ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน

ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน

last updateDernière mise à jour : 2026-01-22
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
86Chapitres
2.2KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ความร้อนเงินของเธอยังไม่เท่าความเร่าร้อนของเขา ทั้งสองแหกกฎด้วยการพากันกระโดดขึ้นเตียง แล้วเขาก็ไม่รู้ตัวว่ามีเบบี๋ตัวน้อยกำลังเกิดขึ้นมาในท้องของเธอ จึงเป็นการเจอกันแล้วจบความสัมพันธ์ในเวลาเพียงสองวัน แต่ห้าปีผ่านไปเขาก็ได้เจอเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาตะโกนโหวกเหวกอยู่หน้าโรงแรมของเขา

Voir plus

Chapitre 1

จิ้งจอกลาสเวกัส

강제헌과 결혼한 이후, 조이람은 한 번도 이혼을 생각해 본 적이 없었다.

이람은 제헌을 미치도록 사랑했다.

그를 위해서라면 죽을 수도 있다고 생각했을 만큼.

그런데 제헌의 첫사랑이 돌아왔다.

그때, 이람은 병원에 있었다.

의사의 목소리는 무표정하고 차가웠다.

“이번 수술로 손상이 좀 커서 앞으로 임신 가능성은 크게 떨어질 겁니다. 마음의 준비를 하셔야 할 겁니다.”

‘뭐라고...?’

이람의 머릿속이 ‘윙’ 하고 울렸다.

이 아이를 위해 그녀는 3년을 준비해왔고, 겨우 임신 2개월 차였다.

그러나.

오늘 오후, 잠깐 나간 길.

이람은 갑자기 튀어나온 차 한 대에 놀라 넘어진 게 문제였다.

의사가 다시 말을 걸었다.

“조이람 씨, 괜찮으세요?”

“네. 알겠습니다. 감사합니다.”

이람은 남들 앞에서 무너지는 모습을 보이는 걸 끔찍하게 싫어했다. 눈을 꼭 감았다 다시 떴다.

그리고 왈칵 치솟는 눈물을 억지로 꾹 눌러 담은 뒤, 자리에서 일어났다.

뒤편에 서 있던 간호사들의 속닥거리는 목소리가 들렸다.

“상황이 이렇게 나쁜데 남편은 왜 안 와?”

“아유, 말도 마. 아까 거의 쓰러지다시피 하면서 남편한테 전화하더라고. 울면서 제발 와달라고... 근데 결국 안 왔대.”

“헐... 부부 관계에 문제가 있다는 게 너무 티 나네. 저러고도 이혼 안 하고 있다니 진짜 용하다.”

“...”

이람은 이미 병원 복도를 벗어났기 때문에 간호사들의 뒷말은 들리지도 않았다.

하지만 사실, 제헌은 병원에 오는 걸 거절했을 뿐만 아니라, 전화를 받은 그 순간에도 이렇게 말했다.

[아직 태어나지도 않은 애 잃은 게 그렇게 큰일이야? 왜 그렇게 오버해? 지금 바쁘니까, 더는 귀찮게 하지 마.]

그 뒤로 이람은 몇 번 더 통화를 시도했지만, 제헌은 한 번도 받지 않았다.

사실 이런 식의 냉대는 어제오늘 일이 아니었다.

지난 3년 동안, 제헌은 이람에게 언제나 이런 식이었다.

차갑고 무심하고, 남보다 못한 거리감.

솔직히, 이람은 제헌의 냉대에 어느 정도 익숙해졌다.

3년 전, 이람은 우연히 강수철 회장의 생명을 구했다.

강 회장은 이람을 무척 마음에 들어 했고, 제헌과의 결혼을 밀어붙였다.

그 덕분에 이람은 강씨 가문의 며느리가 될 수 있었지만, 애초에 제헌은 이 결혼을 원하지 않았다.

그러니까, 오늘 이렇게 간절히 연락한 것도... ‘혹시라도 아이를 위해서 마음이 조금은 움직이지 않을까?’ 하는 기대 때문이었다.

‘내가 또 바보같이 헛된 기대를 품었네.’

이람은 깊은숨을 들이쉬며 마음을 다잡았다. 집으로 돌아가 쉬려고 폰을 꺼내 들었을 때, 알림 하나가 떴다.

고지후에서 온 메시지였다.

지후는 제헌과 가장 가깝게 지내는 친한 동생이었다.

그가 보낸 건 영상 하나였다.

이람은 아무 생각 없이 영상을 눌렀다.

영상 시작, 프레임 가득 붉은 장미가 등장했다.

적어도 천 송이는 되어 보였다. 너무 많아서 화면에 다 담기지도 않았다.

카메라가 천천히 왼쪽으로 움직였다.

그리고... 제헌이 나타났다.

