พ่อของลูกฉัน ดันเป็นท่านประธานไปซะได้

พ่อของลูกฉัน ดันเป็นท่านประธานไปซะได้

last updateHuling Na-update : 2025-11-05
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
15Mga Kabanata
449views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

แค่ครั้งเดียวไม่เรียกเมียหรอกนะ / เออ แค่ครั้งเดียวก็ไม่เรียกผัวเหมือนกันนั่นแหละโว้ย!!

view more

Kabanata 1

1.งานที่กลืนกินชีวิค

Aia's POV

Marami pa akong kailangan tapusing gawain sa office kaya naman pagkakain ko ng lunch ay umakyat na agad ako sa opisina ng aking Boss. May 30 Mins pa naman sana ako para magpa hinga, pero dahil kailangan ko ng maipasa ng 1pm ang report saaking amo ay pinili ko ng bumalik na lang agad saaking trabaho.

Sa table ko ako dumiretso at chineck ang files na kailangan ko ng ipasa kay sir Dark. Pinasadahan ko muli iyon ng tingin para siguraduhing walang pagkakamali doon. Para mamaya, pipirmahan na lang ni Boss pagbalik nya galing sa labas.

Ako pa lang ang nasa itaas dahil lahat ng empleyado ay nasa canteen pa at nag lulunch. Dadalahin ko lang ito sa office ng aking boss, then sisimulan ko na gawin yung mga paper works ko. Dahil alam kong wala pa si Boss sa kanyang opisina, kaya naman dire-diretso lang akong pumasok doon. Ganon na lang ang pagka sindak ko! Nabitawan ko ang hawak kong mga folder dahil sa hindi ko inaasahang masasaksihan.

Si Jenny na office staff ay naroon sa loob ng opisina ng Boss ko. Nakalihis ang palda nya habang nakatuwad at binabay* ni Sir Dark.

Natigil ang aking Boss sa kanyang pag bayo at na palingon sa gawi ko. Para naman akong natulos saaking kinatatayuan at hindi makapaniwala saaking naaktohan. Ito ang kauna unahang pagkakataon na naka kita ako ng live scandal.

“Aia” usal ng aking malanding boss na nagulat din ng makita ako. Mabilis nitong hinugot ang kanyang ari. Doon naman ako natauhan kaya nagmamadali akong lumabas ng kanyang opisina.

Kabado bente ako saaking nakita. Kahit kailan talaga ang Boss ko, oo! Wala na talagang pinipiling lugar at babae! Basta inabot ng lib*g kahit saan babayo, daig pa ang aso!

Pumunta ako sa pantry area. Kumuha ako ng malamig na tubig saka uminom. Para akong uhaw na uhaw! Nanunuyot ang aking lalamunan. Ang inosente kong pag iisip ay nabahiran ng kamunduhan. Ipinilig ko ang aking ulo para alisin sa aking isipan ang nasaksihan kong kababuyan.

“Haist! Kung alam ko lang na ganito ang mangyayari sana sinulit ko na lang sa labas ang 30 mins ko pang break!” inis kong singhal.

Napalingon naman ako sa gawing kaliwa ko ng maramdaman ang taong papalapit saakin. Si Jenny yon na nakaayos na ng suot nyang damit pati ng buhok. Akala mo talaga walang nangyari sakanila ng aking boss.

“Pinapatawag ka ni Sir Dark.” nahihiya nitong sabi saakin. Inirapan ko naman sya saka ako tumayo at nilagpasan sya.

Kakaloka itong babaeng to! Walang delekadesa sa sarili! Alam ko naman na patay na patay sila sa amo kong malandi, pero kailangan ba talagang magpatir* na lang basta? Nowadays ang nga kababaihan hindi na iniisip ang kasagraduhan ng purity at virginity!

Ibang iba na talaga ang mga kabataan ngayon.

Alam ko naman na mas bata ito saakin. 29 years old na ako habang ito ay nasa 22 pa lang yata. Ito namang si Boss ay 33 na! Napaka laki ng agwat! Para nya na ngang kapatid itong si Jenny, sa laki ng Age gap nila pero hindi pa rin pinatawad! Hayyyy!! Mamaya lang talaga pag balik ko sa opisina nya makakatikim sya saakin ng nagbabagang sermon!

