Romances de มะที

ตอนที่ 6 หนูเปาเปา หงส์ทองสยายปีก 小凤เฟยจิน เปิดประตูห้องเข้าไปอย่างระมัดระวัง มองใบหน้าหวานที่หลับสนิทอยู่บนเตียงพักฟื้น คาดว่าเธอคงเหนื่อยมากหลังจากผ่านการคลอดลูก ข้าง ๆ เตียงมีรถครอบทรงสูงที่มีผ้าห่อมร่างห่อผ้าสีชมพูอ่อนวางอยู่ พยาบาลที่คอยดูแลเดินปลีกตัวออกไป เมื่อเขาก้าวเข้าไปใกล้ ชายหนุ่มย่อตัวนั่งลง สายตาคมกริบจ้องมองก้อนเนื้อนุ่มฟู ขนาดเท่าต้นแขนของตนด้วยแววตาอ่อนโยนเจ้าหงส์น้อยของพ่อ ตัวเล็กมาก... เล็กจนเขาแทบไม่กล้าแม้แต่จะถอนหายใจแรงผิวของเด็กหญิงตัวน้อยยังเป็นสีชมพูระเรื่อ กลุ่มผมเส้นเล็กละเอียดสีดำขลับเปียกลู่ติดหนังศีรษะ เปลือกตาทั้งสองข้างปิดสนิท ปากกระจับเล็ก ๆ สีแดงระเรื่อขยับอ้าหวอจ๊วบจ๊าบเบา ๆ เหมือนกำลังฝันหวานน่ารัก น่าทนุถนอมที่สุด"เปาเปาของพ่อ"เขาพึมพำเสียงแผ่วเบา พินิจมองรูปร่างกลมแก้มยุ้ยขาวอมชมพู ก่อนยื่นนิ้วชี้อันหยาบกร้านแตะเบา ๆ ที่หลังมือเล็กจิ๋ว นิ้วมือน้อย ๆ ของ ‘ยัยหนูน้อยเปาเปา’ ก็ค่อย ๆ คลี่ออกแล้วคว้าหมับ กำนิ้วชี้ของเขาไว้แน่นโดยสัญชาตญาณหัวใจแกร่งพลันกระตุกวูบอย่างแรง ความรู้สึกบางอย่างพุ่งขึ้นมาแทบจะทันที รับรู้ได้ถึงความปรารถ

ตอนที่ 5 เป็นแม่ของลูกไม่ใช่เมีย!น้ำมนต์ ขยับกายด้วยความอึดอัด แม้จะเริ่มรู้สึกชินกับท้องที่ใหญ่โตของตัวเอง แต่การใช้ชีวิตประจำวันไม่ว่าจะเป็น การกิน นั่ง เดิน หรือนอน เป็นไปด้วยความยากลำบาก ยังดีที่ว่าช่วงที่ท้องใหม่ ๆ เธอไม่ใช่แพ้ท้องเท่าใด จำได้ว่าหลังเหตุการณ์ในคืนนั้น เธอก็รีบเก็บของกลับหอพักพะเยา พยายามใช้ชีวิตปกติและไม่บอกกับใครเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนกระทั่งวันที่สงสัยว่าตัวเองท้องและตรวจจนแน่ใจว่ามีสิ่งมีชีวิตกำเนิดขึ้นในตัวของเธอ หญิงสาวก็พยายามใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง เมื่อท้องโตขึ้นเธอจึงดรอปเรียนไว้ก่อน และทำงานไลฟ์ตระกร้ากับตัดเย็บชุดน้องแมวแบรนด์ของตัวเองขายทางโซเชียลมีเดีย ดีที่ว่ามีเพื่อนสนิทอย่าง เค้ก และ เพทาย คอยช่วยเหลืออยู่ตลอดไม่นึกว่าเรื่องของเธอ ท่านเจ้าสัวจะทราบและตามไปคุยกับเธอที่นั่น จนเป็นเหตุให้เธอได้มาอยู่ที่นี่ในวันนี้แม้จะรู้ดีว่า สามีในนามไม่พอใจช่างปะไร! อย่างน้อยก็มีที่อยู่ที่กิน ได้คลอดลูกในสถานพยาบาลที่ปลอดภัย นั่นไง!!พออาบน้ำเดินออกมา บนโต๊ะก็มีอาหารจัดวางไว้รออยู่แล้ว แม่บ้านน่าจะเข้ามาเตรียมไว้ให้ มีเมนูหลายอย่า