이 남자의 옆에는, 한 여자가 서 있었다.

바로 하유리였다.

이람의 눈동자가 순간 흔들리더니, 손끝에 힘이 바짝 들어갔다.

그리고 영상 속에서는 시끌벅적한 목소리들이 터져 나왔다.

“유리 누나, 제헌이 형이 오늘 유리 누나 귀국하는 거 알고 며칠 전부터 환영회 준비했대요! 진짜 정성 100점 만점에 100점!”

“유리야, 이쯤 됐으면 포옹 한 번쯤 해줘야 하는 거 아냐? 제헌이 형한테 고맙다고!”

“포옹은 무슨! 그냥 키스해! 옛날에 했던 거잖아? 그때 찍은 3분짜리 키스 영상, 나 아직도 안 지웠다!”

“...”

유리는 어이없다는 듯 고개를 살짝 저었다.

“여러분, 그만해요! 지금은... 내 입장이 좀 애매해서요...”

그 말이 끝나기도 전에, 제헌이 먼저 유리의 어깨를 끌어안았다.

“돌아와 줘서 고마워.”

남자의 목소리도, 동작도, 말도 안 되게 다정하고 자연스러웠다.

그 장면에 주변 사람들이 탄성을 질렀다.

“유리 누나, 그것 봐요! 제헌이 형 하나도 안 달라졌잖아요!”

“키스해! 키스해!”

“...”

그리고 바로 그 순간, 영상이 뚝 끊겼고, 그저 알림창엔 메시지 하나가 덩그러니 남아 있었다.

[형수님, 죄송해요. 잘못 보냈어요.]

영상은 곧 삭제되었고, 지후는 아무 설명 없이 사라졌다. 아마도 이람이 아직 보기 전이라고 생각했을 것이다.

하지만 이람은 이미 오래전부터 화면을 응시하고 있었다.

채팅창을 하염없이 바라보다가, 그녀는 조용히 입꼬리를 올렸다.

‘이게... 그 사람이 말한 중요한 일이었구나.’

자그마치 3년이었다.

이람은 제헌의 마음을 얻기 위해 매일 최선을 다했다.

하지만 그 따뜻함은 돌아오지 않았다.

그 대신 돌아온 건... 제헌이 끝끝내 잊지 못했던 첫사랑.

‘그 사람 마음은, 애초에 내 자리가 아니었어.’

이람은 그 순간 문득 깨달았다.

‘이 욕심 많은 꿈에서... 이제 그만 깨야지.’

...

집으로 돌아온 이람은 조용히 여행용 가방을 꺼냈다.

생활도, 일도 모두 단순했던 삶이었다.

자신을 위해 뭔가를 산 적은 별로 없어서 꼭 필요한 옷가지와 서류 몇 장이 전부였다.

26인치 캐리어 하나로 충분했다.

그래서 30분도 안 되어 그녀의 짐 정리는 끝났다.

그다음은, 기다림.

이람은 제헌이 돌아오는 시간까지 기다리기로 했다.

...

새벽 2시가 되어서야, 현관문이 열렸다.

제헌이 거실을 지나며 조이람과 눈이 마주쳤다.

익숙한 장면이었다.

술자리가 있는 날이면 언제나 이람은 말 없이 그를 기다렸다.

“수술했다면서. 왜 안 자고 있어?”

목소리는 차가웠고, 그 어떤 걱정도 담겨 있지 않았다.

“당신 기다리고 있었어요.”

이람은 입을 열자마자 시선을 고정했다.

제헌의 입술.

부드럽게 굽은 그 선이, 오늘따라 유난히 낯설었다.

하지만 남자의 입꼬리는 갈라져 있었고, 셔츠 목덜미엔 붉은 립스틱 자국이 번져 있었다.

심지어 목덜미 아래로는, 더 선명한 흔적이 남아 있었다.

‘정말로 키스까지 했구나.’

‘아니, 아마 그 이상도 했겠지.’

이람의 가슴이 세게 쑤셨다.

두 사람이 결혼한 지 어언 3년.

제헌이 이람에게 손을 댄 건 손에 꼽을 정도로 적었다. 그나마도 대부분은 강씨 가문 어른들의 압박에 못 이겨 마지못해 같이 한 침대에서 잤다.

그는 단 한 번도 먼저 이람에게 키스를 해준 적 없었고, 항상 무표정한 얼굴로, 아무런 전희도 없이 시작됐다.

그 과정 내내 이람은 고통스럽기만 했으며, 끝나고 나면 그녀는 조용히 안아달라고 속삭였다.

하지만 돌아오는 건 언제나 등을 돌려 욕실로 들어가는 차가운 남자의 뒷모습뿐이었다.

그랬던 제헌이 유리에게는 ...달랐다.

