Beranda / มาเฟีย / ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) / บทที่ 2 ค่าตัวคุณ (NC20++)

Share

บทที่ 2 ค่าตัวคุณ (NC20++)

last update Tanggal publikasi: 2025-10-29 15:03:29

“ต่อไปผมจะไม่เบามือแล้วนะ…”

เขากระซิบเบา ๆ

ก่อนเลื่อนใบหน้าลงต่ำ แล้วไล่จูบตั้งแต่ต้นคอลงมาจนถึงทรวงอก

เธอสะดุ้งเฮือก เขายิ้มมุมปากอย่างพอใจ ปลายนิ้วเรียวยาวเขี่ยสลับบีบบี้บนยอดถัน ร่างบางเสียวสะท้านหนีบขาเข้าหากันขยับสะโพกไปมา สองมือของเขาไล้เลื้อยตามสะโพกกดบีบขย้ำพอดีมือ

ริมฝีปากหยักค่อย ๆ พรหมจูบมายังหน้าท้องแบนราบ ขบเม้มบริเวนท้องน้อยเหนือขอบกางเกงในตัวจิ๋ว ทำให้คนเบื้องล่างดิ้นพล่าน เธอเงยหน้าขึ้นมาดูการกระทำของเขา อย่างไม่อาจปฎิเสธได้

“อืม..อ่าส์”

เขาค่อย ๆ รูดกางเกงในตัวจิ๋วลงมาที่เขาเรียว เพื่อไม่ให้บดบังเนินสวาทที่อวบอูม ขาวขนรำไร ..ช่างเย้ายวนชวนให้ปลุกอารมณ์ความต้องการให้เขาได้ไม่น้อย

“คุณสวยมาก”

เขาพึมพำเสียงแทบพร่า

ก่อนจะเอื้อมมือคลี่กลีบเนื้อสีชมพูแยกออกจากกัน แล้วค่อย ๆ สอดแทรกนิ้วกลางเรียวยาวของเขาเข้าไป

"อื้ม....คะ...คุณ"

เธอสะดุ้งเสียงกระเส่า

คีรติไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปเสียเปล่า เขากดจูบที่ต้นขาด้านในของเธอ พร้อมขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะ

ณิชาครางสะท้านไปทั่วห้อง

"อ้ะ....อ่าส์..เสียวเหลือเกิน....อ้ะ.....อ่าาาาาส์"

เธอหลับตาปี๋ เพลิดเพลินไปกับนิ้วเรียวของเขา ไม่นานเขาก็สอดนิ้วนางเข้าไปเพิ่มเป็นสอง

“อ๊ะ...แน่นเจ็บ” เธอสะดุ้ง

"อดทนหน่อยนะครับเดี๋ยวเสียวเอง "

เขากระซิบพร้อมจูบปลอบโลม

เสียง แจะ.. แจะ..ดังถี่ ความฉ่ำแฉะไปทั่วร่องสวาทของเธอ เขารัวนิ้วถี่ขึ้นจนน้ำหวานสีใสออกมาล้นทะลักฝ่ามือของเขาไหลลงร่องก้นขาวลงมาที่ผ้าปูเตียง

“โอ๊ะ...มันเสียวฉันต้องการ....อื้ม....ได้โปรด”

เธอกระซิบ

“ยังไม่ถึงเวลาครับที่รัก...ขออีกนิดหนึ่ง”

เขายกยิ้มเมื่อเห็นเธอแอ่นกายยกสะโพก เงยหน้าตาปรือจากความสุข

“น้ำเยอะมาก ขอลิ้มรสก่อนนะครับ”

ริมฝีปากของเขาขมเม้มกลีบเนื้อเบา ๆ ก่อนที่จะเกร็งลิ้นลากลิ้นร้อนสัมผัสร่องสวาทสาวขึ้นลงอย่างจงใจ

“จ๊วบ ๆ”

เขาดูดกลืนไม่มีท่าทีรังเกียจเธอแม้แต่น้อย

“อืมหวานกว่าที่คิดเสียอีก แม่สาวน้อย”

“อ่าส์....คุณช่วยฉันด้วย ฉัน....”

