พ่อของลูกฉัน ดันเป็นท่านประธานไปซะได้

พ่อของลูกฉัน ดันเป็นท่านประธานไปซะได้

last updateLast Updated : 2025-11-05
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
15Chapters
451views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แค่ครั้งเดียวไม่เรียกเมียหรอกนะ / เออ แค่ครั้งเดียวก็ไม่เรียกผัวเหมือนกันนั่นแหละโว้ย!!

View More

Chapter 1

1.งานที่กลืนกินชีวิค

Emma Coleman's Narrative

I was just feeding my two-week-old son, who had been brought to me a few minutes ago, when my  mortal enemy, Rachel Winterberg entered the room with a self-satisfied smile. Rachel was pretending to be Brandon Henderson's wife, but we both knew it was a charade. Brandon Henderson is the father of my son. 

I glanced at Rachel through teary eyes before shifting my focus back to my son. Ever since Rachel locked me in this secret room nine months ago, surrounded by heavily armed guards, there hasn't been a moment of joy. Tears have become my constant companion, streaming down my cheeks every single day. 

In this lonely confinement, I carried my son for nine months, and the moment he was born, Rachel snatched him away, passing him off as her own. They only bring the baby to me secretly when it's time to breastfeed him.

Rachel imprisoned me in a secret room of their villa because I thwarted her plan to frame her husband, Brandon, and have him imprisoned, giving control of Zenith Incorporation, a Swedish tech giant, to Brandon's step brothers. 

Even when Rachel attempted to blackmail me into falsely accusing Brandon of rape, so she could take everything and Brandon would rot in jail, I refused to admit that what happened between Brandon and me on the night of his fake civil marriage to Rachel was rape.

  My worst fear now is the fact that Rachel planned to use me and my two-week-old son to achieve her evil plans, which include killing me and making it seem as though Brandon killed me, resulting in his life imprisonment. This is a plan I don't know how to foil, and the knowledge that I can't stop Rachel this time makes me cry every night.

"Feed the baby properly because I'm carrying out my plan tonight. This might be the last breastfeeding he'll get from you," Rachel broke the horrible news that has been my fear since I gave birth to Julian. I lifted my teary eyes and looked helplessly at Rachel, and she burst into laughter.

"Emma, I've told you countless times that you're nothing but a senseless teenager!" Rachel said amidst laughter. I stood up in slow motion and fixed my courageous eyes on Rachel.

"Do you even have a conscience? Out of all the women who are vying for Brandon's attention, he chose you to be his wife. Rachel, Brandon married you because he loves you! Why do you want to destroy him?"

"Well, I married him because I hate him with a passion! I told you, I'm only interested in two things - Zenith Incorporation and his massive cock, which he's been denying me since I got here. But I'm glad I'm getting everything I want tonight. Brandon has decided to fuck me like crazy tonight," Rachel said excitedly and burst into laughter.

"After the deed, I'll serve him his hot dinner - the shocking surprise. Oh, my God, I can't wait to see the look on his face when he finds out he just killed his precious little slut," Rachel continued laughing maliciously, and I bit my lower lip so hard that I can't save myself this time.

"Here," Rachel said, flinging a baby cloth on the bed. "Dress the baby in this once it's 6 pm. I want Brandon to have one last look at his precious son before he goes to jail," Rachel said, chuckled, and pinched my chin. I violently slapped her hand away from my chin and stared wickedly at her. 

Rachel tossed her phone on the bed and grabbed the collar of my tattered gown, threw me onto the bed, and started punching my face. I couldn't retaliate because we were surrounded by her armed bodyguards.

"Idiot!" Rachel spat at me after hitting me mercilessly. She sighed and headed towards the exit.

I fixed my teary eyes on my innocent baby who was just staring at the ceiling of my cell as though he knew his mother would be killed tonight.

 The setting sun, which was peeping in through the lines on the window, made his eyes reflect multiple colors like his father's eyes do when the sun reflects on them. My heart broke as I stared at my son. I looked around the room and there seemed to be no hope of escape. I slumped on the floor and began to cry.