Inis akong pumasok sa kanyang opisina. Mas lalo pa akong nainis ng madatnan ko syang hawak na ang folder na ipapasa ko sana sakanya kanina. Parang walang nangyari ah! Ayon ang malandi, busy bisihan kuno!

“Ehem!” tumikim ako para kunin ang kanyang atensyon. Nag angat naman sya ng tingin saakin saka itinabi ang folder na hawak. Naka krus ang dalawa kong kamay saaking dibdib na lumapit sakanya.

“Ano tapos na ba kayong mag bayuh*n?” mataray kong sita sakanya na kinangiti naman ng walang hiya!

“Bakit ba kasi basta basta ka na lang pumapasok sa opisina ko ng hindi man lang kumakatok?” balik tanong nya saakin na tatawa-tawa pa.

“sa pagkaka alam ko kasi sir lunch break ngayon! Malay ko bang iba pala ang gusto mong kainin!” inis kong sabi saka naupo sa harap ng table nya.

Iniabot nito saakin ang folder na dinala ko sakanya. Binuklat ko iyon para icheck kung na pirmahan nya na ba lahat ng kailangang pirmahan.

“this will serves you a lesson. Hindi ka dapat basta basta pumapasok sa opisina ko kung ayaw mong makakita ng live show!”

Marahas kong Ipinilig ang ulo ko at tinakpan ang tenga ko! Ayokong makarinig ng kung ano-anong kalaswaan mag mula sakanya!

“Stop!!! Pwede ba wag mong babuyin ang inosente kong isipan? Nakakadiri ka!”

Tumawa naman ito na lalo kong ikinainis.

“ilang taon ka na ba? If I am not mistaken 29 ka na! Hindi ka na menor de edad Aia!” sahalip na sya ang pangaralan ko, mukhang ako pa ngayon ang na hot seat!

“Sir wag mo akong ipares sa mga babae mong kaladkarin.” Pagalit ko sakanya.

Pinag krus naman nito ang mga braso sa dibdib niya at mataman akong tiningnan.

“I know, kaya nga until now no boy friend since birth ka parin. Walang experience sa s*x!” pang insulto niya sakin.

Malakas talaga itong mang asar! Kuhang kuha ang pikon ko!

“Syempre naman sir! Ibibigay ko lang ang sarili ko sa taong mapapangasawa ko. Atleast maipagmamalaki ko sakanya na sya ang nakauna saakin. Hindi kagaya ng ibang babae dyan na nilaspag na ng kung sino-sino bago maikasal.”

“Eh, nasan na ba yang ipinagmamalaki mong lalaki na pag aalayan mo ng virginity mo? Your incoming 30 hindi ka pa rin ikinakasal.” tatawa tawa na naman nitong saad.

“Eh sa hindi ko pa natatagpuan. Pakealam mo ba?”

“Haha makunat na yan bago pa mapakinabangan.” patuloy pa rin nitong pang aasar kaya hindi ko napigilan ihampas sa kanya ang hawak kong folder.

Nawala ang ngiti nito sa labi. Seryoso nya akong tiningnan.

“Ikaw lang ang nakagawa saakin nyan Aia. No one dares to do that to me.” Seryoso na ang mga titig nya saakin.

Nakagat ko naman ang ibabang labi ko. Saka ko na realize na amo ko nga pala ang nasa harapan ko. Totoo rin ang sinabi niya na walang kahit na sino ang nag lakas ng loob na hampasin sya. Lahat ng empleyado ay takot sakanya dahil kahit palikero siya ay seryoso ito kapag nasa trabaho na.

“S-sorry ikaw naman kasi lakas mong mang asar.” nahihiya akong nag yuko ng aking ulo.

Naramdaman kong tumayo siya pero hindi pa rin ako nag angat ng aking ulo. Naramdaman ko na lang na hawak na niya ang aking kamay at hinila ako palabas ng kanyang opisina.

“T-teka? Saan mo ako dadalhin?” pa palayasin nya na ba ako? Hindi ko naman sadya eh! Sya naman kasi ang lakas mang asar!

