ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน

ด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-22
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
86Bab
3.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ความร้อนเงินของเธอยังไม่เท่าความเร่าร้อนของเขา ทั้งสองแหกกฎด้วยการพากันกระโดดขึ้นเตียง แล้วเขาก็ไม่รู้ตัวว่ามีเบบี๋ตัวน้อยกำลังเกิดขึ้นมาในท้องของเธอ จึงเป็นการเจอกันแล้วจบความสัมพันธ์ในเวลาเพียงสองวัน แต่ห้าปีผ่านไปเขาก็ได้เจอเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาตะโกนโหวกเหวกอยู่หน้าโรงแรมของเขา

Lihat lebih banyak

Bab 1

จิ้งจอกลาสเวกัส

Seeing that I still hadn't paid after five years, one of the debt collectors pressed a gun to my temple.

The next second, my phone rang. The notification sounded painfully clear.

50 thousand dollars had been deposited into my account.

I froze.

I transferred the money to the collectors, and only then did they curse under their breath and back off.

I finally let out a breath. Just as I was about to leave, I saw Michele Giuliani walking into the casino with his men.

Five years had passed. The air around him had grown even more dangerous and oppressive.

His shirt collar was slightly open. The familiar tattoo was still there, but a vicious new scar cut across it.

As soon as the interview was over, he brought his "clean" little girlfriend, Barbara Granato, here to see the world he ruled.

Seeing how close he and Barbara were, I lowered the brim of my hat and tried to melt into the crowd.

But Michele suddenly grabbed my wrist. His eyes were cold.

"Why are you running?" he asked coldly, tugging his collar aside to fully expose the tattoo. "Aren't you going to look at the mark you left back then?"

I forced a smile. "My time is expensive. If you want my attention, trade it for your villa in Abraria. You're the Don now. Was that 50 thousand dollars supposed to tip a beggar? I want the villa, and I want the new shipment you just brought into the docks."

He looked at me in silence.

"After five years, is money all you see now?" he asked, tightening his grip.

The cut on my wrist, left by the collectors' knife earlier, started bleeding again.

I sucked in a sharp breath and shook him off.

"What exactly do you want to talk about, Don Giuliani?" I snapped. "How I just got beaten up by debt collectors? Or how I've been crawling through the mud all these years?"

Michele fell silent, an unreadable glint flickering in his eyes. Then, he released my wrist.

Just as he was about to speak, Barbara pressed herself against him. She eyed me with disdain, deliberately brushing her fingers over the tattoo under Michele's collarbone.

"An old tattoo doesn't mean a thing. Yesterday, I was in a bad mood, so Michele gave me the entire year's protection money from the next district just to cheer me up.

"If you hadn't betrayed him, you'd be standing here beside him now. You wouldn't have ended up a gambling addict and liar, but there are no what-ifs. Ms. Rossitto, thanks for your betrayal—on Michele's behalf."

My thoughts drifted back to the past.

Back then, I was still a law school student, working part-time at the Giuliani family's legal advisory office.

Michele, the son of the family, was bold and unstoppable

At the celebration banquet where he officially took over part of the business, he confessed his feelings to me.

We were together for five years.

He went so far as to defy the family elders, and only then did the late Don, Maffeo Giuliani, begrudgingly allow me to stay.

Just as Michele was on the verge of taking power, a carefully orchestrated betrayal from within almost destroyed the Giuliani family.

Maffeo died at the hands of his power-hungry brother, Rolfo Giuliani. Meanwhile, Michele was driven out and left with nothing.

The once-golden heir to the Don's throne fell into the abyss overnight. He hid away in a rented apartment every day, numbing himself with alcohol.

To help him rise again, I worked several jobs at once and stayed up late studying loopholes in every gray area I could find, hoping to gather enough money for him to recruit men again and rebuild his connections.

When I finally dragged my exhausted body home and set the money I had saved before him, he just gave a bitter smile, shoved it aside, and kept drinking his whiskey.

