เข้าสู่ระบบในระหว่างทางกลับบ้านพวกเราก็แวะตลาดเพื่อซื้อวัตถุดิบต่างๆมาทำอาหาร โดยวันนี้มีคุณแม่ของพี่คริสและคุณแม่ของเธออาสาลงมือเข้าครัวเอง ท่านบอกว่าอยากจัดปาร์ตี้เล็กๆฉลองด้วยกันที่บ้านในคืนนี้ เพราะท่านอยากเห็นพี่คริสเป่าเค้กเหมือนตอนเด็กๆ เมื่อมาถึงบ้านพี่คริสกับคุณพ่อรับอาสาไปจัดสถานที่ ซึ่งเราเลือกเป็นข้างๆสวนกุหลาบเพราะบรรยากาศดีมาก เมื่อมีลมพัดโชยมาก็จะได้กลิ่นหอมของดอกไม้ ส่วนเธอกับน้องครีมรับหน้าที่ตกแต่งรอบๆงาน โดยมีพี่คริสที่คอยช่วยอำนวยความสะดวกต่างๆ "แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ด....เดย์....แฮปปี้เบิร์ด....เดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์...ทูยู" เสียงร้องเพลงวันเกิดดังขึ้นมาทางหลังบ้าน เพราะตอนนี้ทุกคนกำลังร้องเพลงให้เจ้าของวันเกิดอย่างคริส โดยมีผู้หญิงที่เขารักยืนอยู่ข้างๆ และตรงหน้าก็มีครอบครัวเขาและครอบครัวเธอยืนอยู่ด้วยกัน ภาพนี้ทำให้เขาน้ำตาคลอด้วยความดีใจ ดีใจที่คนสำคัญมาอยู่กับเขาในวันนี้ ทุกคนไม่ได้ปล่อยให้เขาต้องทนเหงาและโดดเดี่ยวเหมือนอย่างที่ผ่านมาแล้ว "เป่าเค้ก....สิลูก" "ครับ....แม่ ฟุ้วววว!!!" "แม่ขอให
หลังจากที่พากันไปทำบุญ โดยมีชายหนุ่มทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีด้วยการดูแลเทคแคร์ทุกๆคนเป็นอย่างดี ซึ่งวัดที่เขาเลือกมาทำบุญนั้นเป็นวัดเดียวกันกับที่พ่อเขาอยู่ นอกจากมาทำบุญให้ตัวเองเขาก็อยากพาทุกคนมากราบคนเป็นพ่อด้วย เพราะไม่บ่อยนักที่ทุกคนจะอยู่พร้อมหน้ากันแบบนี้ ถ้าท่านได้เห็นคงจะดีใจไม่น้อย “สวัสดีครับพ่อ รู้ใช่ไหมครับว่าวันนี้เป็นวันเกิดของผม...ผมพาน้องกับแม่มาเยี่ยมพ่อด้วยนะ พ่อเห็นไหมตอนนี้ลูกสาวของพ่อโตเป็นสาวแล้ว อีกไม่นานน้องก็จะเรียนจบแล้วด้วย ส่วนคนรักของพ่อสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงแล้วนะครับ แต่พ่อไม่ต้องห่วงผมกับน้องจะดูแลแม่แทนพ่อเอง” “วันนี้ผมยังพาคนสำคัญมาแนะนำให้พ่อรู้จักด้วย คนที่ยืนข้างๆผมเธอคือ.... รสา ว่าที่ลูกสะใภ้ของพ่อ ผู้หญิงที่ผมชอบมาเล่าให้ฟังบ่อยๆพ่อจำได้ใช่ไหมครับ วันนี้น้องตกลงเป็นแฟนกับผมแล้ว ความพยายามของผมสำเร็จแล้วนะครับ รสาเข้ามาทำให้ชีวิตของผมสดใสและมีความสุขมากกว่าเดิม เธอคือว่าที่นายหญิงของไร่เพียงรักนะครับพ่อ พ่อช่วยดูแล คุ้มครองเธอและครอบครัวของเธอด้วยนะครับ นอกจากนี้ผมยังพาคุณลุงตฤณมาเยี่ยมพ่อด้วยนะ ผมรู้ว่าพ่อเองก็อยากเจอเพื่อนเหมือนกัน"