ตอนที่ 4 พลาดหรือตั้งใจ *NC"อา"เฟยจิน คำรามต่ำในลำคอ เมื่อสัมผัสกับรสชาติหวานล้ำของหลานสาวแม่บ้าน เขาบดเคล้าจูบอย่างดูดดื่ม ขณที่มือหนาลูบโลมเนินเนื้อสาวไปด้วย จนร่างสาวบิดร่าน เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ได้รับจากเขา "อื้อ"เธอครางเสียงหวาน"อยากให้ฉันทำต่อมั้ย?"ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงแหบพร่า เพราะหากทำมากกว่านี้ เขาไม่สามารถจะหยุดตัวเองได้แล้ว"หนู ...หนูไม่รู้ค่ะ"ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้คืออะไร? ทั้งที่ตอนแรกเธอเอ่ยปากห้ามเขา แต่ตอนนี้เธอไม่อยากจะให้เขาหยุดเลยแม้แต่นิด"ไม่รู้ได้ไง? ถึงฉันจะเมาก็เถอะ"เขากำลังจะผละออกห่าง แต่เธอดึงมือเขาไว้ก่อน พร้อมส่งสายตาอ้อนวอนกึ่งขอร้อง"คะคุณจิน! อย่าหยุดค่ะ"น้ำเสียงของเธอสั่นระริก ไม่นึกว่าคำพูดนี้จะนำพาปัญหามากมายมาสู่ตัวเองในภายหลัง"เด็กน้อย เธอต้องการฉันเองนะ เธอเลือกเอง!"นั่นเป็นถ้อยคำสุดท้ายที่ความอดทนของ เฟยจิน สิ้นสุดลง หลังเสื้อผ้าของเขาถูกปลดเปลื้องออก ร่างหนาก็ขยับมาจนชิดร่างนุ่มนิ่ม จับตัวตนที่แข็งร้อนรุกคืบเข้าไปกายเธอ"อื้อ""ฉันไม่มีถุงป้องกัน เดี๋ยวฉันมาแตกด้านนอก ไม่ต้องห่วงฉันสะอาดปลอดภัยแน่นอ

ตอนที่ 3 เธอจงใจยั่วให้ฉันตะบะแตก *NCน้ำมนต์ มองแผ่นหลังหนาที่หายออกไปจากประตูห้องน้ำ ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมา รับรู้ได้ถึงแรงเต้นในอกข้างซ้ายที่ไม่เป็นจังหวะ สองแก้มเนียนผ่าวร้อนขึ้น ขณะยกมือขึ้นลูบต้นคอด้านหลังของตัวเองที่ยังมีลมหายใจอุ่นร้อนของเขาตราตรึงอยู่บ้าชะมัด!! แค่เขามาอยู่ใกล้ ๆ เธอก็หวั่นไหวซะแล้ว"อดทนนะลูก หงส์น้อยสยายปีกของแม่ อีกไม่นานเราก็จะได้เจอกันแล้ว"เสียงพึมพำดังออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้ม ขณะลูบโลมท้องของตัวเองเบา ๆ เพื่อต้องการส่งความรู้สึกแห่งความปรารถนาดีไปถึงสิ่งมีชีวิตตัวน้อย ๆ ที่อยู่ในครรภ์ไม่ว่าจะต้องเจอะเจอกับอะไรต่อจากนี้ เธอก็จะอดทน..ร่างหนาเดินเข้ามาในห้องนอนฝั่งตรงกันข้ามอีกครั้ง สายตาคมกริบมองคนท้องโต ที่นอนตะแคงอยู่บนเตียง ใบหน้าเนียนสวยหลับตาพริ้มและส่งเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ เขาย่อกายลงข้าง ๆ เธออย่างระมัดระวัง นึกถึงคำพูดของผู้เป็นพ่อที่บอกไว้ก่อนหน้า'ตั้งแต่มีหนูหงส์กำเนิดในท้องของหนูน้ำมนต์ อั๊วก็เหมือนจะอาการดีขึ้น ไม่เจ็บไม่ป่วยเหมือนเดิม เดินเหินก็สะดวกแถมหุ้นทุกตัวของซงหมิงและกลุ่มจงเจริญก็พุ่งขึ้นทุกตัว หงส์น้อยของอากงส่งเ