I gave everything I had, but what I earned was nothing more than a drop in the ocean.

When I was about to give up, a loan shark approached me and promised a sum big enough to help Michele start over.

I signed the contract without hesitation, knowing that default would cost me my life and my body.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
86 Bab
จิ้งจอกลาสเวกัส
หญิงสาวผมดำยาวรวบเป็นหางม้า โชว์ใบหน้ารูปไข่ยืนชูป้ายที่มีชื่อของเขาท่ามกลางผู้คนจำนวนมากที่มารอรับนักท่องเที่ยวจากเรือสำราญเธอดูโดดเด่นสะดุดตาแม้จะมองจากระยะไกล เช่นเดียวกับเขาที่ดูเหมือนตอนนี้จะตกเป็นเป้าสายตาของสาวๆ ทั้งสาวที่มองเขาเป็นอาหารตามาตั้งแต่บนเรือ และสาวๆ ที่มารอรับนักท่องเที่ยวเอเดรียนก้าวช้าๆ ไม่เร่งรีบ พิศ ‘ไกด์ทรานเฟอร์’ ที่ณวัฒน์ ผู้เป็นเพื่อนสนิทส่งรูปของเธอมาให้ทางไลน์หลายเดือนเต็มๆ แล้วที่เขาใช้เวลาพักผ่อนอยู่บนเรือสำราญลำมหึมา ซึ่งพร้อมสรรพด้วยอภิมหาความบันเทิงแทบจะทุกรูปแบบ เรือแวะจอดตามท่าเรือท่องเที่ยวของประเทศต่างๆ หลายสิบประเทศเป็นเวลาสองวันบ้าง สามวันบ้าง แต่เขาไม่ได้สนใจจะขึ้นไปเปลี่ยนบรรยากาศ เอเดรียนเพียงแค่ต้องการอยู่เฉยๆ ไม่สุงสิงกับใคร ใช้เวลาอย่างสิ้นเปลืองกับการกินดื่มอยู่บนเรือ เขานึกถึงเพื่อนขึ้นมาเมื่อรู้ว่าท่าเทียบเรือต่อไปคือแหลมฉบัง จึงโทร.นัดดื่มกับเพื่อนจากที่แค่รู้จักกันในฐานะเพื่อนร่วมไฮสกูลที่ลาสเวกัส ต่อมาณวัฒน์ก็กลายเป็นเพื่อนสนิทของเอเดรียน ตั้งแต่เมสัน บิดาของเขาช่วยเหลือภูผา บิดาของณวัฒน์ที่ดิ้นรนทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวอยู่ที่
Baca selengkapnya
เป็ดน้อย
“สวัสดีค่ะ คุณเอเดรียน เอ่อ ฉันชื่อเพชร-พลอยค่ะ” เธอเน้นชื่อตัวเองทีละคำพร้อมมอบรอยยิ้มมิตรภาพ ทั้งที่ใจอยากจะกระโดดกัดคอเขาจะแย่แล้ว“เป๊ต-ปล่อย” เขาเลิกคิ้วเอียงคอ สายตาของเขาแทบพลัดตกลงไปในลักยิ้มมีเสน่ห์บนสองข้างแก้มของเธอ“เพชร-พลอย” เธอพูดอีกครั้ง“เป๊ด-นอย” พูดจบก็ลองพูดใหม่อีกที แต่ยิ่งพูดก็ยิ่งไปกันใหญ่ “เป็ด-น้อย”“โอเคค่ะ เป็ดน้อยน่ารักดี ฉันชอบ” เพชรพลอยเห็นว่าไม่มีประโยชน์ที่จะให้เขาเรียกเธอให้ถูกต้อง