แชร์

ตอนที่4 ให้โอกาส

ผู้เขียน: Re-match I รีแมทช์
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-11-24 11:18:22

มุกดากลับถึงหอพักของเธอตอนสี่โมงเย็น เป็นหอพักซอยข้างมหาลัย เหตุที่เธอไม่ได้ไปอยู่คอนโดหรูเหมือนแอริน เพราะที่บ้านเธอไม่ได้ร่ำรวยขนาดนั้น จัดว่ามีฐานะระดับปานกลาง ไม่ได้ถึงกับขัดสน เธอก็ยังมีเงินใช้ได้สบาย

พ่อกับแม่ของเธอรับราชการด้วยกันทั้งคู่ เธอเป็นลูกคนเดียวที่คนเป็นพ่อค่อนข้างหวง แต่ที่อนุญาตให้มาอยู่หอพัก เพราะบ้านของเธออยู่เขตชานเมือง การจะเดินทางมาเรียนด้วยรถโดยสารทุกวัน จึงไม่ค่อยสะดวก

ติ้ง!

เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น เธอกดเปิดหน้าจอดู หัวใจดวงน้อยก็กระหน่ำเต้นรัวทันที เมื่อเห็นรายชื่อของคนที่ส่งข้อความมาหาเธอ

เวกัส: เลิกเรียนหรือยัง

เธอยังไม่ได้กดเข้าไปอ่านข้อความนั้น แต่อ่านผ่านหน้าจอที่แจ้งเตือน ไม่แน่ใจว่าควรจะตอบข้อความของเขาดีหรือเปล่า เพิ่งเป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายทักมาหาเธอแบบนี้ ปกติเธอไม่เคยให้ช่องทางติดต่อกับผู้ชายคนไหน เพราะไม่เคยรู้สึกถูกใจใครสักคน กระทั่งเขาที่เธอรู้สึกปลื้ม หากแอรินไม่จัดการทุกอย่าง เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าจะกล้าให้ไลน์เขาไปหรือเปล่า

เวกัส: ทำไมไม่ตอบ

ขณะที่กำลังชั่งใจและสับสน เขาก็กดส่งเข้ามาอีกข้อความ เป็นข้อความห้วน ๆ ที่ทำให้นึกถึงใบหน้าเรียบเฉยของเขา พลันเมื่อดวงตาสีดำสนิทแวบเข้ามา นิ้วเรียวเล็กก็กดเปิดข้อความทันที

มุกดา: ฉันกลับห้องแล้วค่ะ

เวกัส: เป็นเด็กดีจัง

มุกดา: คะ?

เวกัส: อยากไปหา

คำว่าอยากไปหาของเขา ทำให้มือเล็กกำโทรศัพท์ในมือแน่นทันที ดวงตากลมโตสั่นระริก ไม่เข้าใจว่าผู้ชายทุกคนเวลาคุยกับผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียว เขาจะพูดจารุกขนาดนี้หรือเปล่า มันจะน่ากลัวเกินไปไหม หากเขาพูดแบบนี้ออกมา

มุกดา: พูดเล่นใช่ไหมคะ

เวกัส: ฉันไม่เคยล้อเล่น

มุุกดา: เราเพิ่งเจอกันนะคะ พี่จะมาหาฉันทำไม

เวกัส: เคยมีผู้ชายจีบหรือเปล่า

มุกดา: ไม่รู้หรอกค่ะ เพราะไม่เคยคุยกับผู้ชายคนไหน

เวกัส: ซื่อดีแฮะ

ด้านเวกัสที่ตอนนี้มือหนึ่งกำลังคีบบุหรี่ที่เพิ่งจุดสูบ อีกมือกำลังกดพิมพ์ข้อความหาความแปลกใหม่ในชีวิตที่เขาเพิ่งเคยเจอ เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขาทำอะไรแบบนี้ ในชีวิตไม่เคยต้องมาคิดประดิษฐ์คำพูดอะไรของตัวเอง เพียงเพราะอยากจะได้ผู้หญิงคนไหน แค่เขากระพริบตา ผู้หญิงพวกนั้นก็พร้อมจะกระโดดขึ้นเตียงกับเขาทันที

เวกัส: แต่ฉันชอบ

ข้อความได้รับการเปิดอ่านทันที แต่ทว่าคราวนี้เธอเงียบหายไปหลายนาที ไม่ตอบกลับข้อความนั้นของเขา ถ้าให้เดาตอนนี้หน้าเธอคงแดงก่ำ เหมือนตอนที่เขานั่งจ้องเธอที่ห้องสมุด