ตอนที่ 2 มีอารมณ์กับคนท้อง"นี่!! มันจะมากเกินไปแล้ว เธอคิดว่าเธอเป็นใครถึงมาพูดกับฉันแบบนี้!"มือหนา กำเข้าหากันแน่น ขณะสาวเท้าเข้าไปใกล้ น้ำมนต์ เหมือนจะได้สติดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยกระพริบถี่ พยาภายยามข่มสติให้ใจเย็นลง ถึงอย่างไรคนตรงหน้าก็คือ คุณจิน โชติธนพิพัฒน์ ทายาทคนโตของเจ้าสัวจงเจริญ ผู้มีพระคุณของเธอ"หนู ก็แค่...""ก็แค่อะไร?"เฟยจิน แค่นเสียง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงต่ำ พลันก็รู้สึกสนุก ที่เห็นสีหน้าตื่นตระหนกของยัยน้ำครำ "แน่ใจเหรอว่ามาอยู่ที่นี่แล้วเธอจะปลอดภัย อย่าลืมซิว่านี่ไม่ใช่บ้านใหญ่ของเตี่ย แม่บ้านและผู้ช่วยก็ไม่ได้อยู่ประจำ ตอนนี้เธออยู่กับฉันสองต่อสอง และฉันก็เป็นผู้ชาย...""ตะแต่หนูท้องอยู่นะคะ คุณจินอย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ ไม่งั้นหนูจะบอกท่านเจ้าสัว"บ้าจริง! ทั้งที่เธอตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่หวั่นไหวกับเขาอย่างเด็ดขาดแต่เพียงเขาโน้มหน้ามาใกล้ จนเธอได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดผสานกลิ่นบุหรี่จาง ๆ หัวใจเธอก็เริ่มเต้นระส่ำ ไม่เป็นจังหวะ"จะบอกเตี่ย? บอกเรื่องอะไร?""ก็...""หึ"เฟยจิน หัวเราะในลำคอ "จะบอกว่าฉันทำอะไรเธอ? แบบที่ฉันเคยทำ จนมียัยหนูหงส์น้อยอยู

ตอนที่ 1 ผลผลิตที่ไม่ตั้งใจเสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวร่อนลงจอดบนดาดฟ้าของเรือสินค้าขนาดใหญ่บริเวณท่าเรือน้ำลึก ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาเข้มก้าวลงมา โดยมีกัปตันเรือและผู้ช่วย ยืนโค้งคำนับให้อย่างเป็นระเบียบ สายตาคมเข้มกวาดมองตู้คอนเทนเนอร์ที่บรรจุสินค้าที่กำลังถูกเครนยกขึ้นจากท่าลงในเรือที่นี่คือท่าเรือสำคัญของตระกูลจางหรือ ตระกูลโชติธนพิพัฒน์ ที่ดำเนินธุรกิจในนามของ ซงหมิงกรุ๊ป ซึ่งตอนนี้ผู้ที่บริหารในภาคพื้นเอเชียแปซิฟิคคือ...เฟยจิน โชติธนพิพัฒน์ "บอสครับ สายเดินเรือจากยุโรปแจ้งว่า พายุเข้าที่ช่องแคบมะละกา เรือสินค้าล็อตใหญ่ของเราอาจจะดีเลย์ไปอีกสี่สิบแปดชั่วโมง แต่ออเดอร์นี้เป็นอะไหล่รถยนต์ของลูกค้า VIP ถ้าส่งล่าช้าเราจะโดนค่าปรับเพิ่มสองเท่า"เฟยจิน ขยับแว่นกันแดดสีดำลงเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบตวัดกลับมามองลูกน้อง ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่"ซงหมิง กรุ๊ป ไม่เคยมีคำว่าดีเลย์"น้ำเสียงของ เฟยจิน ทุ่มต่ำ ทว่าทรงอำนาจและเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกเสียวสันหลัง"พายุเข้าช่องแคบ แล้วทำไมระบบถึงไม่คำนวณเส้นทางสำรองล่วงหน้า? ฉันจ่าย

ตอนที่ 17 ละเมียดละมุน2(เป็นไงบ้างครับ ...หายเจ็บรึยัง?)ปลายฝัน อึ้งไปสักครู่ ความจริงเธอยังเจ็บอยู่นิดหน่อย แต่เมื่อกินยาแก้ปวดเมื่อเช้าก็เริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่าไม่คาดคิดว่าเขาจะโทรมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบนี้คงจะเป็นการติดตามกรณีศึกษาซินะ!“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”(ความจริงผมอยากให้คุณนอนพักที่นี่ก่อน ไม่ได้อยากให้รีบร้อนกลับแบบนั้นเลย)น้ำเสียงเขาราบเรียบ ไม่บ่งบอกว่ารู้สึกอย่างไร“ปรายกลับมาบ้านดีแล้วค่ะ”เธอไปเพื่อกรณีศึกษานะ เสร็จงานก็ต้องรีบกลับจะให้ไปนอนพักในโฮมออฟฟิศของเขาได้ยังไงกันแม้จะดึกดื่นแค่ไหนเธอจึงขอกลับ จนเขาต้องให้คนขับรถมาส่งที่บ้าน(เดี๋ยวจะมีคนเอายาแก้ปวดกับก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มไปให้นะครับ ถ้าปวดมากจนทนไม่ไหวก็ทานยาแล้วพักก่อน)เสียงของเขานุ่มนวลละมุนละไม จนเธอเคลิบเคลิ้มตามวันก่อนเธอบอกว่าชอบกินก๋วยเตี๋ยวเป็ดร้านป้าติ๋มซอยยี่สิบหก วันนี้เขาบอกให้คนของเขาเอามาให้“อันนี้เป็นเซอร์วิสของกรณีศึกษาเหรอคะ?”หญิงสาวหัวเราะเล็กน้อย “ปรายไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องบทความและการสรุปผลกรณีศึกษานะคะ ปรายกำลังทำ และจะส่งให้ตามหม