No matter how much I tried to regret my decision to come to Stockholm to save Brandon Henderson, my heart refused to admit that I made the wrong decision. Because if I hadn't, Brandon would have been rotting in jail by now. And being a good man, Brandon did not deserve it.

As I sat on the bare floor crying, my eyes caught sight of a phone vibrating beside my son. I quickly pulled it closer and looked. The person who was calling Rachel on the phone was none other than Denzel Tyson, Brandon Henderson's former military aide.

I took the phone and ran into my bathroom so the armed bodyguards who stood in front of my door wouldn't hear our conversation. My hand vibrated as I answered the call. Denzel was my only hope of escaping the secret room. And if I missed this opportunity, I would be dead by midnight.

Before I could say a word to Denzel, I heard a deep baritone voice in the room.

"Get the baby immediately!"

I quickly dropped the phone I was holding and it shattered on the floor. I ran into the room to find out what was going on. A hand quickly grabbed me, and we began to struggle, but he was more powerful. He threw me on the floor and tied my hands behind my back.

"We received information that our boss's son has been kidnapped, and we just found him here. We also heard that you are planning to run away with him!" The voice of the heavily-built bodyguard who just tied me down echoed in the empty room. The other bodyguards silently  lifted the baby up from the bed and also held a phone to his ear.

"Boss, we have found your son!"

"Bring him to me immediately," I heard Brandon Henderson's voice booming from the other end of the conversation. Tears filled my eyes as I remembered everything I had been through for the past nine months because of Brandon Henderson. I traveled all the way from Malmo to Stockholm to save Brandon, a man I'm madly in love with.

"Call the police to take her away for attempting to kidnap her boss's son," One of the bodyguards said. Slowly, I lifted my teary eyes and looked at the bodyguard.

"The baby is mine. I gave birth to him, and I'm ready to prove it," I whimpered, revealing the secret. Rachel said she would kill me the day I would opened my mouth to tell anyone that I'm the biological mother of Julian Henderson. Since she planned to kill me tonight, there was no need to hide the secret anymore.

"Call the police!" the bodyguard who tied me up yelled at the one who was holding my son.

"Hold on! The boss needs to hear this. She must come with us."

The man who tied me up violently lifted me with one hand and began dragging me out of the dark room. 

Seeing Brandon Henderson had been what I had been trying to do since I came to Stockholm, but Rachel wouldn't allow me to see him. I wouldn't say I was happy about the idea of finally meeting Brandon because I didn't know how he would react upon finding out that I came after him and had already had a child with him. 

