บทที่ 8

ธาม....

หลังจากที่ผมดื่มเหล้าที่ไอ้วินเทให้จนหมดแก้วผมก็รู้สึกมึนๆ หัว

"มึงเป็นอะไรวะไอ้ธามหรือมึงเมาแล้ว" ไอ้วินถามผม

"อืมมกูมึนๆ หัวว่ะเหล้ามึงถ้าจะแรง" ผมบอกมันแล้วเอามือนวดขมับเพราะอาการมันเริ่มเป็นหลังจากที่ผมดื่มเหล้าแก้วที่มันเทให้ผม คือปกติผมดื่มเยอะกว่านี้แต่ไม่มีอาการแบบนี้เลย

"มึงถ้าจะเมาแล้วว่ะ มึงจะไปนอนก่อนก็ได้นะเดี๋ยวกูนั่งอีกสักแป๊บจะกลับละ"

"อืมๆ งั้นกูขอตัวก่อนนะกูไม่ไหวแล้วว่ะ" ผมบอกมันก่อนจะลากสังขารตัวเองเดินโซซัดโซเซกลับเข้ามาในห้องนอน ผมล้มตัวลงนอนหลับตาไปสักพักก็เริ่มมีอาการแปลกๆ คือผมรู้สึกร้อนไปทั่วทั้งตัวเหงื่อเริ่มซึมออกมาทีละนิด อวัยวะบางอย่างในร่างกายเริ่มปวดหนึบทั้งที่ไม่ได้มีสิ่งปลุกเร้า ผมเอามือลูบเป้ากางเกงตัวเองท่อนเอ็นของผมมันก็ตื่นตัวจนปวดไปทั้งลำ ตอนนี้ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าตัวเองเป็นอะไรทำไมร่างกายของผมมันถึงผิดปกติ ผมน่าจะโดนวางยาปลุกเซ็กส์และมันคงเป็นใครไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่ไอ้เชี่ยวิน ไอ้เชี่ยวินมันน่าจะวางยาผมซึ่งผมไม่รู้ว่ามันทำไปเพื่ออะไร

ติ้ง ติ้ง เสียงข้อความในมือถือดังขึ้นผมหยิบขึ้นมาดูปรากฏว่าเป็นแนตตี้ส่งข้อความมาบอกว่าใกล้จะถึงคอนโดผมแล้ว ผมรีบพิมพ์ข้อความส่งกลับไปว่าไม่ต้องมาก่อนจะปิดเครื่องแล้วโยนมือถือลงข้างเตียง ผมไม่อยากให้ใครรู้ว่าผมโดนวางยาโดยเฉพาะคู่นอน ผมกลัวว่าตัวเองจะลืมป้องกันเพราะไม่รู้สึกตัว ผมฝืนตัวลุกขึ้นเดินออกจากห้องเพื่อถามไอ้วินก็แต่ก็ไม่เจอมันเจอยัยแต่พะพาย

พะพาย...

หลังจากที่คุณวินกลับไปแล้วฉันก็ดื่มน้ำส้มที่เหลือจนหมดขวด อยากจะบอกว่าฉันรู้สึกสดชื่นขึ้นมาอย่างประหลาดทั้งที่ก่อนหน้านี้ฉันทั้งง่วงและก็ทั้งเพลีย จากนั้นก็เดินไปดูคุณธามที่โต๊ะเพราะคุณวินบอกว่าฝากดูคุณธามด้วยเพราะเขาเมาฟุบที่โต๊ะแต่พอฉันเดินมาดูก็ปรากฏว่าไม่เหลือใครเลยสักคน ฉันคิดว่าเขาน่าจะเดินกลับเข้าห้องนอนไปแล้วฉันก็เลยเริ่มจัดการเก็บกวาดทำความสะอาดบนโต๊ะเพราะตอนนี้เกือบเที่ยงคืนแล้วฉันต้องรีบทำความสะอาดเพื่อจะได้รีบกลับบ้านซึ่งไม่รู้จะยังมีรถเมล์ให้ขึ้นอยู่ไหมเพราะฉันไม่เคยกลับบ้านเกินสี่ทุ่มเลยสักวันแต่ถ้าไม่มีจริงๆ ก็คงต้องเรียกแท็กซี่กลับ ถามว่ากลัวไหมก็กลัวเพราะข่าวมีให้เห็นบ่อยๆ แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้วยังไงก็ต้องกลับบ้านเพราะจะให้นอนที่นี่ฉันก็คงไม่กล้าคุณธามคงไม่พอใจมากแน่ๆ ขนาดแก้วน้ำจานชามในห้องเขาฉันยังไม่กล้าหยิบมาใช้เลย