ตอนที่ 16 ละเมียดละมุน“ปราย”“.....”“ปราย!! กาแฟหกแล้ว”“คะ!”ปลายฝัน สะดุ้งทันทีเมื่อของเหลวสีดำของกาแฟสดจากเครื่องชงไหล จนล้นทะลักแก้วที่จะรินส่งให้พี่ชาย “ขอโทษค่ะพี่เป้ สงสัยปรายคงเบลอ อาจเพราะนอนน้อยไปหน่อย”“กลับซะเกือบเช้าเลย บรีฟงานกับหลินโหดซะขนาดนั้นเลยเหรอ สงสัยต้องคิดค่าจ้างเพิ่มแล้วแบบนี้”ปิยะ บ่นอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อรับแก้วกาแฟจากน้องสาว“ค่าจ้างโอเคแล้วค่ะ”ตั้งห้าล้านบาท เธอมีเวลาเขียนนิยายเรื่องยาวชิลล์ๆไปได้อีกนานโดยไม่ต้องมาคอยกดดันการออกอีบุ๊ครายเดือน และสัญญากรณีศึกษานี่ก็แค่หนึ่งเดือนเท่านั้น แถมนัดครั้งต่อไปก็เมื่อเธอสรุปส่งงานเขียนในรอบแรกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเธอน่าจะใช้เวลาเขียนประมาณหนึ่งสัปดาห์ ถ้างั้นเธอก็อาจจะได้ทดลองเพิ่มอีกครั้งสองครั้งก็น่าจะจบโครงการแต่ชั่งเป็นการศึกษาที่เธอต้องใช้สติ สมาธิในการเขียนมาก“ช่วงนี้งานพี่หนักเหมือนกัน ส่วนคุณปุณณ์ก็แทบจะไม่ค่อยเข้าออฟฟิศเลยช่วงนี้ สงสัยจะง่วนอยู่กับโปรเจคใหม่ของ Win Vibrations จนงานส่วนวีเคของถุงมือยางทางการแพทย์นี่ปล่อยให้บริหารกันเองเลย”ทว่าผลิตภัณฑ์ส่วนนี้ตลาดค่อนข้างอยู่ตัว

ตอนที่ 15 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น2*NC“ผมชอบที่คุณทำหน้าแบบนี้ ชอบใช่มั้ยเวลาโดนผมเลีย”“ชะ..ชอบ”แม้ใจจะตะโกนบอกอยู่ในใจว่านี่งานกรณีศึกษา ทว่าความเร่าร้อนจากสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ก็ทำให้ ปลายฝัน โอนอ่อนตามเขาโดยง่าย“อ๊ะ..”ร่างของเธอถูกยกขึ้นก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะแตะเอนลงยังโซฟา แท่นสั่นในมือถูกดึงออกไป“ต่อไปเป็นสัมผัสจากปลายลิ้นผมล้วนๆ นะครับ”ปุณณ์ กระซิบเสียงแหบพร่า ละเลียดเลียฟอนเฟ้นไปทั่วร่างนุ่มเนียนที่เขาเคยได้ลิ้มลอง และโหยหาอยากจะกินอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงจูบเลียไปยังผิวละเอียดทุกละจุด ให้คลื่นแห่งความปรารถนาแผ่ซ่านขึ้นทีละนิดทั้งเขาและเธอปั่นป่วนให้อารมณ์วาบหวามของเธอปะทุขึ้นหน้าหล่อเหลาไล้ต่ำ ลงไปยังหน้าท้องแบนราบแพนตี้ตัวสวยถูกรูดรึงลงไปยังปลายเท้าชายหนุ่มจับขาเรียวงามแยกออกกัน ซุกหน้าหล่อเหลาลงยังเนินเนื้ออวบอูมที่ทำให้เขาปั่นป่วนมาหลายวันจนแทบจะคลั่ง เขาจูบลงยังรอยแยกที่ฉ่ำวาวงดงามราวเคลือบด้วยหยาดน้ำค้างลิ้นสากลากเลียรอยแยกของกลีบละมุน“อื้อ คุณปุณณ์!!”เธอส่งเสียงคราง เมื่อโดนปากและลิ้นร้อนดูดเลียอย่างหนักหน่วง ลมหายใจของเธอหอบถี่กระชั้นจนเหมือนจะทะลุออก

