Lahat ng Kabanata ng รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย: Kabanata 1 - Kabanata 5

บทที่ 1 แผลเป็นที่ไม่เคยจางภาพสะท้อนที่กระจกบานใหญ่ ร่างเล็กของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำสนิท ใบหน้าคม สวยนัยน์ตาคมกริบ แต่ทว่ามันว่างเปล่าจนน่ากลัว มือเรียวเอื้อมไปแตะที่สร้อยคอเส้นเล็กที่มีจี้รูปหยดน้ำ สิ่งดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายจากครอบครัวของเธอ“เธอต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ... มนศิชา”มนศิชา คือชื่อเดิมที่พ่อแม่ตั้งให้เธอ ทว่าตอนนี้เธอเปลี่ยนชื่อแซ่หมดแล้ว เปลี่ยนทุกๆ อย่าง ไม่เหลือเค้าโครงเดิมเลยแม้แต่น้อย ชื่อปัจจุบันของเธอคือ ‘กวาง’เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ก่อนที่ชายหนุ่มวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานจะก้าวเข้ามา เขาคือ ‘คุณอนันต์’ ทนายความเก่าแก่ของตระกูลเธอ และเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่“หนูกวางแน่ใจจริงๆ เหรอ ที่จะเดินเส้นทางนี้?”อนันต์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล เพราะเธอคือคนสุดท้ายของตระกูลแล้ว“หนูไม่มีทางเลือกอื่นแล้วค่ะอา” กวางหันกลับมาเผชิญหน้า “สิบกว่าปีที่ผ่านมา หนูอยู่เพื่อรอวันนี้ วันที่หนูจะลากคอคนที่ทำลายชีวิตพ่อกับแม่ลงนรกด้วยมือของหนูเอง”“แต่อีกฝ่ายคือ คัตเตอร์ เลวิน นะกวาง เขาไม่ใช่มาเฟียกระจอกๆ ที่หนูจะเดินเข้าไปแทงข้างห

บทที่ 3 กาแฟดำคำย้อนถามพร้อมกับรอยยิ้มหวานของเลขาสาวคนใหม่ทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานเงียบลงไปในทันตา คัตเตอร์ยังคงยืนกอดอก ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มขยับยิ้มมุมปากเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมหรี่ลงเล็กน้อย จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย“ใจงั้นเหรอ?” คัตเตอร์ทวนคำ “คิดดีแล้วเหรอที่จะใส่สิ่งนั้นลงมาในแก้วของฉัน”คนตัวเล็กยังคงรักษารอยยิ้มหน้ากากนั้นเอาไว้ได้เป็นอย่างดี“คิดดีแล้วสิคะ บอสเป็นเจ้านายคนสำคัญของกวาง วันแรกของการทำงาน อะไรที่ทำให้บอสประทับใจได้ กวางก็อยากจะทำค่ะ”“ถ้าอยากให้ฉันประทับใจจริงๆ กวาง...” คัตเตอร์เดินขยับเข้ามาอีกหนึ่งก้าว จนระยะห่างที่ว่าแคบอยู่แล้วแทบไม่เหลือช่องว่าง ลมหายใจอุ่นๆ ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ เป่ารดอยู่ที่หน้าผากมนของคนตัวเล็ก “เธอก็ควรจะรู้ว่า สิ่งที่ฉันต้องการจากเลขาไม่ใช่ใจ แต่เป็นความภักดีที่ไม่มีวันหักหลังต่างหาก”“ความภักดีงั้นเหรอคะ?” กวางเลิกคิ้ว นัยน์ตาคมสวยฉายแววเย้ยหยันขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว “บอสไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ตราบใดที่บอสยังคงเป็นบอสของกวาง... กวางไม่มีวันทำให้บอสผิดหวังแน่นอนค่ะ”“พูดได้ดี” คัตเตอร์เอื้อมมือหนาไปปัดปอยผมท

บทที่ 5 วงศ์วิวัฒน์กุลอาหารหรูหลายจานถูกทยอยนำมาเสิร์ฟบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศภายในห้องกระจกปรับอากาศเย็นฉ่ำ ทว่ากลับอบอวลไปด้วยรังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากชายทั้งสองคน ชาญพยายามชวนคัตเตอร์คุยเรื่องธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และโปรเจกต์ใหม่ๆ เพื่อเอาใจมาเฟียหนุ่มรุ่นน้อง ทว่าสายตาของจิ้งจอกเฒ่ากลับคอยตวัดมองมาที่เลขาสาวอยู่เป็นระยะกวางยังคงยืนนิ่งอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของคัตเตอร์ มือเรียวประสานกันไว้ที่หน้าตัก ใบหน้าสวยเรียบเฉยราวกำแพงหิน ทว่าดวงตาคู่สวยกลับบันทึกทุกความเคลื่อนไหวไว้ในสมอง“ลองทานเนื้อแกะจานนี้ดูสิครับ นำเข้าจากออสเตรเลีย เชฟที่นี่ทำออกมาได้นุ่มมาก” ชาญเอ่ยพลางผายมือไปทางจานเนื้อแกะ “อ้อ... คุณกวางเองก็นั่งลงทานด้วยกันสิครับ ยืนนานๆ คงจะเมื่อยแย่ เป็นเลขาของคุณคัตเตอร์ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้”“ขอบคุณในความหวังดีค่ะคุณชาญ” กวางคลี่ยิ้มแสร้งตอบรับ “แต่กวางเป็นเลขา มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยให้บอสค่ะ คงไม่กล้านั่งร่วมโต๊ะกับแขกคนสำคัญของบอสหรอกค่ะ”“ช่างรู้ความจริงนะคุณกวาง” ชาญหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางเอ็นดูเธอ ทว่าสายตากลับจับผิดจนเห็นได้ชัด “คุณคัตเตอร์นี่ตาถึงจริงๆ นะครับ