“Samahan mo ako, kakain tayo. Hindi pa ako nag lulunch.” napatanga naman ako sa sinabi niya. Wala na ang dominanteng imahe nito kanina. Ang bilis magbago ng mood. Akala ko talaga itatapon nya na ako palabas ng opisina nya e.
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
15 Kabanata
1.งานที่กลืนกินชีวิค
“ลาออก?”เธอส่งยิ้มให้เขา มันคือรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาด้วยซ้ำ แต่ทว่าณิรินก็เลือกที่จะยิ้ม“ค่ะ ขออภัยที่บอกกล่าวอย่างกะทันหันนะคะ แต่ว่าณิรินได้เตรียมประกาศรับสมัครเลขาใหม่ให้ท่านแล้วค่ะ แล้วก็ณิรินจะอยู่สอนงานจนกว่าเลขาคนใหม่จะทำงานได้..”“ฝันไปเหอะ! ใครจะอนุญาตให้เธอลาออกไม่ทราบ!”เธอมองหน้าเขา..โดยที่ใบหน้าของณิรินยังคงยิ้ม“ณิรินอนุญาตตัวเองได้ค่ะ..”ให้มันจบลงตรงนี้ในแบบที่เราทั้งสองคนยังพอจะมองหน้ากันในอนาคตได้เถอะ อย่าให้ถึงขนาดที่เธอไม่สามารถมองหน้าเขาได้อีกเลย...หกเดือนก่อนหน้านั้น“มานั่งด้วยกันสิณิริน”ณิรินยกยิ้มขึ้นมาในทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น เธอกำลังถือถาดอาหารพร้อมกับมองหาที่นั่ง เพราะเจ้านายที่สั่งงานเอาไว้เยอะมากเสียจนเธอต้องใช้เวลาในการพักเที่ยงอันมีค่าของตัวเองจัดการงานพวกนั้นบางส่วน จนลงมาทานมื้อเที่ยงช้ากว่าที่ควรจะเป็น“นี่อย่าบอกนะว่าบอสสั่งงานแกเพิ่มอีกแล้วน่ะ”ณิรินวางถาดอาหารลงบนโต๊ะก่อนที่เธอจะเริ่มลงมือทานอย่างรีบร้อน“จะไปเหลือเหรอ..”พะพายถอนหายใจออกมาเบาๆ ทั้งที่ในตอนแรก เธออิจฉาณิรินมากแท้ๆ ที่ได้ทำงานกับเจ้านายที่หล่อและโด่งดังมากๆ แต่ทว่าในตอนนี
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
2.เรื่องบ้าอะไรกัน
“คนนี้ก็ไม่ถูกใจลูกอีกแล้วเหรอ?”คำถามนั้นเขาไม่ได้ตอบในทันที ธีรักษ์ยกยิ้มจางๆ ที่มุมปากก่อนที่เขาจะยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม“เรื่องแต่งงาน ผมคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลา..”ท่านประธานใหญ่หรือว่าแม่ของเขาหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับว่าท่านกำลังขบขันกับคำตอบลูกชาย“นี่ธีร์ หากว่าลูกมีใครในใจก็บอกแม่มาเลยได้ไหม..เราจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลากับการนัดดูตัวของลูกอีก แม่แค่ต้องการให้ลูกมีชีวิตครอบครัวที่ดี แม่ไม่ได้ต้องการให้ลูกทำงานหนักมากขนาดนั้นด้วย..ลูกรัก แม่แค่ต้องการอยากเห็นงานแต่งงานของลูก เห็นหลานตัวน้อยก่อนที่แม่จะตาย..บ้านเรามีเงินมากมายอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นต่อให้คนที่ลูกรักไม่ได้เป็นลูกสาวของเจ้าของบริษัทชื่อดัง แม่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย”ธีรักษ์ส่ายหน้าเบาๆ“เรื่องนั้นมันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกแม่หรอกครับ ที่ผมมาวันนี้ก็แค่ต้องการบอกกับแม่ว่าอย่าส่งผมไปดูตัวอีกเลย แล้วก็เรื่องของไอ้สิงหา..แม่ไม่ควรยื่นมือเข้ามายุ่ง”ใบหน้าของหญิงวัยกลางคนเริ่มแข็งค้างในทันที“ธีร์..กับเรื่องเงินเล็กน้อยที่เราถูกยักยอก ลูกมองข้ามมันไปไม่ได้อย่างนั้นหรือ? พ่อของสิงหายังมีประโยชน์กับเราอีกมาก..ในอนาคตเราจะหาเงินจ