เพราะอย่างไรก็เจอกันแค่ไม่กี่ชั่วโมง แล้วมาเจอกันอีกทีในอีกสองวันข้างหน้าที่เธอต้องไปรับเขาจากโรงแรมมาส่งที่ท่าเรือนี้เอเดรียนเดินตามสาวร่างระหงปราดเปรียวในชุดฟอร์มของบริษัทที่พ่อเพิ่งโอนหุ้นให้เขา แม้จะดูบอบบาง แต่เขาเห็นแล้วว่าส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอดึงดูดสายตาขนาดไหน ไอ้เพื่อนรักบอกเขาว่าถ้าอยากได้อะไร สาวน้อยคนนี้หาให้เขาได้ทุกอย่างถ้าเงินถึง แล้วถ้าสิ่งที่เขาอยากได้เป็นเธอล่ะ เธอจะต้องการสักเท่าไร...แน่นอน คำถามนี้เขาถามเพื่อนไปทางไลน์ตั้งแต่เห็นรูปเธอ“ไอ้เหี้ยเอเดรียน” เพื่อนเขาเปลี่ยนจากส่งไลน์ เป็นโทร.กลับมาด่าทันที“ไม่สุภาพเลยเพื่อน” เอเดรียนทั้งฟังและพูดภาษาไทย
Baca selengkapnya
ผู้ชายเอาแต่ใจ
นับว่าสวรรค์ยังเมตตาอยู่บ้าง ถึงแม้ไม่ได้ส่งเธอลงมาเกิดบนกองเงินกองทอง แต่ก็ยังให้รูปกายเป็นทรัพย์ เพชรพลอยจึงไม่ต้องไปเสริมไปตัดส่วนไหนของร่างกายออก ผิวพรรณก็ผุดผ่อง ใส่อะไรก็ดูแพง และตอนนี้เธอก็ดูสวยออร่ากระจัดกระจายอยู่ในชุดราคาเบ็ดเสร็จสามร้อยแปดบาท จะใส่ไปเดินถนนก็ดูน่ารัก จะไปเดินสถานที่หรูก็ยังดูดีเสื้อเกาะอกง่ายๆ 59 บาท กระโปรงพลิ้วๆ มือสอง 99 บาท รองเท้าเรียบหรูดูลักซ์ชัวรี่ 150 บาท แต่เมื่อมาอยู่บนตัวเธอดูโดยรวมเหมือนราคาหลักหมื่นติ๊ด ติ๊ด ‘พี่เลื่อนวันกลับเป็นพรุ่งนี้ ฝากดูแลแขกด้วย’ “อะไรวะพี่วัฒน์” เพชรพลอยสบถทันทีที่อ่านข้อความทางไลน์จบ‘วันนี้ก็ไม่ได้ไลฟ์ขายของสิ ลูกค้ากำลังติดเลย’ เธอส่งข้อความกลับไปณวัฒน์ขี้เกียจพิมพ์ จึงโทร.มา “พี่จ่ายค่าเสียเวลาให้ ถือว่าช่วยพี่หน่อยนะเพชร จะได้พักผ่อนไปในตัวด้วย พี่เปิดห้องในโรงแรมนั้นให้ห้องนึงแล้ว ไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ได้เลย”“แขกของพี่จะกินเพชรอยู่แล้วนะ”“พี่ถึงให้เพชรมารับแขกคนนี้ไง ถ้าเป็นคนอื่นคงเสร็จมัน พี่เชื่อว่าเพชรเอาตัวรอดได้ อีกอย่าง มันทิปหนัก”“มั่นใจในตัวน้องเกินไปรึเปล่า เสน่ห์ของคุณเอเดรียนละลายเพชรได้ง่ายๆ เ
Baca selengkapnya
ทั้งเจ็บ ทั้งจุก