สองมือเธอจิกที่ไหลของเขาจนเป็นรอยเล็บแดงนูนเห็นได้ชัด

“คุณต้องการแล้วใช่ไหม...ใจเย็นๆ นะผมจะจัดให้เดี๋ยวนี้”

เขาถอดเสื้อคลุมออก เอ็นร้อนของเขาชูผงาด น้ำใส่ไหลเคลือบปลายหัวเอ็นร้อน เขาเอื้อมมือรูดชัก จนพร้อมใช้งาน

เอาเอื้อมหยิบถุงยางไซต์ 56 สวมใส่ของตัวเองอย่างช่ำชอง

“แยกขากว้าง ๆ หน่อยนะ คุณแยกไหวไหม”

ณิชาส่ายหน้าไปมาเหมือนเธอไม่มีสติ เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ยังไม่จืดจาง

เขายกขาเรียว แยกออกจากกัน จนมองเห็นร้องสวาทชัดเจน และนั้นคือเป้าหมายที่เขาต้องจัดการ 

“แคบขนาดนี้จะรับผมไหวไหมที่รัก ” 

เขากระซิบและเม้มที่ติ่งหูของเธอ ณิชาถึงกับขนลุกเธอหายใจสั่นไหวใจเต้นแรงกว่าเดิม

เขาค่อยๆ ถูเอ็นร้อนวนร่องสวาท แต่เมื่อถึงจังหวะที่สอดใส่

“โอ๊ะ...เจ็บ”

เธออุทานออกมา หนีบขาเข้าหากันอัตโนมัติ

“คุณยังไม่เคย?”

เขาตกใจทำไมคนที่ยังไม่เคยผ่านมือชายถึงกล้ามอบครั้งแรกให้กับขายแปลกหน้า เธอคิดอะไรกันแน่

เขานิ่งสักครู่

“ทำต่อสิคะหยุดทำไม”

“แต่คุณยังไม่เคย มีอะไรมาก่อน”

“แล้วมันสำคัญตรงไหน ฉันซื้อคุณมาแล้ว คุณมีหน้าที่บริการได้เงินก็แยกย้าย ไม่เห็นต้องคิดเยอะ วินวินทั้งคู่”

ณิชาไล้หน้าอกของเขา เธองับไปที่หัวนมชาย เขาเองก็ต้องการเธอไม่น้อย

“เอาก็เอา...”

เขาพึมพำก่อนจับขาเรียวแยกออกอีกครั้ง และคราวนี้เขาจะไม่ปล่อยเธอต้องผิดหวังแน่นอน

เขาก้มหน้าลงไปที่ร่องสวาทอีกครั้ง ก่อนที่จะรัวลิ้นร้อนสอดแทรกเขาไปรัว ๆ จนบริเวณฉ่ำแฉะชื้นไปทั่วบริเวร เขาจึงงัดเอ็นร้อนขึ้นมาอีกครั้งถูวนไปมา ก่อนที่จะจูบเธอเพื่อเก็บเสียงและดันเอ็นร้อนเข้าไปจนมิดสุดโคน

“โอ๊ย...ใหญ่จัง..อื้อ”

“คุณเจ็บมากไหม”

เขาหยุดขยับร่างกาย แล้วถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“ไม่ค่ะ ไหวทำต่อเลย”

เธอตอบเสียงสั่น

“ปั่ก...ปั่ก...ปั่ก”

“ปั่ก...ปั่ก...ปั่ก”

“แน่น...อื้อ...ซี๊ด.. อ้ะ...อ้ะ ฉันเสียวมาก ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน”

“อ้ะ...อ้ะ...อ้ะ...คุณเก่งจังเลย”

ณิชาครางสนั่น แม้เธอจะเมาสะลึมสะลือแต่ความสุขที่เธอได้รับ เธอยังคงสัมผัสได้

“ปั่ก...ปั่ก...ปั่ก”

“ปั่ก...ปั่ก...ปั่ก”

“ของคุณตอดดีมาก...ผมก็เสียว...อ่าส์....”

