LOGINตอนที่ยี่สิบสาม
อย่าได้คิดต่อสู้
รุ่งเช้า กองทหา
ตอนที่ยี่สิบสี่ เราต้องหนี ว่านจินเจียวเดินไปรวมกับหมอทั้งสามและแม่ครัวชุนเหนียง โดยมีทหารที่บาดเจ็บนั่งนอนกองอยู่หญิงสาวพยายามขยิบตาส่งสัญญาณกับหมอหญิงซางไป๋อันและแม่ครัวสาวด้วยหวังว่าพวกนางจะเข้าใจการกระทำในครั้งนี้“พวกมันถอดไม้และปลอกเหล็กออกไปบางส่วนอย่างที่คาด พวกเรารีบไปค้นหาให้พบ ถึงอย่างไรพวกมันย่อมต้องซ่อนไว้ในเรือลำนี้แน่” ข้าศึกที่ทำทีเป็นคนเจ็บแล้วลอบขึ้นเรือมาเร่งหาทางขับเคลื่อนเรือรบเพื่อให้ห่างออกจากชายฝั่งของตนเองว่านจินเจียวทบทวนความจำที่แม่ทัพใหญ่ฮัวจางเหว่ยเคยบอกเอาไว้ว่าเรือรบเฉียงต้าลำนี้เป็นเรือที่ใช้ใบและอาศัยแรงลมในการเคลื่อนที่ จึงมีเสาใบที่หัวเรือและกลางเรือด้วยแม่ทัพหนุ่มเคยพานางไปร่วมรักกระแทกกระทั้นกันบนเสาทั้งสองต้นอย่างน่าหวาดเสียว หญิงสาวจึงจำคำอธิบายได้อย่างแม่นยำ“จินจินน้อย เจ้ามองดูสิ เสาที่กางใบนี้ทำด้วยไม้สักใหญ่โต แล้วยังมีปลอกเหล็กคาดเป็นเปลาะๆ ที่สำคัญคือไม้นี่ เจ้าลองมองดูให้ดี ไม้นี้แม้จะเล็กแต่ใช้ป้องกันไม่ให้ใบเรือมาติดปลอกเหล็กแม้จะ
ตอนที่ยี่สิบสาม อย่าได้คิดต่อสู้รุ่งเช้า กองทหารต่างเตรียมตัวอย่างฮึกเหิม เสียงโห่ร้องดังก้องปลุกให้ว่านจินเจียวผวาตื่นและรีบลุกขึ้นวิ่งออกมา“พวกเขาจะไปกันแล้วหรือ” สาวน้อยหันไปถามแม่ครัวชุนเหนียงอย่างแตกตื่น“ใช่ แม่ทัพใหญ่มีคำสั่งให้เคลื่อนขบวนลงจากเรือแล้ว” แม่ครัวสาวตอบอย่างเคร่งขรึม สายตาห่วงใยมองออกไปโดยหยุดอยู่ที่กุนซือหลิวหยางนานเป็นพิเศษเหล่าทหารต่างทยอยลงเรือเล็กมุ่งหน้าไปใกล้ชายฝั่งของข้าศึกเพื่อรวมตัวโดยพร้อมเพรียงรอสัญญาณการบุกจากแม่ทัพหนุ่ม มองเห็นเป็นแนวยาวจากเรือทั้ง5ลำฮัวจางเหว่ยหันมาเห็นว่านจินเจียวจึงเดินเข้ามาหา“จำพื้นที่เรือเฉียงต้าได้ทั้งหมดแล้วใช่หรือไม่”“ได้” หญิงสาวพยักหน้า“หากเกิดเหตุร้าย หรือมีข้าศึกบุกขึ้นมาให้รีบหนีออกไป อย่าได้สนใจเรือ ขอเพียงพวกเจ้าปลอดภัย พวกมันย่อมไม่มีตัวประกันไว้ต่อรอง” แม่ทัพหนุ่มกำชับก่อนจะก้มหน้ากดจุมพิตหนักลงมาแล้วผละจากไปโดยเร็วว่านจินเจียวผวาจะตามไปแต่เมื่
