ตอนที่ 7.

“คุณมันเจ้าเล่ห์ สนุกใช่ไหมที่ได้แกล้งคนอื่น”

ไปรญาถามเสียงเครียด มองเป้ากางเกงที่ตอนนี้กลายเป็นที่เก็บลูกกุญแจอย่างใช้ความคิด เธอจะหนีออกจากห้องนี้ได้อย่างไรเมื่อลูกกุญแจถูกเก็บไว้ตรงนั้น

“สนุกสิ ถ้าคนที่ฉันแกล้งคือคนอวดดีแบบเธอ”

เขาเดินมานั่งข้างหญิงสาว เธอกระเถิบกายถอยห่างทำท่ารังเกียจ ยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะผู้หญิงคนนี้มากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธเอนริโก้มาก่อน เธอกล้าดียังไงถึงได้ทำท่าเหมือนเขาเป็นไส้เดือนกิ้งกือ เขาออกจะหล่อเหลาเจ้าเสน่ห์ จนสาวๆ อ่อนระทวยยอมสยบใต้ร่างมามากมาย หากเธอถูกเขาเสพสมอาจจะหลงใหลในรสสวาทจนยอมเป็นทาสของเขาก็ได้ คนหลงตัวเองคิดเข้าข้างตัวเอง

“คุณหลอกฉันมาพบทำไม”

“ไม่เรียกว่าหลอก เขาเรียกว่าการเรียกพบแบบไม่ให้รู้ตัวล่วงหน้าต่างหาก ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องการพบเธอคือฉัน เธอจะมาไหม” เขาถาม พลางจ้องใบหน้างามนิ่ง

ไปรญาส่ายหน้า “ไม่ เรื่องอะไรจะมาพบคุณล่ะ”

เธอเบ้ปากเข้าใส่ ทำท่ารังเกียจเขาจนออกนอกหน้า ทำเอาคนถูกทำกิริยาแบบนี้ใส่ อารมณ์เริ่มเดือดปุดๆ

“แล้วจะมาถามทำมะเขืออะไรจ๊ะคนสวย ฉันอยากพบเธอ เรามีเรื่องตกลงกันบางอย่าง”

เขาพยายามข่มใจให้เย็นเข้าไว้ อยากกินของอร่อยต้องใจเย็นๆ เอนริโก้กวาดสายตามองร่างอวบอิ่มในชุดรัดรูปด้วยความหื่นกระหาย ลีลาการเต้นของเธอเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมายังตรึงตาตรึงใจเขา ร่างสะคราญพลิ้วไหวโลดแล่นไปมาบนเวที ส่ายสะโพกโยกขยับร่างกายได้อย่างยั่วยวนอารมณ์เป็นที่สุด โนมเนื้ออวบดีดเด้งไปมาเหมือนมาร์ชเมลโล่เด้งดึ๋ง น่าขยำจนมือสั่นระริก สะโพกอวบใหญ่เหมือนผลแอปเปิ้ลลูกงามก็น่าฟาดแรงๆ ให้มันส์อารมณ์ เรียวขายาวสวยของเธอหากมันเกี่ยวรอบเอวเขาคงจะพอเหมาะพอดี ในตอนขย่มเขย่าร่างงามให้กรีดร้องใต้ร่างของเขา เนินสามเหลี่ยมอวบนูนถูกกางเกงรัดจนเห็นเป็นรูปร่างชัดเจน ยิ่งพาให้คนมองกลืนน้ำลายฝืดเหนียว อยากจะตะปบฝ่ามือไปขยี้ขยำความอวบใหญ่ราวกับกระดองเต่าให้เต็มกำมือ จากนั้นจะฉีกทึ้งเสื้อผ้าของเธอ ให้ขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเพื่อจะสำรวจผิวกายนุ่มเนียนให้สาสมใจอยาก แค่คิดชายหนุ่มก็ปวดร้าวไปทั้งลำกาย อาวุธร้ายแข็งพองจนนูนเต่งแทบทะลุกางเกงออกมา ผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลต่อร่างกายของเขาแม้ไม่ได้แตะต้องตัวสักนิด แค่เพียงคิดเจ้ามังกรร้ายของเขาก็ผงาดกายแกร่งกร้าวจนเจ้าของไม่อาจควบคุมได้

“ตกลงอะไร ฉันไม่มีอะไรจะตกลงกับคุณ เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ คุณไม่มีสิทธิ์กักขังหน่วงเหนี่ยวฉัน รู้ไหมทำแบบนี้มันผิดกฎหมายนะ ฉันแจ้งความจับคุณได้นะ” เธอข่มขู่เขา

แต่ก็ไม่ทำให้อีกฝ่ายเกรงกลัวสักนิด อำนาจอิทธิพลของเอนริโก้คับเมือง ต่อให้เขาลากเธอไปข่มขืนกลางถนนใจกลางเมือง ก็คงไม่มีตำรวจคนไหนกล้าจับเขา ในเมื่อเขาคือผู้สนับสนุนรายใหญ่ของพรรคการเมืองเสียงข้างมากของเมืองนี้

