ลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า

พราว ลูกสาวเจ้าของโรงงาน... ที่พึ่งกลับมาอยู่บ้านช่วงปิดเทอมของมหาวิทยาลัย

เธอเป็นลูกคนเดียวของครอบครัวนี้ และเธอก็เป็นคนเงียบๆในสายตาคนอื่นที่มองเห็นเธอว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ

แต่ใครจะไปรู้ว่าเด็กที่เงียบๆ นี้ เธอมีความลับที่ใครก็คาดไม่ถึงว่าเธอจะ...

"ลุงคะ" ฉันเห็นลุงพนักงานของพ่อฉันที่ได้รับสั่งให้เอาอาหารกลางวันมาให้ฉันที่บ้าน

จริงๆพ่อกับแม่ชวนไปที่โรงงานด้วยกันเพราะที่บ้านไม่มีคนอยู่ด้วยก็เลยอยากให้ฉันไปเล่นอยู่ที่นู้น แต่ฉันเลือกที่จะไม่ไปเพราะโรงงานเสียงดังไม่รู้เสียงอะไรต่ออะไรเยอะแยะไปหมด แม้ห้องทำงานพ่อฉันจะกันเสียงได้บ้างแต่ก็ยังไม่ยินเบาๆอยู่ดี และพอได้ยินไปนานๆมันยังไงไม่รู้หรือเพราะฉันยังไม่ชินเหมืนคนอื่นเขา

"ว่าไงครับ คุณพราว"

"อย่าพึ่งไปค่ะ พอดีห้องรีโมทแอร์มันเป็นอะไรไม่รู้ค่ะช่วยไปดูให้หน่อนได้ไหมคะ"

"อ๋อได้ครับ เดี๋ยวผมไปดูให้"

ฉันในชุดสายเดียวผ้าบางๆกางเกงขาสั้นจำตูดที่เข้ากับช่วงอาการร้อนแบบนี้สุด คุณเขาจะชอบไหมนะ

ฉันพาเขาเข้ามาที่ห้องนอนตัวเองก่อนเดินหารีโมทแอร์ ดูเหมือนว่ารีโมทจะตกพื้นพอดี เพียงแค่ก้ทลงหยิบก็ทำให้ลุงเห็นกล้ามก้มฉันไปครึ่งแล้ว

"นี่คะลุง" ฉันมองเขาด้วยสายตาที่อ่อยสุดๆ

"คุณพราว"

"คะ"

มาอยู่บ้านจะอาทิตย์นึงละยังไม่ได้ออกล่าเอากับใครเลยสักครั้ง วันนี้เจอลุงหน้าหล่อขอให้ได้ลุงคนนี้หน่อยก็ยังจะดีเลยละ

"มันไม่ได้เป็นอะไรนะครับ ใช้ได้ปกติ"

"วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลยนะคะคุณลุง" ฉันพูดพลางเดินเข้าใกล้คุณ ใช้มือลูบช่วงหน้าอกเขาเบาๆ

"คุณพราวจะทำอะไรครับ"

"หนูว่าลุงรู้นะว่าหนูจะทำอะไร เพราะหนูเชื่อว่าลุงคงไม่ได้โง่"

"คุณพราว อย่าทำแบบนั้นครับ" เมื่อมือไปสะกิดโดนหัวนมของลุงเขา เธอจึงสะกิดอีกหลายๆรอบ ทำเอาลุงถึงกับไปไม่เป็น

"แล้วแบบไหนหนูทำได้บ้างคะ แบบนี้ไหม" เธอพูดพลางจับชายเสื้อเปิดขึ้นสูงเหนือหน้าอกทำให้ลุงเขาเห็นสองเต้าโตเต็มๆตา เขายืนมองนิ่งไปเลย

"ไม่ดีครับแบบนี้ก็ไม่ได้" พอตั้งสติได้ลุงรีบหันหน้าหนีพร้อมกับบอกว่าทำแบบนี้ไม่ได้

"อยากลองจับดูไหมลุง" เธอเดินเข้าใกล้ลุงอีกก้าวก่อนยื่นมือมาจับมือลุง

"ทำไมมือลุงสั่นแบบนี้ละ ลุงสั่นทำไมคะ"

"เอ่อ...เปล่าครับ"

"ลองจับตรงนี้ดูไหมคะเผื่อมันจัหายสั่น" เธอจับมือลุงไปวางตรงหน้าอกเธอทั้งสองเต้า สองมือของลุงทั้งสั่นและเกร็งแต่จับหน้าอกเธอแน่นไม่ยอมปล่อย เธอตัดสินใจถอดเสื้อตัวบางของเธอออกทิ้งไปก่อนยั่วลุงให้ขยำหน้าอก

"ลุงอยากทำยังไงกับหน้าอกหนูทำได้เลยนะ จะขยำหรือจะดูดด้วยปากก็ได้เลย อ๊ะ...ลุงทำเลยคะ อื้อออ!" เธอแอ่นหน้าอกให้ลุงเขาอย่างเต็มใจให้ทำ

