LOGIN4.1 สมุดบันทึกกิจกรรมกับการล่าลายเซ็นรุ่นพี่ 100 คน
หลังจากผ่านพ้นช่วงปรับตัวกับการเรียนอันหนักหน่วงไปได้ประมาณสองถึงสามสัปดาห์ ช่วงเวลาที่ผมตั้งหน้าตั้งตารอคอยมาตลอดก็เดินทางมาถึง ทางมหาวิทยาลัยได้จัดกิจกรรมสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมให้นิสิตชั้นปีที่ 1 ได้ละลายพฤติกรรมและสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับรุ่นพี่ต่างคณะ โดยนิสิตใหม่ทุกคนจะได้รับ "สมุดบันทึกกิจกรรมประจำตัว" เล่มเล็กๆ หนึ่งเล่ม เพื่อออกไปทำความรู้จักและขอให้รุ่นพี่ต่างคณะสั่งงาน ทำภารกิจสนุกๆ หรือแสดงความสามารถน่ารักๆ เพื่อสะสมลายเซ็นรุ่นพี่ให้ครบ 100 คน ภายในระยะเวลา 2 เดือน สำหรับเพื่อนๆ คนอื่นในเอกวิศวะ การต้องออกไปเดินขอรับลายเซ็นจากรุ่นพี่ต่างคณะอาจดูเป็นเรื่องน่าเขินอาย วุ่นวาย และเพิ่มภาระงานนอกเหนือจากการเรียนที่หนักอยู่แล้ว แต่สำหรับผม เล่มสมุดบันทึกกิจกรรมปกแข็งสีน้ำเงินเล่มนี้เปรียบเสมือน "ตั๋วทองคำ" และเป็นข้ออ้างอันชอบธรรมที่สุดที่จะเปิดโอกาสให้ผมได้เดินทางไปพบ ไปพูดคุย และไปเห็นหน้าพี่แคทที่ตึกองค์การนิสิตได้อย่างเนียนๆ โดยไม่ดูน่าเกลียดจนเกินไป 4.2 บุกตึกองค์การนิสิตและเพลง "พี่สาวครับ" เมื่อได้รับสมุดกิจกรรมมาอยู่ในมือ เย็นวันนั้นทันทีที่เลิกเรียนวิชาเขียนแบบ ผมก็ไม่รอช้า รีบสะพายกระเป๋าและแบกกล่องกีตาร์โปร่งคู่ใจ มุ่งตรงไปยังตึกสำนักงานองค์การนิสิตทันที บรรยากาศภายในตึกองค์การนิสิตยามเย็นคึกคักไปด้วยรุ่นพี่จากหลากหลายคณะที่กำลังนั่งทำงานเอกสารและเตรียมกิจกรรมมหาวิทยาลัย ผมสอดส่องสายตามองหาจนกระทั่งพบพี่แคทกำลังนั่งง่วนอยู่กับกองเอกสารสารณียกรบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ “สวัสดีครับ... พี่แคท!” ผมเอ่ยเสียงทักทายสดใสพร้อมส่งรอยยิ้มหวานไปให้ พี่แคทละสายตาจากเอกสารแล้วเงยหน้าขึ้นมาทำสีหน้าแปลกใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเอ็นดู “อ้าว... น้องจ๋าย! มาได้ยังไงเนี่ย มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?” “ก็ตั้งใจมาหาพี่แคทนั่นแหละครับ... พอดีคิดถึงพี่แคทไงครับ” ผมฉวยโอกาสหยอดคำหวานใส่ทันที “แหม! ไม่ต้องมาทำเป็นปากหวานเลยนะเรา จะมาขอลายเซ็นพี่ล่ะสิ พี่รู้ทันหรอกน่า” พี่แคทยิ้มหัวเราะอย่างรู้ทัน “ว้า! โดนจับได้ซะแล้ว... รู้ทันอีกแล้วเหรอครับเนี่ย” ผมยิ้มแห้งๆ ก่อนจะทำหน้าอ้อนสุดฤทธิ์ “งั้นพี่แคทคนสวยจ๋า เซ็นสมุดกิจกรรมให้ผมหน่อยนะครับ” “ได้สิ... แต่จะมาขอเฉยๆ ได้ยังไงกัน ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนหน่อยนะ ลองทำอะไรน่ารักๆ ให้พี่ดูหน่อยสิ” พี่แคทเท้าคางมองผมด้วยสายตาท้าทายและมีเสน่ห์ ผมไม่รอช้า หยิบกีตาร์โปร่งออกจากกล่อง ขึ้นมาตั้งสายอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มดีดคอร์ดพร้อมกับร้องเพลง “พี่สาวครับ... ตอนนี้ผมเป็นหนุ่มแล้วครับ...” ของจรัล มโนเพ็ชร ด้วยน้ำเสียงจริงใจส่งตรงไปให้พี่แคท พี่แคทและบรรดารุ่นพี่คนอื่นๆ ในตึกองค์การนิสิตต่างพากันปรบมือ หัวเราะ และส่งเสียงแซวกันยกใหญ่จนห้องทำงานคึกคัก พอร้องเพลงจบ ผมถือโอกาสมองหน้าเธอแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ ว่า “พี่แคทครับ... สวยและน่ารักขนาดนี้ มีแฟนหรือยังครับเนี่ย?” พี่แคทชะงักไปนิดนึง นิ่งอึ้งไปสักพักก่อนจะตอบกลั้วหัวเราะออกมาว่า “พี่ยังไม่มีแฟนจ้ะ” “โห... ไม่น่าเชื่อเลยครับ! คนสวย น่ารัก และใจดีขนาดนี้ การไม่มีแฟนนี่สิครับที่แปลกมากๆ!” ผมทำสีหน้าตกใจจริงจัง “แหม! พูดจาแบบนี้ จะมาจีบพี่หรือไงคะ?” พี่แคทเอ่ยแซวตรงๆ พร้อมรอยยิ้มยั่วเย้า “เปล่าๆ ครับ ก็แค่อยากรู้ รู้สึกสงสัยเลยถามดูเฉยๆ ครับ” ผมรีบตอบแก้เขินจนหูแดง 4.3 ข่าวลวงเรื่องแฟนกรุงเทพฯ และแผนเนียนกินข้าว ทว่าหลังจากวันนั้นได้ไม่นาน เพื่อนสนิทในกลุ่มวิศวะของผมคนหนึ่งกลับปล่อยข่าวลือมาขัดขาว่า “แกอย่าหวังสูงเลยว่ะจ๋าย พี่แคทเขามีแฟนเป็นเด็กกรุงเทพฯ คบกันมานานแล้วนะเว้ย!” ข่าวลือนี้ทำเอาหัวใจของผมวูบตกไปอยู่ที่ตาตุ่มและเซ็งไปครึ่งค่อนวัน แต่ด้วยสัญชาตญาณและการวิเคราะห์แบบเด็กวิศวกร ผมจึงเริ่มสืบหาความจริงอย่างละเอียด จนกระทั่งได้ความจริงสุดพีคว่า ไอ้เพื่อนสนิทตัวดีคนนั้นมันก็แอบชอบพี่แคทเหมือนกัน และตั้งใจปล่อยข่าวลือเรื่องแฟนกรุงเทพฯ ขึ้นมาเพื่อตัดกำลังคู่แข่งและต้มผมให้ถอยห่าง! เมื่อได้รู้ความจริงว่าพี่แคท "โสดสนิท" ความฮึกเหิมและคึกคักของผมก็กลับมาเต็มร้อยอีกครั้ง นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมก็ใช้ความเนียนแวะเวียนไปหาพี่แคทที่สำนักงานองค์การนิสิตเป็นประจำทุกเย็นหลังเลิกเรียน ซื้อขนม นม หิ้วน้ำหวาน และของอร่อยๆ ไปฝากเธอเสมอ วันไหนที่บังเอิญเจอพี่แคทเดินอยู่ที่โรงอาหาร ผมก็จะเนียนเดินเข้าไปขอร่วมโต๊ะนั่งกินข้าวด้วยอย่างหน้าทน จนในที่สุด ด้วยความช่วยเหลือและแนะนำของพี่แคท ผมก็สามารถสะสมลายเซ็นรุ่นพี่ต่างคณะครบ 100 คนได้อย่างรวดเร็วก่อนใครเพื่อน ความสัมพันธ์และความสนิทสนมระหว่างผมกับพี่แคทเริ่มถักทอแน่นแฟ้นขึ้นตามลำดับ ทว่าในช่วงเวลานั้นเอง มหาวิทยาลัยกำลังจะจัดงานประกวดร้องเพลงครั้งใหญ่ขึ้น ซึ่งถือเป็นเวทีสำคัญที่ผมตั้งใจจะใช้ความสามารถทางด้านดนตรี เพื่อพิสูจน์ความจริงใจให้พี่แคทได้เห็นอย่างชัดเจนอีกครั้ง25.1 การเดินทางของกาลเวลา