Accueil / วัยรุ่น / รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู / ตอนที่ 5 ลีดนี้...เพื่อพี่คนเดียว~

Partager

ตอนที่ 5 ลีดนี้...เพื่อพี่คนเดียว~

last update Date de publication: 2025-10-21 21:05:30

หลังจากผ่านไปสองสัปดาห์ในรั้วมหา’ ลัย—ช่วงหัวค่ำวันหนึ่ง บรรยากาศในบ้านก็เงียบสงบ แสงไฟสีวอร์มไลท์ส่องออกมาจากโคมไฟหัวเตียงในห้องแต่ละห้องอย่างอบอุ่น

เมษาในชุดนอนเสื้อยืดลายแมวน้อยกับกางเกงขาสั้นสีชมพูพาสเทล ผมยาวถูกรวบขึ้นเป็นมวยเล็ก ๆ หนึ่งข้าง เธอยืนลังเลอยู่หน้าห้องพี่คีตะ มือหนึ่งถือหนังสือฟิสิกส์ อีกมือเคาะประตูเบา ๆ

ก็อก ๆ ๆ

ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าเดินมาเปิดประตู แล้วใบหน้าหล่อเข้มของคีตะในชุดเสื้อยืดคอกลมกับกางเกงผ้าลำลองก็มาปรากฏตรงหน้า

“หืม? มีอะไรรึ?”

“หนู...ขอโทษที่รบกวนค่ะ แต่คือว่า...”

เมษายกหนังสือขึ้นบังหน้า ทำตาใสแป๋วมองเขา

“วิชาฟิสิกส์มันยากจังเลย หนูไม่เข้าใจเลยค่ะ โดยเฉพาะเรื่องเวกเตอร์กับแรงลัพธ์ พี่คีตะช่วยสอนหนูหน่อยได้มั้ยคะ?”

คีตะนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดประตูออกกว้างขึ้นแล้วพูดเรียบ ๆ

“เข้ามาสิ”

เมษายิ้มหวาน รีบเดินตัวปลิวเข้าไปนั่งขัดสมาธิบนพรมข้างเตียง เปิดหนังสือออกพาดบนโต๊ะญี่ปุ่นเตี้ย ๆ ที่วางโน้ตบุ๊กไว้

คีตะนั่งลงฝั่งตรงข้าม หยิบดินสอขึ้นมาแล้วเขียนสมการลงบนสมุดอย่างคล่องแคล่ว

“เนื้อหานี้ไม่ได้ยาก ถ้าเข้าใจภาพรวม ฉันจะอธิบายให้ฟังง่าย ๆ ...”

เมษาทำหน้าเหรอหรา ประกอบเสียง

“อือ...หืม...เหรอคะ?” ไปเรื่อย แต่ในใจนั้นยิ้มเจ้าเล่ห์นิด ๆ

‘เนื้อหาก็เข้าใจอยู่แหล่ะ...แต่ถ้าไม่แกล้งโง่ ก็อดใกล้ชิดสิ~’

คีตะยื่นกระดาษพร้อมโจทย์ให้เธอหนึ่งแผ่น

“ลองทำข้อนี้ดูสิ”

“เอ๋...ทำคนเดียวเลยเหรอคะ?” เมษาเบะปากนิด ๆ แล้วเอียงตัวเข้าหาเขา

“พี่คีตะไกด์ให้หนูหน่อยนะคะ~?” น้ำเสียงอ้อน ๆ มาเต็ม

คีตะนิ่งมองหน้าเธอ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ แล้วโน้มตัวลงมาเขียนอธิบายช้า ๆ มือเขาเกือบจะสัมผัสหลังมือเธอในจังหวะที่เขาเลื่อนกระดาษเข้ามาใกล้กว่าเดิม...

เมษาแกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะเฉียดแก้มของคีตะ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูดอกไม้และสบู่กลิ่นน้ำนมจากตัวเธอลอยแตะจมูกเขาอย่างแผ่วเบา กลิ่นนั้นหอมสะอาด สดชื่น และอบอุ่นราวกับกลิ่นของฤดูใบไม้ผลิที่เพิ่งเริ่มต้น

คีตะชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าหล่อเหลานิ่งเฉยเช่นเคย...แต่แววตากลับไหววูบเล็กน้อย

เมษาเงยหน้าสบตาเขา ตาใสแป๋วอย่างตั้งใจ

“สอนต่อสิคะ~” เสียงหวานปนซุกซนดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับรอยยิ้มขี้เล่น

คีตะกระแอมเบา ๆ แล้วหลบสายตาเธอนิดหนึ่ง ก่อนตอบเสียงเรียบ

“อะ...อืม...”