As the bodyguard dragged me towards an exotic car parked outside the villa to meet Brandon, my heart raced at the thought of Brandon's reaction.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
15 Chapters
1.งานที่กลืนกินชีวิค
“ลาออก?”เธอส่งยิ้มให้เขา มันคือรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาด้วยซ้ำ แต่ทว่าณิรินก็เลือกที่จะยิ้ม“ค่ะ ขออภัยที่บอกกล่าวอย่างกะทันหันนะคะ แต่ว่าณิรินได้เตรียมประกาศรับสมัครเลขาใหม่ให้ท่านแล้วค่ะ แล้วก็ณิรินจะอยู่สอนงานจนกว่าเลขาคนใหม่จะทำงานได้..”“ฝันไปเหอะ! ใครจะอนุญาตให้เธอลาออกไม่ทราบ!”เธอมองหน้าเขา..โดยที่ใบหน้าของณิรินยังคงยิ้ม“ณิรินอนุญาตตัวเองได้ค่ะ..”ให้มันจบลงตรงนี้ในแบบที่เราทั้งสองคนยังพอจะมองหน้ากันในอนาคตได้เถอะ อย่าให้ถึงขนาดที่เธอไม่สามารถมองหน้าเขาได้อีกเลย...หกเดือนก่อนหน้านั้น“มานั่งด้วยกันสิณิริน”ณิรินยกยิ้มขึ้นมาในทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น เธอกำลังถือถาดอาหารพร้อมกับมองหาที่นั่ง เพราะเจ้านายที่สั่งงานเอาไว้เยอะมากเสียจนเธอต้องใช้เวลาในการพักเที่ยงอันมีค่าของตัวเองจัดการงานพวกนั้นบางส่วน จนลงมาทานมื้อเที่ยงช้ากว่าที่ควรจะเป็น“นี่อย่าบอกนะว่าบอสสั่งงานแกเพิ่มอีกแล้วน่ะ”ณิรินวางถาดอาหารลงบนโต๊ะก่อนที่เธอจะเริ่มลงมือทานอย่างรีบร้อน“จะไปเหลือเหรอ..”พะพายถอนหายใจออกมาเบาๆ ทั้งที่ในตอนแรก เธออิจฉาณิรินมากแท้ๆ ที่ได้ทำงานกับเจ้านายที่หล่อและโด่งดังมากๆ แต่ทว่าในตอนนี
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
2.เรื่องบ้าอะไรกัน
“คนนี้ก็ไม่ถูกใจลูกอีกแล้วเหรอ?”คำถามนั้นเขาไม่ได้ตอบในทันที ธีรักษ์ยกยิ้มจางๆ ที่มุมปากก่อนที่เขาจะยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม“เรื่องแต่งงาน ผมคิดว่ามันยังไม่ถึงเวลา..”ท่านประธานใหญ่หรือว่าแม่ของเขาหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับว่าท่านกำลังขบขันกับคำตอบลูกชาย“นี่ธีร์ หากว่าลูกมีใครในใจก็บอกแม่มาเลยได้ไหม..เราจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลากับการนัดดูตัวของลูกอีก แม่แค่ต้องการให้ลูกมีชีวิตครอบครัวที่ดี แม่ไม่ได้ต้องการให้ลูกทำงานหนักมากขนาดนั้นด้วย..ลูกรัก แม่แค่ต้องการอยากเห็นงานแต่งงานของลูก เห็นหลานตัวน้อยก่อนที่แม่จะตาย..บ้านเรามีเงินมากมายอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นต่อให้คนที่ลูกรักไม่ได้เป็นลูกสาวของเจ้าของบริษัทชื่อดัง แม่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย”ธีรักษ์ส่ายหน้าเบาๆ“เรื่องนั้นมันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกแม่หรอกครับ ที่ผมมาวันนี้ก็แค่ต้องการบอกกับแม่ว่าอย่าส่งผมไปดูตัวอีกเลย แล้วก็เรื่องของไอ้สิงหา..แม่ไม่ควรยื่นมือเข้ามายุ่ง”ใบหน้าของหญิงวัยกลางคนเริ่มแข็งค้างในทันที“ธีร์..กับเรื่องเงินเล็กน้อยที่เราถูกยักยอก ลูกมองข้ามมันไปไม่ได้อย่างนั้นหรือ? พ่อของสิงหายังมีประโยชน์กับเราอีกมาก..ในอนาคตเราจะหาเงินจ
