INICIAR SESIÓNตอนที่ 6
ลูกของผม
“เรียบร้อยครับคุณแม่ วัคซีนเบื้องต้นฉีดครบแล้วนะครับ จะเหลือวัคซีนป้องกันโรคปอดอักเสบกับไข้เลือดออก หมอนัดอีกหกเดือนตามใบนัดที่ระบุไว้นะครับ”
“ขอบคุณมากค่ะคุณหมอ”
เมษา ยกมือไหว้หมอประจำตัวของลูกชาย ก่อนจะหันมาบอกเจ้าหนูมังกรที่ทำหน้าเหยเก เหมือนพิษใข้จะรุมเร้าจากอาการข้างเคียงของวัคซีน
“ไหน มะมี้บอกไม่เจ็บไงคับ”
“ก็ไม่เจ็บนี่ครับ เดี๋ยวก็หายแล้ว ต่อไปมังกรจะได้แข็งแรงไม่ป่วยง่ายไงครับ และจะได้ไปโรงเรียนที่อยากไปไง”
“จริงนะคับ มังกอนเก่งมั้ยคับม่ามี้”
“เก่งที่สุดในโลกเลยคับ”
คุยโวอยู่ได้ทันไร อาจเพราะความเหนื่อยอ่อนและพิษข้างเคียงของวัคซีน ทำให้ร่างเล็กของเด็กชายฟุบหน้ากับอกผู้เป็นแม่ระหว่างที่รอรับยาและวิตามินบำรุงเพิ่ม
“พี่อุ้มให้ดีกว่า เหมือนจะหลับแล้ว เดี๋ยวเมย์หนักแย่”
“ไม่เป็นไรค่ะพี่ทวี เดี๋ยวมังกรโวยวายอีก”
“หลับแล้วคงไม่เป็นไรมั้ง เมย์รอไปรับยาด้านหน้าเถอะ”
“ได้ค่ะ”
สุดท้ายเธอจำจ้อง เบี่ยงตัวเพื่อให้ ทวี ซึ่งเป็นญาติห่างๆ ทางฝั่งแม่ รับลูกชายไปไว้ในอ้อมแขน ที่ผ่านมา ทวีเป็นเหมือนพี่ชายของเธอ คอยดูแลและเทคแคร์ทุกอย่าง และเอ็นดู เจ้าหนูมังกร ไม่ต่างจากคนในครอบครัว
เวลาไปไหนที่ค่อนข้างจะฉุกละหุก ทวี จะรับอาสาอยู่เสมอ นั่นทำให้เธอไว้วางใจตลอดมา
ทว่าท่าทางนั้นอยู่ในสายตาของใครคนหนึ่ง ที่ยืนมองด้วยความขุ่นเคืองมานานแล้ว
“รวมสี่คอร์สวัคซีนครอบคลุมไปอีกหกเดือน ค่าใช้จ่ายสามหมื่นสองพันแปดร้อยบาทค่ะคุณแม่”
บัตรเครดิตแพลตินั่มสีทองถูกวางหน้าเคาเตอร์จ่ายเงิน ก่อนที่ เมษา จะล้วงบัตรตัวเองในกระเป๋า
“ใช้บัตรนี่ได้เลยครับ”
ร่างหนาเบียดเข้ามาชิด และชะโงกหน้าไปบอกเจ้าหน้าที่ด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“คุณคิณ!”