จากนั้นจึงก้มหน้าก้มตาอธิบายบทเรียนต่อ แต่หูของเขากลับขึ้นสีแดงจาง ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ แม้ใบหน้าจะนิ่งขรึมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หัวใจของเขากลับเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

บรรยากาศในห้องอบอวลไปด้วยแสงไฟนวลอุ่น กลิ่นสะอาดหอมหวาน และเสียงหัวใจที่ไม่ยอมสงบ...

คีตะยังคงอธิบายอย่างเงียบ ๆ มือข้างหนึ่งจดสูตรลงบนกระดาษ ขณะที่เมษานั่งเท้าคางมองเขายิ้ม ๆ ไม่พูดอะไร

ในใจของเธอกลับร้องดังลั่น…

‘สิ่งที่ยากกว่าวิชาฟิสิกส์...ก็คือการเอาชนะใจพี่คีตะนี่แหละค่ะ’

หลังจากอธิบายจบไปสองบท คีตะก็ยื่นแบบฝึกหัดให้เมษาลองทำดู

“ลองทำข้อนี้ดู”

เขาพูดพลางชี้ที่โจทย์ข้อหนึ่ง

เมษารับสมุดมาอย่างว่าง่าย...แต่ภายในใจกลับตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนสอบไฟนอล

‘ข้อนี้...ฉันรู้วิธีทำอยู่แล้วล่ะ! แต่ต้องทำเหมือนไม่รู้สิ ไม่งั้นโป๊ะแน่เลย’

สาวน้อยทำหน้าเหมือนกำลังคิดหนักก่อนจะค่อย ๆ จดตัวเลขและสูตรลงไป...อย่างช่ำชอง

คีตะนั่งมองอยู่เงียบ ๆ จนเมษาทำเสร็จแล้วเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวาน

“เรียบร้อยค่า~”

แต่แทนที่เขาจะชม เขากลับพูดเสียงเรียบ ดวงตาคมหรี่ลงน้อย ๆ อย่างจับผิด

“ข้อนั้น...ฉันยังไม่ได้สอนนี่”

เมษาสะดุ้งเฮือก

“เอ๊ะ!? เอ่อ...ตะ...ตะกี้หนูเดาเอาค่ะ! ฮะ ๆ ๆ ๆ”

เธอหัวเราะแห้ง ๆ พลางหลบตาอย่างลุกลี้ลุกลน

“แหะ ๆๆๆ หนู...หนูว่า คืนนี้สมองเริ่มเบลอแล้วล่ะค่ะ เดี๋ยวไว้วันหลัง...ค่อยมาให้พี่สอนใหม่เนอะ!”

พูดจบ สาวน้อยก็รีบเก็บสมุดอย่างลนลาน พร้อมยิ้มแห้งให้เขา

“ฝันดีนะคะ พี่คีตะ~”

แล้วก็พรวดพราดลุกหนีออกจากห้องไปแบบไม่รอคำตอบ

คีตะนั่งมองตามแผ่นหลังเล็ก ๆ ที่หายออกจากประตูไป ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ ...แล้วส่ายหน้าน้อย ๆ

“เด็กบ๊องเอ๊ย...”

ริมฝีปากของเขาเผลอยกยิ้มขึ้นอย่างเอ็นดูโดยไม่รู้ตัว

สองสัปดาห์ต่อมา – ณ ลานหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์

เสียงรองเท้าผ้าใบกระทบพื้นดังกึก ๆ พร้อมกับแผ่นกระดาษในมือของภูผาที่วิ่งตรงไปหาเพื่อนรัก ขณะยืนคุยกับรุ่นพี่หน้าคณะ

“คีตะ! ตารางแข่งมาแล้วเว้ย!”

