รวมเรื่องสั้นเริงรักในห้วงฝัน

รวมเรื่องสั้นเริงรักในห้วงฝัน

last updateHuling Na-update : 2026-05-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
115Mga Kabanata
670views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เมื่อพระเอกปากแจ๋วอย่างเฮียนนท์ กับ สุรางค์รัตน์นางเอกหน้าสวยจอมยั่วประสาทเขาได้กลายมาเป็นคุณภรรยาข้ามคืนของเขาเสียนี่... เมื่อโลกใบกว้าง เหวี่ยงคนขั้วเดียวกันให้มาพบกันเรื่องราวความรักร้อน ๆ จึงเกิดขึ้นโดยที่หญิงสาวไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัวว่าไปตกหลุมรักผู้ชายปากร้าย หน้าหล่อ นิสัยกวนประสาท แถมขี้หึงเป็นบ้า ตรงไหนเช่นกัน มาติดตามเรื่องราวความหวานปนความแซ่บ ผ่านนิยายฟินจิกหมอนเรื่องนี้ “ร้อนรักคุณภรรยา (ข้ามวัน) ” กันได้แล้ว นิยายพาฝันเบา ๆ แต่ฟินเหมือนลอยตัวอยู่นอกจักรวาลทางช้างเผือก โปรย สุรางค์รัตน์เงยหน้ามองไปรอบ ๆห้องที่ใหญ่โตโอ่งโถงด้วยอารมณ์สงสัยใคร่รู้ไปเสียหมด “อะเเฮ่ม” ชายหนุ่มกระเเอมไอเพื่อเรียกสติของหญิงสาวตรงหน้าให้หันมาสบสายตาของเขา หญิงสาวเบือนหน้ากลับมาทางเดิมพลันต้องตกใจสุดขีด ยามเมื่อเวลานี้ใบหน้าของเทพบุตรหนุ่มอยู่ใกล้เธอแค่คืบ “ว้าย” สุรางค์รัตน์กรีดเสียงดังลั่นพลางถอยกรูดจนไปชิดพนักของโซฟาสีแดงหนานุ่มที่เธอนั่งอยู่ “นี่นะเหรอลูกสาวนาย” เสียงเข้มของชายหนุ่มหันมามองดวงหน้าหวานของหญิงสาวอย่างพินิจพิเคราะห์ “ฉันเป็นลูกสาวของเขาแล้วยังไงล่ะลุง” สุรางค์รัตน์เหลืออดในการกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าเธอ หญิงสาวเลิกคิ้วตามประสาคนเลือดร้อนอย่างยียวน

view more

Kabanata 1

ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - บทนำ

「十億円。一週間以内にこの国を離れて、二度と碧斗の前に現れないで」

高橋裕子(たかはし ゆうこ)は、浅見花音(あさみ かのん)の向かい側に座り、手入れの行き届いた顔に隠しきれない軽蔑を浮かべていた。

以前の花音であれば、目を真っ赤にして「お金のために彼と一緒にいるのではありません」と反論していただろう。

しかし今の彼女は、ただ静かに頷くだけだった。「分かりました」

裕子は明らかに呆気に取られた様子だったが、すぐに冷笑を浮かべた。「身の程を知っているようで安心したわ」

裕子は「身の程」という言葉を、まるで花音と高橋碧斗(たかはし あおと)との間にある絶望的な格差を強調するかのように言い放った。

花音は視線を落として黙り込み、その小切手を受け取ると、そのまま背を向けて立ち去った。

邸宅に戻った頃には、すでに日はとっぷりと暮れていた。

ここはあまりに広すぎて、彼女は今でも時折迷子になりそうになる。

唯一見慣れているのは、リビングのテーブルにある写真だけだった。写真の中の碧斗は彼女の腰を愛おしそうに引き寄せ、真冬の雪さえ溶かしてしまいそうなほど、甘く優しい眼差しを彼女に向けていた。

