บทที่ 7 หวังดี

“เดี๋ยวเอ๋ยไปเตรียมน้ำหวานเย็นๆมาให้คุณย่าฉายกับน้าละมัยก่อนะคะ” ลิปการ์พูดจบก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อเอาเครื่องดื่มไปรับแขก

“ฉันอยากได้หนูเอ๋ยเป็นหลานสะใภ้ ขอได้มั้ยมน” คุณหญิงฉายยังไม่ลืมเรื่องที่คุยกับเพื่อนไว้เมื่อสองปีก่อนตอนลิปการ์เรียนจบปริญญาตรี

“เธอยังไม่ลืมเรื่องนี้อีกเหรอฉาย”

“ไม่ลืมหรอกมน แต่เสียดายหนูเอ๋ยมีแฟนแล้วนี่สิ อ้อ เรื่องธนาคารเดี๋ยวฉันจัดการให้เธอเองนะมนแล้วไม่ต้องย้ายไปไหนทั้งนั้นแหละ” คุณหญิงจับมือเพื่อนแล้วนั่งลงบนโซฟามองบ้านที่ยังคงสภาพเดิมสะอาดสะอ้าน

“แต่ว่าเรื่องนี้..”

“เรื่องแค่นี้เองนะมน ส่วนเรื่องที่ดินที่เชียงใหม่ฉันจะให้หลานชายขึ้นไปดูว่าพอจะทำอะไรได้บ้างแล้วเรามาร่วมหุ้นกันแปรสภาพจากที่ดินให้มันงอกเงยเป็นเงิน” คุณหญิงฉายฤดีบอกเพื่อนเพราะที่ดินสองแปลงรวมกันกว่าห้าสิบไร่สามารถสร้างบ้านพักตากอากาศหรือสร้างโรงเรมรีสอร์ตคอนโดขายก็ได้ก็ต้องรอให้หลานชายไปดูก่อน

“แต่ฉันไม่มีเงินนะฉาย” คุณสิรามนนั่งลงข้างเพื่อน

“เธอมีที่ดินฉันลงเงินก็วินๆกันทั้งสองฝ่ายนี่นะจ้ะ” มันไม่ยากเลยเพราะหลานชายทั้งสองเก่งและมองการณ์ไกลและเธอจะให้หลานชายคนรองจัดการเรื่องนี้

“แต่เรื่องบ้านฉันไม่ยึดติดแล้วนะฉาย หากเก็บไว้ก็จะทำให้ลูกหลานต้องมาแย่งกันปล่อยให้ธนาคารยึดไปเถอะจะได้จบๆกันไป ไม่งั้นแม่เอ๋ยก็จะไม่มีความสุข” คุณสิรามนพูดกับเพื่อนเพราะเธอห่วงหลานสาวจะลำบากใจหากไม่มีเธอ

“ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันนะมน เธอรู้มั้ยว่าที่ดินกับบ้านหลังนี้มันราคาสูงกว่าที่เอาไปจำนองกับธนาคารไว้และมันติดถนนเราสามารถนำมาสร้างมูลค่าของมันให้ได้มากกว่านี้ได้นะ” อดีตนักธุรกิจหญิงชื่อดังประเมินที่ดินของเพื่อน

“ฉันคุยกับตาชแล้วว่าไม่เอาที่ดินผืนนี้แล้วปล่อยให้เขายึดไปเลยแล้วนะฉาย” คุณสิรามนถามเพื่อนตอนนี้เธอไม่มีแรงจะทำอะไรแล้วนอกจากหลานสาวคนเดียวที่อยากให้ทำธุรกิจเล็กๆไว้เลี้ยงตัวเองเท่านั้นและเธอก็ขอเงินลูกชายใมาแล้ว

จากนั้นคุณหญิงฉายฤดีก็คุยกับเพื่อนว่าที่ดินผืนนี้ทำเลดีจะสร้างโรงแรมหรือรีสอร์ตก็ได้เพราะที่ดินผืนนี้ประเมินแล้วอยู่ที่ห้าสิบกว่าล้านมากกว่าราคาจำนองยี่สิบล้านอย่างน้อยก็ยังมีเงินทุนเหลืออีกยี่สิบกว่าล้านหากจะขายเธอก็จะซื้อเอง

“ฉันไม่รู้เรื่องเลยนะฉายว่าที่ดินผืนนี้ราคาสูงกว่าสามสิบล้าน”

“แล้วเธอมีเอกสารจำนองหรือเปล่า จะได้ไปคุยกับธนาคาร”

“น่าจะอยู่ที่ตาชาน่ะ” คุณสิรามนถอนหายใจเธอไม่ได้คิดถึงข้อนี้เลยคิดว่าที่ดินจะราคาเท่าที่ลูกสะใภ้เอาไปจำนองหรืออาจจะมากกว่านั้นนิดหน่อยหากเพื่อนไม่พูดเธอก็คงเสียใจภายหลังแน่

