sweet spy ชุลมุนวุ่นรัก@บ้านพักอลเวง

เมื่อ”ทอฝัน” หรือ “แอล” รู้ว่าพ่อแม่ของเธอจะต้องย้ายไปอยู่ที่อเมริกา เพื่อไปดูแลธุรกิจของท่านหญิงสาวจึงขอตามไปด้วย ซึ่งท่านก็อนุญาตเนื่องจากยังพอมีเวลาอีกประมาณหนึ่งเดือนกว่าที่มหาวิทยาลัยของทอฝันจะเปิด เธอจึงมีโอกาสไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาและไปดูความเจริญของประเทศสหรัฐอเมริกา และเมื่อไปถึงที่นั่นหญิงสาวก็ได้พบกับคุณเรียวสึเกะเพื่อนของพ่อซึ่งเป็นชาวญี่ปุ่น แต่มาตั้งรกรากอยู่ที่อเมริกา จากการเจอกันครั้งแรกเรียวสึเกะก็รู้สึกถูกชะตา นั่นอาจเป็นเพราะเขามีลูกชายเพียงคนเดียวและไม่เคยมีลูกสาว ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คือลูกชายของเขาก็ไม่ได้นิสัยดีเหมือนทอฝันลูกสาวของเพื่อนรัก ในทางตรงกันข้ามริวกลับชอบทำตัวมีปัญหา และมักจะสร้างเรื่องวุ่นวายให้เขาต้องคอยเข้าไปจัดการอย่างไม่หยุดหย่อน จนในที่สุดเขาต้องตัดสินใจส่งริวไปเรียนต่อทางด้านบริหารธุรกิจที่ญี่ปุ่นโดยให้ “ลุค” คนสนิทที่เขาไว้ใจที่สุดตามไปทำหน้าที่ดูแลชายหนุ่มที่นั่นด้วย ลุคจะทำหน้าที่ดูแลเรื่องความเป็นอยู่ของริวพร้อมทั้งคอยอำนวยความสะดวก รวมไปถึงคอยสอดส่องพฤติกรรมของริวและเด็กหนุ่มอีกสามคน ที่เขาเป็นค

“กล้องวงจรปิดจะถูกติดตั้งตามจุดต่างๆ ในห้องของทุกคนเลยเหรอคะ” “ใช่นั่นรวมถึงห้องของริว รัน จุน และ คิระด้วย หนูจะเห็นพฤติกรรมของพวกเขาได้จากโทรทัศน์วงจรปิดภายในห้องลับนั่น หนูแอลไม่เปลี่ยนใจที่จะช่วยลุงใช่ไหม” “ค่ะ เพราะยังไงแอลก็ต้องไปเรียนที่นั่น ไปพักอยู่ที่บ้านของคุณลุงก็ได้ค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร” “ถ้าอย่างนั้นเราก็คงมีเรื่องที่จะต้องทำกันอีกเยอะเลยทีเดียว” “เรื่องอะไรคะ” ทอฝันย้อนถามด้วยความแปลกใจ “ก็เรื่องการปลอมตัวของหนูยังไงล่ะ เราคงจะต้องมีการแปลงโฉมครั้งใหญ่ เพื่อความแนบเนียนเพราะ ฉะนั้นเราไปกันเถอะ” เรียวสึเกะลุกขึ้นฉุดมือหญิงสาวให้ลุกตามมาด้วย เขาบอกให้เธอไปรอเขาที่รถส่วนเขาขอตัวไปหยิบเอกสารบางอย่าง และจะตามไปสมทบที่รถ ทอฝันรอไม่นานลุงเรียวสึเกะก็ตามขึ้นมานั่งบนรถคู่กับเธอ และสั่งคนขับรถให้ขับไปส่งยังจุดหมายที่เขาต้องการ จากนั้นก็หันมายื่นไฟล์เอกสารให้ทอฝัน “รับไปสิหนูแอล” “อะไรคะคุณลุง” “เป็นแฟ้มประวัติของ รัน จุน และคิระ เผื่อว่าหนูจะเอาไว้อ่านเป็นข้อมูลในก

“ริวมีอคติตั้งแต่ยังไม่ได้เจอหน้ากัน เห็นทีแอลคงจะอยู่ที่นี่ด้วยความลำบากใจซะแล้วล่ะมั้ง” คิระพูดเปรยๆ ให้อีกสองหนุ่มฟัง “นายสนใจเรื่องนี้ด้วยเหรอคิระ ปกตินายไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นไม่ใช่เหรอ” “ฉันไม่เหมือนนายนะรันที่ดูจะสนใจไปซะทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง” “อ้าว! ถามดีๆ ทำไมต้องมาพูดแขวะกันด้วย พิลึกคนแบบนี้ถึงเข้ากับริวได้” “วันนี้ฉันต้องรีบไปเข้าเวรขอตัวก่อนนะ” จุนซึ่งทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกไปพร้อมกับตำราเรียนปึกหนา ที่รันมักจะค่อนขอดเขาอยู่เสมอว่าอ่านเข้าไปได้ยังไงแค่เห็นก็ง่วงแล้ว “นายไม่ต้องไปเรียนหรือไง” คิระถามรันเพราะช่วงนี้เพิ่งจะเปิดเรียนเทอมใหม่ “วันนี้ฉันมีคลาสตอนบ่ายแล้วนายล่ะ” รันตอบพร้อมกับถามกลับไปด้วยเช่นกัน “วันนี้อาจารย์งดก็เลยไม่มีคลาส แต่ว่าจะไปห้องสมุดซะหน่อยเพราะต้องทำรายงานอีกตัวหนึ่ง แล้วเจอกันเย็นนี้ที่โต๊ะอาหาร” คิระลุกขึ้นแต่เมื่อเขาเดินผ่านรันชายหนุ่มก็ยกมือขึ้นสัมผัสกับมือของรันแบบ Give me fiveแล้วก็เดินจากไป รันลุกจากเก้าอี้เขาม