บทที่ 8 กรงทอง

บทที่ 8 กรงทอง

กวางจ้องมองนัยน์ตาของเขา หัวใจตื่นตระหนกกับความคิดที่น่ากลัวของชายหนุ่ม เขาไม่ใช่แค่คนฉลาด แต่เขาเป็นนักจิตวิทยาที่มองทะลุจิตใจคนอื่นได้อย่างเยือกเย็น

“รวมถึงความกลัวของกวางด้วยไหมคะ” กวางย้อนถาม นัยน์ตาประสานกับเขาอย่างท้าทาย “บอสคิดว่าบอสกำลังควบคุมความกลัวของกวางอยู่เหรอคะ?”

คัตเตอร์เลื่อนมือจากริมฝีปากลงมาจับที่ข้อมือเล็กของเธอ ออกแรงดึงเบาๆ ให้ร่างบางขยับเข้ามาใกล้ๆ กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นซิการ์ลอยอบอวลไปทั่ว

“ฉันไม่ได้ควบคุมความกลัวของเธอหรอกกวาง...” คัตเตอร์เอียงใบหน้าลงมาจนลมหายใจร้อนผ่าวรดรินแก้มเนียน “แต่ฉันกำลังรอ... รอวันที่เธอจะเผยตัวตนจริงออกมา รอวันที่เธอจะเดินเข้ามาในกับดักของฉันด้วยตัวเธอเอง”

“กวางไม่มีตัวตนอื่นหรอกค่ะบอส กวางก็คือเลขาของบอส...”

“งั้นเหรอ?”

ความเงียบครอบงำรถยนต์อีกครั้ง มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ทำงานเบาๆ กวางสบตากับชายหนุ่มตรงหน้า เขาโน้มตัวลงมาประชิดใบหน้าสวย มือหนาบีบคางของเธอไว้เบาๆ

“ค่ะ” กวางเอ่ยตอบสั้นๆ สะบัดหน้าออกจากมือหนา แล้วหันหน้าหนีเขา หลบสายตาจับผิดของเขา

“หึ!” คัตเตอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะเลิกสนใจเธอ

ความเงียบครอบงำภายในรถหรูอีกครั้ง แต่ทว่ามันไม่ใช่ความเงียบที่ผ่อนคลาย มันเต็มไปด้วยกระแสคลื่นความตึงเครียด สายตาที่ต่างฝ่ายต่างพยายามจับจ้องและค้นหาความจริงของกันและกัน

กวางสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามกดหัวใจที่เต้นรัวให้กลับมาเป็นปกติ คำพูดของเขาเมื่อครู่ ‘รอวันที่เธอจะเผยตัวตนจริงออกมา... รอวันที่เธอจะเดินเข้ามาในกับดัก’ มันยังคงดังซ้ำไปซ้ำมาในหัว ชายหนุ่มตรงหน้าไม่ได้แค่ออกมารับศึกภายนอก แต่เขากำลังมองทะลุเข้ามาถึงเกมภายในของเธอ

แต่ถึงอย่างนั้น... มนศิชาคนนี้ก็ถอยไม่ได้อีกแล้ว

“บอสดูมั่นใจจังเลยนะคะ” กวางตัดสินใจทำลายความเงียบขึ้นมาเอง เธอหมุนตัวกลับมาสบตากับเขาตรงๆ ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มจางๆ ที่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งท้าทาย “มั่นใจว่าตัวเองเป็นฝ่ายกางกับดักอยู่คนเดียว”

คัตเตอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองริมฝีปากสีสดที่เอื้อนเอ่ยคำพูดตอกกลับอย่างไม่กลัวเกรง

“แล้วเธอคิดว่ามีใครหน้าไหนในเมืองนี้ กล้ากางกับดักจับฉันงั้นเหรอ?”

“คนเราเวลามีอำนาจมากเกินไป มักจะลืมมองพื้นใต้เท้าตัวเองค่ะ” กวางย้อนเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบ “กับดักบางอย่าง... ไม่ได้ถูกสร้างด้วยกำลังหรือเงินทองหรอกนะคะ แต่มันถูกสร้างด้วยความนิ่งนอนใจของตัวบอสเองต่างหาก”

คัตเตอร์เหยียดยิ้มกว้างขึ้น ชายหนุ่มเอียงคอมองเธอด้วยสายตาพิจารณา

“ตอกกลับได้ไม่เลว... แต่กวาง การที่เธอพยายามพูดขู่ฉันแบบนี้ มันยิ่งทำให้เธอเหมือนคนที่ฉันรู้จักเข้าไปทุกที”

กวางชะงักไปครู่หนึ่ง มือเรียวที่กุมจี้รูปหยดน้ำไว้แน่นเริ่มเกร็งจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด เธอพยายามรักษาสีหน้าให้สงบนิ่งที่สุด

“คนรู้จักคนไหนเหรอคะ? บอสพูดถึงเรื่องอดีตอีกแล้วนะคะ”

“รุ่นพี่ที่ฉันเคารพ เธอเหมือนกับเขามากเลยนะกวาง” คัตเตอร์เอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“บอสคิดมากไปเองแล้วล่ะค่ะ” กวางเค้นเสียงหัวเราะเบาๆ “กวางจะเหมือนเขาได้ไง”

“ยิ่งเธอปฏิเสธ เธอก็ยิ่งเหมือน” คัตเตอร์เอ่ย

“บอสนี่~ เป็นคนที่ยึดติดนะคะ”