ตอนที่ 14 สัมผัสร้อนจากปลายลิ้น*NC“นั่งบนตักผม”ปุณณ์ ปลดกระดุมเสื้อลงอีกสองเม็ด และพับแขนเสื้อไปจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นเส้นเอ็นจางๆบนท่อนแขนแข็งแรงน่ามอง ปลายฝัน หลุบตาลงต่ำมองมือหนาที่วางบนตักแกร่งของเขา ก่อนจะสูดหายใจเข้าจนเต็มปอดเอาน่า! ฉากอีโรติกส่วนใหญ่นางเอกต้องจอยๆ ทั้งนั้นบางฉากก็เริ่มจากนั่งตักพระเอกนี่แหละ คิดได้ดังนั้นเธอจึงย่อกายลงนั่งบนตักเขา ส่งสายตายั่วยวนพร้อมวาดวงแขนเรียวคล้องท้ายทอยของเขาไว้“คุณปุณณ์ตัวหอมจัง”กลิ่นหอมอ่อนๆจากเรือนกายของเขาทำให้เธอผ่อนคลายขึ้น กระนั้นนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยก็ยังคงประหม่า จนปุณณ์ต้องยิ้มมุมปากออกมา“ดีใจที่คุณชอบ ถอดเสื้อออกซิครับหรือจะให้ผมถอดให้”ปลายฝัน อึ้งไปเพียงครู่ ตอนนี้เธอนั่งอยู่บนตักของเขา และรู้สึกได้ถึงความแข็งเครียดที่เบียดสีอยู่บริเวณบั้นท้าย อกอิ่มของเธอเบียดเสียดกับอกกำยำของเขา หน้าหล่อเหลาปานพระเจ้าสร้างห่างเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มแม้จะเคยลึกซึ้งกับเขามาแล้วแต่ตอนนั้นเป็นห้องวีไอพีที่มืดสลัว และเธอดื่มย้อมใจไปบางส่วน ทว่าตอนนี้สติสัมปชัญญะเธอครบครัน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเธอสมั

ตอนที่ 13 ขอเป็นพระเอกของคุณ“..จะลองปรับเทียบของจริงเลยมั้ยครับ?”สันจมูกเขาไล้ถูไปมากับจมูกของเธอ มือหนาไล้ขึ้นลูบโลมตามแนวกระดูกสันหลังเบาๆตามส่วนเว้าส่วนโค้ง สัมผัสของเขานุ่มนวลไม่จวบจ้วงรุกเร้า และแปลกที่เธอไม่คิดอยากจะถอยหนี แม้ตอนแรกใจอยากจะปฏิเสธยิ่งนัก“อันนี้คือเราเริ่มกรณีศึกษากันเลยใช่มั้ยคะ?”ปลายฝัน เอ่ยถามเขาเสียงสั่นระริก“ใช่ครับ”ปุณณ์ ตอบสั้นๆขณะที่สายตาคมเลื่อนผ่านลำคอขาวผ่องยังเนินเนื้ออกอวบอิ่มของเธอ แม้วันนี้แม่เสือสาวร่างแมวจะอยู่ในชุดเดรสสั้นเรียบร้อยทว่าทรวดทรงองค์เอวของเธอก็ยังคงดูยั่วยวน ด้วยทรวงอกอิ่มเอวคอดและสะโพกงามงอนเธอเป็นครั้งแรกที่เขาประทับใจครั้งแรกที่หมายถึง คือเขาไม่เคยเจอสัมผัสตอบรับที่เข้ากับเขาได้อย่างกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อน นั่นทำให้ปุณณ์ว้าวุ่นและหงุดหงิดใจกับความนุ่มนิ่มตอดรัดของเธอที่ค้างคาอยู่ในใจของเขามาตลอดหลายวันที่ผ่านมาสัมผัสที่เขาต้องการจะสัมผัสมันอีกซ้ำๆ“เราต้องเซ็นต์สัญญากันก่อนมั้ยคะว่านี่จะเป็นกรณีศึกษาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องงานเท่านั้น”แม้ตอนนี้อารมณ์เธอจะวาบหวามกับสัมผัสของเขาเพียงใด ทว่า ปลายฝัน ก็เตือนตัวเ