"ผมจะไม่ไหวแล้ว"

 "ตับ..ตับ..ตับ"

“อ๊ะ ...อ๊ะ..อ๊ากกก.....อ่าส์”

เวลาค่อย ๆ เคลื่อนไปในค่ำคืนที่ยาวนาน เสียงหัวใจสองดวงสอดประสานเป็นจังหวะเดียวกัน

เมื่อทุกอย่างค่อย ๆ สงบลง ทั้งคู่เอนกายลงข้างกัน ความเหนื่อยล้าแผ่วเบาแทรกซึมในอากาศ

เธอหลับตาพริ้มก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ เขายกแขนขึ้นโอบเธอเบา ๆ ความเงียบในห้องมีเพียงเสียงลมหายใจที่อ่อนโยนและมั่นคง

เช้าวันใหม่

แสงอาทิตย์อ่อน ๆ สาดลอดผ่านม่านบาง สีทองแต้มปลายผมของเธอที่กระจายอยู่บนหมอน เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น พร้อมกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ยังอบอุ่นอยู่ในอก

เธอขยับตัว ลืมตาขึ้นช้า ๆ และสบตากับเขาโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะกวาดตามองรอบห้องเพื่อเรียกสติ แล้วก็ต้องชะงัก

เมื่อเห็นสิ่งของบางอย่างกระจัดกระจายอยู่ข้างเตียง ใบหน้าเธอแดงจัดขึ้นมาทันที

“เอ่อ... เมื่อคืนนี้ฉัน...”

เธอเอ่ยเสียงเบา

“คุณทำไม?”

เขาตอบกลับเสียงทุ้มและเข้ม

เธอสูดหายใจลึก

“ฉันจ้างคุณมาไง แล้วคุณก็ทำงานของคุณเสร็จแล้ว ฉันก็ต้องจ่ายค่าจ้างสิ”

เธอหันไปหยิบธนบัตรจากกระเป๋า ห้าพันบาทยื่นให้เขา เขามองธนบัตรในมือเธอ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตา

“ทำไมไม่รับล่ะ? หรือว่าน้อยไป?” 

เธอพูดพลางขมวดคิ้ว

“ห้าพันนี่ไม่น้อยนะ แถมก็ถือว่าสมเหตุสมผลกับบริการเมื่อคืนแล้ว”

เขาหลุดหัวเราะในลำคอเบา ๆ

“เมื่อคืนคุณ... ใช้ผมไปห้าครั้ง แล้วให้ห้าพันเนี่ยนะ? ”

เธอหน้าแดงกว่าเดิม พูดเสียงแผ่ว

“นี่จะมาโก่งราคากันเหรอ? อีกอย่างนะ... คืนนี้มันเป็นครั้งแรกของฉันเลย...คุณก็กำไรแล้วนะ”

เขาชะงักไปชั่วครู่ ก่อนยิ้มบาง ๆ อย่างพึงพอใจ

“แต่เดี๋ยวนะ ถุงยาง 1 กล่องมี 3 ชิ้นแล้วนายบอกว่า 5 ครั้ง อีกสองครั้งไม่ได้สวมงั้นหรอ?”

เธอพูดเสียงสั่น

เขาพยักหน้า

“จะให้ผมทำยังไง ในเมื่อคุณเรียกร้องหนัก เร้าหรือจะเอา จะเอาอยู่ได้....ผมก็จำเป็นต้องทำตามใจคุณสิ”

“นายนี่มัน...”