และบทเรียนอันทรงคุณค่า กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็วและงดงาม ราวกับสายน้ำที่ไม่เคยไหลย้อนกลับ จากวันแรกที่ผม—เด็กหนุ่มผู้หอบเอาความฝันและเกียร์วิศวกรรมตัวเก่าๆ เข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย—ได้พบกับพี่แคท รุ่นพี่สาวสวยคณะบัญชีผู้มีรอยยิ้มอันอบอุ่นและระเบียบวินัยที่เพียบพร้อม ตลอดเส้นทางหลายปีที่ผ่านมา พวกเราได้ผ่านพ้นทุกบททดสอบของชีวิต ร่วมสุข ร่วมทุกข์ ลุยผ่านหยาดเหงื่อ คราบน้ำตา ความตึงเครียดในงานก่อสร้าง การเคี่ยวกรำงบประมาณบัญชีอันซับซ้อน รวมไปถึงการฟันฝ่าความท้าทายในการเริ่มต้นสร้าง บริษัท เจซี คอนสตรัคชั่น แอนด์ ดีไซน์ จำกัด จนเติบโตกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่มั่นคงและโชติช่วง ทุกประสบการณ์และทุกอุปสรรคที่หล่อหลอมเข้ามา ไม่ได้เพียงแต่สร้างความสำเร็จในทางโลกให้กับเราเท่านั้น แต่มันได้เกลาหัวใจของผมให้กลายเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็ง รอบคอบ และรู้จักความหมายที่แท้จริงของคำว่า "ครอบครัว" ชีวิตไม่ใช่เรื่องของความเพียบพร้อมตั้งแต่จุดเริ่มต้น แต่คือเรื่องของการมี "คนที่ใช่" คอยจับมือเดินเคียงข้างกัน เรียนรู้ที่จะแก้ไขข้อผิดพลาด เคารพในความแตกต่างของกันและกัน
24.1 ชีวิตประจำวันของพ่อแม่มือใหม่ และเสียงหัวเราะในบ้านหลังใหม่ นับตั้งแต่ "น้องชาร์ม" เดินทางกลับมาเติบโตที่บ้านเดี่ยวหลังใหม่ย่านราชพฤกษ์ รูปแบบชีวิตของผมและพี่แคทก็เปลี่ยนผ่านเข้าสู่บทบาทพ่อแม่มือใหม่อย่างเต็มตัว บ้านที่เคยเงียบสงบกลับอบอวลไปด้วยเสียงร้องอ้อแอ้ กลิ่นแป้งเด็กอันหอมละมุน และข้าวของเครื่องใช้ของเด็กอ่อนที่จัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบตามมุมต่างๆ แม้งานบริหารบริษัท เจซี คอนสตรัคชั่น แอนด์ ดีไซน์ จำกัด จะเริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว แต่ผมก็นำเอาวิชาการบริหารเวลามาปรับใช้กับชีวิตครอบครัวอย่างจริงจัง ผมจัดตารางงานคุมไซท์ก่อสร้างให้เสร็จสิ้นในตอนกลางวัน เพื่อให้สามารถกลับถึงบ้านก่อนห้าโมงเย็นทุกวัน ผมรับหน้าที่ช่วยพี่แคทอาบน้ำให้น้องชาร์ม ชงนม ป้อนนม ตบหลังให้ลูกเรอ และรับหน้าที่ตื่นขึ้นมาเปลี่ยนผ้าอ้อมกับกล่อมลูกนอนในรอบดึก เพื่อให้พี่แคทได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ พี่แคทเองก็น่ารักและงดงามในบทบาทคนเป็นแม่อย่างที่สุด แม้ช่วงแรกจะมีความอ่อนล้าจากการเลี้ยงลูกและการให้นม แต่รอยยิ้มอบอุ่นและสายตาเปี่ยมด้วยความรักที่เธอส่งให้ลูกเสมอ ก็เป็นภาพที่ทำให้หัวใจของผมพองโตและซาบซึ้งใจทุกครั้งท