“งั้นโทรไปถามเลยจะได้รู้เรื่องและจัดการเลย” คุณหญิงฉายบอกเพื่อนจะตีเหล็กก็ต้องตีตอนมันร้อนๆ

“งั้นฉันจะลองถามดูก่อนรอเดี๋ยวนะฉายไม่รู้ว่าตาชายังเก็บไว้หรือเปล่า” คุณสิรามนก็โทรหาลูกชายเพื่อถามหาเอกสารทางการเงินที่ลูกสะใภ้เอาโฉนดที่ดินไปจำนองตามที่เพื่อนบอกและหวังว่ามันยังคงอยู่

“สวัสดีครับคุณแม่ คุณแม่โทรมาหาผมมีอะไรหรือเปล่าครับ” ชาคริตถามแม่เพราะเคลียร์เรื่องที่ดินกันจบแล้วตอนนี้เขากำลังคิดว่าจะทำยังไงกับที่ดินของแม่จะปล่อยให้ถูกยึดก็เสียดายและไม่รู้เช่นกันว่าที่ดินของแม่ราคาสูงกว่าห้าสิบล้านเพราะภรรยาบอกว่าทาธนาคารประดมินแค่สามสิบสองล้าน

“พอดีแม่คุยกับเพื่อนแล้วเค้าจะให้ยืมเงินมาไถ่ที่ดินคืนแม่ก็เลยอยากได้เอกสารจากที่เอาจำนองน่ะลูก อ้อ แล้วแม่จะคืนเงินให้ชาด้วยลูก” คุณสิรามนบอกกับลูกชายว่าเธอโทรมาหาเรื่องอะไร

“เพื่อนคุณแม่จะช่วยจริงเหรอครับ คุณแม่จะเชื่อใจเขาได้เหรอครับ”

“ชาจำน้าฉายได้มั้ยลูก”

“อ่อ น้าฉาย จำได้ครับ น้าฉายจะให้คุณแม่ยืมเงินเหรอครับ” ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าน้าฉายหรือคุณหญิงฉายฤดีมหาเศรษฐีนีรวยมากขนาดไหนและเงินแค่นี้ทำไมจะให้แม่ยืมไม่ได้และคิดว่าแม่ของเขาไม่มีทางเอ่ยปากยืมเงินเพื่อนแต่ก็ดีเหมือนกันยังดีกว่าให้ธนาคารยึดไป

"ใช่ลูก ชาจัดการเรื่องเอกสารให้แม่ได้มั้ยลูก”

“ได้ครับคุณแม่ ตอนนี้เอกสารอยู่ที่ผมแต่ผมไม่มีเวลาเอาไปให้คุณแม่นะครับ”

“ไม่เป็นไรลูก เดี๋ยวแม่จะไห้คนไปเอาตอนนี้เลยได้มั้ย” คุณสิรามนไม่อยากให้ลูกสะใภ้รู้ตอนนี้จึงอยากทำให้เร็วเหมือนที่เพื่อนบอก

“ได้ครับคุณแม่”

“ดีลูกเดี๋ยวแม่ให้คนไปเอาเลยนะ ขอบใจมากนะลูกส่วนเงินสิบล้านแม่จะโอนคืนให้ชานะลูก” คุณสิรามนบอกลูกชายเพราะไม่อยากให้มีปัญหากับลูกสะใภ้

“คุณแม่เก็บไว้ใช้ก็ได้ครับ” ชาคริตบอกแม่ในเมื่อเขาให้ท่านแล้วก็ไม่คิดจะเอาคืนเพราะภรรยาของเขาเอาเงินของที่มากว่าสามสิบล้าน

“ไม่เป็นไรลูก แม่ยังพอมีใช้อยู่อีกอย่างแม่ไม่อยากให้ชามีปัญหากับแม่พรน่ะลูก” คุณสิรามนพูดกับลูกชายอย่างเข้าใจว่าเป็นคนกลางมันลำบากใจจึงไม่อยากสร้างปัญหาให้ครอบครัวของลูกชาย

“ขอบคุณครับคุณแม่ ถ้าเขามาถึงก็บอกว่าคุณแม่ให้มาเอาเอกสารนะครับ ผมจะบอกเลขาไว้ครับ” ชาคริตตอบแม่แม้จะรู้สึกผิดแต่เขาทำอะไรไม่ได้