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
3.ช่วยหน่อบสิ
ใบหน้าหวานขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อ เธอเบือนหน้าหนีไปในทันทีเพื่อเรียกสติของตัวเองกลับคืนมา บอกตามตรงว่าณิรินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอควรจะรับมือกับเสียงหัวใจของตัวเองที่มันกำลังเต้นแรงแทบบ้านี้อย่างไรดีที่ข้างแก้มรู้สึกร้อนผ่าวไปหมด ในตำแหน่งที่ปลายจมูกของเขามันพึ่งจะสัมผัสลงไปเมื่อครู่“อา..ให้ตายสิ”และต้นเหตุของการทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองในตอนนี้กำลังหลับอย่างสบายใจ ราวกับว่าเรื่องเมื่อครู่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนตั้งสติหน่อยสิณิริน..เมื่อครู่มันเป็นเพียงแค่อุบัติเหตุเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรที่แอบแฝงอยู่ในการกระทำของเขาอย่างแน่นอน เธอไม่ควรคิดมากหรือว่าเก็บเอาไปคิดให้รกสมองหรอกนะเพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ท่านประธานไม่มีทางมองเธอในฐานะของผู้หญิงคนหนึ่งอยู่แล้วเมื่อเรียกสติของตัวเองกลับมาได้สำเร็จ สิ่งที่ณิรินควรกระทำต่อไปคือการขับรถไปส่งท่านประธานที่บ้าน หลังจากนั้นเธอจะได้กลับไปนอนอย่างที่ควรจะเป็นเสียที“....”เขาลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เพื่อลอบมองใบหน้าด้านข้างของณิริน..เธอไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือว่าอะไรทั้งนั้น จริงอยู่ที่เราทำงานด้วยกันมาหลายปี จริงอยู่ที่เขาใช้งานเธออย่างหนัก แต่เรื่องนั้น
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
4.ไม่อยากทนแล้ว
“....”แววตาของณิรินมันเต็มไปด้วยความฉงน เมื่อเธอได้ยินเสียงล็อคประตูห้อง..จริงอยู่ที่ว่านี่เธอเคยเข้ามาในห้องนี้ เพราะอย่างนั้นเธอจึงล่วงรู้เป็นอย่างดีว่าห้องนี้มันมีความพิเศษมากกว่าทุกห้องในบ้านหลังนี้ นั่นก็คือประตูห้องนี้หากจะเข้าจะออกจะต้องใช้นิ้วมือของท่านประธานในการสแกนเพื่อที่จะเปิดประตู และหากว่าไม่มีนิ้วมือของท่านประธานก็จะต้องมีคีย์การ์ดที่อยู่ในกระเป๋าของเธอแต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ทั้งโทรศัพท์ คีการ์ด หรือว่ากระเป๋าของเธอนั้นมันดันอยู่ในรถเนี่ยนะสิ เธอคิดว่าตัวเองคงเข้ามาไม่นาน ด้วยเหตุนั้นจึงทิ้งของสำคัญเอาไว้ในรถ..ณิรินพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ คงไม่ใช่แบบนั้นหรอก ท่านประธานของเธอจะมาทำเรื่องอะไรที่มันล่อแหลมเช่นนั้นได้อย่างไรกัน เราไมได้อยู่ในช่วงวัยหนุ่มสาวหรือว่าพึ่งรู้จักกันแค่วันสองวันสักหน่อย ไม่มีทางที่ท่านจะทำอะไรแบบนั้นกับเธออยู่แล้ว อย่าหลงตัวเองสิณิริน“ในเมื่อฉันส่งท่านเรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะท่าน”ธีรักษ์นอนอยู่บนเตียงในท่วงท่าที่แสนสบาย ที่มุมปากของเขามีรอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏอยู่“อืม..ขับรถกลับดีๆ นะณิริน”เธอขับรถดีมาตลอดอยู่แล้ว แต่ก่อนที่เธอจ