ผู้หญิงคนนี้มีอะไรบางอย่างดึงดูดความสนใจของเขาไม่น้อย เธอก็เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่ดูจะชอบเขา แต่ที่ไม่เหมือนคือเธอไม่ได้อยากจะเข้าหาเขาเหมือนผู้หญิงคืนอื่น อีกทั้งเขายังต้องเป็นฝ่ายขอช่องทางการติดต่อจากเธอเองด้วยซ้ำ

แค่คิดว่าอยากจะทำให้เธอติดกับของเขา รอยยิ้มมุมปากก็ผุดขึ้นมาทันที ก่อนจะยกบุหรี่ขึ้นสูดเข้าปอด พ่นควันสีขาวออกมาคลุ้งไปทั่วบริเวณระเบียงหรูของคอนโดตัวเอง

เวกัส: ทำไมไม่ตอบ

มุกดา: จะให้ตอบว่าอะไรคะ

เวกัส: ตอบอะไรก็ได้ที่อยากตอบ อย่างเช่น…

เวกัส: ชอบฉันหรือเปล่า

มุกดายกมือขึ้นบีบตรงอกข้างซ้ายของตัวเองทันที ทำไมใจเธอถึงได้เต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมานอกอกขนาดนี้ เธอเพิ่งคุยกับเขาไม่กี่ประโยคเองนะ ทำไมใจต้องเต้นแรงเพราะคำพูดที่เธอยังไม่รู้เลยว่าเขาพูดออกมาจากใจหรือเปล่า

มุกดา: เร็วเกินไปหรือเปล่าคะ ที่จะพูดคำนี้

เวกัส: เร็วตรงไหน ก็ถูกใจ ถึงได้อยากสานต่อ

มุกดา: เราควรจะทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้ก่อนค่ะ

เวกัส: เธอจะให้โอกาสฉันหรือเปล่าล่ะ

มุกดา: ถ้าพี่อยากรู้จัก ฉันก็จะให้โอกาสค่ะ

มือเล็กสั่นเล็กน้อย เมื่อพิมพ์ประโยคนั้นกลับไป เธอไม่อยากปฏิเสธตัวเองว่ากำลังรอคอยข้อความตอบกลับจากเขา ทว่าเขากลับไม่ตอบอะไรกลับมา ทำให้ความมั่นใจของเธอหดหายไปทันที รู้สึกอยากจะลบข้อความนั้นทิ้ง เพราะพออ่านทวนไปมา พบว่าเธออาจจะดูง่ายเกินไป ผู้ชายก็เลยกลัวจนไม่กล้าตอบ

ไวเท่าความคิด เธอจึงรีบยกเลิกข้อความที่ส่งไป ทั้งที่มันขึ้นว่าอ่านแล้วมานานหลายนาที ก่อนจะรีบคว่ำหน้าจอโทรศัพท์เอาไว้กับโต๊ะหนังสือข้างเตียงนอนขนาดห้าฟุต ด้วยใจที่ระทึก ทว่าจังหวะที่เธอกำลังจะลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำ กลับได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นอีกครั้ง

ติ้ง!

เวกัส: ยกเลิกข้อความทำไม

มุกดา: ส่งผิดค่ะ

เวกัส: หึ

ใบหน้าสวยร้อนผ่าวทันที คิดถึงใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้คงกำลังนั่งหัวเราะเยาะเธอที่เป็นคนหย่อนเบ็ดมาให้เธอ แล้วเธอตอบรับทันที ได้แต่ยกมือขึ้นทุบหัวตัวเอง ที่ตอบกลับข้อความของเขาง่ายเกินไป

เวกัส: ตอนนี้...ฉันอยู่หน้าหอเธอ

“ว้ายยย”

โทรศัพท์ที่อยู่ในมือหล่นร่วงบนพื้นทันที ร่างเล็กรีบเดินออกไปนอกระเบียง เธอก้มลงไปมองที่หน้าหอพักของเธอ เห็นรถคันสีดำสนิทจอดอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเห็นร่างสูงคุ้นตาเดินลงมาพิงประตูรถ เขายังอยู่ในชุดช็อปนักศึกษา ในมือถือโทรศัพท์และกำลังพิมพ์อะไรยุกยิกอยู่ในนั้น

ติ้ง!