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
3.ช่วยหน่อบสิ
ใบหน้าหวานขึ้นเป็นสีแดงระเรื่อ เธอเบือนหน้าหนีไปในทันทีเพื่อเรียกสติของตัวเองกลับคืนมา บอกตามตรงว่าณิรินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอควรจะรับมือกับเสียงหัวใจของตัวเองที่มันกำลังเต้นแรงแทบบ้านี้อย่างไรดีที่ข้างแก้มรู้สึกร้อนผ่าวไปหมด ในตำแหน่งที่ปลายจมูกของเขามันพึ่งจะสัมผัสลงไปเมื่อครู่“อา..ให้ตายสิ”และต้นเหตุของการทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองในตอนนี้กำลังหลับอย่างสบายใจ ราวกับว่าเรื่องเมื่อครู่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนตั้งสติหน่อยสิณิริน..เมื่อครู่มันเป็นเพียงแค่อุบัติเหตุเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรที่แอบแฝงอยู่ในการกระทำของเขาอย่างแน่นอน เธอไม่ควรคิดมากหรือว่าเก็บเอาไปคิดให้รกสมองหรอกนะเพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ท่านประธานไม่มีทางมองเธอในฐานะของผู้หญิงคนหนึ่งอยู่แล้วเมื่อเรียกสติของตัวเองกลับมาได้สำเร็จ สิ่งที่ณิรินควรกระทำต่อไปคือการขับรถไปส่งท่านประธานที่บ้าน หลังจากนั้นเธอจะได้กลับไปนอนอย่างที่ควรจะเป็นเสียที“....”เขาลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ เพื่อลอบมองใบหน้าด้านข้างของณิริน..เธอไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือว่าอะไรทั้งนั้น จริงอยู่ที่เราทำงานด้วยกันมาหลายปี จริงอยู่ที่เขาใช้งานเธออย่างหนัก แต่เรื่องนั้น
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
4.ไม่อยากทนแล้ว
“....”แววตาของณิรินมันเต็มไปด้วยความฉงน เมื่อเธอได้ยินเสียงล็อคประตูห้อง..จริงอยู่ที่ว่านี่เธอเคยเข้ามาในห้องนี้ เพราะอย่างนั้นเธอจึงล่วงรู้เป็นอย่างดีว่าห้องนี้มันมีความพิเศษมากกว่าทุกห้องในบ้านหลังนี้ นั่นก็คือประตูห้องนี้หากจะเข้าจะออกจะต้องใช้นิ้วมือของท่านประธานในการสแกนเพื่อที่จะเปิดประตู และหากว่าไม่มีนิ้วมือของท่านประธานก็จะต้องมีคีย์การ์ดที่อยู่ในกระเป๋าของเธอแต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ทั้งโทรศัพท์ คีการ์ด หรือว่ากระเป๋าของเธอนั้นมันดันอยู่ในรถเนี่ยนะสิ เธอคิดว่าตัวเองคงเข้ามาไม่นาน ด้วยเหตุนั้นจึงทิ้งของสำคัญเอาไว้ในรถ..ณิรินพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ คงไม่ใช่แบบนั้นหรอก ท่านประธานของเธอจะมาทำเรื่องอะไรที่มันล่อแหลมเช่นนั้นได้อย่างไรกัน เราไมได้อยู่ในช่วงวัยหนุ่มสาวหรือว่าพึ่งรู้จักกันแค่วันสองวันสักหน่อย ไม่มีทางที่ท่านจะทำอะไรแบบนั้นกับเธออยู่แล้ว อย่าหลงตัวเองสิณิริน“ในเมื่อฉันส่งท่านเรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะท่าน”ธีรักษ์นอนอยู่บนเตียงในท่วงท่าที่แสนสบาย ที่มุมปากของเขามีรอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏอยู่“อืม..ขับรถกลับดีๆ นะณิริน”เธอขับรถดีมาตลอดอยู่แล้ว แต่ก่อนที่เธอจ