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
5.เสียงในหัว
เธอหลบสายตาของเขาไม่ได้เลย..ความร้อนแรงที่แฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้นทำให้ณิรินรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังถูกสะกดเอาไว้ความฝันและความจริงมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เธอและเขายืนอยู่ข้างๆ กันก็จริงอยู่ แต่ทว่าหากได้ลองมองดูดีๆ ก็จะเห็นความเหลื่อมล้ำระหว่างเราทั้งสองคนเขามักจะยืนอยู่ข้างหน้าของเธออยู่เสมอ ส่วนเธอก็จะต้องยืนอยู่ด้านหลังและคอยทำตามที่เขาสิ่งที่เขาสั่งอยู่ตลอดเวลาเธอที่เขาเห็น ไม่ใช่ตัวเธอจริงๆ แม้แต่นิดเดียว หากเขาจะชื่นชอบณิรินที่ไม่ว่าเขาจะสั่งอะไร เธอก็จะตอบว่า “ค่ะท่าน” นั่นก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนเลยว่าเขาไม่ได้ชื่นชมหรือว่าชื่นชอบที่ตัวของเธอ เขาแค่ชอบที่เธอว่าง่ายและไม่คิดจะถกเถียงเขาเลยแม้แต่นิดเดียว..“จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะคะ ยังมีงานอีกมากมายที่ณิรินต้องกลับไปทำ..คำว่าไปเที่ยวมันห่างไกลจากความจริงมากเกินไปหน่อย”ธีรักษ์เริ่มขยับเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น จากที่เขาใช้เพียงแค่ปลายนิ้วเท่านั้นที่สัมผัสเธอ ในยามนี้เขากำลังใช้ฝ่ามือและอ้อมแขนเพื่อโอบ กอดณิรินเอาไว้อย่างถือวิสาสะ“เรื่องนั้นผมพูดจริงนะ..ถึงยังไงณิรินก็เป็นเลขาผมนี่ เจ้านายและเลขาจะออกไปพักผ่อนด้วยกัน โดย
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
6.บ่อยแค่ไหน nc
ริมฝีปากของเธอขยับคล้ายจะเอ่ยคำ แต่ยังไม่ทันได้เปล่งวาจา เขาก็ทาบทับริมฝีปากลงมาอีกครั้งแล้วเปลี่ยนแปลงความหนักเบาไปเรื่อยๆ กักเสียงอื้ออึงเอาไว้ในลำคอ ระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง..เขายินยอมให้เธอผ่อนลมหายใจ แต่ทว่าไม่ยินยอมให้ผละจากปลายลิ้นนั้นสอดลึกคล้ายจะคว้านไล้ให้ทั่วทุกซอกมุม โรมรันเข้ามาดุจนักเดินทางกลางทะเลทรายที่พึ่งพบเจอแหล่งน้ำ เขาใช้ลิ้นไล่ต้อนจนร่างกายของเธอเสียการควบคุมนี่มันอันตรายแล้วละสิ เพราะดูเหมือนว่าสติที่เหลือของเธอกำลังจะถูกดูดกลืนไปอย่างช้าๆในจุดที่มองไม่เห็น ข้างในกลับพัวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ทิ้งเอาไว้เพียงเสียงคลุมเครือที่หลุดรอดออกมา“อื้อ..”ในปากพัวพันจนชาหนึบขณะที่ฝ่ามือของเขากำลังมุดเข้าไปในกระโปรงของเธอไล้ตั้งแต่หัวเข่าไปจนถึงโคนขาอ่อนเธอตกใจและพยายามจะถอยหนี แต่ทว่าทั้งริมฝีปากที่กำลังถูกพันธนาการและมืออีกข้างของเขาที่ทำหน้าที่โอบกอดเธอเอาไว้..ร่างกายเล็กๆ ที่กำลังสูญเสียการควบคุมของณิรินจึงไม่อาจถอนหนีได้ตามใจ“เชื่อใจกันหน่อยสิณิริน..”ใบหน้าของเขาเคลื่อนลงต่ำในทันทีที่เขาถอนริมฝีปากออกไป เรียวขาของเธอถูกแยกกว้าง ยังไม่ทันที่ณิรินจะได้ตั้งสติ ใบหน้
