บทที่ 92

าก็รับประทานมันได้อย่างคล่องคอ พอเห็นอีกฝ่ายลังเลไม่ตักมันขึ้นกินสักทีรอยยิ้มร้ายก็กระตุกขึ้นบนเรียวปากหนา

“ฉันไม่กินเผ็ด น้ำยำสีนรกขนาดนี้เธอยังกินไม่ลงเลย กะจะแกล้งฉันใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกขณะที่ดวงตาคมเข้มมองจ้องเธออย่างจับผิด ส่วนมือก็ตักผัดเปรี้ยวหวานใส่ลงในจานข้าวของตัวเอง

“เปล่าน๊า! ไม