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
5.เสียงในหัว
เธอหลบสายตาของเขาไม่ได้เลย..ความร้อนแรงที่แฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้นทำให้ณิรินรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังถูกสะกดเอาไว้ความฝันและความจริงมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เธอและเขายืนอยู่ข้างๆ กันก็จริงอยู่ แต่ทว่าหากได้ลองมองดูดีๆ ก็จะเห็นความเหลื่อมล้ำระหว่างเราทั้งสองคนเขามักจะยืนอยู่ข้างหน้าของเธออยู่เสมอ ส่วนเธอก็จะต้องยืนอยู่ด้านหลังและคอยทำตามที่เขาสิ่งที่เขาสั่งอยู่ตลอดเวลาเธอที่เขาเห็น ไม่ใช่ตัวเธอจริงๆ แม้แต่นิดเดียว หากเขาจะชื่นชอบณิรินที่ไม่ว่าเขาจะสั่งอะไร เธอก็จะตอบว่า “ค่ะท่าน” นั่นก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนเลยว่าเขาไม่ได้ชื่นชมหรือว่าชื่นชอบที่ตัวของเธอ เขาแค่ชอบที่เธอว่าง่ายและไม่คิดจะถกเถียงเขาเลยแม้แต่นิดเดียว..“จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะคะ ยังมีงานอีกมากมายที่ณิรินต้องกลับไปทำ..คำว่าไปเที่ยวมันห่างไกลจากความจริงมากเกินไปหน่อย”ธีรักษ์เริ่มขยับเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น จากที่เขาใช้เพียงแค่ปลายนิ้วเท่านั้นที่สัมผัสเธอ ในยามนี้เขากำลังใช้ฝ่ามือและอ้อมแขนเพื่อโอบ กอดณิรินเอาไว้อย่างถือวิสาสะ“เรื่องนั้นผมพูดจริงนะ..ถึงยังไงณิรินก็เป็นเลขาผมนี่ เจ้านายและเลขาจะออกไปพักผ่อนด้วยกัน โดย
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
6.บ่อยแค่ไหน nc
ริมฝีปากของเธอขยับคล้ายจะเอ่ยคำ แต่ยังไม่ทันได้เปล่งวาจา เขาก็ทาบทับริมฝีปากลงมาอีกครั้งแล้วเปลี่ยนแปลงความหนักเบาไปเรื่อยๆ กักเสียงอื้ออึงเอาไว้ในลำคอ ระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง..เขายินยอมให้เธอผ่อนลมหายใจ แต่ทว่าไม่ยินยอมให้ผละจากปลายลิ้นนั้นสอดลึกคล้ายจะคว้านไล้ให้ทั่วทุกซอกมุม โรมรันเข้ามาดุจนักเดินทางกลางทะเลทรายที่พึ่งพบเจอแหล่งน้ำ เขาใช้ลิ้นไล่ต้อนจนร่างกายของเธอเสียการควบคุมนี่มันอันตรายแล้วละสิ เพราะดูเหมือนว่าสติที่เหลือของเธอกำลังจะถูกดูดกลืนไปอย่างช้าๆในจุดที่มองไม่เห็น ข้างในกลับพัวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ทิ้งเอาไว้เพียงเสียงคลุมเครือที่หลุดรอดออกมา“อื้อ..”ในปากพัวพันจนชาหนึบขณะที่ฝ่ามือของเขากำลังมุดเข้าไปในกระโปรงของเธอไล้ตั้งแต่หัวเข่าไปจนถึงโคนขาอ่อนเธอตกใจและพยายามจะถอยหนี แต่ทว่าทั้งริมฝีปากที่กำลังถูกพันธนาการและมืออีกข้างของเขาที่ทำหน้าที่โอบกอดเธอเอาไว้..ร่างกายเล็กๆ ที่กำลังสูญเสียการควบคุมของณิรินจึงไม่อาจถอนหนีได้ตามใจ“เชื่อใจกันหน่อยสิณิริน..”ใบหน้าของเขาเคลื่อนลงต่ำในทันทีที่เขาถอนริมฝีปากออกไป เรียวขาของเธอถูกแยกกว้าง ยังไม่ทันที่ณิรินจะได้ตั้งสติ ใบหน้