เมษา ชะงักอยู่เพียงครู่ ด้วยประหลาดใจที่เขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง แต่เธอก็รีบยื่นบัตรตัวเองให้และเอ่ยเสียงสูง “มะ ..ไม่ต้องค่ะใช้บัตรดิฉันค่ะ”
เจ้าหน้าที่เงยหน้ามอง ก่อนจะทำหน้าย่นเล็กน้อย
“รูดไปแล้วค่ะคุณแม่ ..” เสียงสลิปดังอยู่เพียงครู่ ก่อนจะถูกฉีกแล้วยื่นให้ให้ อคิณ “เซ็นชื่อด้วยค่ะคุณพ่อ”
“ครับ”
ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกรุ่มกริ่มอย่างพึงพอใจ
“ไม่ใช่ค่ะ คนนี้เขาไม่ใช่พ่อ”
จะไปกันใหญ่แล้ว! เขามีสิทธิ์อะไรมาโมเมแบบนี้กัน
“นี่คุณอย่าเสียงดังซิ เดี๋ยวผมจัดการตรงนี้เสร็จแล้วจะได้พาลูกของเรากลับบ้านกัน”
ลูกของเรา! เขาพูดอะไร
เจ้าหน้าที่เหมือนไม่ใส่ใจทั้งคู่ต่อไป พอคิวเรียกใหม่มายืนรอ ทำให้ เมษา ต้องผละออกห่างจากตรงนั้น และหันมามองหน้าชายหนุ่มที่เดินตามเธอมาไม่ยอมห่าง
“ขอเลขบัญชีค่ะ เมย์จะโอนเงินคืนให้”
คิ้วหนาของ อคิณ ย่นเข้าหากันอย่างไม่พอใจ
“เรื่องเล็กน้อยน่า แค่จ่ายค่าฉีดวัคซีนให้ลูก”
“คุณอคิณ เมย์บอกแล้วไงว่ามังกรไม่ใช่ลูกคุณ อ๊ะ..” เมษา หันมาบอกเขาเสียงสูง นั่นทำให้ร่างหนาเกือบจะชนเข้ากับร่างเล็กของเธอ จนหญิงสาวเอนถลาทว่ามือหนาของชายหนุ่มคว้าเอวคอดของเธอไว้ก่อนที่ร่างของเธอจะล้ม
ความนุ่มนิ่มในอ้อมแขนทำให้ อคิณ ชะงักอยู่เพียงครู่
“เมย์ เสร็จแล้วเหรอ?”
เสียงนุ่มหูของ ทวี ที่ดังอยู่ด้านหลัง ทำให้ เมษา รีบผละห่างจากร่างหนาทันที ความขุ่นมัวปรากฎชัดในดวงตาคู่สีนิลของ อคิณ เมื่อเหลือบไปมองคนที่เข้ามาขัดจังหวะ
“เสร็จแล้วค่ะพี่ทวี”
ทวี ชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นหน้าของ ทายาทคนโตของราชวัตรยืนอยู่ไม่ห่าง แม้จะเคยเห็นอคิณปรากฏตามสื่อต่างอยู่บ้างๆ ทว่าเมื่อได้มาเจอตัวจริงจังๆนั้น ก็ทำให้เขาถึงกับตะลึงไปชั่วครู่ ด้วยไม่คิดว่าคนตรงหน้าจะเหมือน หนูมังกร ยังกับแกะ
ที่ผ่านญาติผู้น้องของเขาบ่ายเบี่ยงมาตลอด แม้แต่สูติบัตรใบเกิดก็เว้นว่างชื่อของ บิดาผู้ให้กำเนิด เด็กชายมังกร สกุลรัตน์ ทว่าตอนนี้ดีเอ็นเอ และทุกอย่างมันปรากฏชัดยิ่งกว่าสิ่งใด
“ให้ผมอุ้มลูกผมเองดีกว่า”
อคิณ ปราดไปใกล้และช้อนตัวเด็กน้อยมาไว้ในอ้อมแขน ขณะที่ ทวี ได้แต่ยินนิ่งด้วยไม่รู้ว่าต้องปฎิเสธอย่างไร นั่นทำให้ เมษา ปรี่มาปรามอย่างไม่พอใจ
“อย่าแตะต้องลูกเมย์นะ!”
“ชู่ว์!!” ชายหนุ่มจุ๊ปากปราม “เบาๆหน่อยเมย์ เดี๋ยวลูกตื่น มีอะไรก็ค่อยคุยกัน เห็นมั้ยหลับปุ๋ยเลย”
“มะ ไม่..เมย์บอกให้ปล่อย เมย์จะพาลูกกลับบ้าน”
น้ำเสียงของเธอไหวระริก ไม่อยากให้เขาสัมผัสร่างของแก้วตาดวงใจของตัวเองแม้เพียงนิด ด้วยรู้ว่าคนตระกูลราชวัตรนั้น หากอยากจะได้อะไรต้องได้ เธอไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหนกันแน่!