คีตะหันไปมองเพื่อนที่ยื่นแผ่นตารางมาให้ พร้อมหอบเบา ๆ จากการวิ่ง

“เร็วดีนี่ รอบนี้จัดเร็วกว่าปีที่แล้วอีก”

“ใช่ ปีนี้แข่งรวม 4 มหา’ ลัยใหญ่เลย R.C.U เจอของแข็งทั้งนั้น” ภูผาพูดอย่างตื่นเต้น ขณะยื่นตารางแข่งขันกีฬาบาสระดับอุดมศึกษาให้ดู

ตารางแน่นขนัดไปด้วยชื่อคู่แข่งมหาลัยดัง ๆ ทั้ง SUT, MU-Tech, และ MEC

“รอบแรกแข่งกับ SUT ที่สนามใหญ่ของเราด้วยนะ”

คีตะพยักหน้า สีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาเข้มขึ้น แม้เขาและภูผาจะอยู่ปี 4 แล้ว แต่ทั้งคู่ยังมีสถานะเป็นนักกีฬาตัวจริงของมหาวิทยาลัย R.C.U และเป็นตัวหลักที่โค้ชยังไว้ใจ

“รอบนี้ถ้าเข้ารอบได้...เจอ MEC ในรอบรองฯ แน่นอน” ภูผาวางมือลงบนไหล่คีตะ

“ถ้ามึงยังเล่นเก่งหมือนเดิม ก็ไม่ต้องห่วงเลยเพื่อน”

คีตะไม่ได้ตอบอะไรมากนัก นอกจากรับกระดาษมาเก็บใส่กระเป๋า

“เย็นนี้ไปซ้อมมั้ย? เห็นโค้ชเรียกรวมพล”

“แน่นอนดิ! แล้วมึงอย่าลืม...” ภูผายิ้มกรุ้มกริ่ม

“...บอกให้น้องเมษามาเชียร์ด้วยนะ”

คิ้วเข้มกระตุกเล็กน้อย

“เธอคงไม่อยากวุ่นวายหรอก”

“หื้ม~แน่ใจเหรอ?” ภูผาหัวเราะหึ ๆ

“แต่มึงก็ต้องบอกน้องเขาปะ? ไป-กลับด้วยกันทุกวันนี่”

ภูผายักคิ้วกวน ๆ คีตะนิ่งไปครู่หนึ่ง

“ไว้กูค่อยบอกที่บ้านก็ได้”

🌸🌸🌸

สนามฝึกซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ — ตอนบ่าย

ดูเหมือนคีตะไม่จำเป็นต้องบอกเมษา เพราะเธอรู้ข่าวจากพริ้มตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว และตอนนี้เธอกำลังอยู่ระหว่างการคัดตัวเชียร์ลีดเดอร์ให้กับทีมบาสเก็ตบอลของมหา’ลัย

แดดอ่อน ๆ ยามบ่ายกระทบผิวเนียนใสของเมษา ที่ยืนยืดเส้นยืดสายอยู่ริมสนามหญ้า

เธอสวมเสื้อยืดสีขาวเข้ารูปเล็กน้อย กางเกงขาสั้นพับขา รองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาด ผมยาวสลวยถูกรวบเป็นหางม้าสูง เพิ่มความสดใสและทะมัดทะแมงแบบเด็กกิจกรรม

ผิวขาวอมชมพูของเธอตัดกับแดดบาง ๆ ดูสุขภาพดี รอยยิ้มสดใสราวแสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลิ

“แก เอาจริงเหรอวะ?”

เสียงของพริ้มดังขึ้นจากด้านหลัง ขณะขมวดคิ้วมองเพื่อนสาวที่กำลังยืดแขนยืดขาอย่างคล่องแคล่ว

“เอาจริงดิ! เพื่อพี่คีตะ!!”

เมษาตอบอย่างมั่นใจ ใบหน้าสวยฉายแววมุ่งมั่นเกินเบอร์เด็กปีหนึ่งทั่วไป

ขณะเดียวกันนั้นเอง รุ่นพี่เชียร์ลีดเดอร์สองคนที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลก็กระซิบกันเบา ๆ

“ใช่คนนั้นปะ ที่มีข่าวว่าเป็นเด็กคีตะอะ?”

อีกคนหรี่ตามอง ก่อนจะเดินตรงเข้ามา พร้อมถามเสียงนิ่งแต่แฝงความสงสัย

“เธอ...เป็นแฟนคีตะเหรอ?”

เมษาชะงักไปชั่วครู่ ใบหน้าร้อนวูบขึ้นทันที ก่อนจะ “กรี๊ด~!!!” เบา ๆ กับตัวเอง แล้วรีบปฏิเสธแบบหน้าแดงจัด

“มะ ไม่ใช่ค่ะ! ไม่ใช่เลยค่ะ!”