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
7.ทำจนสลบไปเลยดีไหม
คำถามนั้นทำให้ธีรักษ์งักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ริมฝีปากของเขามันจะแสยะยิ้มกว้างมากกว่าเดิมเขาไม่ได้คาดหวังมาก่อนว่าจะได้เห็นณิรินตอบรับหรือว่าให้ความร่วมมือกับเขาอย่างดีเยี่ยมเช่นนี้มาก่อนเลยและนี่คือความรู้สึกแปลกใจที่ดีมากทีเดียว เขาชอบอะไรที่มันคาดเดาไม่ได้แบบนี้มากๆ เลยล่ะ“ก็บ่อยครั้งมากเสียจนผมแทบจะแยกเรื่องจริงกับตอนที่คิดถึงคุณในฝันไม่ออกเลยล่ะ”คำหวานที่ถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากคู่นั้นของเขาทำให้เธออดรู้สึกสับสนไม่ได้เลย ณิรินพยายามบอกตัวเองแล้ว ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาในวันนี้มันเชื่อไม่ได้ และเธอไม่ควรเก็บเกี่ยวคำกล่าวแสนหอมหวานหรือว่าสายตาที่แสนร้อนแรงของเขาไปเฝ้าฝันถึง ไม่ควรรู้สึกเกินเลย..เธอก็แค่สนุกไปกับมันก็พอเพียงแต่แค่พูดน่ะมันง่าย ทว่าเมื่อถึงเวลาที่กระทำจริงๆ เธอจะสามารถลืมเลือนเรื่องราวเหล่านี้ได้จริงๆ งั้นเหรอ..“ยกเอวขึ้นมาให้ผมมองชัดๆ หน่อยสิ ที่ตอดลิ้นจนแทบขาดเพราะเขินงั้นเหรอ?”นิ้วมือของอีกฝ่ายค่อยๆ เปิดร่างกายของเธออย่างอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความรุ่มร้อน ปลายนิ้วของเขาสัมผัสบริเวณที่ถูกปิดสนิท ซึ่งชุ่มชั้นจากการปรนเปรอด้วยริมฝีปาก..ธีรักษ์คิดว่านี่มันมากเกินกว่าท
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
8.เหมือนเดิม
“.....”ณิรินกำลังยืนมองใบหน้าของตัวเองที่สะท้อนออกมาจากกระจกในห้องน้ำ เธอพาตัวเองกลับมาที่คอนโดได้ยังไงก็ไม่รู้ แต่รู้เพียงว่าสภาพร่างกายของเธอในตอนนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักเธออาบน้ำและตั้งใจไปร้านขายยาแต่โทรศัพท์ของเธอดันดัง..และเบอร์ที่โทรมาคือเบอร์ที่ถูกบันทึกชื่อเอาไว้ว่า “แม่”ณิรินหลับตาลงช้าๆ ..สิ่งที่เธอกำลังพบเจออยู่ในตอนนี้มันก็แย่มากพอทนแล้วทำไมแม่จะต้องโทรมาในวันนี้ด้วยนะแม่ทิ้งเธอไปมีสามีใหม่ตั้งแต่เธออายุพึ่งจะสองขวบ เธอใช้ชีวิตอยู่กับพ่อที่เป็นเหมือนโลกทั้งใบ พ่อที่พยายามส่งเสียเธอจนเธอเรียนจบ เธอได้เข้าทำงานในบริษัทที่มีชื่อเสียงและได้ค่าตอบแทนในจำนวนเงินที่มากพอจะดูแลพ่อได้สบายๆ แต่พ่อกลับเสียไปในสองเดือนแรกที่เธอเริ่มทำงาน พ่อจากไปด้วยโรคร้ายที่รุมเร้า และก่อนที่พ่อจะจากไปพ่อบอกว่าชีวิตของพ่อนั้นมีเธอเป็นเหมือนของขวัญที่ดีที่สุด พ่อทำหน้าที่พ่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว นั่นคือส่งเธอเรียนจบและได้เห็นลูกสาวเพียงคนเดียวมีงานทำที่สามารถเลี้ยงดูตัวเองได้ เพราะอย่างนั้นพ่อจึงจากไปอย่างหมดห่วงจริงๆ ..เธอโชคดีที่มีพ่อแบบนั้น แต่กับแม่..มันไม่ใช่แบบนั้นเลย“ค่ะแม่..”“น้องรินพ