เธอพูดไม่ออก...ได้แต่ถอนหายใจ ยื่นธนบัตรเพิ่มให้อีกหนึ่งพัน

“หกพันขาดตัว แล้วเราไม่ต้องเจอกันอีก”

พูดจบ เธอก็รีบลุกขึ้นแต่งตัวโดยไม่หันกลับมามอง แล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเยือกเย็น

เขานั่งนิ่ง มองประตูที่เพิ่งปิดลง แล้วพึมพำกับตัวเองเบา ๆ

“ได้ผมแล้วคิดจะทิ้งกันง่าย ๆ เหรอ... ไม่มีทาง”

สายตาเขาเหลือบไปเห็นคราบสีแดงจาง ๆ บนผ้าปูที่นอน รอยยิ้มมุมปากค่อย ๆ ปรากฏขึ้น 

คีรติยืนอยู่ในห้องส่วนตัว มองธนาบัติในมือ ก่อนที่เขาจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก

“สืบให้หน่อย… ผู้หญิงที่อยู่กับฉันเมื่อคืน เธอเป็นใคร”

เสียงเขานิ่งแต่เต็มไปด้วยความจริงจัง

แล้วสายตาก็เบิกกว้างเล็กน้อย

ก่อนจะยิ้มออกมา เขาส่ายหน้าเบา ๆ พลางพึมพำกับตัวเอง

“นี่คือครั้งแรกเลยนะที่ได้ค่ะตัว… หึ… ยัยตัวแสบ”

รอยยิ้มนี้ไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความแปลกใจและความสนใจ

ผู้หญิงคนนี้ คือคนเดียวที่ทำให้หัวใจเขาปั่นป่วน

ฬิร์ดาร์ริน

ค่าตัวครังแรกในชีวิตของพี่คีย์ เก็บไว้ดีๆนะ ใครถูกใจบทนี้ เมนต์มาคุยกันจ้า💞

| Sukai
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 98 จบบริบูรณ์

    เช้าวันรุ่งขึ้นแสงแดดอ่อนยามเช้าสาดลอดผ่านกระจกหน้ารถ ขณะที่คีรติพาณิชาขับรถออกจากตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ชานเมืองที่เขาเก็บเงียบไว้ในใจมานาน ถนนทอดยาวเงียบสงบ สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม เสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังแผ่วเบา ราวกับต้อนรับผู้มาเยือนเมื่อรถแล่นเข้าสู่พื้นที่กว่าสิบไร่ ภาพตรงหน้าก็เปิดกว้างขึ้นอย่างนุ่มนวล ทะเลสาบขนาดใหญ่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า ผิวน้ำสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นระลอกระยับ บรรยากาศรอบด้านเงียบสงบจนแทบได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองคีรติจอดรถ หันไปมองหญิงสาวข้างกาย สายตาของเขานุ่มลึก ไม่ต่างจากทุกครั้งที่มองเธอ“ณิชาครับ…ชอบที่นี่ไหม”ณิชาผลักประตูรถลงไปยืนสูดอากาศยามเช้า สายลมอ่อนพัดมากระทบใบหน้า เธอหันมามองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตา แววตาเป็นประกายโดยไม่ต้องพยายามซ่อน“ชอบค่ะ ที่นี่สวยมาก” เสียงเธอเต็มไปด้วยความประทับใจ “มันเงียบ…แล้วก็สบายใจมากเลยค่ะ”คีรติยิ้ม รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากความภูมิใจในทรัพย์สิน แต่เป็นความอิ่มเอมจากการได้เห็นคนที่รักมีความสุข สำหรับเขา ภาพณิชายืนอยู่ตรงนี้ ไม่ต่างจากการได้เห็นอนาคตของตัวเองชัดเจนขึ้นทุกวัน“พี่ตั้งใจไว้แล้ว

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 97 อ้อมกอดกันและกัน (X5)

    ค่ำคืนเงียบสงบ ห้องนอนถูกจัดเตรียมไว้อย่างตั้งใจเตียงสีขาวสะอาดถูกโปรยไปด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้อง แสงไฟสีอุ่นสะท้อนกับผ้าม่านบางเบา สร้างบรรยากาศโรแมนติกที่ชวนให้หัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัวณิชานั่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา ร่างบางแนบชิดกับอกกว้างที่อบอุ่น แขนแข็งแรงโอบรั้งเธอไว้ราวกับกลัวว่าเพียงปล่อยมือ เธอจะหายไปจากชีวิตอีกครั้ง“ณิชารู้ไหม…”เขาพูดเสียงแผ่ว แฝงความจริงจัง“ถ้าวันนี้ณิชาแต่งงานกับคนอื่นจริง ๆ พี่คงไปต่างประเทศ และไม่กลับมาที่นี่อีก”เธอเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาไหววูบ“ขนาดนั้นเลยหรือคะ”“ใช่” เขาตอบโดยไม่ลังเล“เพราะณิชาใจร้ายกับพี่มาก พี่คิดว่าจะเสียณิชาไปจริง ๆ แล้ว”ณิชายิ้มบาง ๆ มือเล็กแตะที่อกเขาเบา ๆ“ใครจะกล้าทิ้งพี่ค่ะ พี่ทำทุกอย่างเพื่อณิชามากขนาดนี้”เขาก้มหน้าลงใกล้ จนลมหายใจประสานกัน“ต่อให้พี่ต้องแลกด้วยชีวิต พี่ก็ยอม ขอแค่ณิชาปลอดภัย แค่นั้นพี่ก็พอใจแล้ว”“แต่พี่ก็ไม่เคยถามณิชา ว่าสิ่งที่พี่ทำ นั่นคือสิ่งที่ณิชาต้องการหรือเปล่า”เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่น“ถ้าวันหนึ่งพี่พลาด และต้องจากไปตลอดกาล ณิชาก็อยู่ไม่ได้เหมือนกั

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 96 เจ้าบ่าวคือใคร?

    งานแต่งถูกจัดขึ้นที่โรงแรมของเตชทัต โถงจัดเลี้ยงถูกเนรมิตให้กลายเป็นพื้นที่แห่งความหรูหรา ดอกไม้สีขาวและฟ้าถูกจัดเรียงอย่างประณีต แซมด้วยสีทองที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ เพิ่มความสง่างามและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน กลิ่นดอกไม้หอมอ่อน ๆ คลอไปกับเสียงดนตรีบรรเลงเบา ๆ ทำให้บรรยากาศทั้งงานสมบูรณ์แบบราวกับภาพฝันบริเวณหน้าเวทีมีป้ายชื่อคู่บ่าวสาวขนาดใหญ่ ตัวอักษรสีทองเรียบหรูเขียนไว้ว่า“N & K”สำหรับแขกในงาน มันคือชื่อย่อที่ดูเหมาะสมและงดงามแต่สำหรับใครบางคน ตัวอักษรเพียงสองตัวนั้นกลับแทงลึกลงกลางหัวใจยิ่งกว่าคำพูดใด ๆเจ้าสาวปรากฏตัวในชุดสีครีมเรียบหรู ตัวชุดตัดเย็บอย่างประณีต แนบรับกับรูปร่างอย่างงดงาม ผ้าซาตินเนื้อนุ่มสะท้อนแสงไฟเป็นประกายอ่อน ๆ ชายกระโปรงยาวพลิ้วตามทุกย่างก้าว เธอถือช่อดอกไม้โทนขาวฟ้าในมือ เสียงชื่นชมดังขึ้นรอบงานโดยไม่อาจกลั้นไว้ได้นายดำรง อรสา ภารดี ประสิทธิ์ ครีม รวมถึงของขวัญ เตชทัต พอร์ช คุณฉี และคุณทรงพล ทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีอย่างพร้อมหน้า รอยยิ้มและคำอวยพรอบอวลไปทั่วทั้งโถงโรงแรมคีรติยืนมองเธออยู่ไม่ไกล สายตาของเขาไม่อาจละไปจากร่างบางในชุดเจ้าสาวได้เลย ความตะ