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นจากรุ่นพี่ทั้งสองเมื่อเห็นท่าทางปฏิเสธแบบลนลานของเมษา ใบหน้าขาวอมชมพูของเธอแดงระเรื่อ แต่กลับยิ่งทำให้ดูน่าเอ็นดูจนละสายตาไม่ได้

แม้จะมีข่าวลือว่าเธอซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของคีตะไป-กลับทุกวัน แต่พอได้เห็นรอยยิ้มสดใสกับดวงตาวิบวับคู่นั้นตรงหน้า—ก็ไม่มีใครใส่ใจข่าวลืออีกต่อไป

“ยิ้มแบบนี้ คนดูทั้งสนามต้องหลงแน่ ๆ เลยว่ะ”

รุ่นพี่คนหนึ่งกระซิบกับอีกคน ซึ่งเธอก็พยักหน้าเห็นด้วยทันที

“เอาล่ะ น้อง ๆ ที่พร้อมคัดตัว เชิญทางนี้เลยค่ะ!”

เสียงเรียกของพี่เชอรี่—หัวหน้าทีมเชียร์ลีดเดอร์แห่งมหา’ ลัย R.C.U. ดังขึ้น พร้อมรอยยิ้มมั่นใจในชุดเทรนนิ่งสุดเฟียส

เมื่อพี่เชอรี่เห็นน้อง ๆ มาเยอะเลยหันไปกระซิบกับพิม เพื่อนสนิทที่ยืนอยู่เคียงข้าง

“แก… สังเกตมั้ย ปีนี้เด็กมาคัดตัวเยอะผิดปกตินะ”

พิมหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบ

“แก...ลืมไปแล้วเหรอว่านี่มันปีสุดท้ายของคีตะน่ะ? สาว ๆ ทั้งมหา’ ลัยเขาพร้อมใจมาลงสมัครเพื่อจะได้อยู่ใกล้นายวิศวะมาดขรึมขวัญใจสาว ๆ ทั้งคณะไง~”

“โห...แรงบันดาลใจเพื่อชาติจริง ๆ”

พี่รี่ส่ายหน้าเบา ๆ แต่ก็อดอมยิ้มไม่ได้

“เอาล่ะ เริ่มกันเถอะ”

พี่เชอรี่ก้าวไปยืนตรงกลางสนาม เธอวางคลิปบอร์ดลง พลางส่งยิ้มให้กับน้อง ๆ ที่มาคัดตัว

“สวัสดีน้อง ๆ ที่ตั้งใจมาคัดเชียร์ลีดเดอร์วันนี้นะจ๊ะ ก่อนอื่นเลย พี่ขอแจ้งกติกาให้ทุกคนเข้าใจตรงกันก่อนเลย—เพราะลีดของ R.C.U. ไม่ใช่แค่ยืนถือปอมปอม เขย่า ๆ แล้วจบนะคะ”

เธอเดินช้า ๆ ไปหน้ากลุ่มผู้สมัคร ดวงตาเปล่งประกายแบบรุ่นพี่ตัวแม่

“ที่นี่เราคัดด้วยระบบเต้นโคฟเวอร์สไตล์เกาหลี”

“ใช่ค่ะ! ไม่ต้องแปลกใจ เพราะทีมลีดของมหา’ ลัยเราต้องขึ้นแสดงในงานอีเวนต์ระดับใหญ่ บางแมตช์มีทั้งถ่ายทอดสดและลงเพจมหา’ ลัย เพราะฉะนั้น...ลีดของ R.C.U. ต้องพร้อมทั้งความสดใส และความแม่นยำ!”

เด็กสาวหลายคนเริ่มฮือฮา—บางคนที่เป็นแฟนคลับวง K-pop ตาเป็นประกายทันที

พี่เชอรี่กระชับหูฟัง พร้อมยิ้มเจ้าเสน่ห์แล้วอธิบายต่อ

“กติกาการคัดคือแบบนี้ค่ะ พี่จะเปิดเพลงเกาหลีหนึ่งเพลงที่เรากำหนดไว้ แล้วพี่จะเป็นคนเต้นนำแบบเรียลไทม์ให้ทุกคนดู ใครสามารถ ‘เต้นตามได้จนจบเพลง’ และหลุดจังหวะไม่เกิน 3 ครั้ง จะถือว่า ‘ผ่านรอบแรก’ นะคะ”

เสียงตบมือเบา ๆ ดังขึ้นจากรุ่นพี่คนอื่นที่ยืนข้างสนาม

“หลังจากนั้นจะมีรอบสัมภาษณ์และคัดตัวจริงอีกที ถ้าพร้อมแล้ว… เตรียมใจ เตรียมขาให้พร้อมค่ะ! อีกห้านาทีเราจะเริ่มรันเพลงจริง!”