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
9.เกี่ยวอะไรด้วย
ขณะที่ณิรินกำลังยืนส่งยิ้มแห้งๆให้แก่ท่านประธานธีรักษ์ เสียงโวยวายที่ด้านนอกห้องก็ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินเข้ามาในห้องของท่านประธานอย่างไร้มารยาท และที่นี่มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะทำเรื่องเช่นนั้น นั่นก็คือผู้จัดการสิงหา..“ไอ้ธีร์..กูแค่เอาเงินกองกลางของบริษัทไปใช้ในโปรเจคใหม่ล่วงหน้า แค่นี้มึงถึงกับจะไล่กูออกจากการเป็นผู้จัดการเลยเหรอวะ!!”สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปไม่ได้คือเขาและไอ้สิงหาไม่ใช่แค่เจ้านายลูกน้องหรือว่าเพื่อนร่วมงานเท่านั้น แต่ไอ้สิงหามันดันเป็นเพื่อนในวัยเด็กของเขาอีกต่างหาก แต่ทว่าในตอนที่เขาล่วงรู้ความสัมพันธ์ของแม่กับพ่อของไอ้สิงหา ธีรักษ์ก็เลือกที่จะเดินออกมาให้ห่างจากความสัมพันธ์เพื่อนในวัยเด็กและทุกๆ ความสัมพันธ์ที่มันเกิดขึ้นมาระหว่างเขาและครอบครัวของไอ้สิงหา รวมไปถึงเดินออกมาจากความสัมพันธ์ที่แสนเปราะบางของเขาและแม่ด้วยที่นี่คือบริษัทที่พ่อสร้างขึ้นมาและไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะไม่ยอมเสียที่นี่ไปให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น..ไม่เว้นแม้แต่แม่ของเขา“แต่สุดท้าย กูก็ไม่ได้ไล่มึงออกนี่..อีกทั้งในตอนที่อยู่ที่นี่กูคือเจ้านายและมึงคือลูกน้องนะ..ทำอะไรให้ม
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
10.เหลือจะเชื่อ
“เท่าที่จำได้กูบอกว่าให้ณิรินไปส่ง แล้วมึงเสนอหน้ามาด้วยทำไมวะไอ้ธีร์”บรรยากาศในรถตอนนี้ดูเหมือนว่าจะร้อนระอุมากกว่าบรรยากาศในห้องทำงานเมื่อครู่อีก เธอจำได้ว่าตัวเองกำลังพาคุณสิงหาไปที่รถ และเมื่อเธอกำลังจะเดินถึงรถ ท่านประธานก็ตรงเข้ามาหาเธอพร้อมกับเปิดประตูด้านหลังรถเพื่อยัดคุณสิงหาเข้าไปในนั้นแล้วเขาก็สั่งให้เธอขับรถ ส่วนตัวเองเดินเข้ามาเพื่อนั่งข้างคนขับ นี่มันเป็นอะไรที่แปลกใหม่จนณิรินไม่รู้ว่าเธอจะรับมือกับความแปลกของท่านประธานอย่างไรดี“กูก็อยากไปหาหมอเหมือนกัน พอดีว่ากูไปต่อยหมามาก็เลยเจ็บมือ ทำไม..มีแต่มึงที่ไปหาหมอได้คนเดียวงั้นเหรอ”ตลอดทางทั้งสองคนก็จิกกัดกันไม่ยอมปล่อย จะว่ายังไงดีล่ะ ถึงแม้ว่าทั้งสองคน ทั้งท่านประธานและคุณสิงหาจะไม่ถูกกันแต่ทว่าในช่วงเวลาที่เขากำลังเถียงกัน มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเธอกำลังมองเพื่อนกำลังทะเลาะกันมากกว่าแต่ณิรินไม่อยากจะพูดออกไปแบบนั้นหรอก เธอกลัวว่าท่านประธานจะไม่ชอบใจ ว่าแต่การที่เธอพยายามจะหนีท่านประธานออกมานั้นมันไม่ได้ผลอย่างนั้นสินะ เพราะต่อให้เธอพยายามหลบหนีเขามากแค่ไหน แต่ก็ดูเหมือนว่าเขาจะพยายามตามติดเธอมากแค่นั้น..แต่ช่าง
last updateLast Updated : 2025-11-02
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status