“ฉันจะพากลับเอง ไปรถฉัน”
อคิณ เอ่ยบอกเสียงราบเรียบ ทว่าแววตาที่มองมายัง ทวี นั้นก็เย็นชาดั่งฉาบไว้ด้วยน้ำแข็ง ทำให้อีกฝ่ายชะงักเท้าเล็กน้อย แม้ตอนนี้คนในโรงพยาบาลจะหันมามอง ทว่าหน้าตาของ อคิณ ที่เหมือน เจ้าหนูมังกร ยังกะย่อส่วนนั้น ก็ทำให้ทุกคนไม่ใส่ใจต่อ
“ผมเป็นคนพาเมย์ กับมังกรมาโรงพยาบาลเอง ให้ผมพากลับก็ได้ครับ พวกเราไม่อยากรบกวนคุณคิณ”
กระนั้นเขาก็เอ่ยบอกอย่างสุภาพ
แต่ อคิณ ไม่ใส่ใจเขาคว้ามือของเมษาที่จับถุงยาและดึงให้เดินตามออกมาด้วยกัน ส่วนมืออีกข้างโอบเด็กชายไว้แน่น แล้วหันมาบอกทวี เสียงเข้ม
“ไม่เป็นไรครับนี่ลูกเมียผม ....ผมจะไปส่งเอง”
**************
ตอนที่ 19 ยิ่งหนียิ่งเจอแม้ใข้จะรุมเร้าทว่า เมษา ก็ยังคงเข้าร้านเพื่อเข้ามาช่วยป้าจิตและคนงานทั้งสาม ด้วยเป็นวันธรรมดาที่คนงานออฟฟิศจะมากินอาหารเวลาพักเยอะกว่าปกติและถือว่าเป็นช่วงนาทีทองของการทำเงิน หลังจากกล่อมลูกชายจนหลับแล้ว หญิงสาวจึงลงมาประจำด้านหน้าและตักข้าวแกงอย่างขมักเขม้น ไม่เกินบ่ายโมง แกงหลายหม้อก็ทยอยหมดดั่งเช่นทุกวัน“ไหวมั้ยเมย์ ถ้าหน้ามืดไปพักก่อนเดี๋ยวป้าจัดการเอง”“ไม่เป็นไรจ้ะป้า ดีขึ้นมากแล้ว เมื่อวานฉันพักผ่อนเต็มที่แล้ว แม้...”หญิงสาวชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ก่อนจะขับไล่ความฟุ้งซ่านมากมายออกจากหัว“วันนี้นอนค้างที่นี่ใช่มั้ย”“ใช่จ้ะ เพราะพรุ่งนี้หลังเก็บร้านเสร็จเมย์ต้องไปเรียน คงต้องฝากมังกรไว้กับป้าที่นี่”หลักสูตรปริญญาโทฟู้ดส์ซายน์มหาวิทยาลัยเอฟ เปิดภาคเรียนแล้ว เป็นการเรียนภาคสมทบที่ไม่หนักมาก เข้าเรียนสัปดาห์ละสามวันเท่านั้นในช่วงบ่าย และตรงกับไลฟ์สไตล์ของเธอพอดี อีกทั้งเธอชอบในเรื่องของโภชนาการอาหารอยู่แล้ว จึงอยากจะศึกษาเผื่อจะได้นำจุดนั้นมาต่อยอดให้ตัวเองในอนาคตได้“ได้ๆ ไม่ต้องห่วง เห็นอาการใข้ก็ลดลงแล้วนิ อยู่ที่ร้านกับป้านี่แหละ ติ
ตอนที่ 18 ข่าวซุบซิบ“เชิญครับคุณคิณ”ประภพ บอกประธานพีเคอย่างนอบน้อม เมื่อร่างหนาเดินลงจาก เนตรนิรันดร์คอนโด โดยเอามาจอดรถเจ้านายได้สักครู่แล้ว อคิณ พยักหน้าด้วยความขุ่นเคืองขณะก้าวขึ้นรถ ก่อนจะกดสายหาเพื่อนสนิททันทีที่ประตูปิดลง(ว่าไงวะคิณ?)“ไอ้สิบ มึงช่วยจัดการเรื่องเด็กเชอรี่ที่เนตรนิรันด์คอนโดให้กูด้วย ให้ย้ายออกจากนี่ซะ แล้วแจ้งกับต้นสังกัดว่าเลิกมายุ่งวุ่นวายกับกูได้แล้ว”ปลายสายเงียบไปสักพัก“ได้ เมียมึงอยู่นั่นใช่มั้ย?”(ใช่ ลูกกูด้วย)(ทำไมมึงไม่หาห้องใหม่ที่ดีกว่านั้นให้เมียมึงอยู่ หรือไปอยู่เพนท์เฮ้าส์มึงก็ได้)จะดีกว่าให้กูไปไล่คนอื่นออกมั้ยวะ?“ถ้าเมษายอมง่ายๆแบบนั้น กูจะโทรหามึงทำไมวะ”เสียงของ อคิณ เข้มขึ้น จนอีกฝ่ายต้องหัวเราะ(เออๆ ก็ได้ๆ เดี๋ยวกูจัดการให้)ปลายสายตัดไป อคิณ จึงต่อสายหา เอื้อมจิต เลขาตน(ค่ะคุณคิณ)“คุณเอื้อม ผมฝากจัดการเช่าหรือซื้อห้องชั้นสิบสี่ของเนตรนิรันดร์คอนโดตึกเอฟให้หน่อย ถ้าเรียบร้อยให้คนย้ายของใช้ผมไปไว้ให้เร็วที่สุดด้วยครับ”(ได้ค่ะคุณคิณ ..เอาห้องตรงข้ามห้อง509เลยมั้ยคะ?)นี่ซิ!! เลขาที่รู้ใจที่แท้จริง“ถ้าได้ตามนั้