花音はそっと写真に触れ、三年前の雨の夜を思い出した。

あの年、路地の入り口で血まみれになって意識が朦朧としている碧斗を拾った。

「あなたは誰?」と彼女が尋ねる。

「俺……分からないんだ」彼は茫然と首を振り、雨水が血の混じった雫となって髪から滴り落ちていた。

そうして、彼女は記憶を失ったこの男を自宅へと連れ帰った。

わずか十平米の古びたアパートに、二人で身を寄せ合った。

壁の塗装はボロボロと剥げ落ち、水道は水漏れが絶えず、冬は三枚の布団を被らなければ眠れないほど寒かった。

しかし、そんな最も貧しい場所で、最も純粋な愛が育まれた。

肩を寄せ合うようにして生きる日々のなかで、いつしか互いの存在だけが、この世界のすべてになっていた。

碧斗は花音が残業のとき、会社の前で三時間も待ち、彼女を迎えに行った。

生理痛で冷や汗を流す夜は、一晩中眠らずに彼女のお腹をさすってくれた。

彼女が三回も見つめては諦めた高価なネックレスを買うために、内緒で一日五つのバイトを掛け持ちしたこともあった。

唯一、彼女が困り果てていたのは、彼が夜ごと熱烈に睦み合いをせがんでくることだった。

頬を赤らめて許しを請う彼女の耳たぶを甘噛みし、彼は低く掠れた声で囁いた。「……好きすぎて、どうしようもないんだ」

最も愛し合っていた頃、碧斗は花音をタトゥースタジオへ連れて行き、鎖骨に彼女の名前を刻んだ。

彫り師に痛くないかと聞かれ、彼は彼女を見つめて笑った。「痛いくらいがいいんだ。そうすれば、一番大切な人を忘れずに済むから」

こんな幸せが永遠に続くと思っていた。

碧斗が記憶を取り戻すまでは。

そこで初めて知った。彼は家もない貧乏人などではなく、帝都の名家である高橋家の御曹司だったのだ。金融界を牛耳る後継者が、ライバルの罠にかかって事故に遭い、記憶を失っていただけだった。

身分を取り戻した後、碧斗は花音を二千平米もの豪邸に住まわせた。バスルームだけでも、かつてのアパートより十倍は広い。

しかしそれ以来、彼もまた別人のようになってしまった。

彼は、彼女がブランド名すら分からないような高級スーツを纏い、価値のつけられないような腕時計をはめ、十億単位の商談をこなし、連日家には帰らない。

花音は「彼は忙しいだけだ」と自分に言い聞かせ、自分を騙し続けてきた。

だが、芸能ニュースに彼と白鳥グループの令嬢、白鳥彩葉(しらとり いろは)との熱愛報道が溢れかえったあの日、その幻想は無惨にも打ち砕かれた。

写真のなかで、仕立ての良いスーツを纏った彼は、エスコートするように彩葉のために車のドアを開けていた。見つめ合い、微笑みを交わす二人の姿はあまりに眩しく、それを見つめる花音の瞳を鋭く刺した

コメント欄は【お似合いだ】【まさに理想のカップル】といった、祝福の言葉で埋め尽くされていた。

その夜、窓辺で一晩中月を眺めていた花音は、ようやく一つの事実に気づいた。

吹雪のなかを迎えに来てくれた碧斗も、幾つも仕事を掛け持ちしてネックレスを贈ってくれた碧斗も、鎖骨に自分の名前を刻んだ碧斗も、記憶を取り戻したあの日に死んでしまったのだ。