“ขอบใจมากลูก งั้นแค่นี้นะจ้ะ” คุณสิรามนพุดกับลูกชายแล้ววางสาย

“เดี๋ยวฉันโทรบอกให้ทนายไปเอานะมน” คุณหญิงฉายฤดีบอกเพื่อนแล้วโทรหาทนายความให้ไปเอาเอกสารที่ชาคริตมาจัดการเคลียร์ให้เรียบร้อยภายในวันนี้เพราะรู้ว่าเจ้าของธนาคารกับครอบครัวของทิติพรสนิทกันอาจจะตุกติกกันและให้ทนายจัดการมันจะง่ายกว่า

เมื่อคุยกันเรื่องที่ดินเสร็จแล้วก็รับประทานอาหารกลางวันด้วยกันแล้วไปไหว้พระพุทธชินราชและทำบุญก่อนจะกลับมาพักผ่อนและทนายความก็โทรมาบอกว่าจัดการเรื่องที่ดินเรียบร้อยแล้วและจะเอามาให้พรุ่งนี้ทำให้คุณสิรามนดีใจ

"ขอบใจมากนะฉาย ยังไงฝากเธอไว้ก็ยังดีกว่าถูกธนาคารยึดหากทำอะไรได้ก็ให้หลานชายเธอจัดการไปเลยนะวันหน้าฉันไม่มีเงินไถ่คืนก็ยึดเอาไปเลย" คุณสิรามนบอกเพื่อนเพราะเธอตัดสินใจแล้วหากจะสร้างรีสอร์ตหรือโรงแรมเธอก็ไม่เสียดาย

“เอาไว้ลงทุนให้ลูกหลานกันดีกว่านะมน อ้อ แล้วเรื่องที่ฉันอยากให้หนูเอ๋ยเป็นหลานสะใภ้น่ะ ฉันเอาจริงนะ” คุณหญิงฉายฤดีพูดกับเพื่อนเพราะเธอชอบลิปการ์และไม่สนใจว่าหญิงสาวจะเป็นลูกของเด็กในบ้านเพื่อนเพราะเธอเองก็มาจากเด็กกำพร้าบ้านนอกที่ไม่มีอะไรแค่ได้โอกาสจากผู้ใจบุญช่วยเหลือส่งเสียเรียนหนังสือและรู้จักกับสิรามนตอนเรียมัธยมปลายก็สนิทสนมกันเป็นเพื่อนกันมาตลอดจนเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วไปทำงานที่กรุงเทพก็เจอสามีและฟันฝ่าอุปสรรคมาด้วยกันจนแต่งงานกันมีครอบครัวที่มีความสุขมีลูกที่ดีสองคนและยังมีหลานที่เก่งอีกสามคน ส่วนสิรามนก็มาจากครอบครัวชาวสวนแต่งงานกับแฟนหนุ่มที่ทำงานในกระทรวงมหาดไทยแล้วสามีก็ไต่เต้าได้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัดจึงซื้อที่ดินไว้มากมายเก็บไว้ให้ลูกหลานก่อนจะย้ายกลับมาอยู่บ้านเกิดของภรรยาและเกษียณราชการที่นี่

“เธอรับได้แล้วหลานชายเธอล่ะฉาย ฉันว่าอย่าไปบังคับหลานเลยสมัยนี้เขาไม่จับลูกหลานคลุมถุงชนกันแล้วนะจ้ะ” คุณสิรามนพูดกับเพื่อนยิ้มๆก็หลานสาวเธอเลี้ยงมากับมือทำไมจะไม่รู้จักนิสัยของลิปการ์ที่กิริยามารยาทเรียบร้อยแต่จิตใจเข้มแข็งกตัญญูรู้คุณและรู้ว่าเพื่อนไม่ได้สนใจเรื่องชาติกำเนิด

“ฉันรู้ แต่เรื่องหลานชายเดี๋ยวฉันจัดการเอง ว่าแต่หนูเอ๋ยเลิกกับแฟนแล้วจริงๆใช่มั้ย” คุณหญิงกระซิบถามเพื่อนเบาๆเพื่อความแน่ใจว่าลิปการ์เลิกกับแฟนตามที่เพื่อนเล่าให้ฟังทำให้เธอคิดเรื่องนี้อีกครั้ง

“เลิกจริงๆ แต่ฉันไม่อยากบังคับหลานนะคุณหญิง” คุณสิรามนรู้ดีว่าถ้าเธอพูดไปหลานสาวไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน

“เราไม่ได้บังคับนะคุณมน พวกเราหวังดีกับลูกหลานต่างหากล่ะ” คนเจ้าแผนการณ์บอกเพื่อนเพราะตอนนี้หลานชายคนรองยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนแต่ก็มีข่าวกับสาวๆอยู่ตลอดถ้าหากมีแฟนก็ต้องพามาให้ครอบครัวรู้จักส่วนหลานชายคนโตก็คบหากับลูกสาวรองนายยกฯแต่ยังไม่มีแผนจะแต่งงานตอนนี้