“แน่นอน ยิ่งกับเธอ ฉันก็ยิ่งยึดติด” เขาคลี่รอยยิ้มเล็กน้อย “ว่าแต่... คาสิโนของฉันมีจุดอ่อนอะไรบ้างล่ะ ฉันเห็นเธอมองสำรวจอยู่นานเลยนะกวาง”

“กวางก็แค่มองด้วยความทึ่งค่ะ” กวางยืดตัวขึ้น นั่งตรง สบตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ “คนเราพอเห็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ มันก็ต้องมีความสงสัยเป็นธรรมดา ว่าคนที่สร้างมันขึ้นมา ต้องผ่านอะไรมาบ้าง... ต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง”

“อยากรู้เหรอว่าฉันแลกมาด้วยอะไร?” คัตเตอร์โน้มตัวเข้ามาหาเธออีกครั้ง กลิ่นซิการ์และน้ำหอมราคาแพงลอยแตะจมูกเธอ “ฉันแลกมาด้วยความเด็ดเดี่ยว และการกำจัดทุกคนที่คิดจะมาเป็นก้างขวางคอ”

“คำก็กำจัด สองคำก็กำจัด...” กวางเค้นยิ้มมุมปาก “สมกับเป็นเจ้าพ่อคาสิโนและมาเฟียใหญ่จริงๆ ค่ะ แต่บอสไม่กลัวบ้างเหรอคะ?”

“กลัวอะไร?”

“กลัวว่าสักวัน... คนที่บอสเคยเหยียบย่ำไว้ หรือคนที่บอสคิดว่ากำจัดไปหมดแล้ว จะกลับมาเอาคืน” กวางจ้องมองเข้าไปในดวงตาของคัตเตอร์ น้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าแฝงความหมายซ่อนเร้นอย่างเปิดเผย “บาปกรรมมันมีจริงนะคะบอส คนเราเวลามีอำนาจมักจะคิดว่าตัวเองอยู่เหนือทุกอย่าง... จนกระทั่งวันหนึ่งที่ลมเปลี่ยนทิศ”

คัตเตอร์ยิ้มรับคำพูดนั้นอย่างไม่เกรงกลัว

“ลมจะเปลี่ยนทิศหรือไม่... มันขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นคนควบคุมลมกวาง และตราบใดที่ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ ไม่มีลมทิศไหนจะพัดฉันล้มได้ง่ายๆ โดยเฉพาะลมปากจากศัตรูที่แฝงตัวเข้ามา”

กวางเม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมประสาทที่ตึงเครียด ชายหนุ่มตรงหน้าฉลาดเกินไป เลือดเย็นเกินไป และคาดเดาความคิดได้ยากเหลือเกิน เขารู้จักการลองเชิงและกดดันเธอให้หลุดปากออกมา แต่เธอก็รู้ดีว่าตราบใดที่เขายังไม่มีหลักฐานมัดตัวที่ชัดเจน เธอต้องสวมหน้ากากนี้ต่อไปให้ถึงที่สุด

“แล้วถ้าศัตรูคนนั้น... อยู่ใกล้ตัวบอสมากกว่าที่บอสคิดล่ะคะ?” กวางย้อนถาม นัยน์ตาแพรวพราวไปด้วยความท้าทาย

“ฉันก็แค่...” คัตเตอร์เลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน “ดึงศัตรูคนนั้นเข้ามาไว้ข้างกาย ขังไว้ในกรงของฉัน... แล้วดูว่าเธอจะดิ้นรนหาทางรอดได้ยังไง”

“บอสพูดเหมือนกำลังหมายถึงกวางเลยนะคะ”

“คิดว่าหมายถึงใครล่ะ?” คัตเตอร์กระซิบเสียงต่ำ “ในเมื่อเธออยากจะเล่นบทเลขาแสนดีต่อไป... ฉันก็จะเล่นตามน้ำไปกับเธอ แต่จำไว้นะกวาง อย่าให้ฉันจับได้แม้นิดเดียวว่าเธอแอบทำอะไรลับหลังฉัน... เพราะถ้าถึงวันนั้น บทลงโทษของฉัน มันจะไม่ใช่แค่การไล่ออกแน่ๆ”

กวางรู้สึกเย็นวาบไปถึงแผ่นหลัง แต่เธอก็ยืดอกสบตาเขาอย่างไม่สะทกสะท้าน

“กวางไม่มีอะไรต้องซ่อนค่ะบอส และกวางก็บริสุทธิ์ใจพอที่จะทำงานให้บอสต่อไป... ตราบใดที่บอสยังจ่ายเงินเดือนตรงเวลา”

“ปากกล้าแบบนี้สิดี” คัตเตอร์ยิ้มอย่างพอใจ “งั้นตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป... เตรียมตัวรับงานหนักได้เลย เพราะฉันจะให้เธอติดตามฉันไปทุกที่ ไม่ว่าจะในคาสิโน ท่าเรือ หรือแม้แต่ในห้องนอน”

“ห้องนอน?”

“งานเลขาส่วนตัวไงกวาง... เอกสารด่วนบางอย่าง มันต้องเซ็นกันกลางดึก เธอไม่รู้เหรอ?” คัตเตอร์เหยียดยิ้มกวนประสาท

“กวางคิดว่างานเซ็นเอกสารในห้องนอน... คงไม่ใช่หน้าที่ของเลขาหรอกมั้งคะบอส” กวางย้อนตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท “หรือว่าบอสเริ่มแยกแยะระหว่าง ‘เลขา’ กับ ‘หญิงสาวคู่นอน’ ไม่ออกแล้วคะ?”

“หึ!” คัตเตอร์หัวเราะออกมาเสียงดัง “ฉลาดตอบกลับดีนี่ แต่นั่นแหละคือเสน่ห์ของเธอ”