“คุณต้องรับผิดชอบ คุณทำผมทั้งเจ็บทั้งจุก”“วิธีเบบี๋มันก็เจ็บคลาสิกๆ แบบนี้แหละ” เธอพูดอย่างสะใจเขายืดตัวขึ้น ปลดซิปกระโปรงของเธอแล้วดึงออก มือหนาลูบคลำบนผ้าเรียบลื่น “อย่านะ ไอ้บ้า” เธอด่าเป็นภาษาไทยขณะยันตัวขึ้น จะผลักเขาออก แต่ก็ถูกกดตัวลงไป เขารีบยืดตัวไปดึงกางเกงในเธอออก แล้วกระชากขาเธอพาดไหล่หนา จนตัวเธอไถลมาตามที่นอน“คิดอะไรกับผมหรือเปล่า ทำไมแฉะแบบนี้” เขามองดอกไม้งามสีระเรื่อที่แพรวพรายชุ่มฉ่ำด้วยน้ำค้างกลางหาว“จะบ้าเหรอคุณ ฉันจะไปคิดอะไรกับ...อื้อ”โกหกออกไปทั้งที่มีหลักฐานประจานอยู่ตรงหน้าเขา เธอพูดไม่ทันจบก็กรีดร้อง เมื่อลิ้นร้อนจรดลงมาลงสิ่งสงวน เขาไล้เลียกลางรอยแยกแย้มของกลีบดอกไม้ ไชชอนทุกซอกมุม แวะยีเม็ดทับทิมสีแดงจัดตูมเต่ง ความรู้สึกแปลกใหม่แนบชิดพาให้ใจสั่น เธอขยำผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกดีดขึ้นลงอย่างห้ามไม่ได้ หน้าท้องขยับเป็นลอนคลื่นกับความซาบซ่านหวามไหว เสียงหวานใสคร่ำครวญคลอไปกับเสียงคำรามของคนที่กำลังดื่มกินน้ำหวานของเธอ“คุณเอเดรียน ฉันไม่ไหว พอออออออ หยุด” เธอร้องขอ ไม่อยากอายหากถึงสวรรค์เพราะเขาตัวเธอสั่นไปหมด แต่เขาก็ไม่ฟัง สอดแทรกลิ้นเข้าไปในช่องทางรัก ร
Baca selengkapnya
หมูกระทะกระชับความสัมพันธ์
“ยิ้มอะไร คุณเกิดมารวย คุณไม่รู้หรอกว่าคนไม่มีจะกินต้องปากกัดตีนถีบขนาดไหน ชีวิตมันลำบากมากนะ ยี่สิบบาทเมื่อกี้อาจจะมีค่าเท่ากับหนึ่งล้านสำหรับพวกเขาก็ได้”“ผมยิ้มชื่นชมคุณต่างหาก ทำงานแทบตาย แต่ก็ยังแบ่งปัน”“ฉันงกกับงาน แต่ฉันใจบางนะคุณ”เขาเอื้อมมือมาลูบหัวเธอ“คุณเลือกให้ฉันใบหนึ่งสิ เผื่อว่าพรุ่งนี้ฉันจะรวย” เธอพยักพเยิดไปยังแผงลอตเตอรี่ที่คนขายคล้องคอไว้และเดินมายืนอยู่ข้างโต๊ะ“เสี่ยงโชคเหรอ”พอเธอยักคิ้วให้ เขาก็หันไปเลือก แล้วหยิบออกมาคู่หนึ่งที่แม็กติดกันไว้สองใบ ส่งให้เธอใบหนึ่ง ส่วนอีกใบพับใส่กระเป๋าเสื้อเพชรพลอยมองตัวเลข หน้าเริ่มแดงขึ้นเมื่อรู้ว่าเขาคิดลามกกับเธออีกแล้ว“เก็บไว้นะ เอาไว้มาขึ้นรางวัลกับผม” เขาบอกเธอ จากนั้นก็หันไปดึงลอตเตอรี่บนแผงออกมาทีละใบ ทีละแพ็ก จนหมดแผง คนขายยืนยิ้มกว้างดีอกดีใจที่ขายหมดก่อนที่จะประกาศผลรางวัลพรุ่งนี้“เหมาเลยเหรอ” เพชรพลอยอ้าปากค้าง“อือฮึ คุณบอกให้คนขายคิดเงินได้เลย” เอเดรียนใช้เธอเป็นล่าม พร้อมกับหยิบกระเป๋าสตางค์ที่ใส่ธนบัตรจนแน่นส่งให้เธอ ระหว่างนั้นเขาก็แกะลูกแม็กออกจากลอตเตอรี่กลัวว่ามันจะทิ่มนิ้วของลูกเป็ดน้อยเพชรพลอยจ่ายเ
