Masukร่างเล็กเดินกลับเข้ามาในห้อง เธอถอดเข็มขัดกระโปรงนักศึกษาออก ดึงชายเสื้อออกมานอกกระโปรง ยืนดูสภาพหน้าตาตัวเองในกระจกเล็กน้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์และเดินออกจากห้อง ลงไปหาร่างสูงที่ยืนรอเธออยู่ที่รถของเขา
หอพักแห่งนี้มีเพียงสิบชั้น เธอพักชั้นบนสุด ถึงจะเป็นหอพักที่ไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก แต่ทว่ามีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน และความปลอดภัยก็ดีเยี่ยม หากเป็นคนนอกมาหา จะต้องให้คนในหอลงมารับ เพราะต้องสแกนคีย์การ์ดตรงประตูทางเข้า เพราะแบบนี้พ่อกับแม่เลยวางใจที่จะให้เธอพักหอนี้ ท่านทั้งสองคนมองว่าความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินเป็นเรื่องที่สำคัญ มุกดาออกจากลิฟต์เดินตรงไปหาร่างสูงของเวกัสที่ยืนกอดอกพิงรถของเขา ตอนที่เขาหันมาเห็นเธอ เขาทำเพียงยกยิ้มมุกปากตามสไตล์ของเขา แต่สายตาคมกริบที่กำลังจ้องมองเธอนั้น ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปหมดทั้งร่างกาย “พี่รู้ได้ยังไงว่าฉันพักที่นี่” “ก็ไม่ได้ยากอะไร”คนตัวสูงยักไหล่ ทำเหมือนเรื่องนี้ไม่ได้สำคัญ ทั้งที่จริงไอ้เลโอเพื่อนสนิทของเขา เป็นคนส่งข้อความไปบอกเขาว่าช่วงเย็นตอนมันขับรถออกจากมหาลัย เห็นเธอเดินเข้ามาในซอยข้าง ๆ แล้วในซอยนี้ก็มีแค่หอนี้หอเดียว มันคงไม่ใช่เรื่องยากที่เขาจะคาดเดาได้ และที่สำคัญเธอคงไม่รู้ว่าคอนโดของเขาอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ขับมาถึงได้อย่างสบาย “พี่ตามฉันเหรอคะ” “ตามผู้หญิงที่สนใจ แปลกตรงไหน” คนตัวเล็กหลุบตามองพื้น หลบสายตาคมของเขาทันที ตอนนี้รู้สึกเหมือนภูมิคุ้มกันในร่างกายตัวเองจะต่ำลงไปทุกที ยิ่งมาอยู่ต่อหน้าเขาแบบนี้ ทุกอย่างดูจะควบคุมได้ยากไปหมด “แถวหอเธอมีอะไรกินบ้าง” “คะ” “ฉันหิว” มุกดาพยักหน้าหงึกหงักเดินนำหน้าเขาไปตามซอยเล็กข้างหอ ระหว่างทางเธอพยายามชวนเขาคุยเพื่อลดความประหม่า “ร้านที่ฉันจะพาไปเป็นร้านอาหารตามสั่ง มีก๋วยเตี๋ยวด้วยนะคะ เผื่อพี่อยากซดน้ำซุป” “อืม” “แล้วก็มีน้ำผลไม้ปั่นด้วยนะคะ ผลไม้แท้ ๆ เลยค่ะ” “อืม” มุกดาแอบถอนหายใจเบา ๆ ขนาดเธอชวนคุย เขาก็ยังคงทำสีหน้าเคร่งขรึม ตอบกลับมาแค่คำว่าอืม เหมือนบอกเธอว่าเขากำลังตั้งใจฟังเธออยู่ แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือทุกครั้งที่เธอเดินนำหน้า เวกัสไม่ได้มองทางเลยแม้แต่น้อย สายตาคมของเขาจับจ้องอยู่ที่แผ่นหลังบางใต้เสื้อนักศึกษาสีขาว เธอไม่ได้ใส่เสื้อตัวเล็กรัดรูปเหมือนผู้หญิงส่วนใหญ่ มันชวนให้เขาคิดไปถึงรูปร่างภายในของเธอว่าจะเป็นแบบไหน เดินถึงหน้าร้านเป็นเพิงเก่าเล็ก ๆ แสงไฟสลัว กลิ่นอาหารหอมฟุ้ง เวกัสเดินเบียดแขนเธอเข้าไป หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมของเขาโชยเข้าจมูก ทั้งคู่เลือกนั่งโต๊ะหนึ่งมุมร้านด้านใน ก่อนมุกดาจะเอ่ยถามเขาออกมา “พี่อยากกินอะไรคะ ฉันสั่งให้” “เอาเหมือนเธอ”เขาตอบกลับเพียงสั้น ๆ มองหน้าใบหน้าสวยของเธอตรง ๆ จนคนตัวเล็กต้องหลบตาคมร้อนแรงของเขา “วันนี้พาแฟนมาด้วยเหรอจ๊ะ” ป้าร้านตามสั่งที่ยืนรอรับเมนูเอ่ยหยอกล้อ ด้วยความสนิทสนม คำว่าแฟนทำให้มุกดาหน้าแดงก่ำ คนตัวสูงเองก็ไม่ปฏิเสธอะไรออกไป “อะ เอ่อยังไม่ใช่ค่ะ” "ยังไม่ใช่ ก็แปลว่ารอให้เขาขออยู่หรือเปล่า พ่อหนุ่มรีบ ๆ ขอนะ" "ครับ" มุกดายกมือปิดปากตัวเอง รู้สึกเขินจนแทบจะมุดดินหนีตอนนี้ เธอรีบก้มหน้าก้มตาสั่งอาหารเพื่อกลบเกลื่อน ระหว่างรออาหาร เวกัสเอาแต่จ้องหน้าเธอไม่วางตา เธอเองก็เอาแต่หลบสายตาเขา ทำทีเป็นหยิบโทรศัพท์ในมือขึ้นมาเล่นแก้เขิน รู้สึกคิดผิดที่มานั่งทานข้าวให้เขาใช้สายตามองเธอแบบนี้ จนกระทั่งน้ำผลไม้ปั่นที่เธอสั่งมาเสิร์ฟ เธอจึงได้ก้มหน้าก้มตาดูดน้ำไม่สนใจเขา "ขอกินหน่อย" เขาดึงแก้วน้ำปั่นของเธอไปดูดหน้าตาเฉย ทำเอาเธอยิ่งเขินหนักขึ้นไปอีก “เมื่อกี้พี่บอกไม่อยากกิน” “ทำไม แค่นี้หวง” "ไม่ได้หวงค่ะ"เขาเลื่อนแก้วน้ำปั่นกลับมาตรงหน้าเธอ ดวงตากลมโตมองหลอดที่เขาเพิ่งดูดไปเมื่อกี้ เธอกำลังลังเลว่าจะดูดต่อดีไหม ทำแบบนี้มันเหมือนการจูบกันทางอ้อมเลย เวกัสมองคนตัวเล็กที่เอาแต่มองหลอดน้ำปั่น นึกแล้วก็ตลกตัวเองเป็นบ้า ที่ทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดที่จะทำมาก่อนในชีวิต ถ้าไอ้เลโอรู้มันคงล้อเขายันลูกบวช ไม่อยากจะเชื่อว่าแค่อยากได้ผู้หญิงคนหนึ่งเขาจะลงทุนทำได้ขนาดนี้ หลังจากอาหารที่สั่งไว้มาเสิร์ฟ ทั้งคู่ก็นั่งทานกันเงียบ ๆ ปกติเขาไม่เคยมานั่งทานข้าวร้านทางแบบนี้ แต่ทว่ารสชาติอาหารก็จัดว่าถูกปากเขาอยู่ไม่น้อย "มุกดา"เวกัสเอ่ยเรียกชื่อเธอเป็นครั้งแรก "คะ”เธอกระพริบตาปริบ ๆ รอฟังเขาด้วยความสงสัย “กินเสร็จแล้ว ไปเดินเล่นกัน” มันไม่ใช่แค่ประโยคบอกเล่า แต่เป็นประโยคคำสั่ง เหมือนบังคับเธอกลาย ๆ มุกดาที่ได้ยินพยักหน้าทันทีโดยไม่รู้ตัว ในใจเวกัสตอนนี้มีเพียงประโยคเดียวคือถูกใจลักษณะท่าทางของคนตรงหน้า เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ไร้เดียงสาได้ขนาดนี้ ทว่าเขาก็ยังคงแสดงออกกลับไปด้วยท่าทางเรียบเฉย ไม่ได้ยินดียินร้ายอะไร ทั้งที่ในใจเขาตอนนี้ อยากจะรุกเธอให้เร็วและมากกว่านี้ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าเธอชอบเขา แต่ตามนิสัยผู้หญิงที่ไม่เจนจัดเรื่องผู้ชาย เลยยังไม่เก่งกาจที่จะยั่วยวนให้เขาหลงเสน่ห์ได้โดยง่ายมุกดาแพ้ท้องหนักมากในช่วงแรกของการตั้งครรภ์ ยิ่งเป็นครรภ์แฝด เธอจะตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้รุนแรง อาเจียนจนหมดกระเพาะอาหารหลายรอบ บางวันถึงขั้นเวียนหัวจนลุกจากเตียงไม่ได้ เวกัสต้องเป็นคนอุ้มเธอไปห้องน้ำ ช่วยประคองหลังให้เธออาเจียน แล้วค่อย ๆ พาเธอกลับมานอนพัก เขาไม่เคยบ่นสักคำ แม้จะต้องตื่นกลางดึกทุกคืนเพื่อดูแลเธอ แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่ถึงเดือน อาการแพ้ท้องของมุกดาก็หายไปอย่างกะทันหัน เธอตื่นเช้ามาแล้วรู้สึกหิวอย่างประหลาดใจ ไม่มีอาการเวียนหัว ไม่คลื่นไส้ แถมยังกินข้าวได้อร่อยเหมือนคนปกติ เธอดีใจมาก จนรีบโทรบอกพ่อแม่ตัวเอง รวมถึงพ่อแม่สามีว่าตอนนี้เธอหายแล้ว แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคืออาการแพ้ท้องไม่ได้หายไปไหน มันแค่ย้ายจากเธอไปที่คนเป็นสามีแทน เวกัสเริ่มมีอาการแพ้ท้องแทนเธออย่างรุนแรง ทุกวันตื่นขึ้นมาตอนเช้า แล้วรู้สึกคลื่นไส้ทันทีที่ได้กลิ่นกาแฟจากเครื่องชงที่มุกดาเปิดไว้ ก่อนวิ่งเข้าห้องน้ำ อาเจียนจนหมดแรง น้ำหูน้ำตาไหลเพราะความเวียนหัวและความไม่สบายท้อง “เมีย...พี่เป็นอะไร”เขาพูดเสียงสั่น ขณะที่นั่งกอดโถชักโครก หน้าตาซีดเผือด เหมือนอาการของเธอไม่มีผิด
เขาจับข้อมือเธอไว้แน่น มืออีกข้างเลื่อนลงจับสะโพกกลมกลึง ยกสูงให้เข้ากับจังหวะกระแทก แล้วกระแทกลงแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนเตียงโยกตามจนเกือบจะหัก “ซี้ดดดด แน่นฉิบหายเลยเมีย”กรามหนาขบเข้าหากันแน่น หน้าผากกว้างมีเหงื่อผุดซึมออกมา“ตอดขนาดนี้ เสียวมากเลยเหรอที่รัก” มุกดาไม่ตอบ เธอแทบไม่มีเวลาหายใจด้วยซ้ำได้แต่ส่งเสียงครางระบายความเสียดเสียวที่ถูกเขากระแทกลงมาซ้ำ ๆ ไม่หยุดหย่อน ราวกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้ามาจนเธอต้องแอ่นสะโพกขึ้นรับทุกครั้ง ร่องรักตอดรัดแน่นทุกจังหวะที่เขาดึงออกและกระแทกเข้า แต่ยิ่งเขากระแทกแรงเท่าไหร่เธอก็รู้สึกยิ่งเหมือนตัวเองได้ปลดปล่อยความปรารถนาออกมามากขึ้นเท่านั้น “อ๊าสสส ผัวขา มะ เมียเสียวจะตายอยู่แล้ว” ร่องรักที่ขมิบตอดรัดเอ็นร้อนเขาแน่นขึ้น ยิ่งทำให้เขาเร่งจังหวะกระแทกเร็วและหนักหน่วงจนเธอน้ำตาไหลออกมา ร่างเล็กโยกโคลงอย่างรุนแรงตามแรงกระแทกของเขา เนินอกอวบอิ่มกระเพื่อมไปมาตามจังหวะ ล่อตาล่อใจให้เขาก้มลงดูดยอดอกเธอข้างหนึ่ง ดูดแรงจนรูัสึกซ่านสยิว สะดุ้งเกร็งทุกครั้ง มืออีกข้างที่ว่างก็บีบเค้นอีกข้างอย่างแรง จนเนินเนื้อปลิ้นออกตามง่ามนิ้วของเขา “จะเสร็จแล้ว” “พร้อมกั
