Se connecterPartager
บทที่ 136
Date de publication:
2025-12-16 13:32:34
Dernier chapitre
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 179
"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 178
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 177
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 176
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 175
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 174
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 71
"ไม่ต้องพี่ปิดเอง" พูดพลางเดินไปปิดสวิตช์ไฟในห้องจนมืดสนิท แต่ยังคงเปิดไฟหัวเตียงอยู่ ร่างหนาไปล้มตัวลงนอนข้างๆร่างบางสวมกอดไว้แน่น พร้อมกับจูบไล้ไปทั่วใบหน้าและลำคอขาวเนียน มือไม้ก็อยู่ไม่สุขลูบไล้ไปทั่วเรือนร่าง จนร่างบางเกิดอาการร้อนรุ่มไปทั่วกาย โดยเฉพาะตรงจุดสงวนที่มือหนาพยายามสอดนิ้วเข้าไปรุ
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 70
ห้าเดือนต่อมา ภาคินเดินออกจากห้องน้ำด้วยความคล่องแคล่วเข้าไปสวมกอดร่างบางทางด้านหลังที่กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเพื่อไปพักผ่อนกันที่สวนส้มพงษ์ไพศาล ร่างหนาหอมแก้มเนียนไปฟอดหนึ่ง จนคนตัวเล็กอดที่จะยิ้มกว้างออกมาไม่ได้ ตลอดเวลาที่เธออยู่ดูแลภาคิน จนเขาเดินได้เป็นปกติ เธอมีความสุขมากที่ได้รับความรัก
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 69
ช่วงกลางวันมะลิกับภาคินกำลังนั่งป้อนผลไม้ให้กันอยู่ตรงริมสระบัว โดยที่มะลิถือจานผลไม้ไว้ในมือพร้อมกับนั่งอยู่บนตักหนาของภาคิน มะลิป้อนผลไม้ถึงปากของภาคินชิ้นแล้วชิ้นเล่าอย่างมีความสุข ภาคินก็เช่นกันหยิบผลไม้ป้อนถึงปากมะลิต่างคนก็ต่างป้อนสลับกันไปมา "ชิ้นสุดท้ายแล้วค่ะ" มะลิหยิบฝรั่งป้อนภาคิน แต่ภา
ร้ายพ่ายรัก บทที่ 68
"เธอเขินเหรอ ที่ทุกคนรู้แล้วว่าเราเป็นแฟนกัน" "ค่ะ" "อย่าว่าแต่เธอที่เขินเลย ฉันก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน เข้าบ้านกันเถอะ" ยื่นมือหนาไปจับมือบางไว้แล้วเคลื่อนตัวไปข้างหน้าช้าๆให้ร่างบางเดินตามทัน "พี่คินก็เขินเป็นเหรอคะ" "อืม" "ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ว่าเราจะได้เป็นแฟนกัน" "ทำไม ฉันมันแปลกประหลา
Vous vous intéresseriez aussi à
