ตอนที่ 8.

“อา... ปะ ปล่อยฉัน โอ ฉะ ฉัน”

เธอร้องครางไม่เป็นประสา ร่างงามบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน เมื่อถูกมือหนาลูบโลมไปทั่วร่าง ริมฝีปากของเขาคาบยอดทรวงของเธอไว้ มุดจมูกลงฟัดทรวงอิ่มที่อยู่ใต้เสื้อรัดรูป แม้จะมีผ้ากั้นแต่ไม่ลดทอนความเสียวสยิวแม้แต่น้อย สติเริ่มลดน้อยลงไปเรื่อยๆ เมื่อถูกพิษสวาทมอมเมา หรือเธอจะพ่ายแพ้ให้กับตัณหาราคะของชายผู้นี้เสียแล้ว

“อืม หอมมาก ฉันอยากกินเธอทั้งตัวเลยคนสวย”

เอนริโก้ครางพึมพำ ปากยังคงขบเม้มยอดทรวงไว้ไม่ยอมปล่อย แค่ชิมโดยมีผ้ากั้นไว้ยังหวานขนาดนี้ หากได้กลืนกินเนื้อแท้จะหวานขนาดไหน ชายหนุ่มอยากชิมรสชาติเนื้อหวานๆ ของแม่กวางสาวให้สาสมใจ เขาปลดซิปด้านหลังชุดรัดรูปของเธอออกแล้วกระชากดึงทึ้งมันลงมากองไว้ใต้อก ดวงตาคมวาววับเมื่อเห็นความขาวผุดผ่องเต็มตา แต่ยังเหลือบาร์เซียที่ยังเป็นปราการปกป้องความงดงามนี้อีกชั้น และเธอยังยกมือมาปิดทรวงอวบไม่ให้เขามองถนัด

“ว้าย อย่านะ ปล่อยฉันนะ!”

ไปรญาตกใจเมื่อถูกปอกลอกเสื้อผ้าออกจากร่าง รีบยกมือปิดทรวงอิ่มให้พ้นจากสายตาหื่นกระหายของชายตัณหาจัดคนนี้ เธอถูกเขาทำให้หลงเคลิบเคลิ้มจนลืมตัว มาได้สติอีกครั้งตอนถูกกระชากเสื้อ มันน่าอายแท้ๆ ปากด่าว่าเขา แต่ร่างกายอ่อนระทวยยามถูกเขาลูบโลม

“ปิดทำไม มีของสวยๆ ก็อวดสิ ฉันอยากดู อยากดม อยากดูด”

เขาไม่ออมคำสาธยายความปรารถนาในใจออกมาให้เธอฟังจนหมด เอนริโก้ไม่ใช่คนปากหวานเขาเป็นคนตรง คิดอะไรก็พูดแบบนั้น ไม่เคยป้อยอหรือใช้คำหวานจีบสาว ผู้หญิงในชีวิตที่ผ่านมาล้วนเข้ามาหาเขาเอง ไม่ก็ใช้เงินแลกซื้อมา ไม่ต้องเสียแรงจีบให้เสียเวลา อยากเมื่อไหร่โยนเงินให้เขาก็ได้รสสวาทเด็ดดวงมาสนอง ความรักคืออะไรเอนริโก้ไม่รู้จัก และไม่สนใจด้วยว่าผู้หญิงที่เขาอยากได้ต้องการความรักหรือไม่

“คุณมันบ้า ปล่อยฉันนะ ฉันไม่ยอมเป็นเครื่องระบายอารมณ์หรือของเล่นของคุณเด็ดขาด”

ไปรญาดิ้นรนผลักไสร่างหนาเต็มแรง แต่เขาก็ตัวโตและหนักมาก คนตัวเล็กอย่างเธอหรือจะทำอะไรเขาได้

“อยากได้เงินเท่าไหร่บอกมาสิ ทำดีดดิ้นหวังขึ้นราคาหรือไง หรือว่าแกล้งแอ๊บเป็นสาวพรหมจรรย์ อยากให้ฉันรับผิดชอบ”

เขายิ้มหยัน มองหญิงสาวด้วยสายตาดูแคลน ผู้หญิงที่เคยผ่านมาล้วนหวังผูกมัดเขาทั้งสิ้น เขาถึงไม่ชอบยุ่งกับพวกผู้หญิงพรหมจรรย์ แต่ปกติใครจะรักษาพรหมจรรย์มาได้จนป่านนี้ ลีลาท่าเต้นบนเวทีของเธอ ก็ยั่วยวนอารมณ์เสียขนาดนั้น หากไม่มีประสบการณ์มาก่อน คงไม่เต้นยั่วผู้ชายได้ชำนาญแบบนั้นได้หรอก เขานึกหมิ่นแคลนหญิงสาว

“ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ และไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายอย่างคุณด้วย ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ได้โปรด”

ไปรญาลงทุนอ้อนวอน หวังให้เขาเปลี่ยนความคิด

“ไม่ปล่อย ฉันต้องการเธอฉันอยากได้เธอ” เขายังยืนยันความต้องการของตัวเอง

“ทำไมคุณถึงอยากได้ตัวฉัน เพราะรักหรือเพราะอะไร บอกเหตุผลมา บางทีฉันอาจจะยอมคุณก็ได้”

เมื่อหนีไม่พ้น ก็ต้องใช้ทุกทางในการถ่วงเวลาให้เขาเสียเวลาเพิ่มขึ้น เพื่อจะได้หาทางออกให้ตัวเอง

“ฉันอยากได้เธอเพราะเธอสวย ไม่ได้รักเธอหรอก เหมือนที่ฉันอยากได้ผู้หญิงทุกคนบนโลกนี้แหละ เวลามองแล้วมีอารมณ์อยากเอาก็อยากได้” เขาตอบตามความจริงในใจตัวเอง

ไปรญาหน้าตึงกับคำตอบแบบตรงไปตรงมา ไร้การเสแสร้ง หญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆ ข่มใจให้สงบนิ่ง เก็บไม้เก็บมือไม่ให้ยกขึ้นข่วนหน้าหล่อๆ ของผู้ชายขี้เอาคนนี้

“แล้วถ้าได้สมใจอยากแล้ว คุณจะทำยังไงต่อ หมายถึงผู้หญิงคนก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา” เธอถามต่อ

“เอาเสร็จก็หายอยากสิ หายอยากก็ให้เงินไป จบไป แล้วก็หาคนใหม่เอาคนใหม่ต่อ คนอย่างฉันขี้เบื่อ ไม่ชอบนอนกับผู้หญิงซ้ำๆ”

เขาบอกราวกับคนไร้หัวใจ แต่ก็คือความจริงที่คนอย่างเขาเป็นมาตลอด เอนริโก้ชอบผู้หญิงสวยเขานอนกับพวกหล่อนจนสมใจ แล้วก็โยนเงินให้ เฉดหัวทิ้ง หาคนใหม่ที่ถูกใจกว่า ไม่เคยคิดจะจริงจังจริงใจกับใคร หัวใจของเขาไม่เคยรู้จักคำว่ารัก

“ถ้าคุณได้ฉันแล้ว คุณจะไม่มายุ่งเกี่ยวกับฉันอีกใช่ไหม”

ไปรญาถาม หญิงสาวมองใบหน้าหล่อเหลาของชายผู้ไร้หัวใจ เอนริโก้คงไม่เคยรู้จักคำว่ารักสินะ

“ก็ประมาณนั้น ฉันสนใจเธออยากได้เธอ แต่ถ้าได้เอาแล้วฉันอาจจะเบื่อเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เคยผ่านมา”

คำพูดของเขายืนยันความคิดและตัวตนของเขาได้เป็นอย่างดี ไปรญายิ้มขื่น ไม่คิดว่าจะได้พบเจอคนนิสัยแย่ มีความคิดที่น่ารังเกียจแบบนี้ แต่เมื่อได้พบก็คงเป็นเวรกรรมของเธอที่ต้องชดใช้ให้เขา หญิงสาวรวบรวมความคิดหาหนทางให้ตัวเอง เมื่อหนีเขาไม่รอดก็คงต้องสู้กันสักตั้ง เขาอยากได้ตัวเธอก็คงทำทุกวิธีเพื่อจะให้สมใจ เมื่อยังไม่ได้ก็คงจะตามระรานเธอจนไม่ได้อยู่เป็นสุข ตอนนี้แม่ของเธอป่วยหนัก ต้องการเงินมารักษาและฟื้นฟูร่างกาย เธอถึงได้ยอมขายศักดิ์ศรีมาเป็นสาวโคโยตี้ เต้นยั่วผู้ชายแลกกับเงิน เมื่อไร้หนทางหนีจากผู้ชายคนนี้ เธอก็ควรใช้โอกาสนี้เรียกคืนทุกสิ่งให้คุ้มค่าที่สุด