ตอนที่ 12 กรณีศึกษาเพื่อการปลดปล่อย2ตอนแรก ปลายฝัน คาดว่าปุณณ์น่าจะให้คนมารับเธอที่บ้าน เพื่อมาที่ออฟฟิศวีเคกรุ๊ป ทว่าคนของเขากลับพามาที่โฮม ออฟฟิศหรูสามชั้นซอยยี่สิบหก“พอดีคุณปุณณ์ติดคุยงานอยู่ค่ะ แจ้งว่าให้คุณปรายนั่งรอที่ห้องนี้ค่ะ ถ้าต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”ป้าแม่บ้านที่แนะนำตัวเองว่าชื่อ ป้าแจ่ม บอกเธออย่างนอบน้อม ขณะยกน้ำเย็นและขนมทานเล่นมาวางให้ หญิงสาวสังเกตรอบบ้านที่ตกแต่งด้วยโทนสีโทนเบจสบายตา จึงคาดว่าที่นี่น่าจะเป็นที่พักของประธานวีเคกรุ๊ปด้วย“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากค่ะป้า”ทำไมเขาถึงให้เธอมาที่นี่นะ จะคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอ“เอ่อป้าคะ ปกติคุณปุณณ์พักที่นี่เหรอคะ”“ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่คุณปุณณ์จะอยู่ที่นี่นานๆถึงจะกลับบ้านใหญ่ที คุณปรายต้องการอะไรเพิ่มบอกป้าได้เลยนะคะ”“ไม่แล้วค่ะ ขอบคุณค่ะป้า”บ้านใหญ่ที่ว่าน่าจะหมายถึงบ้านของตระกูลปราณชัยที่อยู่ตรงซอยยี่สิบแปด ทาวน์โฮมสามชั้นหลังนี้น่าจะใช้เป็นที่พักผ่อนส่วนตัวของเขา สังเกตจากสิ่งของและการจัดวางต่างๆ เมื่อมองสำรวจไปรอบห้องรับแขกที่นั่งอยู่ คิ้วเรียวของเธอก็ต้องขมวดเข้าหากัน เมื่อเห็นกล่องสิ่งของมากมายหลายอย

ตอนที่ 19 ยิ่งหนียิ่งเจอแม้ใข้จะรุมเร้าทว่า เมษา ก็ยังคงเข้าร้านเพื่อเข้ามาช่วยป้าจิตและคนงานทั้งสาม ด้วยเป็นวันธรรมดาที่คนงานออฟฟิศจะมากินอาหารเวลาพักเยอะกว่าปกติและถือว่าเป็นช่วงนาทีทองของการทำเงิน หลังจากกล่อมลูกชายจนหลับแล้ว หญิงสาวจึงลงมาประจำด้านหน้าและตักข้าวแกงอย่างขมักเขม้น ไม่เกินบ่ายโมง แกงหลายหม้อก็ทยอยหมดดั่งเช่นทุกวัน“ไหวมั้ยเมย์ ถ้าหน้ามืดไปพักก่อนเดี๋ยวป้าจัดการเอง”“ไม่เป็นไรจ้ะป้า ดีขึ้นมากแล้ว เมื่อวานฉันพักผ่อนเต็มที่แล้ว แม้...”หญิงสาวชะงักคำพูดไว้แค่นั้น ก่อนจะขับไล่ความฟุ้งซ่านมากมายออกจากหัว“วันนี้นอนค้างที่นี่ใช่มั้ย”“ใช่จ้ะ เพราะพรุ่งนี้หลังเก็บร้านเสร็จเมย์ต้องไปเรียน คงต้องฝากมังกรไว้กับป้าที่นี่”หลักสูตรปริญญาโทฟู้ดส์ซายน์มหาวิทยาลัยเอฟ เปิดภาคเรียนแล้ว เป็นการเรียนภาคสมทบที่ไม่หนักมาก เข้าเรียนสัปดาห์ละสามวันเท่านั้นในช่วงบ่าย และตรงกับไลฟ์สไตล์ของเธอพอดี อีกทั้งเธอชอบในเรื่องของโภชนาการอาหารอยู่แล้ว จึงอยากจะศึกษาเผื่อจะได้นำจุดนั้นมาต่อยอดให้ตัวเองในอนาคตได้“ได้ๆ ไม่ต้องห่วง เห็นอาการใข้ก็ลดลงแล้วนิ อยู่ที่ร้านกับป้านี่แหละ ติ

ตอนที่ 18 ข่าวซุบซิบ“เชิญครับคุณคิณ”ประภพ บอกประธานพีเคอย่างนอบน้อม เมื่อร่างหนาเดินลงจาก เนตรนิรันดร์คอนโด โดยเอามาจอดรถเจ้านายได้สักครู่แล้ว อคิณ พยักหน้าด้วยความขุ่นเคืองขณะก้าวขึ้นรถ ก่อนจะกดสายหาเพื่อนสนิททันทีที่ประตูปิดลง(ว่าไงวะคิณ?)“ไอ้สิบ มึงช่วยจัดการเรื่องเด็กเชอรี่ที่เนตรนิรันด์คอนโดให้กูด้วย ให้ย้ายออกจากนี่ซะ แล้วแจ้งกับต้นสังกัดว่าเลิกมายุ่งวุ่นวายกับกูได้แล้ว”ปลายสายเงียบไปสักพัก“ได้ เมียมึงอยู่นั่นใช่มั้ย?”(ใช่ ลูกกูด้วย)(ทำไมมึงไม่หาห้องใหม่ที่ดีกว่านั้นให้เมียมึงอยู่ หรือไปอยู่เพนท์เฮ้าส์มึงก็ได้)จะดีกว่าให้กูไปไล่คนอื่นออกมั้ยวะ?“ถ้าเมษายอมง่ายๆแบบนั้น กูจะโทรหามึงทำไมวะ”เสียงของ อคิณ เข้มขึ้น จนอีกฝ่ายต้องหัวเราะ(เออๆ ก็ได้ๆ เดี๋ยวกูจัดการให้)ปลายสายตัดไป อคิณ จึงต่อสายหา เอื้อมจิต เลขาตน(ค่ะคุณคิณ)“คุณเอื้อม ผมฝากจัดการเช่าหรือซื้อห้องชั้นสิบสี่ของเนตรนิรันดร์คอนโดตึกเอฟให้หน่อย ถ้าเรียบร้อยให้คนย้ายของใช้ผมไปไว้ให้เร็วที่สุดด้วยครับ”(ได้ค่ะคุณคิณ ..เอาห้องตรงข้ามห้อง509เลยมั้ยคะ?)นี่ซิ!! เลขาที่รู้ใจที่แท้จริง“ถ้าได้ตามนั้

