บทที่ 7 ได้ป้ายชื่อแต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ

หอในหญิง

หลังจากที่ทำกิจกรรมในวันนี้เสร็จศัพท์ หลังจากถึงหอพักฉันกับแพมแพมที่อยู่ห้องด้วยกันก็พากันสลบไปด้วยความเหนื่อยล้าโดยที่ยังไม่มีใครได้อาบน้ำอาบท่ากันเลยสักคน และแถมชุดนักศึกษาก็ยังไม่พากันถอดออกเลย

หอพักจะพักได้ห้องละ 2 คน มีเตียง 2 ชั้น ฉันอยู่ชั้นล่าง แพมแพมอยู่ชั้นบน มีโต๊ะอ่านหนังสือให้ 2 โต๊ะ ฉันกับแพมแพมแบ่งกันคนละโต๊ะ นอกเหนือจากนั้นพวกตู้เย็น ไมโครเวฟ ของใช้ส่วนตัวในห้องต่างๆ ก็พากันหารกันซื้อคนละครึ่ง

กริ๊งงง กริ๊งงง

เสียงนาฬิกาปลุก เป็นเวลา 6.00 น. ฉันที่ตื่นนอนก่อนก็ลุกขึ้นไปเปิดผ้าม่านเตียงชั้นสอง พร้อมกับเอามือไปยีผมคนที่ยังนอนไม่ยอมตื่นอยู่บนนั้น

" แพมแพม ตื่นได้แล้ว " ฉันปลุกแพมแพม

" อื้อออ ฉันขออีก 10 นาที แกไปอาบน้ำก่อนเลย " ฉันรีบเดินไปอาบน้ำ พอฉันอาบน้ำเสร็จเดินออกมาจากห้องน้ำแพมแพมเพื่อนขี้เซาของฉันเธอก็ยังไม่ยอมลุกจากที่นอน ขี้เซาจริงๆ

" แพมแพม ตื่นได้แล้ววววว " ฉันพูดยังไงเธอก็ไม่ยอมตื่น ฉันก็เลยใช้ท่าไม้ตายขั้นโหดสุด ฉันไปหยิบเอาไมค์บลูทูธที่ฉันได้ซื้อเอาไว้แล้วตะโกนเสียงดังใส่หูคนที่นอนขี้เซาอยู่บนเตียงชั้น 2 จนเธอยอมลุกขึ้นจากเตียงด้วยท่าทางงัวเงียทันที

" เร็วเข้า " ฉันบอกแพมแพมก่อนจะเดินไปแต่งตัวของตัวเองจนเสร็จเรียบร้อย

มหาวิทยาลัย

วันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มเรียนกัน คาบเช้าจะเป็นวิชากฎหมายพื้นฐานซึ่งจะเรียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์กฎหมายไทย ส่วนคาบบ่ายก็เรียนวิชากฎหมายเอกชน

พอเลิกเรียนคาบบ่ายเป็นเวลา 15.00 น. ฉันกับแพมแพมก็เดินไปใต้ตึกคณะนิติศาสตร์ซึ่งก็มีรุ่นพี่ปี 2 ปี 3 และปี 4 นั่งอยู่ เพื่อพบปะน้องๆ และก็ยังเหลืออีกส่วนหนึ่งที่กำลังตามล่าป้ายชื่อกันอยู่และก็ยังรวมถึงฉันอีกด้วยที่ยังไม่ได้ป้ายชื่อของตัวเอง

ฉันหันไปเจอรุ่นพี่ที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ แก็งค์ท่านแทพ มีรุ่นพี่ พี่ดิน พี่ปอ และก็พี่ต้น และมีรุ่นน้องส่วนหนึ่งเดินไปถามหาป้ายชื่อกัน และพวกรุ่นพี่แต่ละคนก็สั่งให้รุ่นน้องทำนั่นทำนี่จนตัวเองพอใจจึงยื่นป้ายชื่อให้

" เอ่อแก แล้วแกได้ป้ายชื่อจากใครอ่ะ " ฉันถามจากแพมแพม

" พี่ต้น ให้ง่ายมากกก ฉันเดินไปถามรุ่นพี่ตั้งหลายคน รวมถึงรุ่นพี่ของแกด้วย พอฉันเดินเข้าไปถามพี่ต้น พี่แกก็ยื่นให้ฉันง่ายๆ โดยที่เขาไม่พูดอะไรกับฉันเลย " แพมแพมบอกฉัน ท่าทีของพี่ต้นคล้ายๆ กับรุ่นพี่ แต่ทำไมรุ่นพี่ให้ป้ายชื่อฉันยากจัง เฮ้อ!