ตอนที่ 17 สามีของเธอ“ม่ามี๊ๆ ตื่นได้แล้วคับๆ กับข้าวเสร็จแล้ว”เสียงใสบอกอยู่ข้างๆ ทำให้ เมษา สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนจะปรือตาไปรอบด้าน มองนาฬิกาดิจิตอลตรงหัวเตียงเป็นเวลาเกือบแปดโมงเช้าแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอตื่นสายขนาดนี้ เพราะปกติถ้าพักอยู่ที่ร้านเธอจะตื่นแต่ตีห้ามาเตรียมทำกับข้าวพร้อมกับ ป้าจิตและลูกน้อง ดีที่ว่าเมื่อวานได้บอกที่ร้านไว้แล้ว ว่าเธอไม่สบายและป่านนี้น่าจะทำทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วทว่าเธอก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี ยังไงเธอก็ต้องเข้าร้าน“มากินข้าวก่อน”ร่างหนาของ อคิณ นั่งรออยู่ที่โต๊ะเล็กมุมห้องอยู่แล้ว นั่นทำให้เธอตระหนกยิ่งกว่า“เมย์ นึกว่าคุณคิณกลับไปแล้วเสียอีก”“พี่รอให้เมย์ดีขึ้น แต่เห็นแบบนี้พี่ก็เบาใจแล้ว”ชายหนุ่มอยู่ในชุดเรียบร้อยของเมื่อวาน เขาน่าจะอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ทว่าเสื้อเชิ้ตตัวเดิมนั้นก็ถูกพับแขนร่นไปถึงข้อศอก เมษา ลอบมองกริยาของเขา ขณะจัดแจงอาหารให้กับลูกชาย พลันก็นึกถึงสัมผัสที่เร่าร้อนและคำพูดของเขาเมื่อคืนที่ผ่านมา“อาหย่อยจังคับ คุณลุง วันหลังคุณลุงมาบ่อยๆนะคับ”“ได้ซิครับ ลุงมาหามังกรทุกวันเลยดีมั้ย”“ดีๆคับ”“อืม ...ต่อไป
ตอนที่ 16 ขอโอกาสเมีย2*NCทันที่ร่างของเขาเนียบชิด อคิณ ก็กดริมฝีปากตะโบมจูบเธออย่างตระกระตระกรามแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว มือหนาคลึงเคล้นไปทั่วร่างบางและปลดเปลื้องชุดของเธอให้ลงไปกองที่พื้นอย่างไม่แยแส จนเรือนร่างเธอเปลือยเปล่าภายในอ้อมแขนเขา“อืม ตัวเธอหอม ...หอมมาก”ชายหนุ่มพึมพำในลำคอ ไล้ฝ่ามือหนายังแนวแผ่นหลังนวลเนียน แล้วเลื่อนมาบีบคลึงอกอวบอิ่มอย่างหนักหน่วง จนร่างบางสั่นระริก“อื้อ คุณคิณ”“เธอน่าเลียเธอไปทั้งตัว”มุมปากหยักได้รูปยกยิ้มเล็กน้อย คืนนี้เขามีเวลาทั้งคืนที่จะละเลียดร่างงามนี้อย่างละเมียดละไม หน้าหล่อเหลาก้มลงดูดเม้มทรวงอกอิ่ม ครอบครองยอดสีทับทิมดูดดุนจนใตแข็งชูชันในโพรงปากตน จน เมษา รู้สึกราวกับจะขาดใจ สองแก้มของเธอผ่าวร้อนและแดงก่ำราวลูกตำลึงสุก อารมณ์ปราถนาพุ่งขึ้นสูงจนเกินกว่าจะต้านทาน“พี่คิดถึงเธอนะ”ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนไซ้จูบพรม เมษาได้แต่จิกบ่าหนาของเขาไว้แน่น สัมผัสของเขาและกลิ่นกายสะอาด ปลุกกระตุ้นความต้องการส่วนลึกในใจของเธอ และเปิดเผยให้ตัวเองได้รู้ว่าเธอโหยหาเขาแค่ไหน“คุณหลอกล่อเก่งตลอด”“ไม่เลย ฉันไม่เคยอยากจะทำกับใครขนาดนี้มาก่อน”อ