今の高橋グループの御曹司である碧斗と自分の間には、雲泥の差がある。

彼は雲の上に立ち、彼女は泥の中に沈んでいる。

夜空に浮かぶ月が地上の塵に決して触れることがないように、彼のような人は、同じように輝く人と結ばれる運命なのだ。

ならば、これ以上惨めな思いをする必要はない。

別れよう。

彼を自由にしてあげて、そして、自分をこの苦しみから解き放つために。

その夜、広大な邸宅は相変わらずしんと静まり返り、碧斗は帰ってこなかった。

花音はいつものように深夜まで彼を待つことはせず、早めに眠りについた。そして翌朝、ビザの申請センターへと向かった。

追加料金を払って特急申請の手続きを済ませる。これなら、ビザもパスポートも一週間以内には手元に揃うはずだ。

ビザ申請センターを出たときには、すでに正午を回っていた。花音は、目についたレストランに適当に入ることにした。

扉を押し開けた瞬間、彼女の足が止まった。

窓際の席で、碧斗が紙ナプキンを使い、彩葉の口元を優しく拭っていた。

厳冬の氷をも溶かしそうなほどの慈しみに満ちたその眼差しは、かつてアパートで笑いながらキスを交わしたあの頃と、何ひとつ変わっていなかった。

花音はその場に釘付けになり、見えない手に心臓をぎゅっと鷲掴みにされたような錯覚に陥った。

たまらず背を向けて立ち去ろうとしたが、焦りのあまり入り口の観葉植物に体をぶつけてしまう。

その音に、碧斗が顔を上げた。そこに立つ花音の姿を認めた瞬間、その瞳に宿っていた親密な光は、一瞬にして消え失せた。

彼はゆっくりと歩み寄り、唇を開く。その声は低く、そして冷徹だった。「……俺をつけていたのか?」

言い返す間もなく、彼はさらに言葉を重ねる。「ネットの噂なら、ただのビジネス上の付き合いだと説明したはずだ。いつまでそうやって騒ぎ立てれば気が済むんだ?」

花音は何かを言おうと唇を震わせたが、喉が固く締め付けられ、いくらもがいても言葉が形を成さない。

昨日、裕子が放った言葉が耳の奥でリフレインする。

「碧斗と彩葉の縁談は、両家でずっと前から決めていたことなの。彼自身も彩葉のことをとても気に入っているし……」

ビジネス上の付き合いというのは、その政略結婚のことなのだろうか。

「碧斗、そんなに怖い顔をしないで。せっかく会えたんだから、これも何かのご縁だわ」彩葉も歩み寄り、楽しげに笑ってその場をなだめた。「ねえ、よろしければご一緒しましょう?」

拒否する間もなく、花音は強引に彼らのテーブルへと連れて行かれた。

彼女は操り人形のように椅子に座らされ、氷のように冷え切った碧斗の顔と正面から向き合うことになった。

「花音さんは何が食べたい?ここのA国料理は、本場さながらの味で評判なのよ」彩葉はそう言って、メニューを彼女の前に差し出した。

花音は、そこに並ぶ見覚えのない外国語の綴りをじっと見つめた。意味の分からない記号の羅列を前に、形容しがたい惨めさが心の奥底からじわじわと広がっていく。

「……お腹は空いていないから」彼女はメニューを押し戻した。

「じゃあ、スープだけでも。素材の旨味が凝縮されていて、本当に絶品なのよ」彩葉は、海鮮の出汁がたっぷりと利いたスープを器に盛り、花音の前に置いた。

スープに浮かぶ海老の身を見つめた瞬間、花音の胃のあたりがきりきりと鳴るように痛んだ。

彼女は、重度の甲殻類アレルギーだった。

断ろうとしたその時、碧斗のスマホが鳴った。

彼は電話に出るために席を立った。その背筋の伸びた後ろ姿は、どこまでも凛としていて、微塵の隙もない。

その身に纏うスーツは、かつて雑誌の誌面で見かけたことのある代物だった。一着で、彼女が以前暮らしていた地区のアパートなど建物ごといくつも買い取れるほどに、途方もなく高価なものだ。

「さあ、召し上がれ」彩葉が不意に声を低めた。「あなたの身分じゃ、普段は一生口にできないような高級料理だもの」

花音が顔を上げると、そこには嘲笑を浮かべた彩葉の瞳があった。

「まさか、碧斗と少しの間付き合ったくらいで、本気でセレブの仲間入りができるなんて思っていないわよね?」彩葉はグラスの縁を指先でなぞりながら続けた。「彼が記憶喪失でさえなければ、あなたみたいな底辺の女、彼の靴を磨くことさえ許されないのよ」

花音は膝の上のナプキンを、指先が白くなるほど強く握りしめた。柔らかな布地が、手のひらの中で無惨にくしゃくしゃに丸まっていく。

自分は貧しい。それは否定できない事実だ。けれど、だからといって見ず知らずの他人に、ここまで土足で尊厳を踏みにじられるいわれはない。

「あなたとは今日初めて会ったばかりの、ただの赤の他人。それなのに、そんな……」

「きゃあっ!」

言葉を遮るように、彩葉が突然悲鳴を上げた。彼女は自らスープの皿を払い落とし、熱い液体が彼女の手の甲と、そして花音の手へと飛び散った。

異変に気づいた碧斗が駆け戻り、すぐさま彩葉の手を握った。「どうした、何があった!」

「ううん、大丈夫。全部、私のせいなの。二人きりで食事しているところを見られちゃったから……花音さんだって、あなたの恋人だもの。怒るのも無理はないわ……」彩葉は瞳を潤ませ、今にも泣き出しそうな震える声でそう告げた。