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 95 พี่ยอมรับผิดทกอย่าง

    สามวันผ่านไปคีรติปรากฏตัวขึ้นที่โรงแรมของเตชทัตในสภาพยังไม่หายดีนัก สีหน้าตึงเครียด ดวงตาแดงก่ำเหมือนคนไม่ได้นอนมาหลายคืน“ไอ้เต…ณิชาอยู่ไหน”เสียงทุ้มเอ่ยถามทันทีที่เห็นเพื่อนเตชทัตชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะถอนหายใจยาว“อยู่ด้านใน กำลังเตรียมงานแต่งอยู่”คำว่า งานแต่งเหมือนค้อนหนักกระแทกเข้ากลางอกคีรติ“มึงยังไม่หายดีมึงมาทำไมว่ะไอ้คีย์” เตชทัตถามเสียงเข้ม“สภาพมึงยังไม่ควรออกจากโรงพยาบาลด้วยซ้ำ”คีรติกำมือแน่น“กูต้องคุยกับณิชาให้รู้เรื่อง กูไม่เชื่อว่าณิชาจะไม่รักกูแล้วจริง ๆ กูไม่เชื่อว่าณิชาจะลืมกูได้”“ไอ้คีย์ทำใจเถอะว่ะ.... ในเมื่อเธอเลือกแล้ว”“ไม่...”เขาสวนกลับทันที ดวงตาแข็งกร้าว“เรายังไม่ได้คุยกันให้รู้เรื่อง กูยังไม่ได้อธิบายอะไรเลย”เตชทัตมองหน้าเพื่อนนิ่ง ๆ ก่อนจะพูดช้า ๆ“คีย์…มึงแน่ใจนะว่าการโผล่มาตอนนี้ จะไม่ทำใ

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 94 แผนเอาคืน

    ห้องพักฟื้นผู้ป่วย VIPกลิ่นยาฆ่าเชื้อจาง ๆ คลุ้งอยู่ในอากาศเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอเปลือกตาคีรติขยับช้า ๆ ก่อนจะลืมขึ้นอย่างยากลำบากภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าคนในครอบครัวที่ล้อมรอบเตียงแต่ไม่ใช่คนที่เขารอคอยที่สุด“แม่ครับ…”เสียงเขาแหบพร่า“ณิชาล่ะครับแม่”อรสานิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง“ณิชาไม่ได้มาหรอกลูก”เธอถอนหายใจเบา ๆ“เธอบอกว่าไม่ได้เป็นแฟน ไม่ได้เป็นอะไรกับลูกแล้ว เลยไม่มีความจำเป็นต้องมา”คำพูดนั้นเหมือนของมีคมกรีดลงกลางอกคีรติเขาหันไปมองเตชทัตทันที“แล้วทำไม…ทุกคนไม่บอกเธอครับว่าผมไม่ได้เลิกจริง ๆ”น้ำเสียงสั่นอย่างห้ามไม่อยู่“ไอ้เต มึงไม่ได้ช่วยพูดให้กูเหรอ”เตชทัตขบกรามแน่น ก่อนจะตอบอย่างตรงไปตรงมา“กูพูดแล้ว…แต่เธอไม่เชื่อ”เขาพูดเสียงต่ำ“กูว่ามึงพักให้หายก่อน แล้วค่อยไปอธิบายกับเธอด้วยตัวเอง มันจะดีกว่า”คีรติหลับตาลง น้ำตาซึมออกมาอย่างห้ามไม่ได้“ณิชา…ทำไมใจร้ายกับพี่จัง”เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ“ก๊อก…ก๊อก”ภารดีเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน“เป็นยังไงบ้างคีรติลูก ดีขึ้นไหม”“ดีขึ้นครับคุณแม่”เขาตอบ แม้หัวใจจะไม่ได้ดีขึ