ตอนที่ 17 สามีของเธอ“ม่ามี๊ๆ ตื่นได้แล้วคับๆ กับข้าวเสร็จแล้ว”เสียงใสบอกอยู่ข้างๆ ทำให้ เมษา สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนจะปรือตาไปรอบด้าน มองนาฬิกาดิจิตอลตรงหัวเตียงเป็นเวลาเกือบแปดโมงเช้าแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอตื่นสายขนาดนี้ เพราะปกติถ้าพักอยู่ที่ร้านเธอจะตื่นแต่ตีห้ามาเตรียมทำกับข้าวพร้อมกับ ป้าจิตและลูกน้อง ดีที่ว่าเมื่อวานได้บอกที่ร้านไว้แล้ว ว่าเธอไม่สบายและป่านนี้น่าจะทำทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วทว่าเธอก็ยังอดห่วงไม่ได้อยู่ดี ยังไงเธอก็ต้องเข้าร้าน“มากินข้าวก่อน”ร่างหนาของ อคิณ นั่งรออยู่ที่โต๊ะเล็กมุมห้องอยู่แล้ว นั่นทำให้เธอตระหนกยิ่งกว่า“เมย์ นึกว่าคุณคิณกลับไปแล้วเสียอีก”“พี่รอให้เมย์ดีขึ้น แต่เห็นแบบนี้พี่ก็เบาใจแล้ว”ชายหนุ่มอยู่ในชุดเรียบร้อยของเมื่อวาน เขาน่าจะอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ทว่าเสื้อเชิ้ตตัวเดิมนั้นก็ถูกพับแขนร่นไปถึงข้อศอก เมษา ลอบมองกริยาของเขา ขณะจัดแจงอาหารให้กับลูกชาย พลันก็นึกถึงสัมผัสที่เร่าร้อนและคำพูดของเขาเมื่อคืนที่ผ่านมา“อาหย่อยจังคับ คุณลุง วันหลังคุณลุงมาบ่อยๆนะคับ”“ได้ซิครับ ลุงมาหามังกรทุกวันเลยดีมั้ย”“ดีๆคับ”“อืม ...ต่อไป

ตอนที่ 16 ขอโอกาสเมีย2*NCทันที่ร่างของเขาเนียบชิด อคิณ ก็กดริมฝีปากตะโบมจูบเธออย่างตระกระตระกรามแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว มือหนาคลึงเคล้นไปทั่วร่างบางและปลดเปลื้องชุดของเธอให้ลงไปกองที่พื้นอย่างไม่แยแส จนเรือนร่างเธอเปลือยเปล่าภายในอ้อมแขนเขา“อืม ตัวเธอหอม ...หอมมาก”ชายหนุ่มพึมพำในลำคอ ไล้ฝ่ามือหนายังแนวแผ่นหลังนวลเนียน แล้วเลื่อนมาบีบคลึงอกอวบอิ่มอย่างหนักหน่วง จนร่างบางสั่นระริก“อื้อ คุณคิณ”“เธอน่าเลียเธอไปทั้งตัว”มุมปากหยักได้รูปยกยิ้มเล็กน้อย คืนนี้เขามีเวลาทั้งคืนที่จะละเลียดร่างงามนี้อย่างละเมียดละไม หน้าหล่อเหลาก้มลงดูดเม้มทรวงอกอิ่ม ครอบครองยอดสีทับทิมดูดดุนจนใตแข็งชูชันในโพรงปากตน จน เมษา รู้สึกราวกับจะขาดใจ สองแก้มของเธอผ่าวร้อนและแดงก่ำราวลูกตำลึงสุก อารมณ์ปราถนาพุ่งขึ้นสูงจนเกินกว่าจะต้านทาน“พี่คิดถึงเธอนะ”ใบหน้าหล่อเหลาเลื่อนไซ้จูบพรม เมษาได้แต่จิกบ่าหนาของเขาไว้แน่น สัมผัสของเขาและกลิ่นกายสะอาด ปลุกกระตุ้นความต้องการส่วนลึกในใจของเธอ และเปิดเผยให้ตัวเองได้รู้ว่าเธอโหยหาเขาแค่ไหน“คุณหลอกล่อเก่งตลอด”“ไม่เลย ฉันไม่เคยอยากจะทำกับใครขนาดนี้มาก่อน”อ

