MasukShare
ตอนที่78 หมดรักตอนไหนไม่รู้
Terakhir Diperbarui:
2026-01-13 16:59:44
Bab terbaru
ลวงรักวิศวะเถื่อน ตอนที่78 หมดรักตอนไหนไม่รู้
บ้านของมุกดาตั้งอยู่นอกเมืองกรุงเทพฯ ราวสองชั่วโมงหากเดินทางด้วยรถยนต์ อยู่ในหมู่บ้านที่ยังคงความเป็นชนบทแท้ ๆ ล้อมรอบด้วยสวนมะม่วงเขียวขจีและทุ่งนาโล่งกว้าง บ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้สองชั้นหลังเล็ก มีเพียงสองห้องนอน สร้างมานานกว่าสามสิบปี ผนังไม้สีน้ำตาลเข้มที่ผ่านกาลเวลา จนผิวไม้เริ่มซีดจางและมีรอยแตกเล็ก ๆ จากแดดฝน แต่ทว่ายังคงความแข็งแรงและอบอุ่น หลังคาเป็นกระเบื้องสีแดงซีด หน้าบ้านมีระเบียงไม้กว้างพอให้นั่งเล่น พ่อของเธอปลูกต้นไม้เลื้อยประดับขอบระเบียง ทำให้เวลาลมพัดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จะลอยมาแตะจมูก ลานหน้าบ้านกว้างขวาง ปูด้วยพื้นดินแดงผสมหญ้าแพรกบาง ๆ มีต้นมะม่วงใหญ่สามต้นยืนต้นตรงกลาง ลำต้นหนาใหญ่ กิ่งก้านแผ่กว้างให้ร่มเงาเย็นตลอดวัน ภายในบ้านเรียบง่าย ห้องโถงกว้างเป็นที่รับแขกและทานข้าว มีโต๊ะไม้ตัวเก่าที่พ่อทำไว้นั่งทำงาน ผนังติดรูปถ่ายครอบครัว รูปมุกดาสมัยยังเด็กยิ้มกว้างคู่กับพ่อแม่ รูปพ่อกับแม่ตอนแต่งงาน ห้องนอนของพ่อกับแม่มีแค่เตียงไม้ ผ้าม่านลายดอกไม้จาง ๆ และตู้เสื้อผ้าไม้ อยู่ชั้นล่างของบ้าน ส่วนห้องนอนของมุกดาอยู่ชั้นบน ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม มีเตียงนอนขนาดห้าฟุต ชั้นว
ลวงรักวิศวะเถื่อน ตอนที่77 หนีไปพักใจ
แอรินผละออกเล็กน้อย จ้องดวงตาแดงก่ำของเพื่อนเหมือนไม่เชื่อ“จริงเหรอ? คนแบบเขาพูดอะไรแบบนี้เป็นด้วยเหรอ” "อืม ตอนกูได้ยิน กูดีใจมากนะ ที่อย่างน้อยเขาก็ยังตอบรับความรู้สึกของกูบ้าง แต่สุดท้ายแล้วเขาก็โกหกให้กูเชื่อ เขาก็ยังเห็นกูเป็นที่ระบายความใคร่ของเขาอยู่ดี กูไม่น่าหลงกลเชื่อเขาเลย ทำไมกูโง่แบบนี้ว่ะแอริน" เธอเอ่ยออกไปด้วยความเจ็บปวด แต่ทว่าดวงตาของเธอกลับมีประกายบางอย่าง ไม่ใช่ความเจ็บปวดเพียงอย่างเดียว "ฮึก หลังจากนี้กูจะไม่ยุ่งกับเขาอีก กูจะเลิกสนใจเขา ฮึก" "ดี มึงเลิกสนใจผู้ชายเหี้ยแบบนั้นเลย ผู้หญิงอย่างมึง ไม่เหมาะกับน้ำตาเลยแม้แต่นิดเดียว" “อืม กูจะบล็อกเขาให้หมดเลย” แอรินยิ้มออกมาเล็กน้อย ยิ้มด้วยความดีใจ ที่อยู่ ๆ เพื่อนก็กลายเป็นคนเข้มแข็งขึ้นมา “ดีมากอีมุก นี่แหละเพื่อนกู กูจะอยู่ข้าง ๆ มึงเอง" หลังเลิกเรียนช่วงบ่าย แสงแดดยังแรงอยู่ มุกดาเก็บสมุดใส่กระเป๋าผ้า ใจยังคงห่อเหี่ยวและเสียใจ เจ็บปวดอยู่มากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ที่บอกว่าจะพยายามลืมและจะไม่สนใจเขาอีกนั้น พอมาถึงตอนนี้เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำแบบนั้น เธอมอบความรู้สึกให้เขามากเกินไป จนมันย้อนกลับ
ลวงรักวิศวะเถื่อน ตอนที่76 ร้องไห้อย่างหนัก