ตอนที่ยี่สิบสอง เตรียมตัวทำศึกว่านจินเจียวและแม่ทัพฮัวจางเหว่ยยังคงร่วมรักร้อนแรงกันทุกคืนโดยไม่มีเหน็ดเหนื่อยเพื่อตักตวงความหอมหวานก่อนจะถึงเวลาทำศึกอย่างเคร่งเครียดจนขบวนเรือแล่นใกล้ถึงชายฝั่งของแคว้นหลิว ฮัวจางเหว่ยจึงขอส่งท้ายจนฟ้าสางแล้วเดินเข้าร่วมประชุมเหล่าทหารโดยไม่มีทีท่าอ่อนแรง“ท่านแม่ทัพใหญ่ฟานส่งข่าวมาแจ้งว่าให้พวกเราหาทางลอบเข้าเมืองไปเปิดประตูใหญ่เพื่อให้ทัพของเขาบุกเข้ามาได้อย่างรวดเร็ว” กุนซือหลิวหยางเอ่ยขึ้นก่อน“พวกทหารแคว้นหลิวเพิ่มการเฝ้าระวังและป้องกันด้านชายฝั่งอย่างหนาแน่น คงรู้ว่าพวกเราต้องส่งกองกำลังมาทางน้ำแน่ หากเห็นเรือของพวกเราแล่นเข้าใกล้ การลอบเข้าเมืองอาจยากลำบาก” รองแม่ทัพหวังซีฮันรีบบอกสถานการณ์“การสอบเค้นชายสองคนที่ลอบมาขโมยแผนที่เป็นอย่างไรบ้าง รู้แล้วหรือไม่ว่าพวกเขามีแผนการใด” แม่ทัพฮัวจางเหว่ยหันไปสอบถามรองแม่ทัพของเรืออีกลำ“พวกเขาดื้อด้านมาก มีเพียงคนเดียวที่ดูขลาดกลัวและมีทีท่าจะปริปาก”“เช่นนั
ตอนที่ยี่สิบเอ็ด คลื่นลมรุนแรง เสียงตะโกนบ่งบอกความเสียวจนเกินทนไหวพร้อมน้ำเหนียวสีขาวถูกพ่นใส่ในโพรงถ้ำจนหญิงสาวรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อนซึ่งไหลเข้ามาจนล้นร่องเมื่อกุนซือหนุ่มถอนตัวตนออกมาจึงเป็นจังหวะให้ทหารชายที่เหลือพุ่งร่างเข้าไปเติมเต็มอย่างหิวโหยชายทั้งสี่ต่างสลับกันเข้า สลับกันออก ในช่องทางรักของแม่ครัวสาว ร่องด้านหน้าถูกเติมเต็มตลอดเวลา ในขณะที่ร่องด้านหลังยังพอมีช่วงให้ได้พักบ้าง โพรงปากอุ่นถูกจับยัดด้วยดุ้นอวบจนแทบไม่ได้เปล่งเสียงร้องครวญครางหญิงสาวเกร็งกระตุกไม่หยุด ทั้งร่างกายเต็มด้วยน้ำรักที่หลั่งไหลจากหลายท่อนเอ็น ชุนเหนียงเสร็จอีกครั้งและอีกครั้ง จนร่องรักที่ปีนป่ายไปถึงสวรรค์แล้วฟื้นตื่นขึ้นมาเสียวซ่านต่อสร้างแรงปรารถนาจนหมดสิ้นเรี่ยวแรงห้องของหมอหญิงซางไป๋อันย่อมไม่ต่างกัน แม้รองแม่ทัพหวังซีฮันจะไม่อยากให้นางรองรับความกำหนัดมากเท่าแม่ครัวสาวซึ่งร่างอวบใหญ่กว่าแต่หมอหญิงเห็นว่าทหารบางคนยังไม่เคยได้สุขสมตั้งแต่ขึ้นเรือมาจึงอยากเปิดโอกาสให้คืนนี้ จึงมีทหารรอต