결국 제헌의 시선은 이람 옆에 놓인 캐리어를 발견했다.

그리고 무표정하게 말했다.

“지후가 보낸 영상, 다 봤나 보네.”

“응. 다 봤어요.”

가까이 다가온 제헌에게서 술 냄새가 짙게 풍겼다.

게다가 그 사이사이, 불쾌할 정도로 짙은 향수 냄새가 섞여 있었다.

“우리 이혼...”

이람이 말을 다 끝내기도 전에, 제헌이 먼저 내뱉었다.

목소리는 담담하기 이를 데 없었다.

“이미 다 알았으니까, 이혼하자. 처음부터 당신도 알았잖아. 유리가 해외에 나가 있지 않았으면, 나도 당신이랑 결혼할 일 없었다는 거.”

이 정도 말까지 나왔는데, 이람도 더 이상 남편을 붙잡을 이유는 없었다.

“좋아요.”

“오늘은 너무 늦었으니까 그냥 자고, 내일 서류 하는 게 어때?”

“괜찮아요. 이혼 서류는 이미 다 준비해서 사인해 뒀어요.”

이람은 고개를 살짝 돌리며, 차분히 거실 테이블을 가리켰다.

“거기 있어요.”

...

신혼 첫날밤, 제헌은 이혼 서류를 이람에게 건넸다.

그리고 오늘, 이람은 드디어 그 서류에 사인했다.

이번엔 제헌이 놀랄 차례였다.

제헌은 미간을 찌푸리며, 이람이 진심인지 의심스러운 눈빛을 보냈다.

“당신... 술 마시고 올 거 알았어요. 해장국 끓여놨어요. 주방에 있어요.”

잠시 망설이다가, 이람이 입을 열었다.

이것도 습관이었다.

제헌이 자신을 사랑해주길 바라는 마음에, 이람은 남편의 식습관과 생활을 꼼꼼히 챙겼다.

요리에 소질이라고는 없던 이람이 능숙한 요리 솜씨를 갖추기까지 꽤 긴 시간이 걸렸다.

장을 보고, 재료를 손질하고, 요리를 완성하기까지 몇 시간씩 걸렸고, 이람의 손과 팔에는 칼에 베이고 불에 덴 자국들이 고스란히 남아 있었다.

하지만 제헌은 까다로웠고, 아무리 맛있게 만들어도 ‘맛있다’는 말 한마디 하지 않았다.

비록 표정은 분명히 만족하는 것 같았지만.

제헌은 알고 있었다. 자신이 단 ‘맛있다’라는 한마디만 해도, 이람은 며칠이고 기뻐할 거란 걸.

그래서 그는 이람에게 작은 기쁨마저 주고 싶지 않았다.

“지금 나갈게요.”

3년의 부부 생활, 이별을 앞두고 이람은 더 할 말이 없었다.

제헌은 찌푸린 얼굴로 말했다.

“오늘 밤은... 그냥 여기 있어.”

“아니요.”

이람은 조용히 캐리어를 끌고 돌아섰다.

말을 안 듣는 이람이, 제헌의 눈에 점점 불편해졌다.

얼굴에 서늘한 기색이 감돌았다.

문이 닫혔다.

그때 지후에게서 전화가 왔다.

[형, 집엔 잘 도착했죠? 형수님한테 물어봤어요? 영상 본 것 같아요?]

[미안해요, 형. 진짜 일부러 그런 건 아니었어요. 근데 뭐, 봤다 해도 괜찮잖아요? 어차피 형이랑 형수님은 맨날 싸우고 화해하고...]

제헌이 좀 이상한 기분으로 대답했다.

“너희 형수, 나랑 이혼한대.”

[네? 이혼이요?]

지후는 놀란 기색이 역력했다.

[그 영상 때문이에요? 설마요. 형수님이 형이랑 이혼할 리가 없죠. 진짜 이혼하면요, 나 진짜... 생방으로 똥 먹을게요!]

“내가 하자고 했어.”

제헌이 결국 진실을 밝혔다.

순간, 지후는 말이 없었다.

제헌이 먼저 이혼을 꺼냈다면, 아무 일도 아닌 셈이었다.

이람은 질긴 접착제처럼 절대 떨어지지 않는 사람이었기 때문이다.

[지난번에도 형 이혼 얘기한 지 한 달도 안 됐잖아요. 또요? 와, 진짜 형수님 또 돌아오시겠네요.]

지후는 웃으며 말했다.

[전에 우리 반나절 안에 돌아온다고 내기했잖아요. 그때 내가 이겼어요. 이번엔 하루 걸게요. 또 이기면 이번에도 형이 밥 사는 거죠?]

제헌은 굳게 닫힌 현관문을 흘끗 보았다.

