ตอนที่สี่ เหล่าองค์ชาย2

ตอนที่สี่

เหล่าองค์ชาย

ฟางเจียอีเชิดหน้าเดินอย่างมั่นใจไม่มีทีท่าเก้อเขินดั่งผู้ที่ออกงานครั้งแรก หญิงสาวแย้มยิ้มเล็กน้อยส่งให้ใบหน้าเผยความงดงามจนผู้คนตะลึงงัน

“โอ้...บุตรสาวของท่านงดงามสมคำเล่าลือเสียจริง” หญิงสาววัยกลางคนนางหนึ่งเดินมาต้อนรับฮูหยินใหญ่สกุลฟางก่อนจะเอ่ยปากชม

“จางฮูหยินกล่าวเกินไปแล้ว นางยังเยาว์วัยนักต้องขัดเกลาอีกมาก” หลิวซื่อเอ่ยวาจาถ่อมตนตามมารยาทก่อนจะแนะนำให้บุตรสาวทำความเคารพฮูหยินเอกของอัครเสนาบดี

จากนั้นฟางเจียอีก็เดินตามมารดาไปพร้อมทั้งพยายามจดจำผู้คนที่ได้รับการแนะนำจนเวียนหัว

โอ๊ย...จะเยอะอะไรปานนี้ แซ่ก็ยากเย็น ตำแหน่งก็ยาวเหยียดเกินจะจดจำ

กว่าจะเดินวนจนใกล้ครบ ฟางเจียอีก็มึนงงสับสนจนจำผู้ใดแทบไม่ได้แล้ว

ไม่นานเหล่าองค์ชายและชายาก็เสด็จมาถึง ถึงตอนนี้ฟางเจียอีจึงตั้งอกตั้งใจเพ่งมองเพื่อเก็บรายละเอียด

องค์ชายหยางจินเต๋อ องค์ชายรองซึ่งแต่งพี่สาวคนรองของนางไปเป็นชายารองก้าวเข้างานมาก่อนผู้อื่น เดิมทีเขาเป็นผู้หนึ่งที่มีสิทธิช่วงชิงตำแหน่งรัชทายาทแต่ด้วยเป็นโอรสของสนมเพียงขั้นผินซึ่งถือว่ายังไม่สูงนักสุดท้ายจึงไม่ได้รับตำแหน่งนั้น

แม้ตอนนี้เขาจะยังไม่ได้แต่งชายาเอก แต่หากนางแต่งเข้าไปก็ต้องแบ่งสามีกับพี่สาวซึ่งนั่นคงไม่สนุกนัก

ฟางเจียอีคิดก่อนจะเบนสายตาไปยังองค์ชายองค์อื่น

หยางจินเสียง องค์ชายสามก้าวเข้ามาในงานเป็นคนต่อไป เขามาเพียงผู้เดียวโดยไม่มีหญิงสาวข้างกายทั้งๆที่มีคำร่ำลือว่าอุปนิสัยมากรักด้วยมีทั้งชายาเอก ชายารอง ชายาสาม ชายาสี่และอนุมากมาย องค์ชายองค์นี้ ฟางเจียอีตัดออกไปจากตัวเลือกตั้งแต่แรกที่ได้ยินความมักมากแล้ว ยิ่งเมื่อเห็นว่าทันทีที่ก้าวเข้างานเขาก็ถลาไปพูดคุยกับสาวงามที่อยู่ใกล้ที่สุด ฟางเจียอีก็ไม่เหลือบแลมองเขาอีกเลย

หยางจินอี้หรือองค์ชายสี่ซึ่งเป็นโอรสอีกองค์ของฮองเฮาและเป็นน้องชายร่วมมารดาขององค์ชายใหญ่ ก้าวเข้ามาในงานอย่างเชื่องช้าสง่างาม หญิงสาวหลายรายต่างมีท่าทีเอียงอายเมื่อองค์ชายหนุ่มเดินผ่านด้วยเขาเป็นองค์ชายที่ยังไม่แต่งชายาสักองค์แถมไม่มีอนุอีกด้วย

เอ!...หรือว่าเขาจะไม่ชอบผู้หญิง หน้าตาหล่อขนาดนี้รอดอยู่ได้ยังไง

อิงดาวในร่างฟางเจียอีเผลอคิดไปอีกทาง

หลังจากนั้นหยางจินเหลียง องค์ชายห้าและหยางจินชาง องค์ชายหกก็เดินเข้ามาพร้อมกัน ด้วยทั้งสองยังไม่แต่งชายาเช่นกัน จึงมีหญิงสาวเมียงมองส่งสายตาให้อย่างไม่แพ้ผู้ใด

ฟางเจียอีมองตัวเลือกที่เดินเข้ามาในงานอย่างเพ่งพินิจ งานนี้ขาดเพียงองค์ชายใหญ่และองค์ชายเล็กๆเท่านั้น ดังนั้นนางน่าจะสังเกตได้ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง

เมื่อเหล่าองค์ชายมาถึง คุณหนูทั้งหลายจึงแสดงท่าทางเขินอายแต่ทิ้งสายตาให้อย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่เว้นแม้แต่องค์ชายซึ่งพาชายามาด้วยอย่างองค์ชายรอง ฟางเจียอีมองท่วงท่าเหล่านั้นพลางส่ายหัวด้วยความไม่เข้าใจ

ทำไมต้องทำขนาดนั้น ทำท่าเดียวกันหมดหยั่งกับก็อปกันมา น่าเบื่อจัง

อิงดาวในร่างฟางเจียอีย่อมไม่เข้าใจแน่ ด้วยหญิงสาวในยุคนี้ไม่สามารถเกี้ยวพาหรือเปิดเผยความในใจอย่างชัดเจนได้ พวกนางมีแต่ต้องเอียงอายอย่างมีจริตเพื่อเรียกความสนใจเท่านั้น

เมื่อแขกเหรื่อมากันพรั่งพร้อม ฮูหยินเอกแห่งจวนอัครเสนาบดีจึงกล่าวเปิดงานและเชิญชวนทุกคนให้เดินชมดอกเหม่ยได้ตามแต่ใจ

กว่าฟางเจียอีจะเข้าใจว่านั่นคือกุศโลบายเพื่อให้หญิงสาวและชายหนุ่มได้ทำทีบังเอิญเดินมาพบปะ และพูดคุยเกี้ยวพาหรือส่งสายตาให้กันก็เมื่อผู้คนต่างเดินออกไปอยู่กลางสวนเกือบทั้งหมดแล้ว