EP.73

น้ำแข็ง...

ฉันรู้สึกตัวอีกทีก็นอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ นี่แล้ว สงสัยพี่คีจะอุ้มขึ้นมาแน่ ๆ เลย จะว่าไปฉันก็คิดถึงที่นี่เหมือนกันนะ บ้านสวนที่พี่คีตั้งใจสร้างให้ฉัน เตียงนอนที่ฉันเคยนอนเป็นคนแรกถึงจะไม่ใช่คนเดียวก็เถอะ ฉันเองไม่ได้โกรธอะไรหรอกนะเพราะเข้าใจดีว่าที่พี่คีทำก็เพราะอยากดูแลแม่ของลูกในตอนนั้น ถึงฉันจะรู้สึกนอยนิด ๆ ก็ช่างมันเถอะ ตอนนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรมากแล้วแหละ เพราะตอนนี้สิ่งที่ฉันคิดก็คือ...เวลาเธอไปอยู่ที่ไหนนะ

"ตอนนี้เธอจะเป็นยังไงบ้าง จะลำบากมั้ย ลูกในท้องเธอปลอดภัยดีหรือเปล่า" ฉันคิดแค่นั้นในฐานะที่ตัวเองก็เป็นคนท้องคนนึงเหมือนกัน

แกร๊ก...

เสียงประตูห้องน้ำที่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนเดินออกมา ท่อนล่างถูกปกปิดไว้ด้วยผ้าเช้ดตัวสีขาว ตามท่อนแขนและหน้าท้องมีหยาดน้ำเปียกชุ่มไปหมด

"พี่คี... / เฮ้ย