาษาอังกฤษตั้งแต่วัยเด็ก IQ EQ ไม่ต้องห่วงเธอเก่งจนเป็นที่ยอมรับของหลายๆ คนโมนา ลูกสาวของคุณหมอภูผาและลีน่าตอนนี้เธออายุ 1 ขวบ ตัวกลมดุ๊กดิ๊กเพราะกินเก่งเอามากๆ ปฐพี ลูกชายของหมอโปรดและลีอา รายนี้ค่อนข้างเป็นเด็กรักธรรมชาติชอบมองต้นไม้มองฝูงนกมองผีเสื้อมีไหวพริบดีที่สำคัญความจำเป็นเลิศ วันนี้เป็นวันรวมญาติเลยก็ว่าได้ทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่รีสอร์ตจันทบุรีหนูใจ๋คอยดูแลน้องๆ ไม่ยอมห่าง หมอสายฟ้าเดินตรวจงานคนในไร่รวมถึงไร่ของลูกเขยคนโปรดของเขาหมอโปรดแทบไม่ต้องทำอะไรแค่ยกทุกอย่างให้ลีอาแถมโอนชื่อทุ
บทที่44หมอศรัณย์ขอปกป้องใจ๋ใจ๋ถึงเวลาที่ใจ๋ใจ๋ได้เข้ากรุงเทพฯ เธอตื่นตาตื่นใจกับตึกใหญ่โตรวมทั้งเครื่องบินที่บินผ่านไปมา เวลาอยู่กับผู้คนมากหน้าหลายตาเธอค่อนข้างสงบเสงี่ยมไม่ดื้อไม่ซนไม่เดินไปเดินมาให้น่านน้ำต้องปวดหัว มาถึงบ้านของหมอศรัณย์ยัยเด็กอยู่เป็นก็นอนสลบไสลอยู่บนอกของหมอศรัณย์เขาจึงพาเธอขึ้นไปนอนบนห้องนอนของเขากับน่านน้ำ"คุณหมอคะพรุ่งนี้เราต้องไปโรงพยาบาลด้วยกันหนูใจ๋ต้องไปด้วยไหมคะน้ำรู้สึกว่าอยากให้หนูใจ๋มีส่วนร่วมกับเรายังไงก็ไม่รู้""ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันจู่ๆ ก็เกิดอยากดูแลหนูใจ๋ทั้งที่เมื่อก่อนฉันไม่เคยสนใจเด็กคนไหนแม้แต่ลูกฉันยังไม่คิดอยากจะมีเลยตอนนี้ทุกอย่างมันกลับตาลปัตรไปหมด" วันต่อมาทั้งสามคนเดินทางมายังโรงพยาบาลของหมอศรัณย์น่านน้ำถูกพาเข้ามาในห้องตรวจแต่หมอศรัณย์กับเลือดขึ้นหน้าเพราะว่าคุณหมอที่ทำการตรวจน่านน้ำในวันนี้คือหมอซันญาติของเขาเอง"หมอออมไปไหนครับ"หมอศรัณย์หันไปถามพยาบาลด้านนอกสายตายังคงจ้องมองญาติของตัวเองไม่ลดละ"หมอออมเพิ่งยื่นใบลาออกไปเมื่อเช้าค่ะวันนี้บอกจะเข้ามาเก็บของแต่ก็ยังไม่เห็นมาเลย""ไอ้ซัน ไอ้สัส! มึงเล่นหมอโรงพยาบาลกูอีกแล้วใช่ไหม
บทที่43หมอศรัณย์พาเมียเข้าหอNCเวลาผ่านพ้นไปจนถึงวันแต่งงานสวนผลไม้ถูกเนรมิตให้เป็นสถานที่จัดงานแต่งของทั้งสามที่นี่บรรยากาศดีไม่มีแดดมีแต่ลมเย็นๆ พัดผ่านเข้ามาในสวนผลไม้ทั้งสามคู่เข้าพิธีแต่งงานกันเรียบร้อยแล้วจนถึงเวลางานเลี้ยงเล็กๆ ที่จัดขึ้นมาอย่างอบอุ่นโดยเด่นของงานคงเป็นยัยเด็กอยู่เป็นที่ใส่ชุดสีชมพูกระโปรงบานยืนเต้นดุ๊กดิ๊กอยู่บนเวที "น้ำครับจะถึงเวลาเข้าหอแล้วนะน้ำท้องอยู่ผมไม่อยากให้น้ำเดินนานๆ" "อะไรกันทำไมเข้าแต่วี่แต่วันเลยคุณหมอดูมีพิรุธนะคะ" น่านน้ำใช้นิ้วจิ้มแก้มของคุณหมอศรัณย์รายนั้นรีบคว้ามือของเธอมาจุ่มพิษที่หลังมือคนอะไรรู้ทันเขาตลอด"พี่สาวทั้งสองคนของฉันถูกหมอภูผาและหมอโปรดหิ้วออกไปแล้วเหลือแค่เธอกับฉันไปเถอะขึ้นห้องกัน" คนหน้ามึนนานน้ำส่ายหัวแต่ก็ยอมให้เขาพาขึ้นห้องแต่โดยดีขึ้นมาบนห้องชุดยังไม่ทันถอดน่านน้ำจะถูกจู่โจมด้วยคนหื่นกระหายเขาจูบเธอหอมแก้มเธอซุกไซร้ซอกคอสองมือช่วยกดเสื้อผ้าอาภรณ์ออกจนหมดน่านน้ำนั่งลงคุกเข่าเพื่อปลดเข็มขัดถอดกางเกงเธอเองก็หิวไม่น้อย ก่อนหน้านี้ทุกคนเหนื่อยกับงานแต่งงานมามากไหนจะเตรียมงานไหนจะงานประจำความหิวก็หายจึงถูกกักเก็บเพื่อมาร