มุกดานั่งตัวสั่นอยู่ที่เบาะหลังของแท็กซี่ หันหน้าออกไปนอกหน้าต่างรถ เธอกอดกระเป๋าใบเล็กของตัวเองแน่นราวกับมันเป็นสิ่งเดียวที่ยังยึดเหนี่ยวร่างกายเธอไม่ให้แตกสลาย มีน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ไม่ใช่แบบสะอึกสะอื้นดัง ๆ แต่เป็นการร้องไห้แบบเงียบ ๆ ที่หยดลงมาต่อเนื่อง เหมือนใครเปิดก๊อกทิ้งเอาไว้ เธอพยายามกลืนก้อนสะอื้นลงคอ แต่ยิ่งพยายาม มันยิ่งทะลักออกมาเป็นระลอก เสียงครางแผ่ว ๆ หลุดออกจากลำคอเป็นระยะ คนขับแท็กซี่มองเธอผ่านกระจกมองหลังเป็นพัก ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไร เขาแค่เปิดเพลงเบา ๆ คลอไป เหมือนจะให้บรรยากาศในรถไม่เงียบสงบจนเกินไป แต่ทว่าเพลงที่เขาเปิดนั้นมันกลับบาดใจอารมณ์ของมุกดายิ่งนัก มุกดายกมือขึ้นปาดน้ำตา แต่ปาดเท่าไหร่ก็ไม่หมด มือของเธอสั่นจนควบคุมไม่ได้ เธอเห็นภาพในหัววนซ้ำไปซ้ำมา ภาพเวกัสที่กำลังยืนทำสีหน้าลังเลใจกับคำถามของเธอ ภาพผู้หญิงคนนั้นที่ยืนเคียงข้างเขา เธอเองก็มีคำถามไม่ต่างจากเธอ น้ำเสียงและท่าทางของเขา ตอนเดินออกมาเห็นผู้หญิงคนนั้น เขาดูจะตกใจไม่น้อย คงไม่คิดว่าเราทั้งสองคนจะมาประจวบเหมาะเจอกันได้ สรรพนามตัวเล็ก คำนั้นมันเหมือนมีดที่แทงทะลุตรงจุดที่เจ็บที่สุด เธอเคยถา
ลวงรักวิศวะเถื่อน ตอนที่75 ทางไหนก็เจ็บ
"จะไปไหนคะ" โมจิที่เห็นคนตัวสูงกำลังจะวิ่งตามผู้หญิงคนนั้นออกไป เธอก็รีบเดินมาจับแขนของเขาเอาไว้ทันที จากตอนแรกที่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นก็คือผู้หญิงที่เขาดีลมานอนด้วยเหมือนทุกครั้ง ทว่าตอนนี้มันกลับไม่ใช่เมื่อเธอรู้สึกว่าเขาแคร์ผู้หญิงคนนั้นมากกว่าเธอ "ก็ไหนบอกว่ารอโม สรุปว่าพี่โกหกโมเหรอคะ" "ฉันไม่ได้โกหก" "หึ แล้วพี่จะวิ่งตามเธอไปทำไมคะ พี่ก็แค่ปล่อยเธอไปไม่ใช่เหรอ" คนตัวสูงส่ายหน้ารัวทันที"ฉันปล่อยไปไม่ได้" โมจิยิ้มออกมาอย่างข่มขื่น นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่เคยเห็นท่าทางสับสนและอ่อนไหวของเขาขนาดนี้ ครั้งสุดท้ายน่าจะคือตอนที่เธอตัดสินใจที่จะไปเรียนต่อเมืองนอก ตอนนั้นเขาเองก็ทำท่าทางแบบนี้กับเธอเหมือนกัน "พี่เปลี่ยนใจไปชอบเธอแล้วเหรอคะ" เวกัสนิ่งเงียบ ใบหน้ายังคงหงุดหงิดที่ไม่สามารถวิ่งตามมุกดาออกไปได้ ส่วนผู้หญิงตรงหน้าก็เอาแต่ตั้งคำถามกับเขาไม่หยุด "พูดมาสิคะ วันก่อนพี่ยังบอกฉันอยู่เลยว่ารอโมกลับมา" "....." เวกัสยังคงนิ่ง เขายกมือขึ้นปัดผมไปมาด้วยความหงุดหงิดกับสถานการณ์ตอนนี้ คนตรงหน้าเขาก็ไม่สามารถให้คำตอบได้ ส่วนคนที่เพิ่งวิ่งออกไป เขาก็อยากจะตามเธอกลับมา สรุปแล้วความรู้สึก
ลวงรักวิศวะเถื่อน ตอนที่74 อยู่ในความรู้สึก
เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงที่ทั้งสองคนใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำ จนมุกดาต้องอ้อนวอนให้เวกัสหยุดรังแกเธอเสียเสียที เขาถึงได้ยอมผละร่างกายตัวเองออกและจัดการอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัว ก่อนจะออกมานั่งรออาหารที่สั่งในห้องนั่งเล่นด้วยกัน กริ๊ง! กริ๊ง! ไม่ถึงสิบนาที ก็มีเสียงกดกริ่งหน้าห้องดังขึ้น มุกดาเป็นคนลุกขึ้นไปเปิด เพราะคิดว่าเป็นอาหารที่คนตัวสูงสั่งมา แต่ทว่าเมื่อเปิดประตูออกมานั้น เธอกลับเจอกับหญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่ง ยืนส่งยิ้มร่าเริงอยู่ตรงหน้าประตู ในมือเธอคือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ "เอ่อ ไม่ทราบว่าคือคุณคือใครคะ" เสียงเล็กนี้ไม่ใช่เสียงของมุกดา แต่เป็นเสียงของผู้หญิงตรงหน้าที่เอ่ยถามเธอออกมาด้วยความสงสัย คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน พลางสอดส่องสายตาเข้ามาในห้อง ก่อนจะเจอกับร่างสูงของเวกัสที่เดินตรงมาทางนี้พอดี "พี่เว" "ตัวเล็ก" สรรพนามที่ทั้งสองคนเรียกกันนั้น ทำให้ขาเล็กของมุกดาแข็งไปทันที ทุกอย่างรอบตัวพลันหยุดชะงักเหมือนกับลมหายใจของเธอที่แทบจะหยุดลงไปในเวลานั้น ความสงสัยที่ถูกเก็บกดไว้ เฉลยออกมาทันที จนเธอต้องหันไปมองสำรวจผู้หญิงคนนั้นชัด ๆ อีกครั้ง ถึงได้เห็นว่าเธอส่งยิ้มให้กับคนตัวสู
ลวงรักวิศวะเถื่อน ตอนที่73 เธอเป็นของฉัน🔥(Nc++)
“โอ้ยยย พี่เบาหน่อย อ๊าสสส”มุกดาร้องครางแทบขาดใจ แต่ทว่าเขากลับยิ่งชอบใจ ตอกอัดเร็วขึ้น เอ็นร้อนจ้วงแทงลึกสุดโคนทุกครั้ง หัวแดงก่ำครูดผนังอ่อนนุ่มด้านในแรงจนเธอเสียวซ่านสุดขีด มือข้างหนึ่งตบก้นเธอแรง ๆ หลายครั้ง จนขึ้นรอยแดง อีกข้างเลื่อนลงไปสะกิดติ่งสีสดจนเธอตัวเกร็ง มุกดาเสียวจนตาพร่ามัว ร้องครางไม่เป็นภาษา น้ำสีใสพุ่งทะลักหลายรอบ แต่เขาก็ยังไม่หยุด ยังคงกระแทกดุเดือดต่อเนื่องนาทีแล้วนาทีเล่า ซอยถี่ยิบไม่ผ่อนแรง จนในที่สุดร่างเล็กก็ตัวสั่นสะท้านสุดขีด “อ๊าสสสส ไม่ไหวแล้ว อร้ายย”เสียงเธอแผ่วลง จังหวะเดียวกับที่ร่องรักบีบรัดแน่นสุดกำลัง ก่อนที่ร่างเธอจะทรุดฮวบลงกับเตียง หมดสติไปทันที เวกัสสูดลมหายใจแรง กระแทกต่ออีกไม่กี่ครั้ง น้ำรักอุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้าไปเต็มโพรงอ่อนนุ่มของเธออีกครั้ง "อึก อ๊าสสส โอ้ววว"เขาคำรามดังลั่น ก่อนจะทิ้งร่างลงทาบทับร่างอ่อนปวกเปียกของเธอ มือลูบผมเธอแผ่วเบา กระซิบข้างใบหูเล็ก “จำไว้นะ ว่าเธอเป็นของฉัน ถ้าฉันไม่ให้ไป เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น" เช้าต่อมา เป็นเวลาเกือบบ่ายโมงแล้ว ทั้งที่วันนี้มุกดามีเรียนเช้า แต่ทว่าเวกัสที่ไม่มีเรียน และตื่นก่อนเธอต
Anda juga akan menyukai
หลงกลรัก คู่หมั้นวิศวะ
ชาไทยเย็น5.2K DibacaSEX FRIEND เพื่อนไม่สนิท
Ballamira22.4K DibacaEngineer Unfriend อยากเล่นเพื่อน
เข็มทิศเรือนเก่า7.2K Dibacaพิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส8.0K Dibacaพ่อของลูกฉัน ดันเป็นท่านประธานไปซะได้
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า191 Dibacaคลั่งรักคุณนักแข่ง
เธียรนรา1.6K DibacaJust Friends สถานะแค่เพื่อน(นอน)
BlueSoda4.7K Dibacaโปรเจกต์ H เกมรักระดับโปร
เซเรีย1.1K Dibaca