그때, 바깥에서 자동차 시동 소리가 들려왔다.

오늘 이람은 꽤 단호했다.

하지만 제헌의 차가운 눈매는 조금도 흔들리지 않았다. 오히려 담담하게 중얼거렸다.

“내일 아침이면 돌아올 거야. 굳이 밤을 새워 기다릴 필요 없지.”
Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
86
จิ้งจอกลาสเวกัส
หญิงสาวผมดำยาวรวบเป็นหางม้า โชว์ใบหน้ารูปไข่ยืนชูป้ายที่มีชื่อของเขาท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่มารอรับนักท่องเที่ยวจากเรือสำราญเธอดูโดดเด่นสะดุดตาแม้จะมองจากระยะไกล เช่นเดียวกับเขาที่ดูเหมือนตอนนี้จะตกเป็นเป้าสายตาของสาวๆ ทั้งสาวที่มองเขาเป็นอาหารตามาตั้งแต่บนเรือ และสาวๆ ที่มารอรับนักท่องเที่ยวเอเดรียนก้าวช้าๆ ไม่เร่งรีบ พิศ ‘ไกด์ทรานเฟอร์’ ที่ณวัฒน์ ผู้เป็นเพื่อนสนิทส่งรูปของเธอมาให้ทางไลน์หลายเดือนเต็มๆ แล้วที่เขาใช้เวลาพักผ่อนอยู่บนเรือสำราญลำมหึมา ซึ่งพร้อมสรรพด้วยอภิมหาความบันเทิงแทบจะทุกรูปแบบ เรือแวะจอดตามท่าเรือท่องเที่ยวของประเทศต่างๆ หลายสิบประเทศเป็นเวลาสองวันบ้าง สามวันบ้าง แต่เขาไม่ได้สนใจจะขึ้นไปเปลี่ยนบรรยากาศ เอเดรียนเพียงแค่ต้องการอยู่เฉยๆ ไม่สุงสิงกับใคร ใช้เวลาอย่างสิ้นเปลืองกับการกินดื่มอยู่บนเรือ เขานึกถึงเพื่อนขึ้นมาเมื่อรู้ว่าท่าเทียบเรือต่อไปคือแหลมฉบัง จึงโทร.นัดดื่มกับเพื่อนจากที่แค่รู้จักกันในฐานะเพื่อนร่วมไฮสกูลที่ลาสเวกัส ต่อมาณวัฒน์ก็กลายเป็นเพื่อนสนิทของเอเดรียน ตั้งแต่เมสัน บิดาของเขาช่วยเหลือภูผา บิดาของณวัฒน์ที่ดิ้นรนทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวอยู่ที่
Read More
เป็ดน้อย
“สวัสดีค่ะ คุณเอเดรียน เอ่อ ฉันชื่อเพชร-พลอยค่ะ” เธอเน้นชื่อตัวเองทีละคำพร้อมมอบรอยยิ้มมิตรภาพ ทั้งที่ใจอยากจะกระโดดกัดคอเขาจะแย่แล้ว“เป๊ต-ปล่อย” เขาเลิกคิ้วเอียงคอ สายตาของเขาแทบพลัดตกลงไปในลักยิ้มมีเสน่ห์บนสองข้างแก้มของเธอ“เพชร-พลอย” เธอพูดอีกครั้ง“เป๊ด-นอย” พูดจบก็ลองพูดใหม่อีกที แต่ยิ่งพูดก็ยิ่งไปกันใหญ่ “เป็ด-น้อย”“โอเคค่ะ เป็ดน้อยน่ารักดี ฉันชอบ” เพชรพลอยเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะให้เขาเรียกเธอให้ถูกต้อง เพราะอย่างไรก็เจอกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง แล้วมาเจอกันอีกทีในอีกสองวันข้างหน้าที่เธอต้องไปรับเขาจากโรงแรมมาส่งที่ท่าเรือนี้เอเดรียนเดินตามสาวร่างระหงปราดเปรียวในชุดฟอร์มของบริษัทที่พ่อเพิ่งโอนหุ้นให้เขา แม้จะดูบอบบาง แต่เขาเห็นแล้วว่าส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอดึงดูดสายตาขนาดไหน ไอ้เพื่อนรักบอกเขาว่าถ้าอยากได้อะไร สาวน้อยคนนี้หาให้เขาได้ทุกอย่างถ้าเงินถึง แล้วถ้าสิ่งที่เขาอยากได้เป็นเธอล่ะ เธอจะต้องการสักเท่าไร...แน่นอน คำถามนี้เขาถามเพื่อนไปทางไลน์ตั้งแต่เห็นรูปเธอ“ไอ้เหี้ยเอเดรียน” เพื่อนเขาเปลี่ยนจากส่งไลน์ เป็นโทร.กลับมาด่าทันที“ไม่สุภาพเลยเพื่อน” เอเดรียนทั้งฟังและพูดภาษาไทย
