Home / มาเฟีย / รัก(ลับ)ของมาเฟีย / เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

Share

เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

last update publish date: 2026-09-06 11:12:57

หลังเรื่องบนเตียงจบลง ร่างบางของเชอเบลล์ทอดกายทับนอนอยู่บนฟูกเตียงนอนขนาดใหญ่ที่ยับย่นและเปรอะเปื้อ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   อย่าเป็นอะไรนะเชอเบลล์

    ร่างบอบบางของเชอเบลล์ที่ความเหนื่อยล้าหลังจากการคลอดก่อนกำหนด ถูกบุรุษพยาบาลและทีมแพทย์เข็นย้ายออกจากห้องคลอดอย่างระมัดระวัง เพื่อพาไปยังห้องพักฟื้นสังเกตอาการสำหรับมารดา เนื่องจากสภาพร่างกายของเธอค่อนข้างอ่อนแอและสูญเสียเลือดไปพอสมควรจากการเบ่งคลอดส่วนอคินที่ยังคงสวมชุดกราวน์สีเขียวของห้องคลอดและหน้ากากอนามัยที่ถูกดึงร่นลงมาใต้คาง ก้าวเท้ายาวๆ เดินตามหลังเตียงเข็นของเมียรักมาติดๆ แทบจะไม่ยอมห่างไปไหน สายตาคมมองดวงหน้าหวานที่ซีดเซียวและหลับสนิทของเชอเบลล์ด้วยความรักและความห่วงใยอย่างสุดซึ้ง มือหนายังคงกอบกุมมือเล็กที่เย็นเฉียบของเธอเอาไว้แน่น คอยบีบเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นตลอดทางเดินยาวของโรงพยาบาลเมื่อมาถึงหน้าห้องพักฟื้น พยาบาลสาวชาวต่างชาติก็หันมาส่งยิ้มบางๆ ให้กับคุณพ่อป้ายแดง พร้อมกับเอ่ยขอร้องอย่างสุภาพ"Sir, we need to clean her up and monitor her vitals. Please wait outside for a moment. We will let you in as soon as she is settled." (คุณผู้ชายคะ ทางเราต้องขออนุญาตทำความสะอาดร่างกายและติดเครื่องมอนิเตอร์สัญญาณชีพให้คนไข้ รบกวนรออยู่ด้านนอกสักครู่นะคะ ทันทีที่เรียบร้อ

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   เด็กที่กำลังจะลืมตาดูโลก

    รถตู้เมอร์เซเดส-เบนซ์คันหรูแล่นฝ่าความมืดและหมอกจางๆ ของรุ่งสางในกรุงลอนดอนด้วยความเร็วที่แทบจะเหาะทะยานทะลุขีดจำกัด เสียงล้อรถบดเบียดกับพื้นถนนดังเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่เข้าโค้ง กวินที่รับหน้าที่เป็นขับเหยียบคันเร่งจนมิดไมล์ โดยมีพายุคอยบอกเส้นทางลัดเพื่อมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลเซนต์แมรีให้เร็วที่สุดเท่าที่ชีวิตจะทำได้ทว่า... ภายในห้องโดยสารด้านหลัง บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความเจ็บปวดที่บีบคั้นหัวใจจนแทบจะระเบิด"โอ๊ยยย.. ฮือออ... เจ็บ... เจ็บเหลือเกิน..."เสียงกรีดร้องครวญครางด้วยความทรมานของเชอเบลล์ดังก้องไปทั่วรถ หญิงสาวนอนคู้ตัวงอเข่าเข้าหาหน้าท้อง ใบหน้าหวานที่เคยสดใสบัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด หยาดเหงื่อแตกพลั่กจนเส้นผมเปียกชื้นลู่แนบไปกับกรอบหน้า สองมือเล็กกำขยุ้มเสื้อโค้ทของอคินเอาไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เล็บจิกทึ้งลงไปบนลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความเจ็บปวดที่กำลังฉีกทึ้งร่างของเธอจากภายในความเจ็บปวดจากการหดรัดตัวของมดลูกมันรุนแรงขึ้นทุกวินาที ราวกับมีค้อนเหล็กนับร้อยนับพันกระหน่ำทุบลงมาที่กระดูกเชิงกรานและกระดูกสันหลังของเธออย่างเเรง น้ำคร่ำยังคงไหลซึมออกมาอย่างต่อเนื่อง