ตอนที่ยี่สิบ ประสานเสียง กุนซือหลิวหยางจับมือบางมารูดท่อนเอ็นของตัวเองไปพลางระหว่างมองดูความเร่าร้อน“อ้า...โดนกระแทกครั้งละสองท่อนช่างเสียวซ่านสุดทานทนจริงๆ ซี้ดดดด... พวกเจ้าแทงเข้ามาพร้อมกัน อย่าได้ยั้งแรง อ้า...อื้อ...แรงอีก...โอวววว...”ชุนเหนียงมีนิสัยชอบการร่วมรักด้วยความรุนแรงและชื่นชอบการโดนรุมล้อมเอาใจ จึงทำให้ทหารต่างแย่งชิงที่จะได้เข้ามารวมร่างกับนางด้วยไม่ต้องออมมือท่อนลำยาวด้านหน้าบดขยี้ช่องทางสีแดงจนร้อนฉ่า ยิ่งมีเสียงเร่งร่างหนายิ่งกระเด้งสะโพกกระแทกเนินโหนกดังสนั่นหวั่นไหวปัก ปัก ปัก “โอ้ว แม่ครัวชุน ขนาดโดนสอดใส่ไปจนนับไม่ถ้วน ร่องรูของเจ้ายังตอดแน่นจนท่อนก่อนของข้าแทบละลายแล้ว”เสียงชื่นชมมาพร้อมแรงโยกขย่ม ขณะท่อนด้านหลังโยกขยับจนรู้สึกได้ว่าแทบจะชนกันเต้าทรวงอวบถูกบีบจนก้อนเนื้อปลิดปลิ้น เม็ดติ่งถูกบีบบี้ด้วยความกระสันซ่าน ขณะกุนซือหลิวหยางมือยังกุมท่อนเนื้อของตนเองแต่ตามองกลีบอวบอูมซึ่งปลิ้นไปปลิ้นมาตามจังหวะของลำเอ็น
ตอนที่ยี่สิบ ประสานเสียงลิ้นร้อนยังคงดูดกลืนท่อนเอ็นอุ่นโดยใช้ริมฝีปากปากรูดเข้ารูดออก พร้อมดุนลิ้นสู้บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบแม่ทัพหนุ่มเสียวจนเกร็งตัว กำมือแน่น มืออีกข้างเอื้อมมาลูบผมสลวยในขณะช่วยโยกเอวสอบเพื่อให้การเข้าออกล้ำลึกขึ้นว่านจินเจียวโยกหัวให้แท่งเนื้อมุดเข้ามุดออกในโพรงปากนุ่ม ขณะชายหนุ่มโยกสะโพกตอบรับเป็นจังหวะสร้างความลึกจนหญิงสาวแทบหายใจไม่ทันยิ่งกระสันซ่าน ลำแท่งแกร่งยิ่งกระแทกรัวเร็วจนหญิงสาวแทบจะอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้นด้วยตอบรับการโยกคลอนของเอวสอบได้ไม่ทันใจฮัวจางเหว่ยถูกความนุ่มชื้นปลุกความหฤหรรษ์จนกระตุกลำท่อนปล่อยน้ำเข้าปากบางอย่างไม่อาจทานทน“อ่า...เจ้าเก่งยิ่งนัก” เสียงชื่นชมดังออกมาก่อนมือสากจะตรงเข้าเคล้นคลึงเต้าทรวงอิ่มเพื่อตอบแทนร่างบางถูกจับนอนลงเปิดอ้าความฉ่ำหวานให้ได้สอดปลายนิ้วผ่านกลีบบุปผาไปสัมผัสเม็ดแข็งสีชมพูฮัวจางเหว่ยละเลงนิ้วบดคลึงขยี้ติ่งเกสรไม่ได้หยุด ทั้งคลึงแล้วหมุนวนถูไถจนน้ำหวานใสไหลเยิ้ม นิ้วเรียวขยับรัวในโพรงอุ่นพลาง