ลุงตั้งหน้าตั้งตามองจ้องหน้าอกเธออย่างจริงจังแบบไม่กระพริบ ทำเอาเธอถึงกับแบบยิ้มมุมปากซะใจที่ทำลุงไปไม่เป็น

"อ๊ะ อ๊าา...ขยำแบบนั้นเลยค่ะ อื้อออ"

"ลุงขอดูดด้วยได้ไหมครับ"

"ได้สิคะ อ๊าาา...หนูยังไม่ทันตั้งตัวเลยคะ" ลุงเข้ามาดูดแบบที่เธอเองยังไม่ทันตั้วตัว ความเสียวก็เพิ่มขึ้นอีก ตัวกระตุกงอหลบลิ้นร้อนของลุงเขา

เมื่อลุงขยำและดูดตรงสองเต้าน้ำของเธอแล้วทำเอาซะคนโดนกระทำถึงกับรู้สึกว่าตัวเองยิ่งเริ่มจะทนไม่ไหว

"ลุงอยากทำอยากกว่านี้ไหม"

"ได้เหรอครับ"

"ได้สิคะ" พูดจบเธอก็ค่อยๆ ถอดกางเกงออก จนไม่เหลือสักชิ้นบนตัวเธอแล้วตอนนี้

"คุณพราว" แววตาของลุงเปลี่ยนไปจากเดิมทัน ในตานั้นเป็นประกาย เหมือนกับว่ากำลังตะลึกกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้

"ชอบไหมคะ"

"ชอบครับอยากได้ด้วย"

เธอเดินถอยไปนั่งตรงปลายเตียงแล้วแยกขาทั้งสองข้างออกจากกัน

"งั้นก็เขามาเลยค่ะ หนูพร้อมให้มากระแทกให้แล้วค่ะ"

เธออ่อยลุงเขาตลอดทุกวินาทีทำเอาลุงกลายเป็นคนนิ่งแทน

"คุณพราวอย่าทำแบบนี้สิครับเดี๋ยวผมก็เอาให้หนักเลยนะครับ"

"อยากโดนหนักๆอยู่พอดี เอาเลยสิคะเอามันเข้ามาตรงนี้เลย" เธอพูดพลางให้นิ้วเปิดทางรักให้เขาดู

ภาพที่ลุงเขาเห็นตอนนี้คือเธอนั่งชันขาเป็นรูปตัวเอ็มให้เขาเห็นน้องสาวแบบเต็มๆ ตรงนั้นออกสีแดงชมพูที่มีความเมียกๆ

อึก~

"ลุงแอบกลืนน้ำลายเหรอคะหนูเห็นเมื่อกี้"

"เอ่อ..."

จากนั้นไม่นานนักลุงก็เดินมุ่งเข้าหาเธออย่างไว ลุงก้มลงจูบที่ริมฝีปากเธออย่างอ่อนโยนก่อนไล่ลงมาที่ซอกคอ สูดดมกลิ่นกายเธอพรางดูดเลียตรงซอกคอสักพักก่อนเงยหน้าขึ้นมาพูดอะไรกับเธอ

"ถ้าผมทำคุณพราวขึ้นมาจริงๆ คุณพราวอย่าไปบอกเสี่ยกับเจ๊เขานะครับ เดี๋ยวผมจะซวย แบบโดนไล่ออกแน่ๆถ้ารู้"

"ไม่บอกหรอกค่ะ แต่เหมือนหนูจะลืมล็อกประตูนะคะเมื่อกี้"

"คุณพราว จริงเหรอครับ

"ล้อเล่นค่ะ หนูล็อกไว้อยู่"

"ค่อยยังชั่ว"

"แต่ถึงไม่ได้ล็อกก็ไม่มีใครกลับบ้านมาเวลานี้หรอกค่ะ ตอนเที่ยงพ่อกับแม่กินข้าวที่ทำงานตลอดเลย"

"ครับ"

"ว่าแต่คุณลุงได้กินข้าวเที่ยงยังคะ"

"ยังเลยครับ ตอนแรกว่าจะมาส่งอาหารให้คุณพราวแล้วก็จะกลับไปกินที่ทำงานแต่เหมือนว่าถ้ากลับไปตอนนี้ก็น่าจะไม่ทันกินข้าวแล้ว"

"แล้วแบบนี้จะกลับไปทันทำงานไหมคะ หนูทำให้คุณลุงเสียงานหรือเปล่า งั้นไม่ตั้งทำให้หนูแล้วก็ได้นะคะ"

"ไม่เสียเวลาครับผมทำให้คุณพราวได้ แค่คุณพราวบอกกับเสี่ยและเจ๊ว่าใช้ให้ผมซ่อมอะไรสักอย่างที่บ้านให้ก็เลยกลับช้า แบบนี้ได้ไหมครับ"

"ได้สิคะ เดี๋ยวหนูบอกให้"

"ครับ งั้นเรามาเริ่มกันเลยนะครับ"