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   พี่ขอร้องละ

    "พี่มาที่นี่ได้ยังไงคะ ออกไปนะ ออกไปเดี๋ยวนี้?" เสียงเล็กตวาดไล่เขาลั่นห้อง แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดผวา ตื่นตระหนก และรังเกียจอย่างปิดไม่มิด ร่างกายของเธอสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง การปรากฏตัวของเขาในเวลาที่เธออ่อนแอที่สุด มันทำให้ภาพจำอันโหดร้ายในอดีตย้อนกลับมาทำร้ายจิตใจเธออีกครั้งเเต่การออกแรงตะเบ็งเสียงและขยับตัวหนีอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้มดลูกเกิดการหดรัดตัวอย่างรุนแรงขึ้นอีกระลอก! "โอ๊ยยยย !!" เชอเบลล์กรีดร้องเสียงหลง ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง หญิงสาวงอตัวคู้กุมหน้าท้องแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมานแสนสาหัส น้ำตาไหลพรูอาบแก้ม อคินเห็นสภาพของหญิงสาวที่รักกำลังเจ็บปวดทุรนทุราย หัวใจของเขาก็เหมือนถูกมีดกรีดนับพันเล่ม ชายหนุ่มก้าวพรวดเข้าไปหาเธอทันที ไม่สนใจเสียงขับไล่ไสส่งของเธอแม้แต่น้อย "เดี๋ยวเบลล์ ใจเย็นๆ ก่อนเบลล์โทรหาพี่เองนะ " อคินพยายามอธิบายเสียงร้อนรน มือหนายื่นออกไปหมายจะประคองร่างของเธอ "เธอกำลังปวดท้องจะคลอดนะ ไปโรงพยาบาลกับพี่ก่อนเถอะพี่ขอร้องละ " "ไม่เอา ปล่อยนะ อย่ามาแตะต้องตัวเบลล์" เชอเบลล์สะบัดมือของเขาออกอย่างแรงแม้จะไร้เรี่ยวแรงก็ตาม หญิงสาวพยายา

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   ปวดท้อง

    รุ่งสาวคืนเดียวกันภายในห้องนอนใหญ่ของทาวน์เฮาส์หรูที่เงียบสงัด ร่างบอบบางของคุณแม่ตั้งครรภ์ในวัยแปดเดือนกำลังพลิกตัวกระสับกระส่ายอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาเชอเบลล์ขมวดคิ้วมุ่นทั้งที่ยังหลับตา หญิงสาวรู้สึกถึงอาการปวดหน่วงๆ บริเวณท้องน้อยที่แล่นริ้วขึ้นมาอย่างผิดปกติ มันไม่ใช่การปวดปัสสาวะหรืออาการลูกดิ้นโก่งตัวเหมือนที่ผ่านมา แต่มันเป็นความปวดร้าวที่บีบรัดเป็นจังหวะ"อึก..."หญิงสาวลืมตาขึ้นช้าๆ ท่ามกลางความมืดสลัว เธอกัดริมฝีปากเพื่อสะกดกลั้นความเจ็บปวด มือเรียวเอื้อมไปเปิดโคมไฟหัวเตียง แสงสีส้มอ่อนๆ สาดส่องให้เห็นใบหน้าหวานที่เริ่มมีเหงื่อเย็นๆ ผุดซึมเต็มกรอบหน้าปวดท้อง... ทำไมจู่ๆ ถึงปวดแบบนี้ล่ะ?เชอเบลล์คิดในใจ พยายามปลอบประโลมตัวเองว่ามันอาจจะเป็นแค่การเจ็บครรภ์เตือน ที่คุณหมอเคยบอกไว้ หญิงสาวค่อยๆ ใช้สองมือยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ขาทั้งสองข้างหย่อนลงข้างเตียง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หมายจะเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาและทำธุระส่วนตัว เผื่อว่าอาการปวดหน่วงนี้จะทุเลาลง ทันทีที่ฝ่าเท้าเล็กแตะลงบนพื้นพรมและพยายามจะหยัดยืนขึ้นเต็มความสูง ความเจ็บปวดที่เคยก่อตัวช้าๆ กลับทวีค