เวกัส: ลงมาสิ ไหนบอกจะให้โอกาส

ตึกตัก ตึกตัก

เสียงหัวใจของมุกดาเต้นรัวทันที ตอนแรกก็เต้นจนเธอควบคุมไม่ได้อยู่แล้ว แต่ทว่าตอนนี้กลับเต้นหนักจนเธอกลัวว่าตัวเองจะรับไม่ไหว ในหัวเอาแต่คิดว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าเธอพักที่หอนี้ เธอไม่ได้เอ่ยเชิญชวนให้เขามาหา แล้วทำไมเขาถึงได้มาหาเธอทันที แค่เพียงเธอบอกไปว่าจะให้โอกาสเขา

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ5 เวกัส&มุกดา

    มุกดาแพ้ท้องหนักมากในช่วงแรกของการตั้งครรภ์ ยิ่งเป็นครรภ์แฝด เธอจะตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้รุนแรง อาเจียนจนหมดกระเพาะอาหารหลายรอบ บางวันถึงขั้นเวียนหัวจนลุกจากเตียงไม่ได้ เวกัสต้องเป็นคนอุ้มเธอไปห้องน้ำ ช่วยประคองหลังให้เธออาเจียน แล้วค่อย ๆ พาเธอกลับมานอนพัก เขาไม่เคยบ่นสักคำ แม้จะต้องตื่นกลางดึกทุกคืนเพื่อดูแลเธอ แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่ถึงเดือน อาการแพ้ท้องของมุกดาก็หายไปอย่างกะทันหัน เธอตื่นเช้ามาแล้วรู้สึกหิวอย่างประหลาดใจ ไม่มีอาการเวียนหัว ไม่คลื่นไส้ แถมยังกินข้าวได้อร่อยเหมือนคนปกติ เธอดีใจมาก จนรีบโทรบอกพ่อแม่ตัวเอง รวมถึงพ่อแม่สามีว่าตอนนี้เธอหายแล้ว แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคืออาการแพ้ท้องไม่ได้หายไปไหน มันแค่ย้ายจากเธอไปที่คนเป็นสามีแทน เวกัสเริ่มมีอาการแพ้ท้องแทนเธออย่างรุนแรง ทุกวันตื่นขึ้นมาตอนเช้า แล้วรู้สึกคลื่นไส้ทันทีที่ได้กลิ่นกาแฟจากเครื่องชงที่มุกดาเปิดไว้ ก่อนวิ่งเข้าห้องน้ำ อาเจียนจนหมดแรง น้ำหูน้ำตาไหลเพราะความเวียนหัวและความไม่สบายท้อง “เมีย...พี่เป็นอะไร”เขาพูดเสียงสั่น ขณะที่นั่งกอดโถชักโครก หน้าตาซีดเผือด เหมือนอาการของเธอไม่มีผิด

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ4 เวกัส&มุกดา

    เขาจับข้อมือเธอไว้แน่น มืออีกข้างเลื่อนลงจับสะโพกกลมกลึง ยกสูงให้เข้ากับจังหวะกระแทก แล้วกระแทกลงแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนเตียงโยกตามจนเกือบจะหัก “ซี้ดดดด แน่นฉิบหายเลยเมีย”กรามหนาขบเข้าหากันแน่น หน้าผากกว้างมีเหงื่อผุดซึมออกมา“ตอดขนาดนี้ เสียวมากเลยเหรอที่รัก” มุกดาไม่ตอบ เธอแทบไม่มีเวลาหายใจด้วยซ้ำได้แต่ส่งเสียงครางระบายความเสียดเสียวที่ถูกเขากระแทกลงมาซ้ำ ๆ ไม่หยุดหย่อน ราวกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้ามาจนเธอต้องแอ่นสะโพกขึ้นรับทุกครั้ง ร่องรักตอดรัดแน่นทุกจังหวะที่เขาดึงออกและกระแทกเข้า แต่ยิ่งเขากระแทกแรงเท่าไหร่เธอก็รู้สึกยิ่งเหมือนตัวเองได้ปลดปล่อยความปรารถนาออกมามากขึ้นเท่านั้น “อ๊าสสส ผัวขา มะ เมียเสียวจะตายอยู่แล้ว” ร่องรักที่ขมิบตอดรัดเอ็นร้อนเขาแน่นขึ้น ยิ่งทำให้เขาเร่งจังหวะกระแทกเร็วและหนักหน่วงจนเธอน้ำตาไหลออกมา ร่างเล็กโยกโคลงอย่างรุนแรงตามแรงกระแทกของเขา เนินอกอวบอิ่มกระเพื่อมไปมาตามจังหวะ ล่อตาล่อใจให้เขาก้มลงดูดยอดอกเธอข้างหนึ่ง ดูดแรงจนรูัสึกซ่านสยิว สะดุ้งเกร็งทุกครั้ง มืออีกข้างที่ว่างก็บีบเค้นอีกข้างอย่างแรง จนเนินเนื้อปลิ้นออกตามง่ามนิ้วของเขา “จะเสร็จแล้ว” “พร้อมกั