ตอนที่ 15 ขอโอกาสเมีย“คุณคิณควรจะกลับไปได้แล้วค่ะ”เมษา ตัดสินใจบอกเขา เมื่อเห็นว่าหลังจากทานข้าวมื้อเย็นเสร็จ ทายาทคนโตของราชวัตรก็ยังคงอ้อยอิ่งอยู่ในห้อง เล่นมาครอสซุปเปอร์ฮีโร่กับ หนูมังกร และกล่อมเด็กน้อยจนหลับไหลไปแล้ว ทว่าชายหนุ่มก็ยังนอนเล่นข้างเตียงเล็กนั้น ไม่มีท่าทีว่าจะลุกไปไหน แถมพอเดินไปบอกเขายังจุ๊ปากปรามด้วยเกรงว่าลูกชายจะตื่น ก่อนจะบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้านเขากลายเป็นคนหน้ามึนแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหนกันนั่นทำให้เธอต้องย่อกายนั่งลง และดึงแขนเขาออกมา“คุณคิณ อ๊ะ...”ทว่า เหมือนเธอจะพลาดเอง เมื่อแขนแข็งแรงออกแรงเพียงนิด ก็ดึงรั้งให้ร่างบางเอนลงมาซบทับกับร่างเขาอย่างรวดเร็ว เมษา ตระหนกเล็กน้อย พยายามพยุงกายลุกขึ้นแต่ อคิณ โอบรัดและตรึงเอวคอดของเธอไว้กับร่างกำยำแน่นเครียดของเขา หัวใจของหญิงสาวเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้ง“ตัวไม่ร้อนแล้วนี่นา”คนหน้ามึน เอ่ยเสียงอ่อนโยน ขณะที่ลมหายใจผ่าวร้อนของเขาเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มเนียนของเธอ“ปล่อยเมย์ก่อนค่ะ”“ไม่อยากปล่อยเลย”อคิณ บอกอย่างที่ใจตัวเองคิด ใครจะว่าเขาเป็นคนฉวยโอกาสหรืออะไรก็ช่าง ในเมื่อเมียเขาทั้งสว
ตอนที่ 14 ความสุขริมฝีปากร้อนบดเคล้าจูบตักตวงความหวานล้ำในโพรงปากนุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวหิวกระหายมาเนิ่นนาน จนลมหายใจของ เมษา คล้ายเริ่มจะขาดห้วง แผ่นหลังบอบบางแอ่นโค้งขึ้นจนทรวงอกอวบอิ่มไหวระริก อคิณ มองภาพตรงหน้าอยู่เพียงครู่ เมื่อถอดถอนจูบจากเรียวปากจิ้มลิ้ม ก่อนจะก้มลงครอบครองเต้าทรวงเข้าไปในปาก“อื้อ...คุณคิณ”เล็บสวยจิกเข้ายังบ่าหนาของเขา เมื่อแรงดูดหนักหน่วงขึ้น ลิ้นสากร้อนตวัดรัดดูดยอดทับทิมสีหวานจนเป็นใตแข็งชูชันในปากเขา อคิณสลับไปทำอีกข้างขณะที่มือหนาบีบเคล้นไปทั่วเรือนร่างงาม ความหอมกรุ่นจากตัวเธอ ทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านจนแทบจะระเบิดออกมา“สวย เธอสวยมากเมษา”อคิณเอ่ยเสียงแหบพร่า ขณะที่อุ้งมือหนาฟอนเฟ้นไปทั่วร่างยังเนินหน้าท้องแบนราบ เกาะเกี่ยวยังขอบแพนตี้ตัวบาง ก่อนจะรูดรึงมันลง เนินเนื้ออวบอูมปิดสนิทที่มีไรขนอ่อนบางเพียงเล็กน้อยแสนงดงามดั่งกลีบดอกไม้แรกแย้มที่ฉาบไว้ด้วยน้ำค้างยามเช้า ทำให้ลำคอของเขาเริ่มจะแห้งผากนิ้วเรียวแข็งแตะยังรอยแยกของกลีบละมุนร่างบางไหวระริก รับรู้ว่าได้จิตใจของตัวเองเริ่มจะกระเจิดกระเจิง เพียงสัมผัสวาบหวามจู่โจมไม่เท่าไหร่

![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