碧斗の視線が、ナイフのような鋭さで花音を射抜いた。「花音、何度も説明したはずだ。なぜ、これほどまでに執拗な真似をする?」

「違うわ、私は何も……彼女が自分で……」

「もういい!」彼は激しく言葉を遮った。「目の前で起きたことだ。これ以上、何を言い逃れするつもりだ?お前はいつから、そんなに度し難い女になったんだ!」

吐き捨てるように言うと、碧斗は彩葉を抱きかかえ、振り返ることもなく店を飛び出していった。

彼の肩に顔を埋めた彩葉が、一瞬だけこちらを向き、勝ち誇ったような笑みを浮かべた。

花音はその場に立ち尽くし、真っ赤に腫れ上がった自分の手を見つめた。

すでに大きな水ぶくれができ、針で突き刺されているような激痛が走る。

しかし碧斗の目には、彩葉のわずかな赤みしか映っていなかった。

あんなにも急いで、迷うことなく彩葉を連れ去った。自分には一瞥もくれずに。

かつての碧斗は、誰よりも自分を慈しんでくれていたはずなのに。

三年前、料理中に火傷をしたとき、彼は泣きそうな顔で薬局へ走り、帰ってくるなり「花音、痛いか?」と言って、一晩中、薬を塗ってくれて、そばに寄り添ってくれた。

あの頃、彼の瞳には自分しかいなかった。

けれど、今の碧斗の瞳には、もう自分の姿など映っていないのだ。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
115 Kabanata
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - บทนำ
ชิงช้าสวรรค์ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าของหญิงสาว ดวงตาคู่กลมโตของสุรางค์รัตน์เบิกกว้างยามเมื่อเห็นเครื่องจักรหมุนด้วยแรงของมือมนุษย์กำลังหมุนอย่างเชื่องช้า“ออยดูอะไรอยู่ลูก” อมรเดช เอ่ยถามบุตรสาวเพียงคนเดียวของเขา“เปล่าค่ะพ่อ…ออยว่าจะไปดูร้านกิ๊บติดผมค่ะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยบอกบิดาของตนเอง“งั้นเดี๋ยวพ่อเดินไปเป็นเพื่อน” อมรเดชกล่าวพลางเดินจูงมือบุตรสาวไปยังร้านขายอุปกรณ์ทำผมที่สุรางค์รัตน์ชอบไป“ได้มาเดินงานวัดแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะออย” ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นพลางหันมามองบุตรสาวหัวแก้วหัวแหวนของตนเองเด็กสาวตากลมโตแป๋วในวันวานถูกกาลเวลาเปลี่ยนผ่านให้เป็นหญิงสาวอายุครบยี่สิบสองปีบริบูรณ์ ผู้เป็นพ่อได้แต่ปลื้มใจอยู่ไม่น้อยที่เขาสามารถเลี้ยงสุรางค์รัตน์ให้เติบใหญ่มาได้คนเดียวภรรยาของเขาจากไปตั้งแต่ลูกสาวของเขาเพิ่งเข้าโรงเรียนไปได้ไม่นาน แม้กระนั้นเขาจำได้ดี สุรางค์รัตน์มักถูกล้ออยู่เป็นประจำที่ไม่มีมารดาเหมือนคนอื่นเขาสองข้างทางเป็นร้านค้าขายหอยทอดกลิ่นควันหอมคลุ้งของอาหารจานโปรดลอยมาแตะจมูกของอมรเดช“ออยกินหอยทอดไหมลูก” อมรเดชเสนอ“เอาสองห่อค่ะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้นไม่นานนักก็มีรถมาจอดข
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - จดทะเบียนสมรส
“หนี้ที่คุณติดผมไว้ คุณยังไม่จ่ายผม” เสียงเข้มของชายหนุ่มตรงหน้ากดลงต่ำสุด ดวงตาของเขาทอดมองไปยังชายวัยกลางคนอย่างเหี้ยมหญิงสาวอดรู้สึกถึงรังสีอำมหิตของเขาแผ่ซ่านออกมาไม่ได้ ทว่าเขาไม่ได้มีควันสีดำเหมือนในภาพยนตร์ สุรางค์รัตน์กลับจับ ออร่าของชายหนุ่มผู้นี้ได้สีหน้าของหญิงสาวเมื่อครู่ไม่อาจทำให้เขาสงบลงได้เลย แววตาของสุรางค์รัตน์บ่งบอกว่าหวาดกลัวเขาถึงที่สุด“ส่วนหนี้ที่ก่อเพิ่มก็ยังไม่ได้ชำระ” ชายหนุ่มพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับว่าเป็นเรื่องปกติท้ายประโยคเขาเน้นเสียงต่ำกว่าเดิม“ผมเคยให้เวลาคุณมานานแล้วนะอมรเดช” ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังพลางโบกมือขึ้นเป็นสัญญาณบางอย่างภาพที่ปรากฏตรงหน้าสุรางค์รัตน์ชวนให้อารมณ์ของหญิงสาวเกรี้ยวกราดถึงขีดสุด หญิงสาวกระโดดพรวดเข้าขวางการกระทำของชายหนุ่มที่จะเดินมาถึงบิดาของเธอพอดิบพอดี“หยุดถ้านายแตะต้องพ่อฉัน ฉันจะเรียกตำรวจ” สุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้นอย่างไม่รอรีร่างสูงโปร่งเหลียวมองสตรีร่างเล็กที่เข้าขวางทางกระสุนอย่างไม่มีทีท่าว่าจะเกรงกลัวในอิทธิพลของเขาเลยสักนิดปืนกระบอกหนึ่งถูกดึงขึ้นจากด้านหลังเล็งมายังศีรษะของสุรางค์รัตน์อย่างรวดเร็ว บอดี้
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - บ้านใหม่ของสุรางค์รัตน์ 1/1
สุรางค์รัตน์อดรู้สึกร้อนวูบไปตามแขนของเธอไม่ได้ หญิงสาวรู้สึกราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วเรือนร่างของหล่อนสุรางค์รัตน์คลี่ยิ้มและยอมให้ชายหนุ่มพาออกมาด้านนอกแต่โดยดีราวกับเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ทิ้งให้เจ้าหน้าที่ยืนมองความรักหวานชื่นของหนุ่มสาวอย่างอิจฉาตาร้อนอากาศร้อนระอุหากแต่สุรางค์รัตน์ยังอยู่ในอากัปกิริยายืนนิ่งท่ามกลางแสงแดดที่เริ่มตกกระทบหมวกของหล่อนธนนนท์กระแอมไอเล็กน้อยอย่างยั่วประสาทหญิงสาว เรียวปากบางของชายหนุ่มขยับขึ้นอย่างรวดเร็ว“เซ็นสัญญาแล้วก็ขึ้นรถซิ เดี๋ยวผมไปส่ง” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยกำชับแกมสั่ง“ไม่เป็นไรค่ะ ออยกลับเองได้” สุรงค์รัตน์เอ่ยด้วยสีหน้ามุ่ยดวงหน้าหวานงอง้ำกว่าเดิมอากัปกิริยาเมื่อครู่ของสุรางค์รัตน์ทำให้ชายหนุ่มคนที่แอบลอบมองยกยิ้มอย่างขำขัน ทว่าเวลานี้ธนนนท์จำเป็นต้องแสร้งตีหน้าบึ้งใส่หญิงสาว“เป็นสามีภรรยากันแล้วคนอื่นจะว่าไม่ดีเอาได้” เสียงเข้มเอ่ยปรามอารมณ์สุรางค์รัตน์ที่เอาแต่ใจในเวลานี้“ขึ้นรถซิ” คนร่างยักษ์เอ่ยพลางเปิดประตูรถให้สุรางค์รัตน์ด้วยสีหน้าบึ้งตึง“ก็ได้” สุรางค์รัตน์ถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม หญิงสาวสาวเท้าขวาพลางก้าวขึ้นรถยนต์
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - บ้านใหม่ของสุรางค์รัตน์ 1/2
สุรางค์รัตน์นั่งเงียบไปตลอดทาง รถยนต์คันหรูแล่นผ่านเข้าไปในรั้วบ้านใหม่หลังโตอย่างรวดเร็วกระจกของรถยนต์คันหนึ่งกดลงโดยนิ้วเรียวของหญิงสาว ใบหน้าสวยยื่นหน้าออกไปมองทิวทัศน์รอบบ้านอย่างตื่นตะลึงดวงตากลมโตแป๋วของหญิงสาวจับจ้องมองไปยังลานกว้างที่มีบ่อน้ำพุตั้งอยู่ เสียงน้ำซ่านกระเซ็นไม่อาจทำให้สุรางค์รัตน์ละสายตาจากลานกว้างใหญ่ได้เลย “ถึงแล้ว” ธนนนท์เอ่ยขึ้นเพื่อเรียกสติของหญิงสาวที่ยังไม่ยอมลงจากรถยนต์คันหรูของเขาซะที“ที่นี่เหรอ” สุรางค์รัตน์เอ่ยถามมาเฟียหนุ่มหล่อด้วยสีหน้าตื่นตะลึง“ใช่นี่แหละบ้านใหม่ของเธอ” มาเฟียหนุ่มกล่าวพลางลอบมองอากัปกิริยาของหญิงสาวอย่างนึกขันในใจบรรยากาศรอบบ้านน่ารื่นรมย์เกินไปสำหรับสุรางค์รัตน์ เธอเพิ่งสังเกตว่าบ้านหลังนี้ใหญ่เกินกว่าจะอยู่คนเดียวได้“นี่บ้านหรือสวนสนุกนะ” สุรางค์รัตน์อดประชดประชันไม่ได้ หญิงสาวเดินไปรอบ ๆ บ้านหลังโตอย่างประหลาดใจตั้งแต่เกิดมาหญิงสาวไม่เคยเห็นบ้านรูปทรงลักษณะประหลาดตาแบบนี้ที่ไหนมาก่อน สุรางค์รัตน์อดมองบ้านทรงสี่เหลี่ยมด้วยความประหลาดใจไม่ได้อาคารรูปทรงสี่เหลี่ยมคล้ายกล่องลูกบาศก์ หากแต่ขนาดยาวกว่ามากถึงเท่าตัวตั้งตระหง่