ตอนที่ 15 ขอโอกาสเมีย“คุณคิณควรจะกลับไปได้แล้วค่ะ”เมษา ตัดสินใจบอกเขา เมื่อเห็นว่าหลังจากทานข้าวมื้อเย็นเสร็จ ทายาทคนโตของราชวัตรก็ยังคงอ้อยอิ่งอยู่ในห้อง เล่นมาครอสซุปเปอร์ฮีโร่กับ หนูมังกร และกล่อมเด็กน้อยจนหลับไหลไปแล้ว ทว่าชายหนุ่มก็ยังนอนเล่นข้างเตียงเล็กนั้น ไม่มีท่าทีว่าจะลุกไปไหน แถมพอเดินไปบอกเขายังจุ๊ปากปรามด้วยเกรงว่าลูกชายจะตื่น ก่อนจะบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้านเขากลายเป็นคนหน้ามึนแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหนกันนั่นทำให้เธอต้องย่อกายนั่งลง และดึงแขนเขาออกมา“คุณคิณ อ๊ะ...”ทว่า เหมือนเธอจะพลาดเอง เมื่อแขนแข็งแรงออกแรงเพียงนิด ก็ดึงรั้งให้ร่างบางเอนลงมาซบทับกับร่างเขาอย่างรวดเร็ว เมษา ตระหนกเล็กน้อย พยายามพยุงกายลุกขึ้นแต่ อคิณ โอบรัดและตรึงเอวคอดของเธอไว้กับร่างกำยำแน่นเครียดของเขา หัวใจของหญิงสาวเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้ง“ตัวไม่ร้อนแล้วนี่นา”คนหน้ามึน เอ่ยเสียงอ่อนโยน ขณะที่ลมหายใจผ่าวร้อนของเขาเป่ารดรวยรินอยู่ข้างแก้มเนียนของเธอ“ปล่อยเมย์ก่อนค่ะ”“ไม่อยากปล่อยเลย”อคิณ บอกอย่างที่ใจตัวเองคิด ใครจะว่าเขาเป็นคนฉวยโอกาสหรืออะไรก็ช่าง ในเมื่อเมียเขาทั้งสว

ตอนที่ 14 ความสุขริมฝีปากร้อนบดเคล้าจูบตักตวงความหวานล้ำในโพรงปากนุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวหิวกระหายมาเนิ่นนาน จนลมหายใจของ เมษา คล้ายเริ่มจะขาดห้วง แผ่นหลังบอบบางแอ่นโค้งขึ้นจนทรวงอกอวบอิ่มไหวระริก อคิณ มองภาพตรงหน้าอยู่เพียงครู่ เมื่อถอดถอนจูบจากเรียวปากจิ้มลิ้ม ก่อนจะก้มลงครอบครองเต้าทรวงเข้าไปในปาก“อื้อ...คุณคิณ”เล็บสวยจิกเข้ายังบ่าหนาของเขา เมื่อแรงดูดหนักหน่วงขึ้น ลิ้นสากร้อนตวัดรัดดูดยอดทับทิมสีหวานจนเป็นใตแข็งชูชันในปากเขา อคิณสลับไปทำอีกข้างขณะที่มือหนาบีบเคล้นไปทั่วเรือนร่างงาม ความหอมกรุ่นจากตัวเธอ ทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านจนแทบจะระเบิดออกมา“สวย เธอสวยมากเมษา”อคิณเอ่ยเสียงแหบพร่า ขณะที่อุ้งมือหนาฟอนเฟ้นไปทั่วร่างยังเนินหน้าท้องแบนราบ เกาะเกี่ยวยังขอบแพนตี้ตัวบาง ก่อนจะรูดรึงมันลง เนินเนื้ออวบอูมปิดสนิทที่มีไรขนอ่อนบางเพียงเล็กน้อยแสนงดงามดั่งกลีบดอกไม้แรกแย้มที่ฉาบไว้ด้วยน้ำค้างยามเช้า ทำให้ลำคอของเขาเริ่มจะแห้งผากนิ้วเรียวแข็งแตะยังรอยแยกของกลีบละมุนร่างบางไหวระริก รับรู้ว่าได้จิตใจของตัวเองเริ่มจะกระเจิดกระเจิง เพียงสัมผัสวาบหวามจู่โจมไม่เท่าไหร่