ตอนที่6 จูบแรก

หลังจากจบมื้ออาหารข้างทางแสนอร่อย เวกัสรีบลุกขึ้นจ่ายเงินก่อนที่มุกดาจะทันใช้โทรศัทพ์สแกนค่าอาหารมื้อนี้ ป้าเจ้าของร้านที่เห็นก็ส่งยิ้มให้ทั้งคู่จนแก้มปริ

มุกดาเดินตามเขาออกมานอกร้าน บรรยากาศในซอยเริ่มเงียบสงบลงแล้ว เหลือเพียงแต่แสงไฟจากถนนที่เริ่มเปิดส่องสว่างข้างทาง

“ไปที่ไหน”คนตัวสูงเอ่ยถามสั้นห้วน หันมองใบหน้าสวยของเธอเต็มตา นิ้วเรียวเล็กชี้ไปทางสวนหย่อมเล็ก ๆ ข้างหอของเธอ

“มีสวนหย่อมค่ะ มีเก้าอี้ม้าหินอ่อนให้นั่ง เดินไปแป๊บเดียวเอง”

เวกัสพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะทำสิ่งที่ทำให้มุกดาแทบหยุดหายใจ ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ คือมือหนาของเขายื่นมือมาให้เธอ

"จับมือ"

คนตัวเล็กมองมือของเขาสักพักอย่างชั่งใจ มีความลังเลเกิดขึ้นเพียงนิด ก่อนจะตัดสินใจวางมือเล็กของเธอลงไปทันที

ทันทีที่สัมผัสกัน มันให้ความแปลกใหม่แบบที่เธอไม่เคยเจอมาก่อน รู้สึกหัวใจเต้นแรงจนรู้สึกได้ ไม่แน่ใจนักว่าเป็นเสียงหัวใจของเขาหรือของเธอกันแน่ที่ดังรัวอยู่ตอนนี้

ทั้งสองคนพากันเดินไปเงียบ ๆ จับมือกันแน่นแบบนั้นไปตลอดทาง จนถึงสวนหย่อมที่เธอบอกกับเขา เวกัสพาเธอนั่งลงบนม้าหินอ่อนตัวเดียวกัน มันใกล้จนไหล่สัมผัสกันเบา ๆ

ท้องฟ้ากำลังเริ่มเปลี่ยนสีเป็นมืดครึ้ม แต่ทว่ามีแสงไฟส่องสว่างให้ความรู้สึกแปลกใหม่ไปอีกแบบ อีกทั้งบรรยากาศก็เงียบสงบมาก ไม่มีคนอยู่แถวนี้ในเวลานี้เลยสักคน

"เงียบดีจังนะคะ"มุกดาเป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบออกมา แต่ทว่าคนตัวสูงไม่ได้สนใจที่จะฟังคำพูดของเธอ เอาแต่มองเสี้ยวหน้าสวยของเธออย่างเดียว

“อืม”

มุกดาหันกลับมา เจอดวงตาคมที่จ้องเธออยู่ ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้จนหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะขึ้นมาอีกครั้ง

“ขออะไรอย่างได้ไหม”เสียงทุ้มแหบพร่า พูดแทบจะชิดใบหน้าเธอ

“ขะ...ขออะไรคะ”

แทนคำตอบ เวกัสยกมือขึ้นประคองแก้มนวลของเธอเบา ๆ นิ้วโป้งลูบไล้ที่พวงแก้มที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ แล้วก้มลงมาประกบริมฝีปากจูบลงบนกลีบปากนุ่มเบา ๆ

เขาพยายามทำทุกอย่างช้า ๆ ทั้งที่ภายในใจเกิดอาการปั่นป่วนอย่างรุนแรง ลมหายใจติดขัดอย่างหนัก เลือดลมในกายพลุ่งพล่าน

ส่วนมุกดาที่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้ ดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจ ก่อนจะถูกความวาบหวามเข้าครอบงำ ปิดตาลงโดยอัตโนมัติ มือเล็กยกขึ้นจับเสื้อช็อปของเขาแน่น

ตอบรับจูบแสนบางเบา ที่ค่อย ๆ กลืนกินคำพูดและลมหายใจของเธอ มันรู้สึกยาวนานจนเธอเหมือนขาดอากาศ

