Fake Darling | เด็กเลี้ยงคนโปรดของมาเฟีย

Paradise club 

ภายในห้องสวีทขนาดใหญ่ ชายหนุ่มนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาหนังสีดำ เสื้อเชิ้ตสีเข้มถูกปลดกระดุมออกสองเม็ดโชว์ให้เห็นแผงอกแน่น ๆ เนคไทถูกดึงออกจากคอให้หลวมลงราวกับว่าความอดทนของเขากำลังถูกฉีกทิ้งไปพร้อมกัน

เส้นเลือดบนขมับปูดขึ้นเล็กน้อย หางคิ้วเลิกขึ้นกระตุกถี่ ดวงตาคมสีรัตติกาลเย็นเฉียบเหมือนเหล็กที่ถูกเผาไฟแล้วแช่น้ำแข็ง

ลูกน้องสองสามคนยืนก้มหน้าด้วยความประหม่า เหงื่อซึมออกมาเต็มฝ่ามือ ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรงเพราะเกรงกลัวต่ออารมณ์ของผู้เป็นนายที่กำลังเดือดดาล

“นายครับ ผู้หญิงที่นัดไว้…เธอหายตัวไปครับ”

ราชาตวัดสายตาขึ้นอย่างช้า ๆ เขาจ้องมองลูกน้องตรงหน้าอย่างนิ่ง ๆ แค่เพียงแววตาที่เฉียบคมก็ทำให้คนพูดเมื่อครู่แทบหยุดหายใจทรุดร่างกายลงกับพื้น

“พวกผมจะรีบตามหาเธอครับ” 

“ไม่ต้อง ออกไปให้หมด !” 

ทุกคนกุรีกุจอรีบสาวเท้าเดินออกไป จนกระทั่งประตูปิดลง

ราชาขยับตัวเล็กน้อย ร่างกายเขาเริ่มตอบสนองต่อสารบางอย่างที่ถูกทดลองใช้ก่อนหน้านี้ ยาที่ควรจะควบคุมได้แต่กลับรุนแรงเกินกว่าที่ควรจะเป็น 

เขาหลับตาลงอย่างช้า ๆ สูดลมหายใจลึก ๆ พยายามข่มทุกอย่างลงไปในห้วงอารมณ์ความเย็นชาแบบที่เขาใช้ควบคุมโลกทั้งใบของตัวเอง

แต่ไม่สำเร็จเพราะอารมณ์ในร่างกายมันกำลังปะดุขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายราชาก็ต้องลุกขึ้นเดินออกมาจากห้องนอนสวีท

อีกฝั่งของคลับ

หญิงสาวร่างเล็กเดินโซเซเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ผ่านทางเดินไฟสลัว ท่ามกลางเสียงเพลงบีทหนัก ๆ แต่ใบหูกลับอื้ออึงเพราะความเมา ใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตากลมใสเต็มไปด้วยน้ำตาจากมรสุมชีวิตที่เลวร้ายที่สุด

เฌอแตมเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศด้วยความหวังว่าจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยแต่สิ่งที่ได้รับกลับมาดันเป็นความจริงอันโหดร้าย

“เธอไม่ใช่ลูกของเรา”

“เธอแย่งชีวิตลูกของฉันมาเกือบยี่สิบปี”

“ออกไปจากบ้านนี้ซะ”

เสียงเหล่านี้ยังดังกึกก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทราวกับเศษแก้วที่ฝังลึก ฝากบาดแผลและความเจ็บปวดให้รู้สึกอยู่ตลอดเวลาที่นึกถึง

หมับ ! 

แรงกระชากจากน้ำมือของใครคนหนึ่งเรียกสติของเฌอแตม ร่างเล็กเซถลาอย่างไม่ทันตั้งตัว

“ปัง !”

เฌอแตมสะดุ้งสุดตัว ใบหน้าซีดเผือด สายตาสอดส่องไปทั่งห้อง มือสั่นจนควบคุมไม่อยู่ สองขาแทบทรุดลงกับพื้นเมื่อเห็นชายหนุ่มร่างสูงยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เงาทั้งร่างบดบังแสงไฟด้านหลัง ดวงตาของเขาเย็นเฉียบจ้องมองลงมาราวกับเห็นเธอเป็นเหยื่อตัวน้อย ๆ

“ช่วยฉัน” 

เขาพูดเสียงต่ำแหบพร่า ดวงตามัวเมาราวกับคนไม่มีสติ เธอส่ายหัวทันที น้ำตาไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ความกลัวเข้ากัดกินหัวใจเพราะเธอก็ไม่ใช่เด็กที่จะไม่รู้ว่าคนตรงหน้ากำลังหมายถึงอะไร

“ยะ อย่า ได้โปรด อย่าทำอะไรฉันเลย”

เสียงของเฌอแตมสั่นจนแทบไม่เป็นภาษา ร่างกายเล็กถอยหลังจนแผ่นหลังบางชนประตู หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกจากอก

“ฉัน ฉันช่วยคุณก็ได้” 

“ขอแค่อย่าแตะต้องฉัน…ได้ไหม”

เฌอแตมพูดเสียงเบา ทั้งที่ยังร้องไห้ไม่หยุด ใบหน้าสวยก้มลงอย่างประหม่า ไม่กล้าสู้สายตามัจจุราชร้ายอย่างเขา ยิ่งเขาเดินเข้ามาใกล้ เธอก็ยิ่งรู้สึกกลัว ความกังวลคืบคลานเข้ามาหาจนทำตัวไม่ถูก

เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่กลับไม่มีความขบขันอยู่ในนั้นเลย ท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ ของเธอกำลังทำให้เขาอยากรังแก ยิ่งเห็นน้ำตาก็ยิ่งอยากกระตุ้น ใบหน้าสวย ๆ เปียกแฉะแบบนี้ สมควรทำให้ร้องไห้จริง ๆ 

“เธอจะช่วยฉันยังไง”

“อะ…อาจจะไม่ถึงขั้นมีเซ็กซ์แต่ฉันออรัลให้คุณได้” 

อาการร้อนรุ่มในกายทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงสาว เส้นขีดความอดทนที่พยายามรักษาเอาไว้ขาดลงอย่างท้วงที มือหนากระชากเรียวแขนเล็กให้เข้าหาตัวเพราะเธอชักช้าจนเขาทนไม่ไหว 

ราชาอยากรู้มากว่าคนที่เอ่ยปากจะช่วย จะช่วยเขาได้มากแค่ไหน แม้ใบหน้าของเธอจะถูกบังไว้ด้วยหน้ากากจิ้งจอกขาวแต่แววตาที่สะท้อนออกมากลับไม่มีความประหม่า

สงสัยจะอยากช่วยจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยืนสะอื้นราวกับกลัวมาก ๆ

มือเรียวเอื้อมไปลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบริเวณเป้ากางเกงที่ขยายใหญ่พองตัวจนน่าตกใจ แม้เฌอแตมจะไร้ประสบการณ์แต่เธอก็โตพอที่จะรู้และเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร 

เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะลงมือปลดหัวเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของเขาลงเผยให้เห็นอันเดอร์แวร์แบรนด์หรู มือเรียวรั้งมันลงไปกองด้านล่างส่งผลให้แก่นกายผงาดออกมาโชว์ความใหญ่และเส้นเลือดที่ปูดโปนรอบลำกาย 

เฌอแตมถึงกับกลืนน้ำลายลงคอกับความใหญ่โต ในคลิปที่เธอเคยดูมันไม่เห็นจะใหญ่โตและน่ากลัวขนาดนี้ ! 

“ทำสิ ช้าอยู่ทำไม” 

ริมฝีปากอิ่มสวยอ้าออกช้า ๆ สองมือเรียวเอื้อมไปกอบกุมแก่นกายใหญ่เอาไว้ ปลายลิ้นเล็กแลบเลียที่ส่วนหัวอย่างแผ่วเบา สัมผัสแรกที่ได้รับทำเอาคนถูกกระทำถึงกับเสียวสะท้านแทบขาดใจ

ลิ้นร้อนตวัดเลียอย่างเชื่องช้า เน้นย้ำจนส่วนปลายบานฉ่ำเคลือบไปด้วยน้ำลายก่อนที่เธอจะอ้าปากครอบครองความใหญ่โตเข้าไปในโพรงปาก

ใบหน้าสวยผงกขึ้นลงเป็นจังหวะรัวเร็ว ยิ่งสองมือหนาเอื้อมลงมาประคองใบหน้าของเธอไว้ มันก็ยิ่งช่วยควบคุมจังหวะการเคลื่อนไหวให้เป็นไปตามอารมณ์ดิบของเขา ความเสียวซ่านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ความทรมานค่อย ๆ หายไป

ยิ่งแก่นกายถูกดูดกลืนลึกเข้าไปมากเท่าไหร่ ความรู้สึกกระสันเสียวที่ได้รับก็ยิ่งถาโถมเข้ามามากเท่านั้น เรียวลิ้นที่อยู่ภายในทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม ทั้งตวัดเลียดูดดึงอย่างถี่รัวจนราชาถึงกับหลุดเสียงครางต่ำแทบจะลืมหายใจ

“อ่าาส์… แม่ง ! เสียวสัส” 

เช้าวันถัดมา

เฌอแตมตื่นขึ้นมาในห้องสุดหรูที่ไม่คุ้นเคย ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตาตัดกับความสับสนในหัวเธอ เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ทุกอย่างก็ยิ่งยืนยันว่ามันเป็นเรื่องจริง

ความทรงจำเมื่อคืนค่อย ๆ หลั่งไหลกลับมา ใบหน้าของเธอร้อนวูบ ทั้งอาย ทั้งกลัว ที่ตัวเองกล้าทำอะไรแบบนั้นลงไปจนไม่กล้าสู้หน้าเขา

เธอรีบลุกขึ้นไม่สนใจอะไรอีกแล้ว วิ่งออกจากห้องราวกับหนีจากฝันร้าย ออกจากคลับมาได้ไม่นาน โทรศัพท์ของเธอก็ส่งเสียงดังขึ้นมา หน้าจอปรากฏเบอร์โทรศัพท์ของโรงพยาบาล

เฌอแตมมือสั่น แข้งขาแทบจะหมดแรงไปเสียดื้อ ๆ เมื่อเสียงปลายสายเอ่ยขึ้นด้วยความเร่งรีบ

“สวัสดีค่ะคุณเฌอแตม ทางเราคิดว่าคุณเฌอแตมควรรีบมาโรงพยาบาลเพราะตอนนี้คุณแม่ของคุณ อาการกำลังทรุดหนัก” 

❤️

ตอนแรกมาแล้ว

นี่แค่น้ำจิ้ม ฝากทุกคนติดตามด้วยนะคะ

แซ่บแน่นอน !!