“ทำไมวันนี้หนูตื่นเช้าจังเลยครับ" ชายหนุ่มที่ลงมาข้างล่างและเห็นคนตัวเล็กกำลังทำอาหารอยู่กับแม่บ้านก็เลยถามขึ้น เพราะวันนี้เขาเองก็ตื่นเช้ากว่าปกติ แต่ก็มีคนตื่นมาก่อนเขาอยู่ดี “กู๊ดมอนิ่งค่ะพี่คริส” หญิงสาวหันไปสวัสดีตอนเช้าให้กับคนเป็นแฟนด้วยรอยยิ้มหวาน “ทำไมถึงตื่นเช้าจังเลยครับ” “อยากตื่นมาทำข้าวต้มให้พี่คริสทานคะ เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของพี่” “ขยันจัง แล้วไม่เหนื่อยหรือยังไง….หื้ม เมื่อวานก็ทำเค้กให้พี่แล้ว” “ไม่ค่ะ...ไม่เลยสักนิด” “ถ้าหนูไม่เหนื่อยพี่ก็สบายใจ” “พี่คริสจะกินข้าวเลยไหม รสาจะได้ใส่จานออกมาให้เลย ข้าวต้มกำลังร้อนๆ” “ก็ดีเหมือนกันครับ...” “ค่อยๆกินนะคะมันร้อน....เป็นยังไงบ้างค่ะ รสชาติ?” “อร่อยครับ แฟนใครเนี๊ยะเก่งจังเลย” ที่เขาบอกว่าอร่อย มันอร่อยจริงๆไม่ได้พูดเพื่อเอาใจเธอ “แฟนพี่คริสไง” หลังจากกินข้าวกันเสร็จชายหนุ่มก็ชวนแฟนสาวของตัวเองไปทำบุญทันที เพราะตอนนี้ยังเช้าอยู่และอากาศกำลังดี ถ้าส่ายๆกลัวว่าจะร้อน “รสาครับเราไปกันเลยไหม เช้าๆแบบนี้อากาศกำลังดี” “รอก่อนได้ไหมคะ รสาขอไปเปลี่ยนชุดก่อน” “ชุดนี้ก็สวยแล้วนะครับ”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำให้คนที่กำลังเหม่อลอยคิดถึงอดีตหลุดออกมาจากภวังค์ เขาหันไปมองนาฬิกาบนผนังที่ตอนนี้บ่งบอกว่าเป็นเวลาเลยเที่ยงคืนไปแล้ว ไม่รู้ว่าคนที่มาเคาะคือใคร แต่เขาก็ลุกขึ้นเพื่อไปเปิดประตู เอี๊ยด!! ทันทีที่เปิดประตูเขาก็ได้ยินเสียงร้องอวยพรวันเกิดให้ตัวเอง จากผู้หญิงตัวเล็กๆตรงหน้า ที่ตอนนี้เธอใส่ชุดนอนและกำลังถือเค้กอยู่ "แฮปปี้เบิร์ดเดย์....ทูยู แฮปปี้เบิร์ด....เดย์ แฮปปี้เบิร์ด....เดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์....ทูยู" เสียงร้องเพลงวันเกิดทำให้ชายหนุ่มน้ำตาคลอ เพราะนานมากแล้วที่เขาไม่ได้ยินใครร้องเพลงแบบนี้ให้ตัวเอง "แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะคะพี่คริส....อธิษฐานสิคะ แล้วก็เป่าเค้ก" รสาบอกคนตรงหน้าที่ยืนอึ้งด้วยรอยยิ้มสดใส เธอเข้าใจแล้วที่ป้ามลบอกว่าเขาไม่ได้ฉลองวันเกิดของตัวเองมานาน "ครับ" หลังจากนั้นเขาก็อธิษฐานแล้วก็เป่าเค้กตรงหน้า และเอ่ยขอบคุณเธอด้วยความตื้นตันใจ "ขอบคุณนะครับรสา ที่ทำให้พี่ได้สัมผัสมันอีกครั้ง" "ค่ะ...ว่าแต่พี่คริสจะไม่ให้รสาเข้าห้องหน่อยหรอค่ะ รู้ไหมยืนนานๆมันเมื่อยน่ะ" "ครับๆ เข้ามาเลย รสาวางเค้กตรงโต๊ะนั้นก็ได้ครับ จะได้นั่งด