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   ห่างกันเเค่ประตูกั้นไว้

    12 ชั่วโมงต่อมา ณ ท่าอากาศยานฮีทโธรว์ กรุงลอนดอน เครื่องบินเจ็ทส่วนตัวสุดหรูสัญชาติยุโรป ล้อแตะรันเวย์และค่อยๆ ชะลอความเร็วลงจนจอดสนิท ณ ลานจอดเครื่องบินวีไอพี อากาศภายนอกในยามดึกสงัดของลอนดอนหนาวเหน็บจับใจ อุณหภูมิลดต่ำลงจนเวลาพ่นลมหายใจออกมากลายเป็นไอควันสีขาว ประตูเครื่องบินเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของอคินในชุดเสื้อโค้ทตัวยาวสีดำสนิทก้าวลงมาจากบันไดเครื่องบินด้วยท่วงท่าที่สง่างามและแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ ลานจอด ทันใดนั้น รถตู้เมอร์เซเดสเบนซ์สีดำคันหรูก็แล่นเข้ามาจอดเทียบ ชายชาวไทยในชุดสูทสุภาพรีบก้าวลงจากรถมาโค้งคำนับให้เขาทันที "สวัสดีครับคุณอคิน ผม กวินคนของท่านประธานอัครเดชครับเชิญขึ้นรถเลยครับ อากาศข้างนอกหนาวมาก" กวินให้การต้อนรับอย่างนอบน้อม อคินพยักหน้ารับเรียบๆ ชายหนุ่มก้าวขึ้นไปนั่งเบาะหลังของรถตู้ พายุที่ติดตามมาด้วยจัดการยกกระเป๋าสัมภาระขึ้นรถ ก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกจากสนามบิน มุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางมหานครลอนดอน ตลอดเส้นทางที่รถแล่นผ่านแสงไฟสลัวของเมืองหลวงที่หลับใหล อคินแทบจะนั่งไม่ติดเบาะ หัวใจของเขาเต้นแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะทางที่หดส

  • รัก(ลับ)ของมาเฟีย   พี่กำลังไปหาเธอ

    กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษแสงแดดอ่อนๆ ยามสายของฤดูใบไม้ร่วงสาดส่องลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่เข้ามาภายในตัวทาวน์เฮาส์หรูย่านเคนซิงตัน อากาศภายนอกค่อนข้างเย็นเยียบและมีใบไม้สีน้ำตาลร่วงหล่นปูพรมอยู่บนทางเดิน ทว่าภายในบ้านกลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากฮีตเตอร์และกลิ่นหอมกรุ่นของอาหารเช้าที่เพิ่งจะจางหายไปเชอเบลล์ ในชุดเดรสไหมพรมทรงหลวมสีครีมที่ให้ความอบอุ่นและสวมใส่สบาย ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากเก้าอี้โต๊ะอาหารอย่างระมัดระวัง หญิงสาวใช้มือข้างหนึ่งประคองช่วงเอวที่เริ่มปวดเมื่อย ในขณะที่มืออีกข้างโอบประคองหน้าท้องที่ตอนนี้นูนป่องออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจนเวลาเจ็ดเดือนเต็มที่อายุครรภ์ล่วงเลยมาจนเข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย หน้าท้องที่เคยแบนราบเรียบเนียน บัดนี้ขยายใหญ่ขึ้นเพื่อโอบอุ้มอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโต ลูกสาวตัวน้อยของเธอเริ่มมีพัฒนาการที่แข็งแรงและมักจะดิ้นทักทายผู้เป็นแม่ด้วยการถีบเบาๆ ที่ผนังหน้าท้องอยู่เสมอ ซึ่งทุกครั้งที่ลูกดิ้น มันก็ทำให้คนเป็นแม่รู้สึกสุขใจจนลืมความเหนื่อยล้าไปจนหมดสิ้นหลังจากทานมื้อเช้าที่อุดมไปด้วยสารอาหารบำรุงครรภ์ตามตารางที่แพทย์แนะนำเสร็จเรียบร้อย เชอเบลล์ก็ตั้งใจจะเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status