23.1 สัญญาณเตือนกลางดึก และความตื่นเต้นของว่าที่พ่อแม่ ในคืนวันศุกร์อันเงียบสงบย่านราชพฤกษ์ ลมปลายฤดูฝนพัดเอาความเย็นสบายเข้ามาทางระเบียงห้องนอนใหญ่ ขณะที่นาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีสองครึ่ง เสียงถอนหายใจและอาการเจ็บท้องสั้นๆ ของพี่แคทก็ทำให้ผมที่นอนหลับแบบตื่นตัวอยู่ตลอดเวลาสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที "จ๋าย... จ๋ายจ้ะ..." พี่แคทเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเบาๆ มือของเธอกุมท้องที่นูนใหญ่ในวัยครรภ์เข้าสู่อาทิตย์ที่สามสิบเก้าไว้แน่น ใบหน้าเนียนหวานเริ่มมีหยดเหงื่อซึมตามผาก ผมรีบเปิดไฟหัวเตียง ขยับเข้าไปประคองเธอไว้ด้วยความห่วงใย "พี่แคท! เป็นยังไงบ้างครับ? เจ็บท้องเหรอครับ?" "พี่... พี่รู้สึกปวดเกร็งที่ท้องล่างจ้ะ แล้วก็... เหมือนมีน้ำเดินออกมาด้วย" พี่แคทตอบพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ ตามเทคนิคการหายใจที่คุณหมอเคยสอน หัวใจของผมเต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้นและกังวลผสมผสานกันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นี่คือช่วงเวลาที่เราสองคนรอคอยและเตรียมพร้อมกันมาตลอดเก้าเดือน! ในฐานะผู้จัดการโครงการก่อสร้างและสามีที่ผ่านการซ้อมแผนรับมือมาอย่างดี ผมตั้งสติและสวมหมวก "ผู้นำครอบครัว" ทันที ผมรีบลงจากเตียง สวมเสื้อแจ็กเก
22.1 จุดประกายแห่งการเปลี่ยนแปลง และความทะเยอทะยานเพื่อครอบครัว การย้ายเข้ามาใช้ชีวิตในบ้านเดี่ยวหลังใหม่ย่านราชพฤกษ์ พร้อมกับการนับถอยหลังสู่การลืมตาดูโลกของลูกน้อย ทำให้ความคิดและมุมมองชีวิตของผมในฐานะ "หัวหน้าครอบครัว" ตกผลึกและแปรเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล แม้การทำงานในตำแหน่งผู้จัดการโครงการ (Project Manager) ของบริษัทเอกชนเดิมจะมอบรายได้ที่มั่นคงและสวัสดิการที่ดี แต่ความจริงข้อหนึ่งที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้คือ ตารางงานคุมไซท์ที่เข้มงวดและการต้องเดินทางตลอดเวลา กำลังจะกลายเป็นอุปสรรคใหญ่ในการให้เวลากับลูกและพี่แคทในอนาคต ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น สมองและหัวใจสายวิศวกรรมของผมเริ่มมองเห็นศักยภาพทางการตลาด ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ผมสะสมทั้งประสบการณ์คุมงานก่อสร้างขนาดใหญ่ ความเชี่ยวชาญด้านกฎหมายอาคาร สายสัมพันธ์อันดีกับซัพพลายเออร์วัสดุก่อสร้าง และเน็ตเวิร์กผู้รับเหมาฝีมือดีไว้มากมาย ประกอบกับผมได้เพียรพยายามสอบจนได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพบาดาลและวิศวกรระดับ "สามัญวิศวกร" (สย.) มาครอบครองได้สำเร็จ ในคืนวันอาทิตย์อันสงบเงียบ ขณะที่พี่แคทกำลังนั่งอ่านหนังสือคู่มือการเลี้ยงทารกอยู่บนโซฟาในห้อง
