70

เช้าวันจันทร์คิมหันต์ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปทำงานตามปกติ  เขาปลุกอวิกาที่ยังหลับ

“อ้อม พี่ไปทำงานก่อนนะ” 

“ค่ะ”  หญิงสาวตอบรับอู้อี้กับหมอน โดยที่ยังไม่ลืมตาเธอรู้สึกเหนื่อยมาก

“อ้อมครับ เราไม่ลุกมาลากันหน่อยเหรอ” ชายหนุ่มกดจมูกลงกับแก้มของคนที่ยังนอน

อวิกาลืมตาอย่างโมโห  “อ้อมเหนื่อยค่ะจะลาอะไรอีก  พี่คิมลงไปข้างล่างเรียกออยขึ้นมาดูน้องเอื้อด้วยนะ” 

พูดแค่นั้นอวิกาก็พลิกตัวหนีไปอีกทาง  คิมหันต์หัวเราะเขาเลิกตอแยหญิงสาว  เปิดประตูไปดูน้องเอื้อเด็กหญิงยังคงหลับอยู่เขาจึงลงไปข้างล่าง บอกพี่เลี้ยงเด็กให้ขึ้นมาดูลูกสาวแทนอวิกา  และออกไปทำงานอย่างสดชื่น

####################

อวิกาตื่นขึ้นมาในตอนสายๆ น้องเอื้อทานข้าวแล้ว  เด็กหญิงทักมารดาเสียงใส

“แม่ขา”

“ขาลูก วันนี้หนูกินอะไรคะ”  เธออุ้มเด็กหญิงขึ้นไว้ในวงแขน  เปิดตู้เย็นดูขนมว่ามีอะไรทานกับกาแฟได้

“คุณอ้อมคะ มีเค้กนะคะคุณหมอสั่งให้ซื้อมาเตรียมไว้ให้ทานกับกาแฟค่ะ”  แม่บ้านเข้ามาบอก เธอจึงพยักหน้า

“ขอบคุณค่ะ งั้นเอามาเลยก็ได้”

ในระหว่างจิบกาแฟมีสายเรียกเข้าจากพีรยา

“จ้ะมด”  เธอรับสาย

“เจอตัวสักที เดี๋ยวนี้นอนเร็วเหรอเราโทรหาตั้งแต่เมื่อวาน”  พีรยาแซว 

“เปล่า..ไปแพร่มาน่ะ”  อวิกาอ้อมแอ้มตอบความจริงครึ่งเดียว

“เรื่องคนน่ะ ที่อ้อมบอกให้พี่ช้างช่วยหาคนมาดูแลร้านให้  ได้แล้วนะวันนี้จะสัมภาษณ์เลยไหม” 

“ได้แล้วเหรอเร็วดีจัง  มาวันนี้เลยก็ได้สักบ่ายสองเดี๋ยวอ้อมเข้าร้าน”  เธอนัดเวลาเรียบร้อยแล้วจึงทำงานที่ค้างอยู่ ชิ้นงานที่ได้มาจากแพร่ยังไม่ได้เปิดดูรายละเอียดเลย

หลังจากที่ถ่ายรูปชิ้นงานแล้ว วัดรายละเอียดขนาดและสีเธอจึงเก็บเตรียมส่งให้ฝ่ายผลิตที่ร้าน  ก่อนจะทานอาหารกลางวันและออกไปร้านช่วงบ่าย

###################

         

“สวัสดีค่ะพี่อ้อม  เมเป็นคนที่พี่ช้างแนะนำมาค่ะ”  เมธาวีแนะนำตนเองกับอวิกา หญิงสาวยิ้มให้เธอก่อนจะคุยกันคร่าวๆ ทั้งในเรื่องประวัติการทำงาน และประวัติส่วนตัว

          ได้ทราบว่าเมธาวีเป็นคนลำพูนเพิ่งเรียนจบไม่นาน  รู้จักกับไอยเรศเพราะมารดาของเธอเป็นเจ้าของโรงเลี้ยงไหมที่ผลิตไหมส่งให้ไอยเรศ   เธอแต่งงานแล้วนักธุรกิจชาวเชียงใหม่   ว่างงานอยู่เพราะครอบครัวสามีไม่ต้องการให้ทำงาน   แต่เธอเองทนว่างนานไม่ได้   พอดีกับที่ไอยเรศกำลังหาคนเขาจึงแนะนำให้มาสมัครงานกับอวิกา

          อวิกาพยักหน้าเธอชอบเด็กคนนี้  ในบางมุมเธอมองเห็นตัวเองในตัวเมธาวี  เมื่อคุยกันถึงค่าตอบแทนและสวัสดิการแล้ว เธอจึงสรุปว่า

“มาเริ่มงานพรุ่งนี้ได้เลยจ้ะ พี่อาจจะใช้เวลาสักเดือนในการเทรนเราให้ทำงานแทนพี่ได้ทั้งหมด  อีกอย่างคือที่นี่อยู่กันเป็นครอบครัวถ้าเมมีปัญหาอะไรบอกพี่ได้ตลอดนะ”

###################

เย็นนั้นอวิกากลับบ้านมาหลังคิมหันต์  ชายหนุ่มมองหญิงสาวที่เข้าบ้านตามหลังเขาติดๆ  

"พี่นึกว่าอ้อมจะลุกไม่ไหวเสียอีก ไปไหนมาครับ" 

อวิกามองค้อน ถ้าเธอจะลุกไม่ไหวก็เป็นเพราะใครล่ะ  แต่เธอก็เลือกที่จะไม่พูดเรื่องนี้ ไม่อยากชี้โพรงให้กระรอกมากกว่านี้

"ไปร้านมาค่ะ มดโทรมาบอกว่าได้คนแล้ว วันนี้เลยเรียกสัมภาษณ์" 

"อ้อมจะรับคนมาทำอะไรครับ" 

"ให้มาดูแลร้านแทนค่ะ  ช่วงนี้งานมากขึ้นถ้าไม่รับใครมาช่วยจะไม่มีเวลาอยู่กับน้องเอื้อเลย" เธอยิ้มกับน้องเอื้อที่เล่นต่อจิ๊กซอว์กับพี่เลี้ยงอย่างตั้งใจ  

"ความจริงพี่อยากให้อ้อมเลิกทำงาน จะได้มีเวลาให้ลูกให้พี่เต็มที่  แต่ถ้าอ้อมชอบทำงานพี่ก็ไม่อยากขัด"  ชายหนุ่มพูดตรงๆ

"ค่ะ เข้าใจ"  หญิงสาวลุกขึ้น

"ฝากพี่คิมดูน้องเอื้อก่อนนะคะ อ้อมอยากขึ้นไปอาบน้ำ"

เธอพูดแล้วก็ปลีกตัวขึ้นข้างบน ตั้งใจจะรีบอาบน้ำแล้วลงมาอยู่กับลูกสาว