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ3 เวกัส&มุกดา

    มุกดาร้องครางไม่หยุด เสียงสูงขึ้นเรื่อย ๆ ตัวแอ่นขึ้น ร่องรักชุ่มฉ่ำจนไหลย้อยลงตามหว่างขา แต่ก็ยังดึงเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น “ผัวขา อ๊าสส สะ เสียว เสียวมาก อย่าดูดแรงแบบนั้น” แต่เขาก็ยิ่งดูดแรงขึ้นเมื่อได้ยินเสียงครางนั้น ลิ้นกดทับยอดอก ฟันขบแล้วดึงออกช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเกร็งทุกครั้ง ก่อนสลับไปอีกข้าง ทำแบบเดียวกัน ดูดเลีย ขบเม้ม จนทั้งสองเต้าแดงช้ำเป็นรอยฟันและรอยดูดทั่วบริเวณ ขึ้นสีแดงนั้นชัดเจน มุกดาร้องครางเสียงหลง น้ำเสียงสั่นเครือ ตัวสั่นไม่หยุด ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นมาจนท้องน้อยจนร่องรัดตอดรัดความว่างเปล่า เธอแอ่นอกขึ้นสูงสุด ราวกับจะยัดเต้าเข้าไปในปากเขาให้ลึกที่สุด “จะเสร็จแล้ว อ๊าสสส” เวกัสดูดแรงขึ้นอีกครั้ง ตวัดลิ้นเลียถี่รัว ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนในที่สุด ร่างเล็กของเธอสั่นเทา สะโพกยกสูง ร่องรักกระตุกแรง น้ำสีใสพุ่งทะลักออกมาเป็นจังหวะ "อร้ายยยย"เธอร้องครางยาว เกร็งกระตุกหลายครั้ง ก่อนจะทรุดตัวลง หายใจหอบถี่ ตัวสั่นไม่หยุด เวกัสเงยหน้าขึ้น ปากและคางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและรอยแดงจากยอดอกของเธอ เขาเลื่อนตัวขึ้นมาจูบปากเธอเบา ๆ แล้วกอดเธอแน่น แต่ยังเอ่ยหยอกเย้าเธอออกมา “เสร

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ2 เวกัส&มุกดา

    แกร๊ก!!! ไม่นานประตูห้องน้ำเปิดออก เวกัสเดินออกมาในผ้าขนหนูผืนเดียวพันเอวสอบ ผมเปียกจนหยดน้ำลงไหล่ กล้ามเนื้อแขนและหน้าอกยังชุ่มเหงื่อจากน้ำอุ่น เขาเช็ดผมด้วยผ้าขนหนูอีกผืน แต่ก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ร่างเล็กของเมียนอนรอเขาอยู่บนเตียง ในชุดคลุมตาข่ายสีขาวที่บางจนมองเห็นร่างกายข้างในทุกส่วน เชือกโบว์ผูกตรงกลางอกกำลังรอให้ใครมาแกะ ผิวขาวเนียนใต้แสงไฟนวลจากโคมไฟข้างเตียงดูน่าเย้ายวนยิ่งกว่าเดิม ทำเอาท่อนเอ็นใต้ผ้าขนหนูแข็งตัวขึ้นทันที จนยกผ้าขึ้นเห็นเป็นลำ แทบจะทิ่มตาคนเป็นเมีย เขายืนนิ่ง มองเธอตาไม่กระพริบ ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นจนควบคุมไม่ได้ “มุกดา” มุกดาเขินจนหน้าแดงก่ำ แต่ก็ฝืนยิ้ม แล้วยกมือขึ้นกวักมือเรียกเขาเบา ๆ “เซอร์ไพรส์ค่ะ...สามี”เธอพูดเสียงเบา แต่แฝงความยั่วยวน“ฉันอยากเอาใจพี่ เผื่อว่าเราจะมีข่าวดีเร็ว ๆ นี้ค่ะ” "อึก" เวกัสกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก ผ้าขนหนูที่พันเอวหลุดร่วงลงพื้นไปทันที เขาเดินตรงมาที่เตียง ดวงตาที่ดำสนิทเต็มไปด้วยความหิวกระหายและความรักที่ลึกซึ้ง “เธอนี่...”เขากระซิบเสียงแหบ ก้มลงจูบเธออย่างดุเดือด มือ