21.1 สัญญาณแห่งการเปลี่ยนแปลง และการเตรียมพร้อมของพ่อแม่มือใหม่ ภายหลังจากข่าวดีเรื่องการตั้งครรภ์ได้รับคำยืนยันอย่างเป็นทางการจากแพทย์ บรรยากาศภายในห้องคอนโดมิเนียมย่านอ่อนนุชก็อบอวลไปด้วยความสุขและความตื่นเต้นที่แทบจะเก็บไว้ไม่มิด หน้าท้องของพี่แคทที่เคยเรียบเนียนเริ่มค่อยๆ นูนป่องขึ้นทีละนิดตามอายุครรภ์ที่เพิ่มขึ้นจากสองเดือนเข้าสู่เดือนที่สี่และเดือนที่ห้า ทุกการเปลี่ยนแปลงของร่างกายเธอคือความอัศจรรย์ที่ทำให้ผมรู้สึกทึ่งและตื้นตันใจในทุกๆ วัน ในฐานะว่าที่พ่อมือใหม่ ผมเริ่มปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตัวเองอย่างสิ้นเชิง ผมใช้เวลาว่างหลังเลิกงานและวันหยุดเสาร์อาทิตย์ไปกับการศึกษาตำราการเลี้ยงลูก การดูแลหญิงตั้งครรภ์ และการโภชนาการสำหรับแม่และเด็ก ผมกลายเป็นคนที่ละเอียดอ่อนขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คอยจดบันทึกตารางการพบแพทย์ ตารางการทานยาบำรุงครรภ์ ค่าน้ำหนัก และความดันโลหิตของพี่แคทไว้อย่างเป็นระเบียบในสมุดบันทึกเล่มโปรด ขณะเดียวกัน พี่แคทเองก็น่ารักและเอ็นดูเป็นพิเศษ เธอเริ่มมีอาการแพ้ท้องอยากทานอาหารแปลกๆ ในยามดึก บางคืนตอนสี่ทุ่มเธอเอ่ยปากอยากทานมะม่วงน้ำปลาหวานหรือขนมไทยโบราณ ผม
20.1 ก้าวสำคัญในสายวิศวกรรม และความสำเร็จที่แลกด้วยความเพียร เวลาล่วงเลยผ่านไปอีกหนึ่งปีเต็ม ชีวิตคู่ในคอนโดมิเนียมย่านอ่อนนุชเต็มไปด้วยความลงตัวและการเติบโตอย่างมั่นคง ทั้งในมิติของความสัมพันธ์และการก้าวหน้าในหน้าที่การงานของพวกเราทั้งสองคน สำหรับผม ผลงานจากการบริหารจัดการไซท์งานก่อสร้างที่ผ่านมาด้วยความซื่อสัตย์ ความละเอียดรอบคอบ และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้บริษัทตัดสินใจเลื่อนตำแหน่งให้ผมขึ้นเป็น "ผู้จัดการโครงการ" (Project Manager) เต็มตัว ซึ่งถือเป็นก้าวใหญ่และเป็นความสำเร็จอันงดงามของหนุ่มวิศวกรในวัยเพียงยี่สิบเจ็ดปี ผมได้รับความไว้วางใจให้ดูแลโครงการอาคารสำนักงานประหยัดพลังงานแห่งใหม่ใจกลางย่านสาทร ซึ่งเป็นโครงการระดับร้อยล้านบาท ขณะเดียวกัน พี่แคทเองก็สร้างผลงานเด่นในสายงานบัญชีและการเงินอย่างต่อเนื่อง เธอได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าทีมดูแลการตรวจสอบบัญชีของลูกค้ารายใหญ่ระดับประเทศ ความรู้ ความเป็นระเบียบ และความเฉียบแหลมในการวิเคราะห์ตัวเลขของเธอ ทำให้เธอได้รับคำชมเชยจากฝ่ายบริหารและลูกค้ารอบด้านอยู่เสมอ ในเย็นวันศุกร์แห่งความสำเร็จ พวกเราพากันไปดิ