ฉันกับแพมแพมเดินเข้าไปหาแก็งค์ท่านเทพบุตรทั้ง 4 คน

" อ้าวน้องแพรว น้องแพมแพม " พี่ดินเอ่ยทักทายพวกฉันสองคนด้วยรอยยิ้มอันหล่อเหลา

" สวัสดีค่ะ " ฉันกับแพมแพมทักทายพร้อมยกมือไหว้ 🙏🏻

" อ้าวน้องแพรวยังไม่ได้ป้ายชื่ออีกเหรอ " เป็นพี่ปอที่พูดถามฉันขึ้นมา

" ใช่ค่ะ " ฉันตอบกลับพร้อมส่งยิ้มหวานไปให้

" โฮ น้องแพรวอย่าส่งยิ้มแบบนี้ให้พี่สิ ใจพี่ละลายหมด " พี่ปอพูดพร้อมกับเอามือของตัวเองยกขึ้นจับผมตัวเองอย่าเขินๆ -////-

" อยู่กับกูเองแหล่ะ " เสียงรุ่นพี่พูดขึ้นหลังจากนั่งเงียบมานาน

" เฮ้ย! ป้ายชื่อน้องอยู่กับมึงเหรอวะ " พี่ดินหันไปถามรุ่นพี่ด้วยน้ำเสียงตกใจ

" ได้ยินว่ายังไงล่ะ " พี่แบงค์ตอบไปอย่างกวนๆ

" ท่าจะยากแล้วน้องแพรว ป้ายชื่อดันไปอยู่กับท่านเทพที่ขึ้นชื่อว่าดุที่สุดในคณะแล้ว แถมๆ ดุที่สุดในมหาวิทยาลัยด้วย " พี่ดินหันมาบอกฉันและหัวเราะอย่างชอบใจ

" มึงก็ให้น้องมันไปเถอะ มึงไม่ชอบวุ่นวายอะไรกับใครมากไม่ใช่หรือไง " พี่ต้นพูดขึ้นหลังจากที่เงียบมานาน เป็นครั้งที่สองที่ฉันได้ยินเสียงพี่ต้นพูดอีกครั้งหลังจากที่ได้ยินล่าสุดที่โรงอาหารไม่กี่ประโยค

" เออใช่ ให้ๆ น้องมันไปเถอะ " พี่ปอพูดเสริมขึ้นเพื่อช่วยฉัน เพราะพี่แกก็คงจะรู้สึกสงสารฉันเพราะเห็นฉันทำหน้าจ๋อยลงแล้ว

" มานี่สิ " รุ่นพี่กวักมือเรียกฉันให้เดินไปใกล้ๆ พร้อมยังทำหน้านิ่งๆ สไตล์รุ่นพี่เหมือนเดิม และฉันก็เดินเข้าไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

" คะ "

" น้องจะทำตามที่พี่บอกทุกอย่างใช่ไหม "

รุ่นพี่ก้มลงมากระซิบข้างหูฉันเสียงเบา เพราะเขากลัวคนรอบๆจะได้ยิน พี่ๆทั้ง 3 คน และแพมแพม ก็พยายามหันคอเอียงหูมาแอบฟังกันด้วยท่าทางอยากรู้เอามากๆ เพราะสงสัยว่ารุ่นพี่จะทำอะไรกันแน่

" ดะ ได้ค่ะ " ฉันตอบรับรุ่นพี่ไปตามที่รุ่นพี่สั่งทันทีหลังจากรุ่นพี่พูดจบ

" ดี " รุ่นพี่แสยะยิ้มขึ้นมาในรอบหลายปีมั้งที่เห็นรุ่นพี่ยิ้มแบบนี้ แล้วเขาก็ยื่นป้ายชื่อมาให้ฉัน

" เฮ้ยยย ขนลุกว่ะ " เสียงพี่ดินพูดขึ้น พร้อมกับจับแขนตัวเองลูบไปมา

" กูก็ขนลุกว่ะ " พี่ปอพูดเสริมขึ้นพร้อมกับทำท่าทางเดียวกันกับพีีปอ

" ตั้งแต่กูเป็นเพื่อนกับมึงมา 3 ปี กูไม่เคยเห็นมึงยิ้มเลยสักครั้ง แต่แม่งรอบนี้พอมึงยิ้มมาทำไมมันดูน่ากลัววะ " พี่ดินพูดขึ้นอีกรอบด้วยสีหน้าที่สยิวกิ๋ว

" น้องแพรวไอ้แบงค์มันบอกให้ทำอะไรครับ " พี่ปอถามขึ้นมาอย่างสงสัย

" ใช่ๆ พี่ก็อยากรู้ " พี่ดินพูดเสริม

" ฉันก็ด้วย " รอบนี้เป็นแพมแพม

คนทั้ง 4 คน รวมรุ่นพี่เป็น 5 คนต่างมองมาที่ฉันเป็นตาเดียวกันหมด

" เอ่อ อือ " ฉันพูดพร้อมหันไปมองหน้ารุ่นพี่อย่างเลิ่กลั่ก

" รุ่นพี่ไม่ให้บอกใครค่ะ " ฉันตอบทุกคนไปตามความจริง

" โถ่ อะไรวะไอ้แบงค์ กูเริ่มจะสนุกแล้วสิ " พี่ดินพูดขึ้นแล้วหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจอีกครั้ง

" มึงจะทำอะไรวะ " ตอนนี้เป็นพี่ต้นที่หันหน้าไปถามรุ่นพี่บ้าง

" ยุ่ง! " รุ่นพี่ตอบกลับไปพร้อมหันไปมองหน้าพี่ต้น พี่ปอ และพี่ดิน ทีละคน พร้อมกับที่เขาส่งสายตาบอกเหมือนคำที่กำลังพูดไปเมื่อกี้ว่า "ยุ่ง!"