มุกดาร้องครางไม่หยุด เสียงสูงขึ้นเรื่อย ๆ ตัวแอ่นขึ้น ร่องรักชุ่มฉ่ำจนไหลย้อยลงตามหว่างขา แต่ก็ยังดึงเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น “ผัวขา อ๊าสส สะ เสียว เสียวมาก อย่าดูดแรงแบบนั้น” แต่เขาก็ยิ่งดูดแรงขึ้นเมื่อได้ยินเสียงครางนั้น ลิ้นกดทับยอดอก ฟันขบแล้วดึงออกช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเกร็งทุกครั้ง ก่อนสลับไปอีกข้าง ทำแบบเดียวกัน ดูดเลีย ขบเม้ม จนทั้งสองเต้าแดงช้ำเป็นรอยฟันและรอยดูดทั่วบริเวณ ขึ้นสีแดงนั้นชัดเจน มุกดาร้องครางเสียงหลง น้ำเสียงสั่นเครือ ตัวสั่นไม่หยุด ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นมาจนท้องน้อยจนร่องรัดตอดรัดความว่างเปล่า เธอแอ่นอกขึ้นสูงสุด ราวกับจะยัดเต้าเข้าไปในปากเขาให้ลึกที่สุด “จะเสร็จแล้ว อ๊าสสส” เวกัสดูดแรงขึ้นอีกครั้ง ตวัดลิ้นเลียถี่รัว ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนในที่สุด ร่างเล็กของเธอสั่นเทา สะโพกยกสูง ร่องรักกระตุกแรง น้ำสีใสพุ่งทะลักออกมาเป็นจังหวะ "อร้ายยยย"เธอร้องครางยาว เกร็งกระตุกหลายครั้ง ก่อนจะทรุดตัวลง หายใจหอบถี่ ตัวสั่นไม่หยุด เวกัสเงยหน้าขึ้น ปากและคางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและรอยแดงจากยอดอกของเธอ เขาเลื่อนตัวขึ้นมาจูบปากเธอเบา ๆ แล้วกอดเธอแน่น แต่ยังเอ่ยหยอกเย้าเธอออกมา “เสร
แกร๊ก!!! ไม่นานประตูห้องน้ำเปิดออก เวกัสเดินออกมาในผ้าขนหนูผืนเดียวพันเอวสอบ ผมเปียกจนหยดน้ำลงไหล่ กล้ามเนื้อแขนและหน้าอกยังชุ่มเหงื่อจากน้ำอุ่น เขาเช็ดผมด้วยผ้าขนหนูอีกผืน แต่ก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ร่างเล็กของเมียนอนรอเขาอยู่บนเตียง ในชุดคลุมตาข่ายสีขาวที่บางจนมองเห็นร่างกายข้างในทุกส่วน เชือกโบว์ผูกตรงกลางอกกำลังรอให้ใครมาแกะ ผิวขาวเนียนใต้แสงไฟนวลจากโคมไฟข้างเตียงดูน่าเย้ายวนยิ่งกว่าเดิม ทำเอาท่อนเอ็นใต้ผ้าขนหนูแข็งตัวขึ้นทันที จนยกผ้าขึ้นเห็นเป็นลำ แทบจะทิ่มตาคนเป็นเมีย เขายืนนิ่ง มองเธอตาไม่กระพริบ ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นจนควบคุมไม่ได้ “มุกดา” มุกดาเขินจนหน้าแดงก่ำ แต่ก็ฝืนยิ้ม แล้วยกมือขึ้นกวักมือเรียกเขาเบา ๆ “เซอร์ไพรส์ค่ะ...สามี”เธอพูดเสียงเบา แต่แฝงความยั่วยวน“ฉันอยากเอาใจพี่ เผื่อว่าเราจะมีข่าวดีเร็ว ๆ นี้ค่ะ” "อึก" เวกัสกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก ผ้าขนหนูที่พันเอวหลุดร่วงลงพื้นไปทันที เขาเดินตรงมาที่เตียง ดวงตาที่ดำสนิทเต็มไปด้วยความหิวกระหายและความรักที่ลึกซึ้ง “เธอนี่...”เขากระซิบเสียงแหบ ก้มลงจูบเธออย่างดุเดือด มือ