Read More
ผู้ชายเอาแต่ใจ
นับว่าสวรรค์ยังเมตตาอยู่บ้าง ถึงแม้ไม่ได้ส่งเธอลงมาเกิดบนกองเงินกองทอง แต่ก็ยังให้รูปกายเป็นทรัพย์ เพชรพลอยจึงไม่ต้องไปเสริมไปตัดส่วนไหนของร่างกายออก ผิวพรรณก็ผุดผ่อง ใส่อะไรก็ดูแพง และตอนนี้เธอก็ดูสวยออร่ากระจัดกระจายอยู่ในชุดราคาเบ็ดเสร็จสามร้อยแปดบาท จะใส่ไปเดินถนนก็ดูน่ารัก จะไปเดินสถานที่หรูก็ยังดูดีเสื้อเกาะอกง่ายๆ 59 บาท กระโปรงพลิ้วๆ มือสอง 99 บาท รองเท้าเรียบหรูดูลักซ์ชัวรี่ 150 บาท แต่เมื่อมาอยู่บนตัวเธอดูโดยรวมเหมือนราคาหลักหมื่นติ๊ด ติ๊ด ‘พี่เลื่อนวันกลับเป็นพรุ่งนี้ ฝากดูแลแขกด้วย’ “อะไรวะพี่วัฒน์” เพชรพลอยสบถทันทีที่อ่านข้อความทางไลน์จบ‘วันนี้ก็ไม่ได้ไลฟ์ขายของสิ ลูกค้ากำลังติดเลย’ เธอส่งข้อความกลับไปณวัฒน์ขี้เกียจพิมพ์ จึงโทร.มา “พี่จ่ายค่าเสียเวลาให้ ถือว่าช่วยพี่หน่อยนะเพชร จะได้พักผ่อนไปในตัวด้วย พี่เปิดห้องในโรงแรมนั้นให้ห้องนึงแล้ว ไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ได้เลย”“แขกของพี่จะกินเพชรอยู่แล้วนะ”“พี่ถึงให้เพชรมารับแขกคนนี้ไง ถ้าเป็นคนอื่นคงเสร็จมัน พี่เชื่อว่าเพชรเอาตัวรอดได้ อีกอย่าง มันทิปหนัก”“มั่นใจในตัวน้องเกินไปรึเปล่า เสน่ห์ของคุณเอเดรียนละลายเพชรได้ง่ายๆ เ
Read More
ทั้งเจ็บ ทั้งจุก
“คุณต้องรับผิดชอบ คุณทำผมทั้งเจ็บทั้งจุก”“วิธีเบบี๋มันก็เจ็บคลาสิกๆ แบบนี้แหละ” เธอพูดอย่างสะใจเขายืดตัวขึ้น ปลดซิปกระโปรงของเธอแล้วดึงออก มือหนาลูบคลำบนผ้าเรียบลื่น “อย่านะ ไอ้บ้า” เธอด่าเป็นภาษาไทยขณะยันตัวขึ้น จะผลักเขาออก แต่ก็ถูกกดตัวลงไป เขารีบยืดตัวไปดึงกางเกงในเธอออก แล้วกระชากขาเธอพาดไหล่หนา จนตัวเธอไถลมาตามที่นอน“คิดอะไรกับผมหรือเปล่า ทำไมแฉะแบบนี้” เขามองดอกไม้งามสีระเรื่อที่แพรวพรายชุ่มฉ่ำด้วยน้ำค้างกลางหาว“จะบ้าเหรอคุณ ฉันจะไปคิดอะไรกับ...อื้อ”โกหกออกไปทั้งที่มีหลักฐานประจานอยู่ตรงหน้าเขา เธอพูดไม่ทันจบก็กรีดร้อง เมื่อลิ้นร้อนจรดลงมาลงสิ่งสงวน เขาไล้เลียกลางรอยแยกแย้มของกลีบดอกไม้ ไชชอนทุกซอกมุม แวะยีเม็ดทับทิมสีแดงจัดตูมเต่ง ความรู้สึกแปลกใหม่แนบชิดพาให้ใจสั่น เธอขยำผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกดีดขึ้นลงอย่างห้ามไม่ได้ หน้าท้องขยับเป็นลอนคลื่นกับความซาบซ่านหวามไหว เสียงหวานใสคร่ำครวญคลอไปกับเสียงคำรามของคนที่กำลังดื่มกินน้ำหวานของเธอ“คุณเอเดรียน ฉันไม่ไหว พอออออออ หยุด” เธอร้องขอ ไม่อยากอายหากถึงสวรรค์เพราะเขาตัวเธอสั่นไปหมด แต่เขาก็ไม่ฟัง สอดแทรกลิ้นเข้าไปในช่องทางรัก ร