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - ภรรยาของเฮียนนท์
ใบหน้าคมคายราวเทพบุตรมาจุติเคลื่อนเข้าใกล้ใบหน้าสวยคม ทว่าหญิงสาวที่ได้สติก่อนดันหัวชายหนุ่มออกไปอย่างแรง“ยัยออย ยัยบื้อใครอยากได้เธอกัน” ธนนนท์เอ่ยขึ้นอย่างหลุดปาก“ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่มีคนแถวนี้อยากจูบออย” สุรางค์รัตน์กล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสกว่าเดิม“ยัยบ้า…ใครชอบเธอกัน” ธนนนท์เอ่ยถามหญิงสาวแล้วเขกหัวหญิงสาววัยยี่สิบสองเสียหนึ่งที“นายสิบ้า” หญิงสาวบ่นกระปอดกระแปด“แล้วนี่นายมาทำไม” หญิงสาวเอ่ยถาม“เข้าบ้านได้ละ ฉันหิวแล้ว” ธนนท์เอ่ยเสียงเข้มชายหนุ่มแสร้งตีสีหน้าบึ้งตึงพลางเดินนำหญิงสาวเข้าบ้าน“อะไรของเขา” สุรางค์รัตน์บ่นอุบอิบ หากคนตัวเล็กก็ยอมตาม ‘เฮียนนท์’ ของเธอเข้าบ้านหลังโตทันทีสุรางค์รัตน์สาวเท้าก้าวฉับ ๆ ตามชายหนุ่มไปยังห้องนอนของเธอห้องโถงโอ่อ่าประดับประดาไปด้วยเครื่องเรือนสไตล์โมเดิร์นหลายหลายชิ้น หญิงสาวตาเป็นประกายยามเมื่อได้เห็นกระจกขาวบานสวยบานกว้างสลักเสลาลวดลายผีเสื้อดอมดมกุหลาบ“ต่อไปนี้ห้องนี้คือห้องนอนของเธอและฉัน” ธนนนท์กล่าวพลางเหลียวมองดูสุรางค์รัตน์ที่เอาแต่จ้องมองลวดลายของกระจกธนนนท์คลี่ยิ้มจางๆ ในท่าทีไร้เดียงสาของสุรางค์รัตน์ที่กลายมาเป็นภรรยาข้ามวันของ
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - ค่าตัวของคุณจรัส 1/1
“ฉันไม่ลืมหรอก ว่าแต่นายจะให้ฉันทำอะไรบ้าง” สุรางค์รัคน์เอ่ยถามพลางลุกขึ้นยืนเท้าสะเอวใกล้เขาอย่างลืมตัวชายหนุ่มยืนขึ้นตามสุรางค์รัตน์ มือหนารั้งเอวอรชรเข้ามาใกล้ร่างสูงโปร่งพลางก้มลงกระซิบข้างหู“จะทำอะไรฉัน” สุรางค์รัตน์ร้องเสียงหลง“พูดกับผู้ใหญ่พูดให้มันน่ารักหน่อยซิคะ” ธนนนท์เอ่ยเสียงทุ้มพลางก้มลงใกล้ใบหูของหญิงสาวพวงแก้มแดงของสุรางค์รัตน์ขึ้นสีชมพูระเรื่อเจือจาง ยามเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเจ้าหนี้หนุ่มของหล่อน“ถ้าออยพูดไม่เพราะๆนายจะทำอะไรฉัน” สุรางค์รัตน์เอ่ยถามชายหนุ่มพลางยักคิ้วให้อย่างยียวน“เด็กไม่ดีก็จะโดนตบปากค่ะ” ธนนนท์เอ่ยขึ้นพลางเชยคางมนของสุรางค์รัตน์อย่างกลั่นแกล้งนิ้วเรียวของชายหนุ่มจับคางมนเงยขึ้นแล้วประกบริมฝีปากของตนเองลงไปทันทีสัมผัสอันรุกล้ำรุนแรงของธนนนท์ไม่อาจทำให้แข้งขาของสุรางค์รัตน์ยืนได้อีกต่อไปขาของหญิงสาวอ่อนยวบ สุรางค์รัตน์อดรู้สึกตกใจราวกับคนไม่มีแรงไม่ได้ ธนนนท์ช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นมาท่ามกลางบอดี้การ์ดลูกน้องนับสิบของเขาสุรางค์รัตน์ปล่อยให้ชายหนุ่มอุ้มหล่อนขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบนอย่างระทดระทวย ร่างกายของหญิงร้อนระอุราวกับเวลานี้สาวเจ้าอยู่กลางทะ