แต่ในขณะที่ฉันกำลังก้มเก็บของอยู่จู่ๆ ฉันก็รู้สึกมึนหัวก่อนจะมีอาการร้อนวูบวาบขึ้นมาทั่วร่างกายเหงื่อเริ่มไหลซึมออกมาเต็มใบหน้าเต็มตัว และในขณะเดียวกันนั้นเองจู่ๆ คุณธามก็เดินโซเซออกมาจากห้องนอนเขามองซ้ายมองขวาก่อนจะหยุดมองมาที่ฉันด้วยสายตาแข็งกร้าว

"ไอ้วินอยู่ไหน" คุณธามถามฉันด้วยน้ำเสียงแห่บพร่าใบหน้าของเขาแดงก่ำ

"คุณวินกลับไปแล้วค่ะ" พอฉันบอกว่าคุณวินกลับไปแล้วคุณธามก็โวยวายขึ้นมาเอามือทุบผนังห้องเหมือนกำลังโกรธ

"ไอ้เชี่ยเอ้ยยย แม่งงงง" ฉันตกใจที่เห็นคุณธามเป็นแบบนั้นก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน

สักพักฉันก็ได้ยินเสียงคุณธามตะโกนออกมาจากห้องพร้อมกับเสียงทุบผนังหรืออะไรสักอย่างแบบรัวๆ ด้วยความที่ฉันตกใจและเป็นห่วงฉันก็รีบวิ่งเข้าไปดูในห้องปรากฏว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าก็คือคุณธามยืนเปลือยกายอยู่ใต้ฝักบัวที่มีน้ำไหลลงมาไม่ขาดสายมือข้างนึงทุบผนังห้องน้ำส่วนอีกข้างกำลัง...เอ่อกำลัง...ช่วยตัวเองอยู่ ฉันยอมรับว่าตกใจกับภาพที่เห็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นผู้ชายเปลือยกายต่อหน้า แต่แทนที่ฉันจะรีบหันหลังออกมาฉันกลับจ้องมองร่างกายของเขา มองตรงส่วนนั้นของเขาใบหน้าของฉันเริ่มรู้สึกร้อนรู้สึกตื่นตระหนก เขาหันมองหน้าฉันในขณะที่เขากำลังช่วยตัวเองอยู่เราสองคนสบตากันก่อนที่สายตาของฉันจะก้มต่ำแล้วมองท่อนเอ็นที่อยู่ในมือของเขา ฉันอยากสัมผัสกับมันอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ฉันพยายามหักห้ามใจหักห้ามความรู้สึกด้านมืดพยายามไม่มองภาพตรงหน้า ฉันหลับตาแล้วรีบหันหลังเพื่อจะเดินออกไปจากห้องของคุณธามเพราะฉันกลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ได้แล้วทำในสิ่งที่อยากทำแต่ไม่ทันที่ขาของฉันจะก้าวออกไปจากห้องนอนของเขา ฉันก็รับรู้ได้ถึงแรงกอดรัดจากทางด้านหลังที่มาพร้อมกับความเย็นที่เปียกชื้น