ไม่นานเขาก็ถอนริมฝีปากออกมาเพียงนิด ดวงตาคมยังคงหลอมละลายความรู้สึกของเธอ ก่อนจะเอ่ยกระซิบเสียงเบาแต่ทว่าชัดเจน

“รู้สึกยังไง”

มุกดาเม้มปากแน่น ใจเต้นรัว ความรู้สึกแรกของเธอคือกลัวที่เรื่องของเรามันเดินเร็วเกินไปขนาดนี้ เธอปล่อยให้เขาจูบเธอ คงเพราะก่อนหน้าที่เขาขอจับมือ เธอก็ให้เขาจับได้ง่าย ๆ เลยทำให้เขาคิดว่าเธอง่ายหรือเปล่า ถึงได้กล้าจูบเธอขนาดนี้

“กลัวฉันเหรอ”เขาถามขึ้นมาอีกครั้ง ขณะจมูกโด่งกำลังปัดป่ายจมูกของเธอแผ่วเบา ก่อนเขาจะผละหน้าออกและดึงเธอเข้าสู่อ้อมกอด

พยายามระงับสติตัวเองที่กำลังกระเจิดกระเจิง เขาไม่สามารถทนมองแววตาใส่ซื่อของเธอได้นาน สัมผัสได้ว่าคนในอ้อมกอด ยังคงแก้มร้อนผ่าวจากจูบเมื่อครู่ เธอหลบสายตาไม่กล้าสบตากับเขา แต่หัวใจของเธอเต้นแรงจนเขารู้สึกได้

เวกัสถอนหายใจยาวหนึ่งที ทุกอย่างในหัวเขายังเอาแต่วนเวียนคิดถึงริมฝีปากของเธอ มันอยากรุกล้ำเข้าไปให้มากกว่านี้ อยากลิ้มรสความหวานในโพรงปากของเธอ

ไวเท่าความคิด เขาดึงเธอออกจากอกแกร่งเล็กน้อย ให้หน้าเธอห่างจากเขาเพียงแค่นิดเดียว สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาแสนซื่อของเธอ

“มุก”เสียงทุ้มของเขาสั่นพร่า เรียกชื่อเล่นของเธอด้วยความสนิทสนม ก่อนเขาจะก้มหน้าลงมาอีกครั้ง

คราวนี้เป็นจูบที่ไม่มีความนุ่มนวลอยู่เลยแม้แต่น้อย มันทั้งดุเดือดและเร่าร้อน ลิ้นร้อนสอดลึกเข้าไปในโพรงปากนุ่มของเธอทันที ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งกอบกุมท้ายทอยของเธอไว้แน่น อีกข้างเลื่อนลงไปกอดรอบเอวคอดกิ่ว ออกแรงบีบแน่นจนเสื้อนักศึกษาของเธอยับย่น

"อืม"

มุกดาส่งเสียงครางออกมาจากในลำคอโดยไม่สามารถควบคุมได้ มือเล็กจิกลงบนเสื้อช้อปของเขาแน่นจนเห็นเส้นเลือด

จูบทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ลิ้นร้อนของเขาพันเกี่ยวลิ้นเล็กเธออย่างเมามันส์ ดูดดุนจนเธอรู้สึกแข้งขาไร้เรี่ยวแรง ลำตัวอ่อนระทวยในวงแขนแกร่งของเขา

มือหนาที่กอดเอวคอดกิ่วเอาไว้ ลูบไล้ขึ้นมาบนแผ่นหลังบาง ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าจนสัมผัสได้ถึงความร้อนของผิวเนื้อของเธอ เขาขบกัดที่ริมฝีปากล่างของเธอ แล้วดูดเม้มจนเธอสะดุ้งเสียว

ความต้องการของเขาที่เก็บกดเอาไว้กำลังจะระเบิดออกมา ความรู้สึกตอนนี้ของเขาคืออยากจับเธอกดลงบนม้านั่งหินอ่อนเดี๋ยวนี้ อยากลิ้มรสทุกตารางนิ้วของร่างกายเธอ ตามใจปรารถนาส่วนลึกที่ต้องการ

อยากได้ยินเสียงเธอร้องครางชื่อเขา แต่ทว่าเสียงในหัวค้านขึ้นอย่างได้สติ ตรงนี้เป็นที่สาธารณะ มันไม่เหมาะสมที่จะมาทำเรื่องโจ่งแจ้งแบบนี้ จึงได้แต่ข่มใจตัวเองเอาไว้