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 93 ความจริงเปิดเผย

    คีรติถูกนำส่งโรงพยาบาลเป็นการด่วน เตชทัตรีบโทรแจ้งครอบครัวของเขา ทุกคนต่างมาถึงพร้อมกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ขวัญที่อยู่คอนโดของณิชาก็ทราบข่างจากเตชทัต เธอไม่รีรอที่จะแจ้งให้ ณิชาทราบ“ณิชา…พี่คีย์ถูกยิง ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล พี่เตให้พวกเราไปเดี๋ยวนี้เลยนะ อาการพี่คีย์ไม่ค่อยดีนัก”ทันทีที่ขวัญพูดจบ ณิชาใบหน้าซีดเผือด หัวใจหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่มแม้ในใจจะพร่ำบอกว่าตัวเองเกลียดเขา เกลียดที่เขาทิ้งเธอไปโดยไม่หันกลับมาแต่ทำไม…แค่ได้ยินว่าเขาเจ็บ ใจเธอกลับเจ็บยิ่งกว่า “แล้วขวัญจะให้ณิชาไปในฐานะอะไรล่ะ” เธอถามเสียงสั่น“ในเมื่อเขาก็มีแฟนแล้ว”ขวัญเม้มริมฝีปาก ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างหนักใจ“ณิชา…เรื่องทั้งหมดมันไม่ใช่อย่างที่ณิชาคิด”คำพูดนั้นทำให้ณิชาชะงัก“หมายความว่ายังไง ขวัญบอกณิชามาเถอะ” ณิชาจับแขนเพื่อนเขย่าเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและอยากรู้จนแทบกลั้นไม่อยู่ขวัญถอนหายใจยาว“มันถึงเวลาแล้วที่ณิชาต้องรู้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา…มันคือเรื่องโกหก”ณิชาจ้องหน้าเพื่อนด้วยความงุนงง รอคอยคำอธิบายด้วยหัวใจที่เริ่มสั่นไหว“ตั้งแต่วันที่พี่

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 10 ว่าที่คู่หมั้น

    “คุณ!”เสียงทั้งสองซ้อนทับกันกลางห้องอาหารรอยยิ้มของอรสาและภารดีแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนต่างฝ่ายต่างหันมามองหน้ากันด้วยแววตาฉงน “อ้าว...รู้จักกันอยู่แล้วเหรอลูก?”ภารดีถามด้วยน้ำเสียงแฝงความยินดีณิชารีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยกยิ้มบาง“เอ่อ...บังเอิญเคยเจอกันค่ะ”“อย่างนี้ก็ดีเลย จะได้ไม่ต้องเริ่มทำ

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 9 วันดูตัว

    บ้านตระกูลอภิพัฒน์วัฒนากุล (บ้านคีรติ)เสียงเครื่องยนต์ดับลงหน้าบ้านหรูเมื่อ คีรติ พาน้องสาว ครีม กลับมาถึงบ้านทันทีที่ อรสา แม่ของทั้งคู่ได้ยินเรื่องรถชน ใบหน้าของเธอก็ซีดลงทันที“ครีม! ไม่เป็นไรใช่ไหมลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”หญิงสาวรีบเดินเข้ามาดูบุตรสาวด้วยความร้อนใจ“ไม่เจ็บเลยค่ะแม่ แต่พี่ที่

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 8 แม่เจ้าแผนการ

    บ้านตระกูลวัฒนวานิชเจริญ (บ้านณิชา)เสียงส้นรองเท้าดังแผ่วเบาไปตามพื้นหินอ่อน เมื่อ ณิชา เดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทีอิดโรย ดวงตาคู่สวยดูพร่ามัวราวกับคนไม่ได้หลับทั้งคืน“ณิชา เป็นยังไงบ้างลูก…ทำไมมีเลือด!”เสียงของ ภารดี แม่ของเธอเอ่ยขึ้นทันทีด้วยความตกใจ“รถชนนิดหน่อยค่ะคุณแม่ หนูให้เลขาของคุณพ่อจัด

  • ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++)   บทที่ 7 ความบังเอิญ..หรือพรหมลิขิต

    บริษัท อภิพัฒน์วัฒนากุล กรุ๊ป ห้องทำงานประธานแสงแดดยามสายลอดผ่านกระจกสูงสะท้อนลงบนโต๊ะทำงานหรูที่เต็มไปด้วยเอกสารสำคัญคีรติพิงเก้าอี้ พลางจิบกาแฟอย่างใจเย็น ก่อนจะละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ“ก๊อก… ก๊อก…”“เข้ามาได้”เลขาคนสนิทของเขา ทรงพล เดินเข้ามาพร้อมแฟ้มสีเทาในมือ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status