Read More
หมูกระทะกระชับความสัมพันธ์
“ยิ้มอะไร คุณเกิดมารวย คุณไม่รู้หรอกว่าคนไม่มีจะกินต้องปากกัดตีนถีบขนาดไหน ชีวิตมันลำบากมากนะ ยี่สิบบาทเมื่อกี้อาจจะมีค่าเท่ากับหนึ่งล้านสำหรับพวกเขาก็ได้”“ผมยิ้มชื่นชมคุณต่างหาก ทำงานแทบตาย แต่ก็ยังแบ่งปัน”“ฉันงกกับงาน แต่ฉันใจบางนะคุณ”เขาเอื้อมมือมาลูบหัวเธอ“คุณเลือกให้ฉันใบหนึ่งสิ เผื่อว่าพรุ่งนี้ฉันจะรวย” เธอพยักพเยิดไปยังแผงลอตเตอรี่ที่คนขายคล้องคอไว้และเดินมายืนอยู่ข้างโต๊ะ“เสี่ยงโชคเหรอ”พอเธอยักคิ้วให้ เขาก็หันไปเลือก แล้วหยิบออกมาคู่หนึ่งที่แม็กติดกันไว้สองใบ ส่งให้เธอใบหนึ่ง ส่วนอีกใบพับใส่กระเป๋าเสื้อเพชรพลอยมองตัวเลข หน้าเริ่มแดงขึ้นเมื่อรู้ว่าเขาคิดลามกกับเธออีกแล้ว“เก็บไว้นะ เอาไว้มาขึ้นรางวัลกับผม” เขาบอกเธอ จากนั้นก็หันไปดึงลอตเตอรี่บนแผงออกมาทีละใบ ทีละแพ็ก จนหมดแผง คนขายยืนยิ้มกว้างดีอกดีใจที่ขายหมดก่อนที่จะประกาศผลรางวัลพรุ่งนี้“เหมาเลยเหรอ” เพชรพลอยอ้าปากค้าง“อือฮึ คุณบอกให้คนขายคิดเงินได้เลย” เอเดรียนใช้เธอเป็นล่าม พร้อมกับหยิบกระเป๋าสตางค์ที่ใส่ธนบัตรจนแน่นส่งให้เธอ ระหว่างนั้นเขาก็แกะลูกแม็กออกจากลอตเตอรี่กลัวว่ามันจะทิ่มนิ้วของลูกเป็ดน้อยเพชรพลอยจ่ายเ
Read More
คุณทำให้ผมทรมาน
“ตกใจอะไร ผมได้ยินคุณคุยกับแม่ น่ารักดีออก”“นะ...น่ารักเหรอ”“อือ คุณไม่ได้ไปแรด” เขาล้อเธอพลางหัวเราะ “อย่าลืมโอนเงินให้แม่ล่ะ”“คุณแกล้งเรียกชื่อฉันไม่ชัด” เธอทำหน้าบึ้ง“ผมอยากเรียกแบบนั้น ที่ท่าเรือคุณดูเหมือนเป็ดน้อยหลงทางอยู่กลางทะเล”“ฉันหาคนแก่พุงพลุ้ยคนหนึ่ง หวังใช้ความน่ารักและการบริการเป็นเลิศให้คุณตาทิปฉันเยอะๆ”เขาคว้ามือเธอมาประสาน วางบนหน้าตักตัวเอง “คุณจะไม่ผิดหวัง”“ฉันร้อนเงินนะคุณ ห้ามพูดเล่น” เธอแก้เขินด้วยการคว้าแก้วบรั่นดีเขา แต่พอเห็นสายตาดุๆ ก็นึกขึ้นได้ “ขอโทษค่ะ ลืมตัวอีกแล้ว กลับมาที่เรื่องของคุณต่อดีกว่า คุณว่าการหมั้นหมายคือคำสาปเหรอคะ”“ครับ เป็นสิ่งที่ผมไม่ได้รู้เรื่อง ไม่ได้รู้เห็นเป็นใจ แต่ต้องทำตาม”“แล้วคุณไลลาล่ะคะ เห็นแบบเดียวกับคุณหรือเปล่า”“คุณว่าผมหล่อไหม ผมมีเสน่ห์หรือเปล่า คุณอยากได้ผมไหม” เขาถามเธอกลับเป็นชุด“กะ..ก็ ใช่ค่ะ ทั้งหมดที่ว่ามา” ความเมาทำให้เธอพูดความจริงออกไปง่ายๆ“ดี...” เขาบีบมือเธอ เธอตกหลุมพรางเขาแล้ว “นั่นแหละคือคำตอบ”“คุณก็เลยมาหาความสบายใจ แก่ขึ้นร่วมปีอยู่บนเรือสำราญเหรอคะ”เธอทำให้เขาหัวเราะอีกแล้ว “ครับ ผมชอบทะเล แล้