มุกดากับเวกัสแต่งงานกันตั้งแต่มุกดาเรียนจบ เวกัสก็ขอเธอแต่งงานทันที รีบเร่งให้จัดงานทุกอย่าง แต่เน้นตามใจเจ้าสาวเป็นหลัก แต่ทว่าเจ้าสาวกลับตามใจแม่สามี ซึ่งแน่นอนว่างานแต่งต้องอลังการงานสร้าง เพราะแม่สามีเป็นคนเริศหรู ไม่ชอบอะไรที่เรียบง่าย ส่วนฝั่งพ่อแม่ของมุกดานั้น ก็ได้แต่เออออห่อหมกตามด้วย แต่ก็เห็นสมควรทุกอย่างและปลื้มใจมากที่ลูกสาวได้เจอกับคู่ชีวิตที่ดี อีกทั้งพ่อแม่ของสามีก็เอ็นดูมาก ตอนนี้ทั้งคู่ใช้ชีวิตหลังแต่งงานกันมาเกือบหนึ่งปี ในบ้านหลังใหญ่โตหรูหราแถบย่านชานเมืองกรุงเทพฯ ที่เวกัสซื้อไว้ให้เธอเป็นของขวัญวันแต่งงาน หลังจากเรียนจบ มุกดายังไม่ทันได้ใช้ความรู้ความสามารถของตัวเองออกไปทำงานเลยแม้แต่น้อย ก็โดนคนเป็นสามีตามใจออดอ้อน อยากให้ใช้ชีวิตคู่ในฐานะสามีภรรยามากกว่า ยังโอ้อวดว่าตัวเองรวยมาก สามารถเลี้ยงเมียให้สบายไปทั้งชาติโดยไม่ต้องทำอะไรเลย ทุกเช้าเธอตื่นมา ก่อนออกไปทำงาน เขาจะจูบหน้าผากเธอ ทุกเย็นเขากลับมาพร้อมรอยยิ้มและอ้อมกอดอบอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย แม้ว่าตัวเองจะเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่เขาก็ไม่เคยลืมปฏิบัติกับเธอแบบนี้เสมอ จนกลายเป็นความเคยชินของทั้งคนให้แล
มุกดามองหน้าเขานิ่ง ความคิดในหัวเธอคือพอรู้เรื่องของเพื่อนสนิทแล้ว เธอก็หันกลับมามองผู้ชายที่เธอรักข้างตัว เขาเองหลังจากที่บอกเธอว่าจะปรับปรุงตัวทุกอย่าง และจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก เธอก็ค้นพบว่าตัวเองมีความสุขมากถึงมากที่สุด ทุกวันที่ตื่นนอนมาเธอดีใจที่ได้เห็นเขาเป็นคนแรกและก่อนนอนได้นอนกอดเขาแบบนี้ทุกคืน ร่างเล็กค่อย ๆ ขยับตัวขึ้นคร่อมตัวเขา มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของเขา แล้วก้มลงกดจูบบนริมฝีปากหนาอย่างแรง เริ่มแรกยังคงเป็นจูบที่แผ่วเบา แต่ไม่นานก็เริ่มดุเดือดขึ้น เพราะเขาจูบตอบกลับมา เธอจูบเขาราวกับคนคลั่งรัก ริมฝีปากประกบกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า สอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันกันอย่างหิวโหย มือเล็กจิกผมหนาของเขาแน่น “รักพี่”เธอกระซิบระหว่างจูบ เสียงสั่นแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก“รักพี่ที่สุด รักพี่มากที่สุดเลยนะพี่เว” เวกัสลืมตาขึ้น ดวงตาคมกริบมองเธอหยาดเยิ้ม เขายกมือขึ้นโอบรอบเอวเธอแน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิด แล้วตอบจูบเธอกลับอย่างเร่าร้อนไม่แพ้กัน “รักเธอ”เขากระซิบประโยคเดียวกับเธอ เพราะไม่อยากน้อยหน้า“รักเธอที่สุด...รักเธอมาก...ชาตินี้ไม่มีใครมาแทนที่เธอได้” ทั้งคู่จูบกันไม่หยุด ริมฝีปากป






![สยบรักวิศวะตัวแรง[ ENGINEER'S SECRET ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