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
7.ทำจนสลบไปเลยดีไหม
คำถามนั้นทำให้ธีรักษ์งักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ริมฝีปากของเขามันจะแสยะยิ้มกว้างมากกว่าเดิมเขาไม่ได้คาดหวังมาก่อนว่าจะได้เห็นณิรินตอบรับหรือว่าให้ความร่วมมือกับเขาอย่างดีเยี่ยมเช่นนี้มาก่อนเลยและนี่คือความรู้สึกแปลกใจที่ดีมากทีเดียว เขาชอบอะไรที่มันคาดเดาไม่ได้แบบนี้มากๆ เลยล่ะ“ก็บ่อยครั้งมากเสียจนผมแทบจะแยกเรื่องจริงกับตอนที่คิดถึงคุณในฝันไม่ออกเลยล่ะ”คำหวานที่ถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากคู่นั้นของเขาทำให้เธออดรู้สึกสับสนไม่ได้เลย ณิรินพยายามบอกตัวเองแล้ว ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาในวันนี้มันเชื่อไม่ได้ และเธอไม่ควรเก็บเกี่ยวคำกล่าวแสนหอมหวานหรือว่าสายตาที่แสนร้อนแรงของเขาไปเฝ้าฝันถึง ไม่ควรรู้สึกเกินเลย..เธอก็แค่สนุกไปกับมันก็พอเพียงแต่แค่พูดน่ะมันง่าย ทว่าเมื่อถึงเวลาที่กระทำจริงๆ เธอจะสามารถลืมเลือนเรื่องราวเหล่านี้ได้จริงๆ งั้นเหรอ..“ยกเอวขึ้นมาให้ผมมองชัดๆ หน่อยสิ ที่ตอดลิ้นจนแทบขาดเพราะเขินงั้นเหรอ?”นิ้วมือของอีกฝ่ายค่อยๆ เปิดร่างกายของเธออย่างอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความรุ่มร้อน ปลายนิ้วของเขาสัมผัสบริเวณที่ถูกปิดสนิท ซึ่งชุ่มชั้นจากการปรนเปรอด้วยริมฝีปาก..ธีรักษ์คิดว่านี่มันมากเกินกว่าท
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
8.เหมือนเดิม
“.....”ณิรินกำลังยืนมองใบหน้าของตัวเองที่สะท้อนออกมาจากกระจกในห้องน้ำ เธอพาตัวเองกลับมาที่คอนโดได้ยังไงก็ไม่รู้ แต่รู้เพียงว่าสภาพร่างกายของเธอในตอนนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักเธออาบน้ำและตั้งใจไปร้านขายยาแต่โทรศัพท์ของเธอดันดัง..และเบอร์ที่โทรมาคือเบอร์ที่ถูกบันทึกชื่อเอาไว้ว่า “แม่”ณิรินหลับตาลงช้าๆ ..สิ่งที่เธอกำลังพบเจออยู่ในตอนนี้มันก็แย่มากพอทนแล้วทำไมแม่จะต้องโทรมาในวันนี้ด้วยนะแม่ทิ้งเธอไปมีสามีใหม่ตั้งแต่เธออายุพึ่งจะสองขวบ เธอใช้ชีวิตอยู่กับพ่อที่เป็นเหมือนโลกทั้งใบ พ่อที่พยายามส่งเสียเธอจนเธอเรียนจบ เธอได้เข้าทำงานในบริษัทที่มีชื่อเสียงและได้ค่าตอบแทนในจำนวนเงินที่มากพอจะดูแลพ่อได้สบายๆ แต่พ่อกลับเสียไปในสองเดือนแรกที่เธอเริ่มทำงาน พ่อจากไปด้วยโรคร้ายที่รุมเร้า และก่อนที่พ่อจะจากไปพ่อบอกว่าชีวิตของพ่อนั้นมีเธอเป็นเหมือนของขวัญที่ดีที่สุด พ่อทำหน้าที่พ่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว นั่นคือส่งเธอเรียนจบและได้เห็นลูกสาวเพียงคนเดียวมีงานทำที่สามารถเลี้ยงดูตัวเองได้ เพราะอย่างนั้นพ่อจึงจากไปอย่างหมดห่วงจริงๆ ..เธอโชคดีที่มีพ่อแบบนั้น แต่กับแม่..มันไม่ใช่แบบนั้นเลย“ค่ะแม่..”“น้องรินพ