Baca selengkapnya
คุณทำให้ผมทรมาน
“ตกใจอะไร ผมได้ยินคุณคุยกับแม่ น่ารักดีออก”“นะ...น่ารักเหรอ”“อือ คุณไม่ได้ไปแรด” เขาล้อเธอพลางหัวเราะ “อย่าลืมโอนเงินให้แม่ล่ะ”“คุณแกล้งเรียกชื่อฉันไม่ชัด” เธอทำหน้าบึ้ง“ผมอยากเรียกแบบนั้น ที่ท่าเรือคุณดูเหมือนเป็ดน้อยหลงทางอยู่กลางทะเล”“ฉันหาคนแก่พุงพลุ้ยคนหนึ่ง หวังใช้ความน่ารักและการบริการเป็นเลิศให้คุณตาทิปฉันเยอะๆ”เขาคว้ามือเธอมาประสาน วางบนหน้าตักตัวเอง “คุณจะไม่ผิดหวัง”“ฉันร้อนเงินนะคุณ ห้ามพูดเล่น” เธอแก้เขินด้วยการคว้าแก้วบรั่นดีเขา แต่พอเห็นสายตาดุๆ ก็นึกขึ้นได้ “ขอโทษค่ะ ลืมตัวอีกแล้ว กลับมาที่เรื่องของคุณต่อดีกว่า คุณว่าการหมั้นหมายคือคำสาปเหรอคะ”“ครับ เป็นสิ่งที่ผมไม่ได้รู้เรื่อง ไม่ได้รู้เห็นเป็นใจ แต่ต้องทำตาม”“แล้วคุณไลลาล่ะคะ เห็นแบบเดียวกับคุณหรือเปล่า”“คุณว่าผมหล่อไหม ผมมีเสน่ห์หรือเปล่า คุณอยากได้ผมไหม” เขาถามเธอกลับเป็นชุด“กะ..ก็ ใช่ค่ะ ทั้งหมดที่ว่ามา” ความเมาทำให้เธอพูดความจริงออกไปง่ายๆ“ดี...” เขาบีบมือเธอ เธอตกหลุมพรางเขาแล้ว “นั่นแหละคือคำตอบ”“คุณก็เลยมาหาความสบายใจ แก่ขึ้นร่วมปีอยู่บนเรือสำราญเหรอคะ”เธอทำให้เขาหัวเราะอีกแล้ว “ครับ ผมชอบทะเล แล้
Baca selengkapnya
ผมจะอ่อนโยนกับคุณ
“ถ้าไม่ใช่คุณ ฉันคงไม่มีโอกาสมานั่งจิบไวน์ชมพลุท่ามกลางวิวพันล้านแบบนี้” เธอลุกจากเก้าอี้ เดินถือแก้วไวน์ไปยืนอิงกระจก “ข้างบนมีพระจันทร์เต็มดวง พลุ แถมข้างล่างยังมองเห็นกระทงลอยเป็นสาย”“คุณนี่ปากหวานนะ ผมหาอาชีพอีกอาชีพให้คุณได้แล้ว” “อะไรคะ” เธอเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะที่คั่นระหว่างเธอกับเขาไว้ ระสายตาจากท้องฟ้ามามองหน้าเขา“สวย บทจะเซ็กซี่ก็เล่นเอาใจผมป่นปี้ บทจะน่ารักก็ทำเอาใจผมฟูฟ่อง มีเสน่ห์ คุยสนุก อยู่ด้วยแล้วมีความสุขแบบนี้ก็ต้อง ‘รับงานกินข้าว’ ”เพชรพลอยหัวเราะ “ฉันถือเป็นคำชมแล้วกัน ส่วนงานกินข้าว ถ้าหลังชนฝาเมื่อไร ฉันคงต้องหยิบมาพิจารณา”ประโยคท้ายของเธอสร้างความไม่พอใจให้เอเดรียน