Read More
ผมจะอ่อนโยนกับคุณ
“ถ้าไม่ใช่คุณ ฉันคงไม่มีโอกาสมานั่งจิบไวน์ชมพลุท่ามกลางวิวพันล้านแบบนี้” เธอลุกจากเก้าอี้ เดินถือแก้วไวน์ไปยืนอิงกระจก “ข้างบนมีพระจันทร์เต็มดวง พลุ แถมข้างล่างยังมองเห็นกระทงลอยเป็นสาย”“คุณนี่ปากหวานนะ ผมหาอาชีพอีกอาชีพให้คุณได้แล้ว” “อะไรคะ” เธอเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะที่คั่นระหว่างเธอกับเขาไว้ ระสายตาจากท้องฟ้ามามองหน้าเขา“สวย บทจะเซ็กซี่ก็เล่นเอาใจผมป่นปี้ บทจะน่ารักก็ทำเอาใจผมฟูฟ่อง มีเสน่ห์ คุยสนุก อยู่ด้วยแล้วมีความสุขแบบนี้ก็ต้อง ‘รับงานกินข้าว’ ”เพชรพลอยหัวเราะ “ฉันถือเป็นคำชมแล้วกัน ส่วนงานกินข้าว ถ้าหลังชนฝาเมื่อไร ฉันคงต้องหยิบมาพิจารณา”ประโยคท้ายของเธอสร้างความไม่พอใจให้เอเดรียน ทั้งที่เขาเป็นคนจุดประเด็นนี้ขึ้นมาเอง“อย่างอื่นผมพูดจริง ยกเว้นงานกินข้าว”เขาลุกเดินไปยังเครื่องเสียง เสียงเพลงบรรเลงเมื่อครู่เงียบไป เพียงไม่นานเสียงร้องทุ้มนุ่มละมุนหูก็ดังขึ้นในเพลง Love me tender เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งชายหนุ่มเจ้าของเสียงเดินมายืนตรงหน้า เสียงของเขาสะกดเธอไว้ในทุกพยางค์“Love me tender, Love me long. Take me to your heart. For it’s the
Read More
ผมกำลังจะตายเพราะคุณ NC
“ผมจะอ่อนโยนกับคุณ” เอเดรียนหวังว่าสิ่งที่พูดออกไปจะเป็นความจริง เขาไม่เคยรู้สึกปรารถนาผู้หญิงคนไหนมากเท่ากับคนตรงหน้า เขาจุมพิตเป็นทางตั้งแต่ข้างขมับ กรอบหน้า ปลายคาง พร้อมกับที่มือลูบไล้ไปตามผิวเนื้อ เนินอก เขาประคองอกอวบล้นมือพลางใช้นิ้วยั่วเย้ายอดอกเสียงครางที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงทำให้เขาเจียนคลั่ง จึงหยุดการดื่มด่ำบนผิวกายของเธอเขาก้มลงหยิบกางเกง ล้วงกล่องคอนดอมสามสี่กล่องที่เตรียมมาจากห้องของตัวเอง ก่อนจะอุ้มลูกเป็ดของเขาเข้าเล้าทันทีที่หลังแตะที่นอน เธอก็ตะปบไหล่เขาไว้ “ฉันว่าฉันรับไม่ไหวแน่ๆ”เขาเห็นความตื่นกลัวในดวงตาสีช็อกโกแลตของเธอ“ไม่มีผู้หญิงคนไหนตายเพราะมีเซ็กส์กับผมหรอกครับ”“ฉันนี่แหละ” เธอสวนกลับ“ไหนจับหัวใจดูหน่อยซิว่าเต้นแรงไหม” เขาวางมือบนตำแหน่งหัวใจ เริ่มบีบขยำเบาๆ เสียงคำรามอื้ออึงในลำคอ “นมคุณใหญ่จนผมหาหัวใจไม่เจอ”“คุณจับผิดข้าง”“อ้าวเหรอ” เขาบีบขยำอีกข้างให้เท่าเทียมกัน เพชรพลอยกัดปากกลั้นเสียงครางเมื่อเขาบีบนวดไม่หยุด เอเดรียนก้มลงดูดยอดเชอร์รี่สีหวาน ก่อนจะขยับไปให้ความสำคัญกับขี้แมลงวันข้างเต้า ความเสียวกำลังไต่ระดับจนยากจะต้านทาน ขาเรียวไถขึ้นไถ
Read More
