All Chapters of รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย: Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 1 แผลเป็นที่ไม่เคยจางภาพสะท้อนที่กระจกบานใหญ่ ร่างเล็กของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำสนิท ใบหน้าคม สวยนัยน์ตาคมกริบ แต่ทว่ามันว่างเปล่าจนน่ากลัว มือเรียวเอื้อมไปแตะที่สร้อยคอเส้นเล็กที่มีจี้รูปหยดน้ำ สิ่งดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายจากครอบครัวของเธอ“เธอต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ... มนศิชา”มนศิชา คือชื่อเดิมที่พ่อแม่ตั้งให้เธอ ทว่าตอนนี้เธอเปลี่ยนชื่อแซ่หมดแล้ว เปลี่ยนทุกๆ อย่าง ไม่เหลือเค้าโครงเดิมเลยแม้แต่น้อย ชื่อปัจจุบันของเธอคือ ‘กวาง’เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ก่อนที่ชายหนุ่มวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานจะก้าวเข้ามา เขาคือ ‘คุณอนันต์’ ทนายความเก่าแก่ของตระกูลเธอ และเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่“หนูกวางแน่ใจจริงๆ เหรอ ที่จะเดินเส้นทางนี้?”อนันต์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล เพราะเธอคือคนสุดท้ายของตระกูลแล้ว“หนูไม่มีทางเลือกอื่นแล้วค่ะอา” กวางหันกลับมาเผชิญหน้า “สิบกว่าปีที่ผ่านมา หนูอยู่เพื่อรอวันนี้ วันที่หนูจะลากคอคนที่ทำลายชีวิตพ่อกับแม่ลงนรกด้วยมือของหนูเอง”“แต่อีกฝ่ายคือ คัตเตอร์ เลวิน นะกวาง เขาไม่ใช่มาเฟียกระจอกๆ ที่หนูจะเดินเข้าไปแทงข้างห

บทที่ 3 กาแฟดำคำย้อนถามพร้อมกับรอยยิ้มหวานของเลขาสาวคนใหม่ทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานเงียบลงไปในทันตา คัตเตอร์ยังคงยืนกอดอก ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มขยับยิ้มมุมปากเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมหรี่ลงเล็กน้อย จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย“ใจงั้นเหรอ?” คัตเตอร์ทวนคำ “คิดดีแล้วเหรอที่จะใส่สิ่งนั้นลงมาในแก้วของฉัน”คนตัวเล็กยังคงรักษารอยยิ้มหน้ากากนั้นเอาไว้ได้เป็นอย่างดี“คิดดีแล้วสิคะ บอสเป็นเจ้านายคนสำคัญของกวาง วันแรกของการทำงาน อะไรที่ทำให้บอสประทับใจได้ กวางก็อยากจะทำค่ะ”“ถ้าอยากให้ฉันประทับใจจริงๆ กวาง...” คัตเตอร์เดินขยับเข้ามาอีกหนึ่งก้าว จนระยะห่างที่ว่าแคบอยู่แล้วแทบไม่เหลือช่องว่าง ลมหายใจอุ่นๆ ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ เป่ารดอยู่ที่หน้าผากมนของคนตัวเล็ก “เธอก็ควรจะรู้ว่า สิ่งที่ฉันต้องการจากเลขาไม่ใช่ใจ แต่เป็นความภักดีที่ไม่มีวันหักหลังต่างหาก”“ความภักดีงั้นเหรอคะ?” กวางเลิกคิ้ว นัยน์ตาคมสวยฉายแววเย้ยหยันขึ้นมาแวบหนึ่งก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว “บอสไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ตราบใดที่บอสยังคงเป็นบอสของกวาง... กวางไม่มีวันทำให้บอสผิดหวังแน่นอนค่ะ”“พูดได้ดี” คัตเตอร์เอื้อมมือหนาไปปัดปอยผมท

บทที่ 5 วงศ์วิวัฒน์กุลอาหารหรูหลายจานถูกทยอยนำมาเสิร์ฟบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศภายในห้องกระจกปรับอากาศเย็นฉ่ำ ทว่ากลับอบอวลไปด้วยรังสีความกดดันที่แผ่ออกมาจากชายทั้งสองคน ชาญพยายามชวนคัตเตอร์คุยเรื่องธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และโปรเจกต์ใหม่ๆ เพื่อเอาใจมาเฟียหนุ่มรุ่นน้อง ทว่าสายตาของจิ้งจอกเฒ่ากลับคอยตวัดมองมาที่เลขาสาวอยู่เป็นระยะกวางยังคงยืนนิ่งอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของคัตเตอร์ มือเรียวประสานกันไว้ที่หน้าตัก ใบหน้าสวยเรียบเฉยราวกำแพงหิน ทว่าดวงตาคู่สวยกลับบันทึกทุกความเคลื่อนไหวไว้ในสมอง“ลองทานเนื้อแกะจานนี้ดูสิครับ นำเข้าจากออสเตรเลีย เชฟที่นี่ทำออกมาได้นุ่มมาก” ชาญเอ่ยพลางผายมือไปทางจานเนื้อแกะ “อ้อ... คุณกวางเองก็นั่งลงทานด้วยกันสิครับ ยืนนานๆ คงจะเมื่อยแย่ เป็นเลขาของคุณคัตเตอร์ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้”“ขอบคุณในความหวังดีค่ะคุณชาญ” กวางคลี่ยิ้มแสร้งตอบรับ “แต่กวางเป็นเลขา มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยให้บอสค่ะ คงไม่กล้านั่งร่วมโต๊ะกับแขกคนสำคัญของบอสหรอกค่ะ”“ช่างรู้ความจริงนะคุณกวาง” ชาญหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางเอ็นดูเธอ ทว่าสายตากลับจับผิดจนเห็นได้ชัด “คุณคัตเตอร์นี่ตาถึงจริงๆ นะครับ