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - ค่าตัวของคุณจรัส 1/2
08.00 น.แสงแดดยามเช้าสาดท้องเวหาให้กลายเป็นสีฟ้าสดใส ท้องฟ้าโปร่งโล่งจนเห็นมวลหมู่เมฆที่ต่างลอยต่อแถวกันเป็นพรวน“ก๊อกๆ” เสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่สุรางค์รัตน์หลับใหลอยู่จนแสงแดดเล็ดลอดหน้าต่างบานกว้างเข้ามาในห้องหับโอ่งโถงของหญิงสาว“คุณผู้หญิงครับ” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยปลุกสุรางค์รัตน์ออกจากห้วงภวังค์นิทรา“ฮ้าว ตื่นแล้วๆ” สุรางค์รัตน์เอ่ยร้องตะโกนบอกเสียงที่มาปลุกเรียกหล่อนด้วยกิริยาหาวฟอด ๆ มือเรียวบางของหญิงสาวเอื้อมหมุนประตูลูกบิดออกเผยให้เห็นร่างของบอดี้การ์ดร่างกำยำยืนจังก้า ในมือของเขาถือตะกร้าใบโตอยู่ สุรางค์รัตน์ผงะ หญิงสาวเอื้อมมือมาตบหน้าตัวเองเรียกสติตนเองให้กลับมาอย่างรวดเร็ว “อะไรเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถาม“นายให้เอามาให้คุณผู้หญิงครับ” ลูกน้องเอ่ยตอบคำถามสรรพนามคำเรียกหญิงสาวทำให้สุราค์รัตน์อดรู้สึกเก้อเขินไม่ได้ หญิงสาวแย้มรอยยิ้มละไมส่งให้บอดี้การ์ดหนุ่มคนนั้นอย่างอารมณ์ดี“เรียกออยก็ได้ค่ะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยพลางสังเกตสีหน้าเรียบเฉยของบอดี้การ์ดหนุ่มคนนั้นอย่างแปลกใจ“นี่ครับคุณผู้หญิง” ราวกับคำพูดของสุรางค์รัตน์เป็นธาตุอากาศ บอดี้การ์ดคนนั้นยังคงเรียกเธอแบบเ
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - กินกันบ้านเพื่อน 1/1
ความสัมพันธ์ระหว่างธนนนท์กับสุรางค์รัตน์นับวันยิ่งดีขึ้นคล้ายสามีภรรยากันที่รักกันปานจะกลืนกินความรู้สึกติดลบเมื่อวันวานของสุรางค์รัตน์ที่มีต่อธนนนท์ มาเฟียหน้าเลือดเจ้าหนี้หนุ่มของเธอก็ได้อันตธานหายไปอีกเช่นกันวันนี้ธนนนท์ได้พาสุรางค์รัตน์มาเปิดตัวกับเพื่อนสนิทของเขา“ออยเสร็จหรือยัง” ธนนนท์เอ่ยถามขณะเหลียวมองดอกดารารัตน์ด้วยสีหน้าบูดบึ้งร่างสูงโปร่งสวมผ้าเนื้อดีสูทสีเทาเข้มพอดีตัว ด้านในธนนนท์จงใจสวมเสื้อดำสนิทดด้านในอำพรางแผงอกกำยำของเขามือขวาของมาเฟียหนุ่มยกนาฬิกาข้อมือสีทองแบรนด์ชอร์ขึ้นมา ดวงตาคู่คมของชายหนุ่มเหลียวมองเวลาด้วยสีหน้าบูดบึ้งราวกับใครมาแหย่รังแตน“มาแล้วค่ะเฮียนนท์” เสียงหวานของสุรางค์รัตน์เอ่ยออกจากบันไดชั้นบนบ้านหลังโต“รีบหน่อยเถอะคุณสุรางค์รัตน์ เรามีรถยนต์ไม่ได้มีรถไฟฟ้านะ” ธนนนท์บ่นอุบอิบเมื่อยังไม่เห็นแม้เงาของสุรางค์รัตน์“เฮียนนท์คะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วชายหนุ่มหันขวับไปทางต้นเสียง ภาพที่ปรากฎตรงหน้าเป็นภาพของสุรางค์รัตน์ในชุดเดรสตัวสวยที่ธนนนท์เพิ่งเสียเงินเปย์มาเพื่อเธอหมาด ๆเวลานี้สุรางค์รัตน์สวมเดรสเปิดไหล่เผยให้เห็นหัวไหล่กลมมนของหญิงส