เป็ดน้อยลอยคอในทะเลรัก
เพชรพลอยพยักหน้า วางมือลงบนมือเขาที่ยื่นรอ ให้ดึงเธอขึ้นมาจากเตียง หญิงสาวแวะที่ตู้ หยิบเสื้อคลุมมาสวม มองสภาพของตัวเองในกระจก ตกใจกับร่องรอยที่เขาทิ้งไว้เป็นจ้ำๆ ทั่วตัว เธอหันไปมองเขาบ้าง และตกใจยิ่งกว่า เพราะนอกจากจะเป็นจ้ำแล้ว ยังมีรอยเล็บเป็นทางยาวอีกหลายรอย“เราสุดเหวี่ยงกันมาก คุณทั้งเผ็ดทั้งมันสมราคาคุยจริงๆ” เขาหัวเราะ โอบเอวเธอเดินไปที่โต๊ะริมระเบียงด้วยกันเพชรพลอยหยิบกาแฟขึ้นดม ละเลียดกลิ่นนุ่มละมุน ก่อนจะจิบ รสชาติที่ปลายลิ้นปลุกเธอให้กระชุ่มกระชวยขึ้น“ฉันติดกาแฟ ถ้าไม่ได้กินจะปวดหัว หงุดหงิด บางทีเป็นไมเกรนเลยนะ”“ผมกินวันละสี่แก้วเป็นอย่างน้อย”เธอเหลือบตาขึ้นค้อน เขากำลังยิ้ม...ยิ้มแบบน่าทุบ “จะเอาชนะฉันทุกเรื่องเลยใช่ไหม”“ล้อเล่น แหย่คุณแล้วสนุกดี” เอเดรียนยกกาแฟขึ้นจิบบ้าง“มีอยู่วันหนึ่งหลังจากไปส่งแขกที่หัวหิน ก่อนถึงกรุงเทพฯ คนขับรถแวะร้านกาแฟข้างทาง ฉันเลือกเมนูซิกเนเจอร์ของร้าน เป็นกาแฟใส่ไซรัปเกสรดอกมะพร้าวแล้วก็ดอกเกลือ ข้างบนฟองนมโรยด้วยเกล็ดน้ำตาลมะพร้าวเบิร์นจนไหม้ เข้าปากแล้วเคี้ยวดังกรึ๊บๆ มันยังอร่อยติดลิ้นฉันอยู่จนถึงทุกวันนี้เลย”“คุณพูดซะผมอยากกิน”
Read More
ผมใส่ถุงไม่ทัน NC
“ใบสุดท้าย สาธุ รางวัลที่ห้าก็ยังดี ช่วยลูกช้างด้วยเถ้อะ” เพชรพลอยยกมือพนมท่วมหัว ลงท้ายคำภาวนาเสียงสูงเอเดรียนซึ่งทำหน้าที่กรอกตัวเลขตรวจรางวัลสลากกินแบ่งรัฐบาลบนมือถือให้เธอยิ้มขำ จากนั้นก็เริ่มกดตัวเลขที่เธอบอกช้าๆ ชัดๆ ทีละตัว“เย้ คุณไม่ถูกรางวัล” เขาประกาศราวกับได้พิชิตยอดเขาเอเวอร์เรส“มันน่าดีใจอะไรนักหนา” เพชรพลอยปาลอตเตอรี่ใบสุดท้ายใส่หน้าเขา แต่มันร่วงลงพื้นระหว่างทางไปกองรวมกับพรรคพวกที่กลายเป็นแค่เศษกระดาษในพริบตา “สองร้อยใบ ไม่ถูกเลยสักใบแม้แต่เลขท้ายสองตัว สุดยอด มีใครอาภัพกว่านี้อีกไหม”“นี่ไง ตุ๊กตาเป็ดที่คุณได้มา อย่างน้อยวันนี้ก็ยังมีโชคบ้าง”เขาชูตุ๊กตาเป็ดยางตัวเล็กๆ สีเหลืองอ๋อยรางวัลจากการยิงปืนให้ป้ายล้มในงานวัดซึ่งจัดตั้งแต่ช่วงก่อนวันลอยกระทงล่วงเลยจนถึงคืนนี้“น่ารักดีเนอะ บีบแล้วร้องด้วย” เธอบีบท้องเป็ดใส่หูเอเดรียนประกอบปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ“เหมือนคุณเลย น่ารัก ร้องเสียงดัง”พอเห็นเธอตวัดค้อนวงใหญ่เขาก็วางมือถือไว้ข้างเตียงเพชรพลอยมองอย่างงงๆ จู่ๆ เขาก็ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าเสียอย่างนั้น ยังไม่ทันมีโมเมนต์โรแมนติกอะไรเลยสักนิด แถมมังกร...เรือดำน้ำ...จะเรียกอะไรก
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status