ทั้งที่เขาเป็นคนจุดประเด็นนี้ขึ้นมาเอง“อย่างอื่นผมพูดจริง ยกเว้นงานกินข้าว”เขาลุกเดินไปยังเครื่องเสียง เสียงเพลงบรรเลงเมื่อครู่เงียบไป เพียงไม่นานเสียงร้องทุ้มนุ่มละมุนหูก็ดังขึ้นในเพลง Love me tender เสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งชายหนุ่มเจ้าของเสียงเดินมายืนตรงหน้า เสียงของเขาสะกดเธอไว้ในทุกพยางค์“Love me tender, Love me long. Take me to your heart. For it’s the
Baca selengkapnya
ผมกำลังจะตายเพราะคุณ NC
“ผมจะอ่อนโยนกับคุณ” เอเดรียนหวังว่าสิ่งที่พูดออกไปจะเป็นความจริง เขาไม่เคยรู้สึกปรารถนาผู้หญิงคนไหนมากเท่ากับคนตรงหน้า เขาจุมพิตเป็นทางตั้งแต่ข้างขมับ กรอบหน้า ปลายคาง พร้อมกับที่มือลูบไล้ไปตามผิวเนื้อ เนินอก เขาประคองอกอวบล้นมือพลางใช้นิ้วยั่วเย้ายอดอกเสียงครางที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงทำให้เขาเจียนคลั่ง จึงหยุดการดื่มด่ำบนผิวกายของเธอเขาก้มลงหยิบกางเกง ล้วงกล่องคอนดอมสามสี่กล่องที่เตรียมมาจากห้องของตัวเอง ก่อนจะอุ้มลูกเป็ดของเขาเข้าเล้าทันทีที่หลังแตะที่นอน เธอก็ตะปบไหล่เขาไว้ “ฉันว่าฉันรับไม่ไหวแน่ๆ”เขาเห็นความตื่นกลัวในดวงตาสีช็อกโกแลตของเธอ“ไม่มีผู้หญิงคนไหนตายเพราะมีเซ็กส์กับผมหรอกครับ”“ฉันนี่แหละ” เธอสวนกลับ“ไหนจับหัวใจดูหน่อยซิว่าเต้นแรงไหม” เขาวางมือบนตำแหน่งหัวใจ เริ่มบีบขยำเบาๆ เสียงคำรามอื้ออึงในลำคอ “นมคุณใหญ่จนผมหาหัวใจไม่เจอ”“คุณจับผิดข้าง”“อ้าวเหรอ” เขาบีบขยำอีกข้างให้เท่าเทียมกัน เพชรพลอยกัดปากกลั้นเสียงครางเมื่อเขาบีบนวดไม่หยุด เอเดรียนก้มลงดูดยอดเชอร์รี่สีหวาน ก่อนจะขยับไปให้ความสำคัญกับขี้แมลงวันข้างเต้า ความเสียวกำลังไต่ระดับจนยากจะต้านทาน ขาเรียวไถขึ้นไถ
Baca selengkapnya
เป็ดน้อยลอยคอในทะเลรัก
เพชรพลอยพยักหน้า วางมือลงบนมือเขาที่ยื่นรอ ให้ดึงเธอขึ้นมาจากเตียง หญิงสาวแวะที่ตู้ หยิบเสื้อคลุมมาสวม มองสภาพของตัวเองในกระจก ตกใจกับร่องรอยที่เขาทิ้งไว้เป็นจ้ำๆ ทั่วตัว เธอหันไปมองเขาบ้าง และตกใจยิ่งกว่า เพราะนอกจากจะเป็นจ้ำแล้ว ยังมีรอยเล็บเป็นทางยาวอีกหลายรอย“เราสุดเหวี่ยงกันมาก คุณทั้งเผ็ดทั้งมันสมราคาคุยจริงๆ” เขาหัวเราะ โอบเอวเธอเดินไปที่โต๊ะริมระเบียงด้วยกันเพชรพลอยหยิบกาแฟขึ้นดม ละเลียดกลิ่นนุ่มละมุน ก่อนจะจิบ รสชาติที่ปลายลิ้นปลุกเธอให้กระชุ่มกระชวยขึ้น“ฉันติดกาแฟ ถ้าไม่ได้กินจะปวดหัว หงุดหงิด บางทีเป็นไมเกรนเลยนะ”“ผมกินวันละสี่แก้วเป็นอย่างน้อย”เธอเหลือบตาขึ้นค้อน เขากำลังยิ้ม...