บทที่ 7 เดินเกมรุกความเงียบครอบคลุมเคาน์เตอร์บาร์VIP เพียงชั่วครู่ กลิ่นหอมเข้มข้นของซิการ์คละคลุ้งไปพร้อมกับความตึงเครียดที่ลอยอบอวลในอากาศ กวางสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว สายตาคมสวยที่เคยสั่นระริกเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง“สร้อยเส้นนี้ เป็นของสำคัญชิ้นเดียวที่แม่ทิ้งไว้ค่ะ” กวางผละนิ้วมือออกจากจี้หยดน้ำก่อนที่จะขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงอีกหนึ่งก้าวอย่างไม่เกรงกลัว เธอยกมือเรียวสวยขึ้นแตะที่ปกสูทสีเข้มของคัตเตอร์เบาๆ ลูบไล้ลงมาตามแผงอกแกร่ง“กวางใส่ติดตัวไว้ตลอด เพื่อเตือนใจตัวเองค่ะ... ว่าชีวิตกวางเคยลำบากขนาดไหน และกวางจะไม่ยอมกลับไปอยู่ในจุดที่ตกต่ำแบบนั้นอีก”“เตือนใจ... หรือเตือนแค้น?” คัตเตอร์เอ่ยถามเสียงเรียบต่ำ เขารับรู้ได้ถึงความอุ่นร้อนจากฝ่ามือเล็กที่กำลังลูบไล้อยู่บนอกเขา“ความแค้นกินไม่ได้หรอกค่ะบอส แต่เงินของบอสกินได้” กวางเอียงคอสบตากับเขาตรงๆ นัยน์ตาแพรวพราว “บอสบอกว่ากวางซ่อนความเกลียดชังไว้ในสายตา... งั้นบอสลองมองดีๆ สิคะ ว่าในสายตาคู่นี้ มันมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่”คัตเตอร์ก้มมองใบหน้าสวยเนียนที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ นัยน์ตาคู่สวยของเธอสะท้อนภาพแสงไฟ

บทที่ 9 ความจริงใต้หน้ากากไม่นานนักรถยนต์คันหรูของคัตเตอร์ก็เลี้ยวเข้ามาจอดชิดฟุตบาทบริเวณหน้าคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง ซึ่งเป็นที่พักอาศัยของเลขาคนสวย ธีร์ที่รับหน้าที่ขับรถในคืนนี้ รีบก้าวลงมาเปิดประตูให้หญิงสาวอย่างนอบน้อมกวางปรับสีหน้าและแววตาให้กลับมาเป็นปกติ เธอจัดเสื้อผ้าชุดสวยให้เข้าที่อย่างใจเย็น ก่อนจะก้าวขาเรียวลงจากรถ ทว่ายังไม่ทันจะได้หมุนตัวเดินเข้าอาคาร เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของคนที่นั่งอยู่เบาะหลังก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน“เดี๋ยว”กวางชะงักฝีเท้าเล็กน้อย หันกลับไปมองชายหนุ่มผ่านช่องประตูรถที่ยังเปิดกว้าง นัยน์ตาคู่สวยฉายแววราบเรียบ“มีอะไรสั่งเพิ่มเติมนอกจากเรื่องงานไหมคะบอส?”คัตเตอร์เหยียดยิ้มจางๆ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองใบหน้าหวานไร้เดียงสาของเธออย่างวิเคราะห์“คืนนี้ไปนอนฝันถึงฉันบ้างล่ะ... เผื่อว่าในฝัน เธอจะยอมพูดความจริงกับฉันบ้าง”กวางแค่นหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงความหมาย“ถ้ากวางฝันถึงบอส คืนนี้กวางคงฝันร้ายน่าดูเลยค่ะ ขอบคุณที่มาส่งนะคะ ขอตัวค่ะ”เธอยกยิ้มสุภาพตามมารยาทของเลขา ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าประตูคอนโดมิเนียมไปโดยไม่หันกลับมามองอี