LOGIN#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
"ผมรักคุณพิมพ์..." ผมโน้มลงไปจูบที่มุมปากเธอ"วันนี้ไม่ได้จับกันเลยนะครับ" ผมคุกเข่าลงข้างเตียงและเอามือแตะท้องเธออย่างแผ่วเบา...ผมร้อนขอบตา ลูกส่งแรงมาที่ฝ่ามือเหมือนเคย"แม่...ไม่รักพ่อแล้ว เราจะทำยังไงกันดีล่ะ ฮึกก" ผมร้องไห้ออกมาเงียบๆ ไม่กล้าเสียงดังกลัวเธอตื่น ถ้าตื่นเจอผมสภาพนี้ เธอไล่ผมแน่ถ้
#รักแลกร้ายเลว_EP.46การ์ฟีลด์ผมแค่เดินออกไปด้านนอกเพราะรู้ว่าเธอคงอึดอัดและจะต้องร้องไห้...ผมไม่ได้อยากทำให้เธอต้องเสียใจเลย แต่ผมไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรให้ทุกอย่างมันดีขึ้นกว่านี้...ผมได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน...เธอบอกแม่เธอว่า 'เธอไม่รักผมอีกแล้ว' ผม...จากที่คิดและทำใจมาตลอด หากได้ยินคำเหล่านี้ผมค
แม่มองมาที่ผมและยิ้มให้บางๆ อย่างอบอุ่น ก่อนผมกับไอ่บอลจะช่วยกันแกะอาหาร กลิ่นฟุ้งเต็มห้อง...ผมเหลือบมองคนตัวอ้วนท้องโตที่นั่งตาวาวอยู่บนเตียง ผมหัวเราะเบาๆ"น่าทานทั้งนั้นเลย...หื้มจากโรงแรมนี้ด้วย! ของโปรดพิมพ์เลยนิ" แม่เธอเอ่ยลอยๆ เธอไม่ตอบรับและกดรีโมทดูโทรทัศน์แต่มันเปลี่ยนช่องไม่ได้"เป็นอะไรอ
#รักแลกร้ายเลว_EP.45การ์ฟีลด์ผมช็อคค้างเพราะไม่คิดว่าเธอจะพูดคำนี้ออกมา! ผมส่ายหัวและก้มหน้าลงอย่างคนหมดท่า ผมสู้ไม่ไหวกับสายตาที่มองมาของเธอ...มันเหมือนแผดเผาผมให้ตายทั้งเป็นเธอทำได้ยังไงมองให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นขยะแบบนี้! พรุ้งนี้หมอจะให้ออกจากโรงพยาบาล ผมไม่ได้กลับบ้านและไม่ได้ไปทำงานเลย ได้