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน - กินกันบ้านเพื่อน 1/2
ไม่นานนักรถถยนต์เอ็มบีคันหรู รถยนต์สายเลือดสีน้ำเงินก็แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้านของสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามัน“นายจะขับไปเองจริง ๆ เหรอครับ” บอดี้การ์ดคนสนิทของธนนนท์เอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ฉันขับเองได้” ธนนนท์กล่าวพลางรับกุญแจมาจากมืออันสั่นเทาของบอดี้การ์ดหนุ่ม“เฮียนนท์ไปกับออยไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ” สุรางค์รัตน์คลี่ยิ้มกว้างพลางเอ่ยเสียงสดใส“ครับคุณผู้หญิง” บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยพลางเปิดประตูให้หญิงสาวก้าวขึ้นไปนั่งธนนนท์ก้าวขึ้นไปนั่งข้างคนขับพลางปิดประตูรถยนต์คันหรูลงด้วยสีหน้าถมึงทึงเวลา 12.00 น. ณ จังหวัดเชียงใหม่“ออยตื่นเร็ว” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยปลุกหญิงสาวอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายใจ“ฮะ เช้าแล้วเหรอ” เสียงหวานใสเอ่ยอย่างงัวเงีย“คุณสุรางค์รัตน์” ธนนนท์เอ่ยเรียกชื่อหญิงสาวที่ดูเหมือนว่าเวลานี้ยังไม่ได้สติดี“นี่เที่ยงแล้วลงรถแล้วไปทานข้าวกัน” ธนนท์เอ่ยอย่างอารมณ์ดีผิดกับชายหนุ่มเมื่อตอนก่อนเดินทางข้ามจังหวัดมารถยนต์คันหรูของธนนนท์จอดบริเวณโรงรถ สุรางค์รัตน์มองไปรอบโรงรถกว้างขวางอย่างไม่ชิน ชายหนุ่มสาวเท้าก้าวลงจากรถยนต์คันหรูไปแล้ว สุรางค์รัตน์จึงเปิดปร
Magbasa pa
ร้อนรักคุณภรรยาข้ามวัน -กินกันบ้านเพื่อน (2) / 1
ดวงตาคู่คมปลาบของธนนนท์ลอบมองอากัปกิริยาของหญิงสาวที่ตักช้อนใส่ปากอย่างกินเอา ๆ หญิงสาวเบิกตากว้างทุกครั้งที่กินหมูตุ๋น“สวีทกันจังนะไอ้นนท์” เสียงเข้มของภัคพรรณ เพื่อนสนิทของสามีสุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้นมือขวาของภัคพรรณยกแก้วเหล้าขึ้นรินแล้วเทให้กับธนนนท์พลางยื่นแก้วให้เพื่อนสนิท“สักหน่อยไหมเพื่อน” ภัคพรรณกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“ออยเอาด้วยไหม” ภัคพรรณเอ่ยถามภรรยาของเพื่อนสนิทตนเองอย่างไม่ถือสา“ได้ค่ะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้นพลางก้มหน้าก้มตากินซุปหมูตุ๋นที่ธนนนท์ตักใส่ถ้วยไว้ให้เธอชามที่หกเพียงคำแรกรสชาติของซุปหมูตุ๋นไม่เลวเลยทีเดียว เนื้อของหมูตุ๋นเปื่อยเสียจนสุรางค์รัตน์สัมผัสได้ รสชาติของน้ำซุปเข้มข้นเสียจนสุราวค์รัตน์คะเนเอาว่าหล่อนกำลังรับประทานก๋วยเตี๋ยวเรือเจ้าเด็ดอยู่ก็ไม่ปานมือสากของภัคพรรณรินเหล้าแล้วยื่นส่งให้หญิงสาวด้วยสีหน้าแจ่มใสสุรางค์รัตน์อดไม่ได้ที่จะเหลียวมองไปยังสามีที่เธอเชื่อว่าธนนนท์คงแอบมองเธออยู่ไม่น้อย“อ่ะออยเหล้า” ภัคพรรณกล่าวเสียงนุ่มมือซ้ายของสุรางค์รัตน์คว้าแก้วเหล้ามาจากมือของภัคพรรณอย่างเก้ ๆ กังๆ ธนนนท์เหลียวมองสุรางค์รัตน์ที่รับแก้วเหล้ามาอย่างประดัก
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status