ตอนที่หนึ่ง ตายหนีไปเสียอย่างนั้น

ตอนที่หนึ่ง

ตายหนีไปเสียอย่างนั้น

“คุณหนูสาม ท่านเป็นอย่างไรบ้าง อย่าหลับไปเช่นนี้สิขอรับ คุณหนู คุณหนูสาม”

อิงดาวหรืออิ๊งค์ ได้ยินเสียงเรียกไม่คุ้นหูพร้อมแรงเขย่าจนร่างสั่นไหว หญิงสาวพยายามลืมตาขึ้นมาอย่างยากเย็น ก่อนจะต้องหลับตาลงไปใหม่ด้วยความวิงเวียน

“คุณหนู อย่ามาตายที่นี่นะขอรับ มิเช่นนั้นข้าต้องตายไปด้วยแน่” เสียงชายหนุ่มซึ่งยังคงเขย่าไม่หยุดดังขึ้นอีกก่อนจะทิ้งร่างบางลงบนพื้นอย่างแรงแล้ววิ่งออกไปตามสาวใช้ของหญิงสาวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“เจ้าทำอันใดคุณหนู เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้” เสียงหญิงสาวซึ่งคาดว่าจะเป็นสาวใช้ตวาดใส่อย่างโกรธกริ้ว

“ช่วยกันพาคุณหนูไปหาหมอก่อนเถอะ มิเช่นนั้นพวกเราทั้งสองแย่แน่” เสียงชายหนุ่มสั่นไหวด้วยความหวั่นวิตก

พวกเขาทั้งสองช่วยกันโอบอุ้มร่างบางออกมายังรถม้าด้านนอกก่อนที่อิงดาวจะหมดสติไปโดยไม่รู้สึกตัวอีก

หญิงสาวลืมตาขึ้นมาอีกทีด้วยความอ่อนเพลีย ก่อนจะต้องตกใจเมื่อมองไปรอบตัวแล้วไม่พบสถานที่ซึ่งคุ้นเคย

ที่นี่ที่ไหน ดูแปลกมาก ทั้งเตียงนี่ก็แข็ง หมอนก็สูง นอนจนปวดคอไปหมด แล้วห้องก็ดูอลังการอย่างกับในละครจีนที่เคยดูเลย

อิงดาวก้มลงมองสำรวจตัวเอง ก่อนจะรีบลุกไปหากระจกเพื่อส่องดูให้แน่ใจ

ทำไมหน้าตา รูปร่างของเธอถึงเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้ล่ะ

นี่ไม่ใช่อิงดาว แต่เป็นใครก็ไม่รู้

ทำยังไงดี เกิดอะไรขึ้น

หญิงสาวถอยกลับไปนั่งคิดอย่างแตกตื่น จนได้ยินเสียงร้องไห้ดังแว่วเข้ามา

“เธอ มาร้องไห้อยู่ที่นี่ทำไม”

เมื่อหันไปเห็นร่างเลือนรางของหญิงสาวนางหนึ่งนั่งอยู่ไม่ไกล อิงดาวจึงตัดสินใจถามออกมา แต่เมื่อร่างเลือนรางนั้นก้าวออกมาจนเห็นใบหน้าชัดเจน อิงดาวถึงกับต้องร้องอุทาน

“เอ๊ะ...เธอคือเจ้าของร่างนี้นี่”

“ใช่ ข้าคือเจ้าของร่างที่เจ้าอาศัยอยู่ในยามนี้” หญิงสาวเลือนรางตอบอย่างแผ่วเบา เสียงนั้นคล้ายลอยมาจากที่ไกลๆ

“แล้ว เกิดอะไรขึ้น เธอรู้ไหม” อิงดาวรีบถามด้วยความอยากรู้

“ข้าพลาดพลั้งด้วยหลงเชื่อชายชั่วจึงต้องตายลง ส่วนเจ้าบังเอิญมาเข้าร่างของข้าได้อย่างไรก็สุดรู้ ข้าออกจากร่างนั้นมาแล้วและกำลังจะล่องลอยไปตามทาง แต่ได้เห็นเจ้าเข้าไปพอดี จึงยังรั้งรออยู่” หญิงสาวร่างเลือนรางเอ่ยบอก

“หมายความว่าฉันเข้ามาอยู่ในร่างของเธอพอดีกับที่เธอออกไป มันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้น” อิงดาวเกาหัวด้วยความสับสน

“ข้าไม่คิดว่าเป็นความบังเอิญ นี่น่าจะเป็นโชคชะตามากกว่า”

“แล้วร่างของฉันล่ะ ป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง” อิงดาวสงสัย

“นั่นไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะรู้ได้ ข้าเพียงอยากบอกเรื่องราวต่างๆให้เจ้าได้รับรู้และอยากให้เจ้าได้แก้ไขความผิดพลาดของข้าเท่านั้น” สาวร่างเลือนรางบอกเจตนาที่ยังรออยู่

“ฉันต้องอยู่ที่นี่ในร่างของเธออย่างนั้นเหรอ ไม่ ฉันอยากกลับไป”

อิงดาวยังไม่อยากยอมรับเหตุการณ์อันชวนพิศวงนี้

“เจ้าเข้าไปแล้ว จะออกได้อย่างไรนอกจากต้องตายแล้วกลายเป็นวิญญาณอย่างข้า”

“หมายความว่าฉันอาจจะตายไปแล้วและกลายเป็นวิญญาณลอยมาอยู่ในร่างนี้อย่างนั้นหรือ”

“น่าจะเป็นเช่นนั้น”

สองสาวในรูปลักษณ์เดียวกันพูดคุยโต้ตอบเพื่อสร้างความเข้าใจในเรื่องราวอัศจรรย์ที่เกิดขึ้น