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
9.เกี่ยวอะไรด้วย
ขณะที่ณิรินกำลังยืนส่งยิ้มแห้งๆให้แก่ท่านประธานธีรักษ์ เสียงโวยวายที่ด้านนอกห้องก็ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาในห้องของท่านประธานอย่างไร้มารยาท และที่นี่มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะทำเรื่องเช่นนั้น นั่นก็คือผู้จัดการสิงหา..“ไอ้ธีร์..กูแค่เอาเงินกองกลางของบริษัทไปใช้ในโปรเจคใหม่ล่วงหน้า แค่นี้มึงถึงกับจะไล่กูออกจากการเป็นผู้จัดการเลยเหรอวะ!!”สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปไม่ได้คือเขาและไอ้สิงหาไม่ใช่แค่เจ้านายลูกน้องหรือว่าเพื่อนร่วมงานเท่านั้น แต่ไอ้สิงหามันดันเป็นเพื่อนในวัยเด็กของเขาอีกต่างหาก แต่ทว่าในตอนที่เขาล่วงรู้ความสัมพันธ์ของแม่กับพ่อของไอ้สิงหา ธีรักษ์ก็เลือกที่จะเดินออกมาให้ห่างจากความสัมพันธ์เพื่อนในวัยเด็กและทุกๆ ความสัมพันธ์ที่มันเกิดขึ้นมาระหว่างเขาและครอบครัวของไอ้สิงหา รวมไปถึงเดินออกมาจากความสัมพันธ์ที่แสนเปราะบางของเขาและแม่ด้วยที่นี่คือบริษัทที่พ่อสร้างขึ้นมาและไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะไม่ยอมเสียที่นี่ไปให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น..ไม่เว้นแม้แต่แม่ของเขา“แต่สุดท้าย กูก็ไม่ได้ไล่มึงออกนี่..อีกทั้งในตอนที่อยู่ที่นี่กูคือเจ้านายและมึงคือลูกน้องนะ..ทำอะไรให้ม
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
10.เหลือจะเชื่อ
“เท่าที่จำได้กูบอกว่าให้ณิรินไปส่ง แล้วมึงเสนอหน้ามาด้วยทำไมวะไอ้ธีร์”บรรยากาศในรถตอนนี้ดูเหมือนว่าจะร้อนระอุมากกว่าบรรยากาศในห้องทำงานเมื่อครู่อีก เธอจำได้ว่าตัวเองกำลังพาคุณสิงหาไปที่รถ และเมื่อเธอกำลังจะเดินถึงรถ ท่านประธานก็ตรงเข้ามาหาเธอพร้อมกับเปิดประตูด้านหลังรถเพื่อยัดคุณสิงหาเข้าไปในนั้นแล้วเขาก็สั่งให้เธอขับรถ ส่วนตัวเองเดินเข้ามาเพื่อนั่งข้างคนขับ นี่มันเป็นอะไรที่แปลกใหม่จนณิรินไม่รู้ว่าเธอจะรับมือกับความแปลกของท่านประธานอย่างไรดี“กูก็อยากไปหาหมอเหมือนกัน พอดีว่ากูไปต่อยหมามาก็เลยเจ็บมือ ทำไม..มีแต่มึงที่ไปหาหมอได้คนเดียวงั้นเหรอ”ตลอดทางทั้งสองคนก็จิกกัดกันไม่ยอมปล่อย จะว่ายังไงดีล่ะ ถึงแม้ว่าทั้งสองคน ทั้งท่านประธานและคุณสิงหาจะไม่ถูกกันแต่ทว่าในช่วงเวลาที่เขากำลังเถียงกัน มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเธอกำลังมองเพื่อนกำลังทะเลาะกันมากกว่าแต่ณิรินไม่อยากจะพูดออกไปแบบนั้นหรอก เธอกลัวว่าท่านประธานจะไม่ชอบใจ ว่าแต่การที่เธอพยายามจะหนีท่านประธานออกมานั้นมันไม่ได้ผลอย่างนั้นสินะ เพราะต่อให้เธอพยายามหลบหนีเขามากแค่ไหน แต่ก็ดูเหมือนว่าเขาจะพยายามตามติดเธอมากแค่นั้น..แต่ช่าง
last updateHuling Na-update : 2025-11-02
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status