ยิ้มแบบน่าทุบ “จะเอาชนะฉันทุกเรื่องเลยใช่ไหม”“ล้อเล่น แหย่คุณแล้วสนุกดี” เอเดรียนยกกาแฟขึ้นจิบบ้าง“มีอยู่วันหนึ่งหลังจากไปส่งแขกที่หัวหิน ก่อนถึงกรุงเทพฯ คนขับรถแวะร้านกาแฟข้างทาง ฉันเลือกเมนูซิกเนเจอร์ของร้าน เป็นกาแฟใส่ไซรัปเกสรดอกมะพร้าวแล้วก็ดอกเกลือ ข้างบนฟองนมโรยด้วยเกล็ดน้ำตาลมะพร้าวเบิร์นจนไหม้ เข้าปากแล้วเคี้ยวดังกรึ๊บๆ มันยังอร่อยติดลิ้นฉันอยู่จนถึงทุกวันนี้เลย”“คุณพูดซะผมอยากกิน”
Baca selengkapnya
ผมใส่ถุงไม่ทัน NC
“ใบสุดท้าย สาธุ รางวัลที่ห้าก็ยังดี ช่วยลูกช้างด้วยเถ้อะ” เพชรพลอยยกมือพนมท่วมหัว ลงท้ายคำภาวนาเสียงสูงเอเดรียนซึ่งทำหน้าที่กรอกตัวเลขตรวจรางวัลสลากกินแบ่งรัฐบาลบนมือถือให้เธอยิ้มขำ จากนั้นก็เริ่มกดตัวเลขที่เธอบอกช้าๆ ชัดๆ ทีละตัว“เย้ คุณไม่ถูกรางวัล” เขาประกาศราวกับได้พิชิตยอดเขาเอเวอร์เรส“มันน่าดีใจอะไรนักหนา” เพชรพลอยปาลอตเตอรี่ใบสุดท้ายใส่หน้าเขา แต่มันร่วงลงพื้นระหว่างทางไปกองรวมกับพรรคพวกที่กลายเป็นแค่เศษกระดาษในพริบตา “สองร้อยใบ ไม่ถูกเลยสักใบแม้แต่เลขท้ายสองตัว สุดยอด มีใครอาภัพกว่านี้อีกไหม”“นี่ไง ตุ๊กตาเป็ดที่คุณได้มา อย่างน้อยวันนี้ก็ยังมีโชคบ้าง”เขาชูตุ๊กตาเป็ดยางตัวเล็กๆ สีเหลืองอ๋อยรางวัลจากการยิงปืนให้ป้ายล้มในงานวัดซึ่งจัดตั้งแต่ช่วงก่อนวันลอยกระทงล่วงเลยจนถึงคืนนี้“น่ารักดีเนอะ บีบแล้วร้องด้วย” เธอบีบท้องเป็ดใส่หูเอเดรียนประกอบปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ“เหมือนคุณเลย น่ารัก ร้องเสียงดัง”พอเห็นเธอตวัดค้อนวงใหญ่เขาก็วางมือถือไว้ข้างเตียงเพชรพลอยมองอย่างงงๆ จู่ๆ เขาก็ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าเสียอย่างนั้น ยังไม่ทันมีโมเมนต์โรแมนติกอะไรเลยสักนิด แถมมังกร...เรือดำน้ำ...จะเรียกอะไรก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status