พี่เชอรี่ปิดท้ายด้วยการดีดนิ้ว พร้อมรอยยิ้มของ “เจ๊เชอร์” ตัวแม่แห่งแดนซ์สายบาส R.C.U.

ด้านเมษาที่ได้ยินกติกาก็ยิ้มมั่นใจ

‘หนูเต้นโคฟเวอร์อยู่หน้ากระจกห้องนอนทุกวัน เพื่อพี่คีตะ หนูพร้อมลุย!’

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 47 ตอนพิเศษ: เมียท้อง!! แต่สามีเห่อหนักจนน่าจับตี

    สัปดาห์ที่ 6 ของการตั้งครรภ์เมษายังไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นแค่ช่วงนี้…ข้าวมันไก่ที่เคยกินแล้วฟินตอนดึก กลับกลายเป็นศัตรูของชีวิต ข้าวต้มปลาเจ้าประจำที่เคยคลั่งไคล้ ตอนนี้แค่ได้กลิ่นก็แทบอ้วกแต่สิ่งที่เธอรู้แน่ ๆ คือ…เธอกำลังจะมีลูก และ “คุณพ่อเด็ก” ก็คือสามีสุดหล่อผู้คลั่งรักที่เพิ่งรู้ข่าวนี้ไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว18.47 น.เสียงประตูคอนโดดัง “แกร๊ก”“เมียครับ!!! ลูกพี่กินอะไรได้บ้าง!! พี่ซื้อของมาเป็นสิบถุง!!!”คีตะ โชติธาดาคนเดิม เพิ่มเติมคือระดับความเห่อเกินหนึ่งพันเปอร์เซ็นต์ในมือเขาถือทั้งซุปปลาแบบออร์แกนิก ขิงแก่สดจากเชียงราย น้ำมะพร้าวไม่แช่เย็น ผ้าคลุมไหล่สำหรับหญิงตั้งครรภ์และ…หนังสือชื่อ ‘เข้าใจเมียท้องใน 60 นาที’ ที่เปิดอ่านค้างไว้ตรงหน้าแรก“พี่คีตะคะ…” เมษาถอนใจเฮือก“แค่หนูบอกว่าอาเจียนตอนเช้า พี่ก็ไปเหมาโซเชียลเหรอคะ?”“ก็…ก็พี่กลัวเมียเหนื่อยไงคะ แล้วก็ลูกพี่…ก็แสบตั้งแต่ยังไม่ออกมา!”คีตะวางของลง ก่อนจะพุ่งมาทรุดตัวนั่งข้างเธอบนโซฟา เอามือทาบท้องเธอเบา ๆ ทั้งที่ตอนนี้ยังไม่เห็นพุงแม้แต่นิด“อยากให้พี่ทำอะไรมั้ยครับ? อยากกินอะไรเป็นพิเศษ? น้ำแข็งจากขั้วโลก? ท

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 46 ตอนพิเศษ: 3 ปีต่อมา...เมียยังน่ารักไม่เปลี่ยน

    3 ปีต่อมา…แม้กรุงเทพฯ ยังจมอยู่ในวังวนเดิม ๆ ของการจราจรที่เหมือนภาพซ้ำทุกเช้าเย็น แต่ชีวิตของคีตะเปลี่ยนไปไกลราวฟ้ากับเหวจากเมื่อสามปีก่อนจากอดีตหนุ่มวิศวกรรมเครื่องกลที่ชีวิตผูกติดกับเครื่องจักร น้ำมันเครื่อง และซอฟต์แวร์ควบคุมอัตโนมัติวันนี้เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำในห้องประชุมกระจกชั้นบนสุดของสำนักงานใหญ่ อาริกาโตะ กรุ๊ป—บริษัทเทคโนโลยีระดับอินเตอร์ที่กำลังเติบโตเร็วเหมือนติดจรวดในมือของเขามีทั้งดีลระดับพันล้าน หุ้นใหญ่ในมือ และแผนระดมทุนรอบใหม่ที่เหล่านักลงทุนต่างเฝ้ารอแต่ในสมองของเขา...มีเพียงคำถามเดียวที่วนซ้ำอยู่ทุกวัน‘เมียกูกินข้าวยังวะ’ไม่ว่าในแต่ละวันจะมีตารางงานแน่นขนาดไหน ต่อให้เลขาฯ ต้องคุกเข่ากราบขอให้เลื่อนนัดด่วนกับนักลงทุนต่างชาติคีตะก็จะส่ายหน้า...แล้วพูดเสียงนิ่งว่า“ผมห้ามมีนัดหลังหกโมงเย็นเด็ดขาด”‘สิ่งศักดิ์สิทธิ์’ ประจำตัวผู้บริหารใหญ่นี้คือกฎเหล็กข้อเดียวที่ใครก็ห้ามล้ำเส้นเพราะนั่นคือเวลาที่เขาจะรีบกลับคอนโดหรูย่านสุขุมวิท...กลับไปหาเมียที่ทั้งน่ารัก แสบ และเป็นแม่บ้านที่เขาหลงรักยิ่งกว่ากำไรรายไตรมาสวันนี้ก็เช่นกัน...เสียง ‘ติ๊ด’ จากปร