"กูไม่ไหวแล้ว มึงช่วยกูที อื้มมมม" จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบบบบ จ๊วบ จ๊วบ

"อ๊ะ อื้อออออ" ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อจู่ๆ คุณธามก็ใช้ริมฝีปากกัดลงมาที่ซอกคอของฉันทั้งสองข้างจากทางด้านหลังอย่างแรงแต่แทนที่ฉันจะเจ็บฉันกลับรู้สึกดีกลับรู้สึกชอบในสิ่งที่เขาทำ มือของเขาทั้งสองข้างเอื้อมมาบีบเคล้นหน้าอกของฉัน เขาทั้งบีบทั้งขยำอย่างรุนแรงแต่ฉันไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิดกลับแอ่นอกให้เขาบีบได้อย่างตามอำเภอใจ

"อ๊ะ คุณธามม" ฉันร้องเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงสั่นไม่ต่างจากเสียงของเขา

"กูจะตายอยู่แล้วช่วยกูที" ความร้อนจากริมฝีปากเป่ารดต้นคอของฉัน ฉันรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้งกลางกายของฉันเหมือนมีน้ำอะไรบางอย่างไหลออกมาอย่างช้าๆ

"อ๊าายยย" ฉันร้องตกใจเมื่อคุณธามก็ตวัดแขนอุ้มฉันขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงเขาโยนฉันลงไปอย่างไม่ปราณีแล้วทาบทับตามลงมา เราสองคนจ้องตากันอีกครั้งซึ่งนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันกับเขาใกล้ชิดกันขนาดนี้ ฉันรู้สึกเขินกับสายตาที่เขามองมาสายตาของเขาเหมือนจะกลืนกินฉันไปทั้งตัว

"มึงต้องช่วยกูพาย มึงเคยเอากับผู้ชายไหม" เขาถามฉันเสียงสั่นสายตาแข็งกร้าว

"ไม่ อื้อออออ" ฉันกำลังจะปฏิเสธว่าฉันไม่เคยนอนกับใครแต่ก็ไม่ทันเพราะเขาโน้มใบหน้าลงมาแล้วจูบมาที่ริมฝีปากของฉันอย่างเร่าร้อนและรุนแรง...จูบแรกของฉันถูกคุณธามขโมยไปแล้ว...ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเขาที่ได้มันไปแต่มันก็เป็นไปแล้วซึ่งฉันก็หวังว่าเขาจะได้แค่จูบเท่านั้นที่ฉันเสียให้เขาไปฉันภาวนาอย่าให้มากกว่านี้เลย แต่แปลกที่ฉันชอบจูบของเขาลิ้นร้อนของเขาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของฉัน

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ และในขณะที่ฉันกำลังเคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสของเขาที่ฉันไม่เคยได้รับ ฉันไม่รู้ว่าเสื้อผ้าของฉันถูกเขาถอดไปตั้งแต่ตอนไหนมารู้ตัวอีกทีฉันก็รู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วทั้งร่างกาย พอก้มลงดูปรากฏว่าตอนนี้ร่างกายของฉันเปลือยเปล่าไปทั้งตัวแล้ว

"อื้ออออ คุณธามมมม" ฉันครางชื่อของเขาออกมาโดยไม่รู้ตัวเขาขยับริมฝีปากลงมาที่ซอกคอหัวไหล่ไล่ลงมาจนถึงหน้าอกของฉัน เขาก้มลงมาแล้วใช้ลิ้นละเลงปาดเลียดูดกลืนยอดอกของฉันอย่างรุนแรงจนฉันรู้สึกเสียวซ่าน ฉันไม่รู้ว่าตัวเองทำไมถึงไม่ยอมขัดขืนแต่กลับยอมให้เขาทำตามอำเภอใจทุกอย่าง

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ แผล่บ แผล่บ

"นมมึงแม่งโคตรใหญ่ ซ่อนรูปนี่หว่าาาา"