@เช้าวันต่อมา หลังจากที่กินข้าวเช้ากันเสร็จ ชายหนุ่มก็ขอตัวออกไปทำงานตามปกติ แต่วันนี้ดูเหมือนว่าหญิงสาวที่นั่งข้างๆเขามีอาการเลิ่กลั่กเป็นพิเศษ บางครั้งก็หันไปกระซิบกระซาบกับเหล่าแม่บ้าน โดยพวกเธอไม่รู้เลยว่าทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของชายหนุ่มทั้งสิ้น เพียงแต่เขาเลือกที่จะไม่ทัก เพราะคิดว่าผู้หญิงน่าจะนัดแนะกันตามประสาสาวๆ เขาควรที่จะให้เวลาส่วนตัวกับพวกเธอบ้าง "พี่จะออกไปทำงานแล้วนะครับ" เขาเอ่ยบอกคนข้างๆอย่างเช่นทุกวันด้วยรอยยิ้ม การกระทำเช่นนี้ไม่ต่างจากคนที่เป็นสามีภรรยากันเลย "โอเคค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ" "ครับ อยู่บ้านกับพี่ๆเขาก็อย่าซนล่ะ" "พี่คริส!!...ดูพูดเข้า รสาไม่ใช่เด็กแล้วนะ " "ครับๆ ไม่เด็กก็ไม่เด็ก" คล้อยหลังชายหนุ่มออกไปไม่นาน ทุกคนต่างก็พากันถอนหายใจ "เฮ้อ....คุณคริสออกไปสักที งั้นแจนกับนุ่นจะออกไปตลาดแล้วนะจ๊ะ" "นี่คือรายการที่รสาอยากได้นะคะ ส่วนนี่ค่ะเงินสำหรับซื้อของค่ะ" "โห...ทำไมให้เงินเยอะจังเลยจ้ะคุณรสา ตั้งสามพันแนะ" "เอาไปเถอะค่ะเผื่อไว้ ส่วนที่เหลือถ้ามีขนมอะไรอร่อยๆก็ซื้อกลับมาด้วยนะคะ ซื้อเยอะๆเลย วันนี้รสาเลี้ยงเอง" "ได้เลยค่ะ พวกเราจะร
วันเวลาผ่านไปจนตอนนี้เกือบสามสัปดาห์แล้วที่หญิงสาวมาอยู่ที่ไร่เพียงรัก ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ไม่มีวันไหนเลยที่เธอไม่มีความสุข ไม่ว่าจะเป็นคนรอบข้างหรือธรรมชาติทุกอย่างดีไปหมด ถ้าต้องกลับไปกรุงเทพเธอต้องคิดถึงที่นี่มากแน่ๆ และก็คงจะคิดถึงเจ้าของไร่เพียงรักด้วย เพราะทุกวันนี้เธอชินกับการมีเขาอยู่ข้างๆ ช่วงหลังๆเธอไม่ค่อยได้เข้าไปที่ไร่กับพี่คริสแล้ว เพราะเธอต้องมาดูแลคาเฟ่ที่กำลังจะเปิดตัวในเร็วๆนี้ เธอกับพี่คริสไปหาซื้ออุปกรณ์ทุกอย่างมาจนครบ ตอนนี้คาเฟ่ก็เสร็จไปแล้วเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็เป็นเรื่องเมนูอาหารที่จะวางขายในร้าน พวกสูตรขนมและน้ำผลไม้ต่างๆซึ่งเธอคงต้องใช้เวลาคิดและศึกษาข้อมูลเพิ่ม เธอแพลนไว้ว่าถ้ากลับไปกรุงเทพจะลงสมัครคอร์สเรียนสั้นๆเกี่ยวกับการทำขนม เวลาที่เธอมาดูแลคาเฟ่ก็จะมีป้ามลคอยอยู่เป็นเพื่อนเพราะเป็นคำสั่งจากพี่คริส เนื่องจากเขาต้องเข้าไปทำงานที่ไร่และไม่อยากให้เธออยู่ที่ร้านคนเดียว จึงให้ป้ามลมาอยู่ด้วย “พอตกแต่งเสร็จมันสวยมากจริงๆ ข้างนอกว่าสวยแล้วพอเข้ามาดูข้างในก็สวยไม่แพ้กันเลย แบบนี้มีเธอคาเฟ่ต้องขายดิบขายดีแน่นอนเลย