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 45 ตอนพิเศษ: ของขวัญชิ้นพิเศษจากพี่คีตะ

    เสียงแสงแดดกลางฤดูหนาวทาบทอผ่านสนามหญ้ากว้างของมหาวิทยาลัย R.C.U. กลิ่นดอกไม้ปนกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ ท่ามกลางเสียงชัตเตอร์มือถือที่ดังระรัวจากบรรดาเพื่อน ญาติ พี่น้องที่แห่มาร่วมแสดงความยินดีในวันสำเร็จการศึกษาเมษาในชุดครุยปักตราประจำคณะเดินออกจากหอประชุม พร้อมรอยยิ้มสดใสทันทีที่เห็นคนสำคัญ“คุณแม่! คุณพ่อ!”เธอวิ่งเข้าไปกอดคุณแม่ปาริฉัตรแน่น ส่วนท่านทูตดิลกก็ส่งยิ้มอย่างภูมิใจพลางเอื้อมมาลูบผมลูกสาวเบา ๆ“ลูกสาวพ่อเรียนจบแล้วนะ”“สวยที่สุดในรุ่นเลยค่ะ ลูกแม่!”ด้านหลังยังมีอีกสองคนที่ยิ้มอย่างภูมิใจไม่แพ้กัน — คุณธนา และคุณแม่อัญญาของคีตะ ทั้งคู่ยืนถือของขวัญกล่องเล็ก ๆ พร้อมดอกไม้ช่อโตที่เตรียมมาให้เธอเช่นกัน“ยินดีด้วยนะจ๊ะ หนูเมษา”“ขอบคุณค่ะ คุณอา คุณน้า” เมษายิ้มแก้มแทบปริ ก่อนจะรับของขวัญจากทั้งคู่“แล้ว...พี่คีตะล่ะคะ?” หญิงสาวหันมองไปรอบตัวทุกคนมองหน้ากันเล็กน้อย ก่อนแอบอมยิ้ม“หาพี่เหรอ?”เสียงทุ้มคุ้นหูทำเอาเมษาหันขวับไปทันทีคีตะมาในเสื้อเชิ้ตพอดีตัว กางเกงสแลค หล่อเนี้ยบจนทำเอาเมษาถึงกับตาพร่า แต่สิ่งที่ทำให้เธอใจเต้นกลับไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ —มันคือสายตาที่

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 44 ตอนพิเศษ คืนที่พระจันทร์...เป็นพยาน (2/2)

    “คิดอะไรอยู่ หืม~?”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นด้านหลัง ทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมอง แล้วต้องกลั้นหายใจเล็กน้อยคีตะในชุดลำลองเสื้อกล้ามสีเข้มกับกางเกงผ้าสบาย ๆ ผมเปียกนิดหน่อยจากการอาบน้ำ มือข้างหนึ่งถือแก้วน้ำเย็น อีกข้างถือผ้าขนหนูเขาเดินเข้ามาหาช้า ๆ แล้วนั่งลงข้างเธอ พลางยื่นผ้ามาคลุมศีรษะเธอไว้เบา ๆ ก่อนวางแก้วไว้ข้างตัว“ผมยังไม่แห้งดีเลย เดี๋ยวไม่สบาย” เสียงนุ่มนวลเต็มไปด้วยความอ่อนโยน และค่อย ๆ เช็ดผมให้เธอ“อื้อออ~ ไม่ต้องเช็ดแรงก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหัวหนูหายหมด” เมษาบ่นอุบ แต่เสียงกลับแผ่วลงเรื่อย ๆคีตะหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหยุดเช็ด แล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ดวงตาคมนิ่งลึกสะท้อนแสงจันทร์ และเธอรู้สึกได้ว่า ลมหายใจของเขาอยู่ใกล้เพียงปลายนิ้ว“พะ...พี่คีตะ...”“หืม?” คีตะเลื่อนมือมาจับปลายคางเธอเบา ๆ“คือ...” เมษาตาโต หน้าแดงซ่านไม่ทันได้พูดอะไร ริมฝีปากของเขาก็โน้มลงมาแตะกับริมฝีปากของเธอเบา ๆ จูบแรกนั้นนุ่มนวล...อบอุ่น...แฝงความทะนุถนอมแต่ในวินาทีถัดมา รสจูบนั้นกลับค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆปลายลิ้นร้อนแตะที่กลีบปากเธอ ก่อนจะค่อย ๆ ดุนดันให้เธอเปิดรับสัมผัสที่เร่าร้อนยิ่งกว