“คิดว่าจะมีปัญญาออกไปแจ้งความเหรอคนสวย ฮึ เธอมันปัญญาอ่อนแท้ๆ แม่หนูน้อยคิดจะต่อกรกับราชสีห์ ไม่รู้หรือไงว่าคนอย่างเอนริโก้ ยิ่งใหญ่แค่ไหน”

“แล้วยังไง ต่อให้ใหญ่คับฟ้า แล้วจะทำอะไรตามใจชอบได้เหรอ เงินของคุณมันไม่มีความหมายกับคนอย่างฉันหรอกค่ะ คุณเอนริโก้”

ไปรญายังคงถือดี ไม่ยอมลดราวาศอกให้ชายหนุ่มสักนิด

“แล้วที่เธอมาเต้นยั่วผู้ชายนี่ ไม่เพราะว่าต้องการเงินเหรอ จะบอกว่ามาเต้นออกกำลังกายหรือไง ฮึ”

เขาย้อน ขณะเริ่มขยับเข้ามาใกล้ร่างงามเรื่อยๆ หญิงก็ถอยกรูดจนแทบตกโซฟา ก่อนจะกระโดดหนีเมื่อร่างหนาโถมตัวเข้ามาหมายจะฟัดเธอให้จมเขี้ยว

“ฉันเต้นหาเงินก็จริง แต่ไม่ได้คิดจะขายตัวด้วย อย่านะ อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ ช่วยด้วย ใครอยู่ข้างนอกช่วยฉันด้วย!”

ไปรญาวิ่งหนีมาจนมุมที่หน้าประตู หญิงสาวพยายามเขย่าประตู ตบเรียกให้คนข้างนอกได้ยินเสียงหวังว่าจะมีใครสักคนมาช่วยเธอ แต่เธอไม่รู้ว่าบาร์ถูกสั่งปิดไปแล้ว และคนในบาร์ก็ทยอยออกไปจากที่นี่จนเกือบหมด เหลือเพียงยามที่ดูแลความปลอดภัยด้านนอกเท่านั้น ซึ่งคงไม่มีใครกล้าให้ความช่วยเหลือเธอแน่นอน

“ร้องให้คอแตกตายก็ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก ทางที่ดีก็ยอมทำตามข้อเสนอของฉันเสียดีๆ ยังไงก็ไม่มีทางหนีพ้นหรอกคนสวย”

เอนริโก้หยุดยืนกอดอก มองหนูตัวน้อยที่พยายามตะกายประตูหนีราชสีห์อย่างเขา ด้วยแววตาวาววาม

“ไม่ ไอ้คนบ้าตัณหา ไอ้คนไร้ศีลธรรม ชอบนักใช่ไหมตัณหาราคะนี่ อย่าหวังว่าฉันจะยอมให้แกรังแกฉันง่ายๆ”

ไปรญาแม้รู้ว่าไร้ทางหนี แต่ไม่คิดยอมจำนน คนอย่างเธอก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน

“อืม กล้าหาญมากหนูน้อย”

เขาตบมือแปะๆ ยั่วให้เธอโมโหมากกว่าเดิม พอหญิงสาวเผลอเขาก็กระโดดเข้ารวบร่างบางมากอดไว้แน่น ไปรญาดิ้นรนขัดขืนเต็มกำลัง

“กรี๊ด ปล่อยนะ ปล่อยฉัน ไอ้บ้า ไอ้เลว ไอ้ อื้อ...”

เสียงผรุสวาทหายไปในคอเมื่อริมฝีปากถูกประกบปิด ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างส่ายหน้าพยายามหนี แต่ถูกเขาจับต้นคอไว้มั่น ริมฝีปากร้อนบดเคล้าริมฝีปากอิ่มหนักหน่วง ดูดกลืนทุกลมหายใจของเธอจนหญิงสาวอ่อนระทวยสิ้นแรงขัดขืน ปล่อยให้เขาบดจูบดูดดื่ม ความเร่าร้อนลดทอนความร้อนแรงลงจนเหลือเพียงความหวานละมุน ชวนลุ่มหลง ไปรญาแทบไม่รู้ตัวว่าเผยอปากออกรับเรียวลิ้นร้อน ที่ซอกซอนเข้าไปพัวพันปลายลิ้นเล็กของตัวเองเมื่อใด มือบางสอดปลายนิ้วขยุ้มเส้นผมสีน้ำตาลดกหนาของเขาตรงท้ายทอยไว้แน่น ขณะถูกดูดริมฝีปากซ้ำๆ ทั้งบนและล่างจนบวมเจ่อ เขาปล่อยให้เธอเอาลมหายใจเข้าปอดขณะเคลื่อนริมฝีปากลงไปดูดผิวเนื้อนิ่มตรงแอ่งชีพจรใต้ลำคอ จุดนั้นเจ้าตัวรู้ดีว่ามันเพิ่มความสยิวให้หญิงสาวมากเพียงใด สังเกตจากเสียงครางของเธอ ที่เริ่มดังแผ่วๆ ขึ้นมา