บทที่42รักกันเมื่อยังหายใจสามสาวตื่นขึ้นมาก็รีบอาบน้ำล้างหน้าแล้วลงมาทานอาหารพร้อมกันแต่ทว่าแค่ก้าวลงมาเธอก็ต้องตกใจเมื่อบรรดาสามหมอนั่งรอพวกเธอที่โต๊ะอาหาร "ใจ๋ใจ๋ทำไมไม่ปลุกอาคะลงมาแบบนี้ถ้าตกบันไดขึ้นมาจะทำยังไง" น่านน้ำหันไปต่อว่าหลานสาวตัวกลมแต่เจ้าตัววุ่นวายไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรกับนั่งหัวเราะชอบใจ "ฉันไม่หิวขอตัวนะ" ลีน่าเดินออกมาด้านนอกคุณหมอภูผารีบวางของในมือแล้ววิ่งตามเธอมาติดๆ หนีมาแบบนี้หากอยู่กรุงเทพฯ จะลากไปลงโทษเสียให้เข็ด"ลีอาก็ไม่หิวขอตัวนะคะ" หมอโปรดรีบลุกขึ้นแล้วเดินตามลีอาไปอย่างไร่องุ่นด้านนอกในบ้านจึงเหลือเพียงหมอศรัณย์น่านน้ำน่านฟ้าและหนูใจ๋ใจ๋ น่านฟ้านั่งทานข้าวเงียบๆ จนสุดท้ายเขาจะถูกลูกสาวพาออกไปอย่างรู้งานทำให้ในบ้านเหลือเพียงหมอศรัณย์และน่านน้ำ"น้ำเธออย่าเป็นแบบนี้สิคุณพ่อบอกฉันแล้วว่าเราสองคนกำลังจะมีลูกด้วยกันฉันไม่อยากให้เรามาทะเลาะกันแล้วตีตัวออกห่างกันแบบนี้อนาคตฉันอยากมีเธอกับลูกเข้าใจไหม""แล้วสิ่งที่น้ำต้องเจอล่ะคะน้ำไม่ได้ทำอะไรเสียหายการที่น้ำไปผับของญาติคุณก็อยู่ในสายตาของญาติคุณตลอดเวลา น้ำไม่เคยยุ่งกับผู้ชายคนไหนใครมาจีบน้ำก็ปฏิเสธตลอด""โ
บทที่20ฉลองงานหมั้นNCเมื่อถึงวันที่น่านน้ำรอคอยนั่นก็คือวันหมั้นของเธอและหมอศรัณย์ญาติพี่น้องของทั้งสองฝ่ายต่างพูดคุยกันสนุกสนานมีเพียงน่านฟ้าที่ไม่เอ็นจอยกับใครเลยเขานั่งกอดอกมองหน้าน้องสาวด้วยความหงุดหงิด "ขอโทษนะคะเก้าอี้ว่างหรือเปล่า" คุณหมอนาราน้องสาวของนาวาและนาโนเดินมาถามชายหนุ่ม "เห็นใ
บทที่17สู่ขอเป็นการขอแต่งงานที่ทำให้น่านน้ำตกใจเธอเองก็ตัดสินใจไม่ได้เรื่องการแต่งงานเธอคิดว่ามันเร็วเกินไปแต่การที่เธอกับเขามีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งจนมองข้ามความถูกต้องมันไม่สมควรยังไงเธอก็เป็นเลขาเป็นลูกน้องเป็นคนงานที่สำคัญครอบครัวของเธอก็ไม่ใช่ไก่กา "ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรแต่การที่เราทำแบบน
บทที่11เอาทั้งคืนNC"พร้อมโดนฉัน..... หรือยังน่านน้ำ" คำหยาบคายกระตุ้นคนฟังจนร่างกายอ่อนปวกเปียก ดวงตาร้อนรุ่มไปด้วยความปรารถนา"พะ พร้อมแล้วค่ะ"หัวบานจ่อตรงรอยแยกแค่มองก็รู้ว่าเธอต้องจุกท้องแค่ไหน ความใหญ่โตมีเส้นเลือดพันรอบ ลำยาวสีชมพูสะอาดตา คุณหมอผู้รักความสะอาดเขามองสองสิ่งที่กำลังประสานกันเ
บทที่12จ้องจะหาเรื่องบ้านใหญ่ทุกคนกำลังนั่งคุยถึงเรื่องของหมอศรัณย์และน่านน้ำเพราะเมื่อคืนทั้งสองหายไปด้วยกันอีกครั้ง คนผ่านร้อนผ่านหนาวรู้ได้ทันทีว่าทั้งสองหายไปไหนลิลินเข้ามาขอร้องสามีให้ช่วยคุยกับคุณต้นหนาวคุณพ่อของน่านน้ำให้รู้เรื่องยังไงเรื่องนี้ลูกชายต้องรับผิดชอบจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ "