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 44 ตอนพิเศษ คืนที่พระจันทร์...เป็นพยาน (1/2)

    หลังจากคีตะเรียนจบคุณพ่อธนาไม่รอช้า…กดดันให้ลูกชายคนเดียวเข้าไปช่วยงานในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวทันที“จะออกแบบเครื่องยนต์ หุ่นยนต์ หรืออะไร พ่อไม่ว่า แต่ช่วยทำโปรเจกต์กับแผนกเทคโนโลยีในเครือเราซักอาทิตย์สองอาทิตย์ก่อน ได้มั้ยลูก!”เสียงของคุณพ่อยังดังก้องในหัวเขาแต่คีตะในเสื้อฮู้ดสีเทา กับกางเกงวอร์มเรียบ ๆ กลับนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน ยกโน้ตบุ๊กขึ้นบนตัก เปิดแบบจำลองหุ่นยนต์ต้นแบบที่เขาออกแบบเอง —โครงสร้างเครื่องกลซับซ้อนแต่สมบูรณ์แบบจนเหมือนสิ่งมีชีวิตจริง‘ถ้ามีเวลาอีกซักหน่อย...โปรเจกต์นี้ต้องสำเร็จแน่’เขาคิดในใจ ก่อนเสียงใส ๆ ที่คุ้นเคยจะดังขึ้นจากประตู“พี่คีตะขา~ หนูเอาน้ำมะพร้าวมาฝาก~”เสียงหวานนั่นทำให้เขาชะงัก เงยหน้าขึ้น — และทันทีที่เห็นคนตรงหน้า ความเครียดทั้งวันก็ละลายหายไปในพริบตาเมษาในชุดเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีขาวกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่า เดินยิ้มหวานถือแก้วที่มีน้ำมะพร้าวเย็น ๆ กับถุงใส่ขนมที่เธอซื้อมาฝากตั้งแต่สอบปลายภาคเสร็จ พ่อและแม่ของเธอก็ต้องกลับไปประจำสถานทูตอังกฤษเหมือนเคย และเพราะไม่อยากให้เธออยู่บ้านคนเดียว — เมษาจึงกลับมาอยู่บ้านโชติธาดาอีกครั้งแล

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 43 อนาคตเป็นยังไงไม่รู้...รู้แค่ว่าอยากมีเธอต่อไปในทุกปี

    วันเวลาผ่านไปจนเมษาและคีตะเข้าสู่ปิดเทอมอีกครั้ง และครั้งนี้พ่อและแม่ของเมษาลางานกลับมาเพื่อใช้เวลาอยู่กับลูกสาวที่เมืองไทย ทำให้เมษาต้องกลับไปอยู่ที่บ้านของเธอชั่วคราวแต่เมื่อท่านทูตดิลกรู้ว่าคีตะกับเมษาคบกัน ท่านทูตก็เปลี่ยนบุคลิกกลายเป็นคุณพ่อโหมดหวงลูกสาวทันทีวันนี้...คีตะมีภารกิจ เขาตั้งใจมาขออนุญาตท่านทูตดิลกเพื่อพาเมษาไปเที่ยวด้วยกัน สำหรับ ‘เดทแรก’ ของทั้งคู่ในฐานะ ‘แฟน’บรรยากาศบ้าน ‘ไทระ’ ในย่านเงียบสงบของกรุงเทพฯ ร่มรื่นด้วยเงาต้นไม้ใหญ่และกลิ่นชาเขียวจากสวนญี่ปุ่นที่อยู่ข้างตัวบ้าน แสงแดดอ่อนของช่วงบ่ายส่องลอดใบไผ่รำไร — สะท้อนลงบนกระดานหมากรุกไม้สักกลางโต๊ะหินทรงสี่เหลี่ยม“นั่งสิ”เสียงทุ้มทรงอำนาจแต่สุภาพของท่านทูตดิลกดังขึ้นชัดเจน ขณะเขานั่งไขว่ห้างใต้ร่มกันสาดผ้าเช็ดหน้าสีขาวพับอย่างเรียบกริบวางไว้บนตัก ข้างตัวคือชาร้อนและคุกกี้จากลอนดอนที่ลูกสาวสุดรักสุดหวงจัดเตรียมไว้ให้คีตะในชุดเสื้อเชิ้ตสีครีมเรียบกับกางเกงสแล็กยืนอยู่ตรงหน้า — ข้างกายเขาคือเมษาที่ทำท่าจะเอ่ยปาก แต่ก็ถูกสายตาปรามเบา ๆ จากคุณแม่ปาริฉัตร ที่ยืนพิงประตูกอดอกราวกับกำลังดูซีรีส์เกาหลีด้วยสีหน้าสนุก

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 6 ลีดเดอร์ข้างสนาม...หัวใจพี่เริ่มสั่นไหว

    บ่ายแก่ ๆ ของวันพุธ แสงแดดอ่อนส่องลอดใบไม้ เข้าปะทะสนามบาสกลางแจ้งของมหา’ ลัย R.C.U.เสียงรองเท้าผ้าใบเสียดสีกับพื้นสนามเป็นจังหวะเดียวกับเสียงลูกบาสกระทบพื้น... ทั้งหมดเป็นฉากหลังของการซ้อมทีมบาสที่กำลังคึกคักด้านข้างสนาม — เป็นพื้นที่ของทีมเชียร์ลีดเดอร์ ที่กำลังซ้อมท่าเต้นสำหรับแมตช์ใหญ่ของปี“

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 4 รอยยิ้มของคุณหนู...กับหมัดของนักสู้

    แดดยามบ่ายคล้อยเริ่มอ่อนแรง—นักศึกษาทยอยเดินออกจากตึกเรียน เมษากับพริ้มเดินออกมาด้วยกัน เพราะพวกเธอตั้งใจจะไปร้านคาเฟ่ที่ชาวโซเชียลรีวิวเอาไว้ทั้งสองคนพูดคุยกันหัวเราะคิกคัก เดินเลี้ยวไปยังทางเดินข้างคณะ เพื่อมุ่งไปยังลานจอดรถของวิศวะ กลับพบว่าทางเดินถูกบล็อกด้วยสาวรุ่นพี่กลุ่มหนึ่ง—ชุดนักศึกษาพอด

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 3 เปิดเทอมวัยใส...มีแต่เรื่องยุ่ง

    เช้าวันนี้ที่บ้านของคีตะ...เป็นวันเปิดเทอมใหม่วันแรก“คีตะ เปิดเทอมวันแรก พาน้องไปด้วยนะ”คุณอัญญาหันมาบอกลูกชายขณะวางจานไข่กระทะบนโต๊ะอาหารคีตะ—ในชุดเสื้อช็อปวิศวะพับแขน กับกางเกงยีนส์ซีดตัวเก่ง เหลือบมองหญิงสาวตัวเล็กที่เดินลงมาจากบันได...สายตาเขาชะงักไปชั่วครู่เสื้อนักศึกษาพอดีตัวกระชับช่วงเอ

  • รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเป็นของหนู   ตอนที่ 2 กิจวัตรของ...ว่าที่เมียพี่คี

    “เมษา...หนูหั่นแครอทเป็นดอกไม้อีกแล้วเหรอลูก~”เสียงหัวเราะนุ่มของคุณอัญญาดังขึ้นจากห้องครัว ตั้งแต่เช้าแสงแดดยังอุ่นอ่อน และกลิ่นขนมปังอบกับเบคอนก็ลอยตลบอบอวลทั่วบ้าน“ก็หนูอยากให้คุณลุงคุณน้าทานอาหารแล้วอารมณ์ดีค่ะ”เมษายิ้มหวาน ขณะวางแครอทรูปหัวใจลงในกระทะข้างไข่ดาว รูปหัวใจก็เช่นกันตลอดสองเดือ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status