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ1 เวกัส&มุกดา

    มุกดากับเวกัสแต่งงานกันตั้งแต่มุกดาเรียนจบ เวกัสก็ขอเธอแต่งงานทันที รีบเร่งให้จัดงานทุกอย่าง แต่เน้นตามใจเจ้าสาวเป็นหลัก แต่ทว่าเจ้าสาวกลับตามใจแม่สามี ซึ่งแน่นอนว่างานแต่งต้องอลังการงานสร้าง เพราะแม่สามีเป็นคนเริศหรู ไม่ชอบอะไรที่เรียบง่าย ส่วนฝั่งพ่อแม่ของมุกดานั้น ก็ได้แต่เออออห่อหมกตามด้วย แต่ก็เห็นสมควรทุกอย่างและปลื้มใจมากที่ลูกสาวได้เจอกับคู่ชีวิตที่ดี อีกทั้งพ่อแม่ของสามีก็เอ็นดูมาก ตอนนี้ทั้งคู่ใช้ชีวิตหลังแต่งงานกันมาเกือบหนึ่งปี ในบ้านหลังใหญ่โตหรูหราแถบย่านชานเมืองกรุงเทพฯ ที่เวกัสซื้อไว้ให้เธอเป็นของขวัญวันแต่งงาน หลังจากเรียนจบ มุกดายังไม่ทันได้ใช้ความรู้ความสามารถของตัวเองออกไปทำงานเลยแม้แต่น้อย ก็โดนคนเป็นสามีตามใจออดอ้อน อยากให้ใช้ชีวิตคู่ในฐานะสามีภรรยามากกว่า ยังโอ้อวดว่าตัวเองรวยมาก สามารถเลี้ยงเมียให้สบายไปทั้งชาติโดยไม่ต้องทำอะไรเลย ทุกเช้าเธอตื่นมา ก่อนออกไปทำงาน เขาจะจูบหน้าผากเธอ ทุกเย็นเขากลับมาพร้อมรอยยิ้มและอ้อมกอดอบอุ่นที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย แม้ว่าตัวเองจะเหนื่อยล้าจากการทำงาน แต่เขาก็ไม่เคยลืมปฏิบัติกับเธอแบบนี้เสมอ จนกลายเป็นความเคยชินของทั้งคนให้แล

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่140 My valentine(จบ)

    มุกดามองหน้าเขานิ่ง ความคิดในหัวเธอคือพอรู้เรื่องของเพื่อนสนิทแล้ว เธอก็หันกลับมามองผู้ชายที่เธอรักข้างตัว เขาเองหลังจากที่บอกเธอว่าจะปรับปรุงตัวทุกอย่าง และจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก เธอก็ค้นพบว่าตัวเองมีความสุขมากถึงมากที่สุด ทุกวันที่ตื่นนอนมาเธอดีใจที่ได้เห็นเขาเป็นคนแรกและก่อนนอนได้นอนกอดเขาแบบนี้ทุกคืน ร่างเล็กค่อย ๆ ขยับตัวขึ้นคร่อมตัวเขา มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของเขา แล้วก้มลงกดจูบบนริมฝีปากหนาอย่างแรง เริ่มแรกยังคงเป็นจูบที่แผ่วเบา แต่ไม่นานก็เริ่มดุเดือดขึ้น เพราะเขาจูบตอบกลับมา เธอจูบเขาราวกับคนคลั่งรัก ริมฝีปากประกบกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า สอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวพันกันอย่างหิวโหย มือเล็กจิกผมหนาของเขาแน่น “รักพี่”เธอกระซิบระหว่างจูบ เสียงสั่นแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก“รักพี่ที่สุด รักพี่มากที่สุดเลยนะพี่เว” เวกัสลืมตาขึ้น ดวงตาคมกริบมองเธอหยาดเยิ้ม เขายกมือขึ้นโอบรอบเอวเธอแน่น ดึงร่างเล็กเข้ามาแนบชิด แล้วตอบจูบเธอกลับอย่างเร่าร้อนไม่แพ้กัน “รักเธอ”เขากระซิบประโยคเดียวกับเธอ เพราะไม่อยากน้อยหน้า“รักเธอที่สุด...รักเธอมาก...ชาตินี้ไม่มีใครมาแทนที่เธอได้” ทั้งคู่จูบกันไม่หยุด ริมฝีปากป

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status